Әуе шабуылы белгісінің тарихы

Кіріспе

Әуе шабуылы белгісі – АҚШ армиясы Әуе шабуылы мектебін сәтті аяқтағандарына беретін белгі. Курс үш кезеңнен тұрады: ұрыс әуе шабуылы операциялары; жүк тіркеу және ілмекпен тасымалдау операциялары; тікұшақтан секіру. АҚШ армиясының Геральдика институты мәліметінше, "Әуе шабуылы белгісі 1978 жылғы 18 қаңтарда Армия Бас штабының бастығымен 1974 жылғы 1 сәуірден кейін Әуе шабуылы оқуын сәтті аяқтаған әскери қызметшілердің барлық әскерде тағуын бекітті. Бұл белгі бұрын 1974 жылғы 1 сәуірден бастап 101-ші Әуеде қозғалатын дивизия командирімен жергілікті түрде тағуға рұқсат етілген Әуе белгісі ретінде бекітілген болатын". Дивизия 1968 жылдың ортасында Вьетнамда парашюттік дивизиядан Әуеде қозғалатын дивизияға қайта ұйымдастырылды және 101-ші Әуеде қозғалатын дивизия (Әуеде қозғалатын) деп аталды. 1974 жылғы 4 қазанда жақшадағы атау "Әуе шабуылы" деп өзгертілді, сондай-ақ белгінің атауы да өзгертілді.

Тарих

1963 жылдың 7 ақпанында 11-ші әуе десанттық дивизияның туы Форт-Беннингте, Джорджия штатында 11-ші әуе шабуыл дивизиясы (сынақ) ретінде қайта жандандырылды. 11-ші дивизия шағын құрылым болды, оның жауынгерлік тапсырмаға дайын болуы көзделмеген, және сол кезде әзірленіп жатқан әуе мобильдік концепциясын сынау үшін пайдаланылды. Форт-Беннингте орналасқан 2-ші жаяу әскер дивизиясының бөлімдері ірі масштабты әуе мобильдік сынақтар мен маневрлер үшін «қарызға» алынды. Оң жақта көрсетілген бұрынғы әуе шабуыл белгісі 1960 жылдардың басында 11-ші дивизияның үш тікұшақтан 18 метр және үш тікұшақтан 37 метр биіктіктен секіру арқылы оған лайық болған әскерлерімен тағылды. Әскерлер тікұшақтың қауіпсіздік ережелерін білуі, тікұшақтың бағытын анықтауға үйренуі, қол және қол сигналдарын, сондай-ақ шабуыл операцияларын меңгеруі, сыртқы ілмелі жүктерге жабдық дайындауға, тексеруге және орнатуға, тікұшақтың ішінде жабдықтарды бекітуге қабілетті болуы керек болды. Белгі алғаш рет 1964 жылдың басында табыс етілді және ол тек 11-ші дивизияның сарбаздарына ғана берілді, өйткені ол дивизиялық награда болып есептелді және Армия бас басқармасының бұйрығымен Армияның барлық бөлімдерінде тағуға рұқсат берілмеді. 1965 жылдың 30 маусымында 11-ші әуе шабуыл дивизиясы таратылды және оның құралдары 2-ші жаяу әскер дивизиясымен біріктіріліп, 1-ші кавалерия дивизиясы (әуе мобильді) құрылды. 2-ші жаяу әскер дивизиясының туы Кореяға жіберілді, онда ол жердегі 1-ші кавалерия дивизиясы 2-ші жаяу әскер дивизиясы ретінде қайта ұйымдастырылды, ал 1-ші кавалерия дивизиясының туы Форт-Беннингке жіберілді. Одан кейін 1-ші кавалерия дивизиясы (әуе мобильді) Вьетнамға жіберілді. Майор Джек Р. Рикман 1971 жылы Вьетнамдағы 101-ші әуе десанттық дивизиясымен бірге болған кезде әуе шабуыл белгісін жасаған. Ол дивизияның операциялық офицері берген дизайн тапсырмасының нәтижесін, 1978 жылдың қаңтарында Армия ресми түрде қабылдаған, аса маңызды емес деп ойлады. Ол өзінің белгі дизайнына қатысқан рөлін бірнеше жылдан кейін, жарияланған фотосуретте оның жұмысын таныған кезде білді. Ол өзіне белгі тағуға ешқашан лайық болған жоқ. Дизайнға дивизия секіруге дайын болған кезде тағылған парашютші белгісі, сондай-ақ Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде планерлік бөлімдер таққан планерлік белгі әсер етті. 101-ші дивизияның 1970 жылдардың басындағы жолбасшы офицері Чарльз Бладворт: «Жергілікті түрде жасалған және құрастырылған белгі Екінші дүниежүзілік соғыстың планер қанаттарын сәлмейтіндей етіп әдейі жасалған. Huey тікұшағының алдыңғы бөлігі планердің корпусының орнын алды, ал көлденең ротор планер қанатының нақты көшірмесі болды», - деп жазды. 101-ші дивизия Вьетнамнан Кентукки штатының Форт-Кэмпбелл қаласына оралды, ал 173-ші әуе десанттық бригадасы таратылды, оның құралдары дивизияның 3-ші бригадасын құру үшін берілді, ол сол кезде секіруге дайын болды. Дивизияның қалған бөлігі әуе мобильдік ретінде ұйымдастырылды. 1974 жылдың ақпанында дивизия командирі генерал-майор Сидни Б. Берри 1974 жылдың 1 сәуірінен бастап, 3-ші бригаданың секіруге дайындығын тоқтату күні әуе шабуыл белгісін тағуға рұқсат беретін 179-шы дивизиялық бұйрыққа қол қойды. Бладворт соғыстан кейінгі дивизияның толыққанды әуе шабуылға көшуін және «101-ші (Вьетнамнан кейінгі) тарихы» атты мақаласында әуе шабуыл белгісін қабылдауын сипаттайды.

On 7 February 1963, the colors of the 11th Airborne Division were reactivated at Fort Benning, GA, as the 11th Air Assault Division (Test). The 11th was a small unit, never intended for deployable status, and used to test the airmobile concept then under development. Units of the 2d Infantry Division, also located at Fort Benning, were “borrowed” for large scale airmobile tests and maneuvers. An earlier Air Assault Badge, pictured on the right, was worn in the early 1960s by troops of 11th who qualified for it by making three helicopter rappels from 60 feet (18 m) and three from 120 feet (37 m). Soldiers were also required to be knowledgeable of aircraft safety procedures; familiar with aircraft orientation; proficient in hand and arm signals and combat assault operations; able to prepare, inspect and rig equipment for external sling loads; and able to lash down equipment inside helicopters. The badge was first awarded in early 1964 and was only authorized for wear by soldiers within the 11th, as it was a division award and not authorized for Army wide wear by the Department of the Army. On 30 June 1965 the 11th Air Assault Division was inactivated and its assets merged with the 2d Infantry Division to become the 1st Cavalry Division (Airmobile). The colors of the 2d Infantry Division were sent to Korea where the existing 1st Cavalry Division was reflagged as 2d Infantry Division and the colors of the 1st Cavalry Division sent to Fort Benning. Shortly thereafter the 1st Cavalry Division (Airmobile) was sent to Vietnam. Maj. Jack R. Rickman is credited with the design of the Air Assault Badge when he was in 1971 on tour with the 101st Airborne Division in Vietnam. He thought little of the outcome of the design assignment, given to him by a division operations officer, which the Army adopted officially in January 1978. He was made aware of his part in the badge design years later when he recognized his design work seen in a published photograph. He never earned a badge himself. The design was influenced by the Parachutist Badge worn when the division was on jump status, as well as the Glider Badge worn by glider units during World War II. Charles Bloodworth, a pathfinder officer in the 101st during the early 1970s, wrote, "Locally designed and fabricated, the badge was deliberately crafted to mimic the glider wings of WWII. The nose of the Huey took the place of the glider body, and the horizontal rotor blade was the spitting image of the glider wing." The 101st returned from Vietnam to Fort Campbell, Kentucky and the 173rd Airborne Brigade was inactivated with its assets transferred to form the division's 3rd Brigade, at the time was on jump status. The remainder of the division was organized as Airmobile. In February 1974, Major General Sidney B. Berry, Commanding General, signed Division General Order 179 authorizing the wearing of the Airmobile Badge effective 1 April 1974, the same date that the 3rd Brigade would terminate its jump status. Bloodworth describes the transition of the post war division to fully Air Assault and the adoption of the Air Assault Badge in his article titled, "History of the 101st (Post Vietnam)."

Оқыту

Қазіргі уақытта АҚШ әскери қызметшісіне Әуе шабуыл белгісін беру үшін, ол алдымен АҚШ Армиясының Әуе шабуыл мектебінде 10 1/2 күндік оқу курсын аяқтауы тиіс. Бұл курс келесі оқу кезеңдерінен тұрады:
0-күн: Үміткерлер кедергілер жолын және екі шақырымдық жүгіруді сәтті аяқтауы керек, содан кейін олар ресми түрде «Әуе шабуыл студенттері» деп есептеледі.
1-күн: Үміткерлер алты шақырымдық марштан өтеді, одан кейін қатаң тексеруден өтеді.
Жауынгерлік шабуыл кезеңі: Осы үш күндік кезеңде үміткерлер авиациялық қауіпсіздік және бағдарлану, сондай-ақ әуе медициналық эвакуация, іздеу-құтқару операциялары және жауынгерлік шабуыл операцияларының принциптерін, соның ішінде тағы да бірнеше тақырыптарды оқып үйренеді. Осы кезеңнен кейін сарбаздарға жазбаша және тәжірибелік сынақтар тапсырылады.
Слингпен жүк тиеу кезеңі: Әуе шабуыл мектебінің екінші үш күндік кезеңінде үміткерлер роторлық ұшаққа жабдықты слинг арқылы қалай орнатуды үйренеді, бұл операция көбінесе жүк тиеуші сарбаздың тізгішті жерге қонғанда бірнеше фут биіктікте тіккен кезде ұшақтың астына іліп қоюын қажет етеді. Әдеттегі жүк көлемі 1000-нан 8000 фунтқа дейін жетеді. Оқушылар келесі кезеңге өту үшін жазбаша және тәжірибелік сынақтан өтуі керек.
Рэппелинг кезеңі: Әуе шабуылы бойынша оқудың үшінші және соңғы үш күндік кезеңінде сарбаздар жерде және ұшақта рэппелинг жасау процедуралары бойынша негізгі нұсқаулар алады. Кезеңнің соңында оқушылар 34 футтық мұнарадан және 70-90 фут биіктікте тіккен UH-60 ұшағынан екі рет рэппелинг жасауы керек.
Бітіру күні: Сарбаздар толық жарақтандырылып, рюкзакпен 12 шақырымдық марштан үш сағаттан кем уақытта өтуі керек. Марш аяқталғаннан кейін түлектерге Әуе шабуыл белгісі және «2B» қосымша дағды идентификаторы (ASI) беріледі.

Әскери киім

Әскери киімдегі Әуе шабуылы белгісін тағу, Әскери департамент парақшасы (DA PAM) 670-1, "Әскери киім мен белгілерді тағу және сыртқы түрі туралы нұсқаулық" арқылы реттеледі. Осы DA PAM бойынша Әуе шабуылы белгісі 4-топтық басымдыққа ие арнайы дағды белгісі ретінде анықталады, ол басқа жауынгерлік және арнайы дағды белгілерімен және таспаларымен салыстырғанда тағу тәртібін анықтайды. Белгіні алудың негізгі талаптары – АҚШ Армиясының Оқу және доктриналық басқаруының стандартталған Әуе шабуылы негізгі оқу бағдарламасына сәйкес әуе шабуылы оқу курсын сәтті аяқтау немесе 1974 жылдың 1 сәуірінен бастап 101-ші Әуеде қондыру дивизиясына бекітілген немесе қосылған кезеңде стандартты Әуе шабуылы оқу курсын аяқтау.

Ауадағы фондық орнатулар

101-ші әуе десанттық дивизиясы әуе шабуылына көшкен кезде, ол бұрынғы әуе десанттық бөлім ретінде болған кезінен бері әуедегі мата фондық белгілерін (овалдарды) сақтап қалды. DR 670-1 бойынша, әуедегі фондық белгілер Армия департаменті Бас штабымен "Әуе десанттық" немесе "Әуе шабуылы" деп белгіленген (құрылымы, жабдықтары және міндеттері бойынша) ұйымдарға рұқсат етіледі. Әуе шабуылы белгісінің артында тағуға рұқсат етілген әуедегі фондық белгілер:

АҚШ Армиясының Геральдика институты басқа бөлімшелерге, мысалы Калифорния Армиясы Ұлттық гвардиясының 1-ші батальоны, 184-ші жаяу әскер полкі сияқты, жақшада "Әуе шабуылы" деген атағы бар бөлімшелерге фондық белгілерді беруден бас тартты. Геральдика институтының түсіндіруінше, 101-ші әуе десанттық дивизиясынан тыс бөлімшелерде "әуе шабуылы міндеті" болған жоқ. Әр түрлі ARNG бөлімшелерінің Әуе шабуылы Ұйымдастыру және Жабдықтаудың өзгертілген тізіміне (MTOE) сәйкес ұйымдастырылуының себебі, оларға аз персонал және жабдықтар қарастырылған, осылайша оларды пайдалану және күтуде арзан етуге болады. Олар нақты әуе шабуылы міндеттерін ескере отырып ұйымдастырылмаған.

Әуе күштері бөлімі

Барлық әскери қызметтер АҚШ армиясының әуе шабуылы мектептеріне қызметкерлерді жібере алады, бірақ тек АҚШ армиясы, АҚШ әуе күштері және АҚШ ғарыш күштері әуе шабуылы белгісін өз формаларында тағуға рұқсат береді. Бірнеше онжылдық бойы тек 101-ші әуе десанттық дивизиясына тіркелген АҚШ әуе күштерінің қызметкерлеріне ғана бұл белгіні тағуға рұқсат етілді, және тек қызметте болған кезде ғана, бұл 1974 жылдан 1978 жылға дейінгі АҚШ армиясының әскери қызметшілеріне қатысты саясатына ұқсас еді. Алайда, 2014 жылғы 17 қаңтардағы форма кию нұсқаулықтарына енгізілген өзгерістерге сәйкес, әуе күштерінің қызметкерлеріне басқа әскери қызметтерде алған басқа да арнайы дағды белгілерімен бірге әуе шабуылы белгісін тағуға рұқсат етіледі.

Теңіз қызметіндегі киімдер

Әуе шабуылы белгісі АҚШ Әскери-теңіз күштерінің немесе АҚШ Теңіз жаяу әскерінің формасында тағуға рұқсат етілмейді. Тиісті құжаттарды бөлімнің әкімшілік бөліміне тапсырған жағдайда, бұрынғы АҚШ Армиясының қызметкерлері, егер олар АҚШ Жағалау күзетіне қабылданып немесе офицерлік шен алған болса, Әуе шабуылы белгісін тағуға құқылы.