Кіріспе

Саңырауқұлақтың түрі
түр қорабы
| аты =
| суреті = Coccidioides immitis.jpg
| сурет сипаттамасы = Петри табағында өсіп жатқан Coccidioides immitis колониялары
| таксон = Coccidioides immitis
| авторы = G. W. Stiles (1896)
| синонимдер сілтемесі =

Эпидемиология

C. immitis, C. posadasii туысымен бірге, АҚШ-тың оңтүстік-батысындағы шөлді аймақтарда, атап айтқанда Аризона, Калифорния, Нью-Мексико, Невада, Техас және Юта штаттарының белгілі бір аудандарында, сондай-ақ Орталық және Оңтүстік Америкада – Аргентина, Бразилия, Колумбия, Гватемала, Гондурас, Мексика, Никарагуа, Парагвай және Венесуэла елдерінде кездеседі.

Дәл орналасқан жері

C. immitis көбінесе Калифорнияда, сондай-ақ Баха Калифорния мен Аризонада табылса, C. posadasii Техаста, Мексиканың солтүстігінде және Орталық және Оңтүстік Америкада кеңінен таралған. C. immitis және C. posadasii екеуі де Аризонада кездеседі. C. immitis Техачапи тауларының батысында жиірек кездеседі, ал C. posadasii шығысында көбірек таралған. Coccidioides spp. ыстық жазы мен жұмсақ қысы бар, жартылай шөлді аймақтардағы сілтілі, құмды топырақта кездеседі, жылдық жауын-шашын мөлшері 10-нан 50 миллиметрге дейін жетеді. Бұл саңырауқұлақтар әдетте жер бетінің астында орналасқан.

Азольдер

Азолдардың енгізілуі кокцидиоидомикозды емдеуде революция жасады, және бұл препараттар әдетте емдеудің бірінші қадамы болып табылады. Алайда, осы азолдардың ешқайсысы жүктілік және лактация кезінде қолдануға қауіпсіз емес, себебі олар жануарлар зерттеулерінде тератогендік екенін көрсетті. Азолдардың ішінде, кетоконазол – АҚШ Тамақ және дәрі-дәрмек басқармасы (FDA) кокцидиоидомикозды емдеуге мақұлдаған жалғыз препарат. Дегенмен, бастапқыда ол миелинге жатпайтын, өкпеден тыс ауруды ұзақ мерзімді емдеуде қолданылғанмен, оны күштірек, аз уытты триазолдар (флуконазол және итраконазол) алмастырды. Итраконазол (400 мг/күн) флуконазолға тең тиімділікке ие, миенингеялық емес инфекцияны емдеуде және ем тоқтатылғаннан кейін рецидивтің бірдей деңгейі байқалады. Алайда, итраконазол сүйек зақымдануларында жақсы нәтиже береді, ал флуконазол өкпе және жұмсақ тіндер инфекциясында тиімдірек. Итраконазолдың сарысудағы деңгейі ұзақ мерзімді емдеудің басында жиі анықталады, өйткені оның сіңуі кейде тұрақсыз және болжамсыз болады. Асқынулар бауыр функциясының бұзылуын қамтыуы мүмкін. Флуконазолға жауап бермейтін пациенттер үшін емдеу мүмкіндіктері шектеулі. Бірнеше жағдайларда, бірінші қадамдағы емдеуге төзімді ауруды емдеу үшін үш жаңа антифунгальді препараттың тиімділігі зерттелді: позаконазол және вориконазол (флуконазолға құрылымдық ұқсас триазол қосылыстары) және каспофунгин (эхинокандин құрылымдық класының глюкан синтезін тежеушісі). Алайда, бұл препараттар FDA-ның мақұлдауына ие емес және клиникалық сынақтар жеткіліксіз. Бір есепте Coccidioides түрлеріне қатысты сезімталдық сынағында көптеген антифунгальді препараттарға, соның ішінде осы жаңа препараттарға біркелкі сезімталдық анықталды. Өте ауыр жағдайларда амфотерицин B және азолдың комбинациялық терапиясы қарастырылған, бірақ ешқандай сынақ жүргізілмеген. 31 жастағы кокцидиоидты пневмониямен ауыратын азиялық пациентте флуконазолмен бірге қолданылған каспофунгин тиімділігі көрсетілді. 23 жастағы қара нәсілді ер адамдағы ВИЧ және кокцидиоидты менингит жағдайында амфотерицин B және позаконазолдың комбинациялық терапиясы клиникалық жақсартуға әкелді. Позаконазол Еуропалық комиссиясымен рефрактивті кокцидиоидомикозды емдеу үшін құтқару терапиясы ретінде мақұлданып, қазіргі уақытта клиникалық сынақтар жүргізілуде. Вориконазол да рефрактивті жағдайлар үшін құтқару терапиясы ретінде зерттелуде. Бір жағдай бойынша есепте диссеминацияланған кокцидиоидомикозды емдеу үшін вориконазолдың амфотерицин B-мен бірге қолданылуы сәтті аяқталды. Каспофунгинге қатысты бірнеше зерттеулер жүргізілді, нәтижелері әртүрлі болды. Трансплантациядан өткен және жедел өкпе кокцидиоидомикозымен ауыратын пациентте амфотерицин B енгізілгеннен кейін күніне 50 мг каспофунгин қолдану перспективалы нәтижелер көрсетті. Диссеминацияланған кокцидиоидомикозбен ауыратын пациентте амфотерицин B және каспофунгинмен бірінші қадамдағы терапия тиімсіз болды, бірақ пациентке каспофунгин флуконазолмен бірге берілді, нәтижесі жақсы болды. Жарияланған есепте диссеминациялық және менингеалдық кокцидиоидомикозбен ауыратын пациентте флуконазол, вориконазол және амфотерицин B-мен жүргізілген дәстүрлі емдеу сәтсіз аяқталды; 70 мг жүктемелік дозадан кейін күніне 50 мг каспофунгин де тиімсіз болды.

Амфотерицин

1957 жылы енгізілген амфотерицин В ауыр инфекцияларды емдеудің басты құралы болып қалады. Ол көбінесе аурудың нашарлауы немесе омыртқа сияқты өмірлік маңызды органдардағы зақымдар үшін сақталады. Оны амфотерицин В дезоксихолаттың классикалық түрінде немесе липидтік түрінде тағайындауға болады. Амфотерицин В пен азол терапиясын тікелей салыстырған ешқандай зерттеу жүргізілмеген. Қабылдануы мүмкін салдары: бүйрек токсикалық әсері, сүйек миының токсикалық әсері және жергілікті жүйелік әсерлер (дене температурасының көтерілуі, дікілдеу).

Емдеу ұзақтығы және шығындар

Емдеудің мақсаттары – инфекцияны жою, антиденелердің титрін төмендету, зардап шеккен органдардың қызметін қалпына келтіру және рецидивтің алдын алу. Емдеу ұзақтығы аурудың клиникалық ағымымен анықталады, бірақ барлық науқастарда кем дегенде 6 ай, ал кейбіреулерінде бір жыл немесе одан да ұзаққа созылуы мүмкін. Емдеу симптомдардың жойылуы, радиографиялық өзгерістердің кері дамуы және CF IgG титріндегі өзгерістердің комбинациясына сүйене отырып тағайындалады. Иммундық қабілеті төмендеген науқастар мен ми қабығына қатысты ауру тарихы бар науқастарға өмір бойы емдеу қажет. Құрамындағы дәрі-дәрмектердің құны жоғары, жылына 5000-ден 20000 долларға дейін жетеді. Бұл шығын жағдайы ауыр науқастарға, оларға қарқынды күтім қажет болған жағдайларда артады. Аризона штаты 1998 мен 2001 жылдар аралығында кокцидиоидомикозбен ауырған бір науқасқа орташа есеппен 33 762 доллар жұмсаған.

HHS агенттер тізімін таңдау

C. posadasii-мен қатар, C. immitis АҚШ Денсаулық сақтау және халыққа қызмет көрсету департаментінің (HHS) құрастырған таңдалған агенттер мен токсиндер тізіміне енген, бұл Федералды ережелер кодексінде (42 CFR 73) көрсетілген. Дегенмен, 2012 жылдың 5 қазанында медициналық зерттеулердегі жетістіктер мен бірқатар лицензияланған емдеулердің пайда болуына байланысты, екі патоген де HHS таңдалған агенттер тізімінен шығарылды.