Солтүстік Антрим сайлауы: Саяси күрес және келісімдердің аражібін табу
2000 South Antrim by-election
Солтүстік Антрим сайлауы 2000: Клиффорд Форсайттың өлімінен кейін өткен, «Жұма күнгі келісім» кезеңіндегі саяси тартыстар мен Дэвид Бернсайдтың кандидаттығы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Оңтүстік Антрим округінен сайланған Ольстер Юнионист партиясының депутаты Клиффорд Форсайт 2000 жылдың 27 сәуірінде қайтыс болды. Осыған байланысты 2000 жылдың 21 қыркүйегінде округте қосымша сайлау өтті.
Clifford Forsythe, the Ulster Unionist Party Member of Parliament for South Antrim, died on 27 April 2000; as result, a by election was held in the constituency on 21 September 2000.
Кандидаттар
Сайлау Ұлы Жұма келісімінен кейін, тұтқындарды босату басталғаннан кейін, бірақ келісімді қолдаған партиялар үкімет құру форматы туралы келісімге келмей тұрғанда өтті. Тартысты іріктеу процесінен кейін, Лондондағы қоғамдық қатынастар жөніндегі басшы Дэвид Бернсайд Ылғал Ирландия Одағы партиясының жаңа үміткері болып таңдалды. Бернсайд келісімді келіссөз кезінде қолдағандығын, бірақ кейіннен оның іске асырылу жолына қарсы болғандығын мәлімдеді. Дегенмен, бұл оның партиясының саясатына қайшы келді. Демократиялық Одақтық партиясының үміткері, бұрынғы Орталық Ылғал депутаты пастор Уильям МакКреа бұл мәселені сайлау кампаниясында пайдаланды. МакКреа қаруды жою жөнінде прогресс болмаса, Синн Фейнмен ынтымақтастықтан бас тарту саясатын ұсынды. Солтүстік Ирландия Одақтық партиясы бастапқыда Норман Бойдты таңдады, ол Солтүстік Ирландия Ассамблеясының жергілікті депутаты (Ұлыбритания Одақтық партиясының мүшесі ретінде сайланған) болған. Алайда, кампания барысында Бойд сайлаушыларды келісімге қарсы дауысты бөлуге шақырмай, сайлаудан бас тартып, МакКреаны қолдады. Прогрессивті Одақтық партия бұрынғы жалпы сайлауда 8,7% дауыс жинағанымен, бұл жолы сайлауға қатыспады. Солтүстік Ирландия Альянс партиясы Дэвид Фордты таңдады, ол бұл аймақтан Солтүстік Ирландия Ассамблеясының депутаты және 1997 жылғы жалпы сайлауда осы мандатқа үміткер болған. Барлық Одақтық партия үміткерлері Ұлы Жұма келісіміне белгілі бір дәрежеде қарсы болғандықтан, Форд келісімді қолдайтын Одақтық сайлаушылардың қолдауын алуға үміттенді. Алайда, Одақтық партиялардың қызу бәсекесі кезінде Форд сайлаушыларды Альянсқа дауыс берудің бекер емес екеніне көндірудің қиын міндетіне тап болды, әсіресе келісімді қолдаушылардың көпшілігі оны сақтаудың ең реалистік жолы Бернсайдтың жеңісі болады деп есептеді. Ұлттық SDLP де жергілікті Ассамблея депутатын, осы жағдайда Донован МакКлелландты ұсынды. Сайлау округінің басым бөлігі протестанттардан тұрғандықтан, SDLP-нің жеңіске жету мүмкіндігі болмады, және оларға деген назар алдағы Ассамблея сайлауына дайындық ретінде Синн Фейнмен сайлау күресіне қатысуына байланысты болды. Синн Фейннің Ассамблеяда өкілі болмады, бірақ олар Мартин Миханды ұсынды, ол соңғы сайлауда олардың жалғыз Ассамблея үміткері болған, оның беделін арттыру және келесі сайлауға дайындық үшін жергілікті ұйымды құру мақсатында. МакКлелланд пен Михан арасындағы күрес көп назар аударды, өйткені бұл екі партия арасындағы ұлтшыл қауымдастықтағы дауыс қозғалысын көрсетеді, бірақ көпшілік SDLP-нің жоғары орта таптық сайлау округінде әдетте жеңіске жететініне келісті. Сонымен қатар, Табиғи Заң партиясы Дэвид Коллинзді таңдады. Бұл партияның Солтүстік Ирландияда сайлауға қатысатын соңғы мүмкіндіктерінің бірі болды.
The election arose after the Good Friday Agreement, with prisoner releases having started, but before the pro agreement parties had reached an agreement on the shape of a devolved government. After a disputatious selection contest, the London based public relations executive David Burnside was selected as the new Ulster Unionist Party candidate. Burnside claimed to have supported the Agreement at the time of its negotiation but to have since turned against the way in which it was being implemented. However this was at odds with his party's policy. This was seized upon by the Democratic Unionist Party candidate, former Mid Ulster MP Rev. William McCrea in campaigning. McCrea campaigned on a policy of refusal to co operate with Sinn Féin in the absence of progress on arms decommissioning. The Northern Ireland Unionist Party initially selected Norman Boyd, who was a local member of the Northern Ireland Assembly (elected as a member of the United Kingdom Unionist Party). However, during the campaign Boyd withdrew, urging voters not to divide the anti agreement vote, and supported McCrea. Although the Progressive Unionist Party had secured 8.7% of the vote at the previous general election, they did not stand on this occasion. The Alliance Party of Northern Ireland selected David Ford, who was a member of the Northern Ireland Assembly for the area and who had previously fought the seat in the 1997 general election. With all the Unionist candidates opposed to the Good Friday Agreement to some degree, Ford hoped to gain the support of pro Agreement unionist voters. However, with the Unionist parties fighting fiercely, Ford faced the difficult task of convincing voters that a vote for the Alliance was not wasted, especially when many who supported the Agreement argued that the best realistic result for maintaining it would be for Burnside to win the seat. The nationalist SDLP also ran their local assembly member, in this case Donovan McClelland. With the constituency overwhelmingly Protestant the SDLP had no chance of winning and much of the spotlight on them concerned their electoral battle with Sinn Féin as a prelude to forthcoming Assembly elections. Sinn Féin had no Assembly members but ran Martin Meehan, who had been their sole Assembly candidate the last time, in the hope of increasing his profile and building up their local organisation in preparation for a shot at the next election. The battle between McClelland and Meehan attracted much attention as it would indicate the movement of votes within the nationalist community between the two parties, though most agreed that it was always likely for the SDLP to come out on top in the highly middle class constituency. In addition the Natural Law Party selected David Collins. This was to be one of the last occasions that the party would fight an election in Northern Ireland.
Науқан
Сайлауды таңдау кешігуіне және жазғы демалысқа байланысты, қосымша сайлау күні 21 қыркүйекке дейін ықпалдастырылды, бұл кең ауқымды науқан жүргізуге мүмкіндік берді. Сайлау округінде протестанттар көпшілікті құрайды және бәріне анық болған нәрсе – нағыз бәсекелестік екі юнионисттік партия арасында болды. Осы екі партиядан басқа, «Синн Фейн» партиясының қарқыны, жеңіске жеткен дауыс саны бойынша «Альянс» партиясын озуы қызығушылық тудырды. Көптеген адамдар бұл партияның келесі сайлауда «Альянс» партиясының Ассамблеядағы мандатын иеленетінін болжады, бірақ шындығында Форд аз айырмамен жеңіске жетті.
With delays over the selection and the summer holiday intervening, polling day in the by election was held off until 21 September, allowing extensive campaigning. The constituency is strongly Protestant and it was always clear that the real contest was between the two Unionist parties. Away from these two, interest was piqued by the advance of Sinn Féin, overtaking the Alliance in the number of votes won. Many believed that this heralded the former party subsequently taking the latter's Assembly seat in the next assembly election, but in the event Ford narrowly held on.