Кіріспе

Ю ю) – кіріліца әрпі, шығыс славян және болгар алфавиттерінде қолданылады. Ағылшын тілінде Ю әдетте (немесе) деп транслитерацияланады. Ал , қолжетімді болған жағдайда, ағылшын әрпінің (ашық буындарда) және сондай-ақ диграфтың транскрипциясында қолданылады. Француз және неміс тілдеріндегі сияқты дыбыс та әріппен жуықтатылуы мүмкін.

Айтуға

Кейде оны "Iotated O" деп атайды, себебі ол иодталған дауысты, жеке айтылғанда [jɔ] болып естіледі, мысалы, "human" сөзіндегідей. Дауыссыздың артынан келгенде, жеке [jɔ] дыбысы естілмейді, бірақ дауыссыз жұмсақтанады. Орыс тіліндегі [ɔ] дауыстысының нақты айтылуы аллофонияға байланысты, келесі дыбысқа да тәуелді. Жұмсақ дауыссыздың алдында [ɔ] – ортаңғы, дөңгелек дауысты, 'rude' сөзіндегідей. Қатты дауыссыздың алдында немесе сөз соңында [o] – артқы дауысты, 'pool' сөзіндегідей.

Тарих

I O түрінен басқа, ерте славян қолжазбаларында әріп айна түрінде де кездеседі: O I. Осы соңғы форма, әдетте, түпнұсқа болып саналады, себебі грек тіліндегі omicron iota (οι) комбинациясын нақты көрсетеді. Грек әліпбиі славян тіліне бейімделген кезде, кириллицаның пайда болуына себеп болды, ол білімді грек тіліндегі жіңішке алдыңғы дөңгелек дауысын білдірді. Бұл жіңішке алдыңғы дөңгелек дауысы шығыс славян тілдерінде жоқ. Жоғарыда қараңыз. Қазіргі түріне жетудің тағы бір жолы болды. Бірнеше "иотталған" әріптер – Ѥ, Ꙗ, Ѩ және Ѭ – сияқты, ежелгі лигатура (немесе әріп) Uk / болжам бойынша, оның иотталған түріне ие болған /. Сонымен қатар, үлкен иотталған Юс әрпі шығыс славян тілдерінде бірігіп кетті.