Кіріспе
Айдағы кратер – Маре Серенитаттың батысында орналасқан шағын айлық соққы кратері. Ол швед ботанигі Карл Линнейдің құрметіне аталған. Бұл нысанның төңірегінде басқа қызықты ешқандай нысан жоқ. Ең жақын аталған кратер – шығыс-оңтүстік-шығыстағы Бантинг кратері. Бұл Коперник кратерінің жасы ондаған миллион жылға жуық деп есептеледі. Бұрын оның ойыс пішіні бар деп есілген, бірақ LRO деректері оның жалпақталған, кері конус пішінінде екенін көрсетті. Кратерді бастапқы соққы кезінде пайда болған шығарылым қоршап тұр. Бұл шығарылымның альбедосы салыстырмалы түрде жоғары, сондықтан нысан жарқырап көрінеді. 1824 жылы Дрездендік Вильгельм Лорманн (1786–1840) өзінің ай атласында Линнені 8 км диаметрлі кратер ретінде бейнелеген, ал 1837 жылы Вильгельм Бир мен Иоганн Генрих Мэдлер «Дер Монд» басылымында Линнені 10 км кратер деп сипаттаған. 1866 жылы тәжірибелі ай бақылаушысы және картограф Иоганн Фридрих Юлиус Шмидт Линненің сыртқы түрі өзгергенін мәлімдеді. Әдеттегі, біршама терең кратердің орнына ол қарапайым ақ даққа айналған. Осыдан кейін ондаған жылдар бойы даулар туды. Дегенмен, бұл кратердің мөлшері Жердегі телескоптардың көру қабілетінің шегін сынап көреді. Көріну жағдайы нашар болғанда бұл нысан көзден жойылып сияқты көрінуі мүмкін (сондай-ақ, айдың уақытша құбылысын қараңыз).
Linné is a small lunar impact crater located in the western Mare Serenitatis. It was named after Swedish botanist Carl Linnaeus. The mare around this feature is virtually devoid of other features of interest. The nearest named crater is Banting to the east southeast. The estimated age of this copernican crater is only a few tens of millions of years. It was earlier believed to have a bowl shape, but data from the LRO showed that it has a shape of a flattened, inverted cone. The crater is surrounded by a blanket of ejecta formed during the original impact. This ejecta has a relatively high albedo, making the feature appear bright. In 1824 Wilhelm Lohrmann (1786 1840) of Dresden had drawn Linné as an 8 km diameter crater in his acclaimed lunar atlas, and in 1837 Wilhelm Beer and Johann Heinrich Mädler had described Linne in Der Mond as a 10 km crater. In 1866, the experienced lunar observer and mapmaker Johann Friedrich Julius Schmidt made the surprising claim that Linné had changed its appearance. Instead of a normal, somewhat deep crater it had become a mere white patch. A controversy arose that continued for many decades. However, this crater size tests the limit of visual perception of Earth based telescopes. In conditions of poor visibility this feature can appear to vanish from sight (see also transient lunar phenomenon).
Спутник кратерлері
Дәстүр бойынша бұл ерекшеліктер ай карталарында Линнеге ең жақын кратер ортасының жағына әріп қою арқылы анықталады. Латтитуда Лонгитуда ДиаметріА28.9° С14.4° Е4 кмБ30.5° С14.2° Е5 кмД28.7° С17.1° Е5 кмF32.3° С13.9° Е5 кмG35.9° С13.3° Е5 кмH33.7° С13.8° Е3 км Төмендегі кратерлер ХАА (Халықаралық Астрономиялық Одақ) тарапынан қайта аталды. Линне Е – Бантинг (кратер) қараңыз.
The following craters have been renamed by the IAU. Linné E — See Banting (crater).