Кіріспе

Ресей империясы революционері

1967 жылғы советтік тамыр фильмi

София Львовна Перовская (Со́фья Льво́вна Перо́вская; 13 қыркүйек 1853 [е.с. 1 қыркүйек 1853] – 15 сәуір 1881 [е.с. 3 сәуір 1881]) – орыс революционері және «Народная Воля» революциялық ұйымының мүшесі. Ол Ресей императоры Александр II-нің қатылымен жасалған өлтірілуін ұйымдастыруға көмектесті, содан кейін ол дарға асылды.

Революционер ретінде өмір сүру

Перовская Санкт-Петербургте Ресей императрицасы Елизаветаның некесінен тараған аристократ отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Лев Николаевич Перовский Санкт-Петербургтің әскери губернаторы болды. Оның атасы Николай Перовский Тавриданың губернаторы болған. Ол өмірінің алғашқы жылдарын Қырымда өткізді, онда оның біліміне көңіл жеткіліксіз болды, бірақ ол өздігінен терең мазмұнды кітаптар оқуға кірісті. Сол жерде ол радикалды қозғалысқа қызығушылық танытқан бірнеше қыздармен дос болып, жақын қарым-қатынас жасады. Әкесінің жаңа достарына қарсылығына байланысты ол он алты жасында үйден шығып кетті. Перовская және өзге де қастандық жасаушылар 26-29 наурызда биліктегі Сенаттың арнайы трибуналында сотталып, асылып өлім жазасына кесілді. Ол Ресейде терроризм қылмысы үшін өлім жазасына кесілген алғашқы әйел болды. 15 сәуір күні таңында [ескі стиль бойынша 3 сәуір] тұтқындар Семеновский полкінің парад алаңына жеткізілді, онда атқарылым өтетін болды. Олардың барлығы қара түрме киімдерін киіп, кеуделеріне "Регицид" деген жазуы бар тақтайша ілінді. Перовская, Михайлов және Кибалчич екі жылқыға жегілген арбаға мінгізіліп, қала көшелерімен жүргізілді. Лондон Таймс газетінің тілшісі оқиғаға жүз мыңнан астам адамның куә болғанын хабарлады. Діни қызметкерлер соңғы қасиетті рәсімдерді орындау үшін дарға шығу алаңына көтерілгенде, тұтқындар бірден оларға жақындап, айқышқа иелініп сүйді. Діни қызметкерлер кеткен соң, Желябов пен Михайлов Перовскаяға жақындап, қош сауын айту үшін сүйісті. Перовская Рысаковтан бет бұрды. Оның қасында Желябовты қоса алғанда тағы төрт Первомартовский асылып өлтірілді. Канно да дарға асылды. 2018 жылы "Нью-Йорк Таймс" газеті Перовскаяның кешіккен некрологын жариялады.

Әдебиетте

Генри Паркс одан шабыттанып "Керемет террорист" атты өлеңін жазды. Толық нұсқасы Сидней электрондық мәтін және кескін қызметінің "Керемет террорист және басқа өлеңдер" жинағында жарияланды. Мосс, Уолтер Г., Александр II және оның дәуірі: Александр II, Толстой және Достоевский заманындағы Ресейдің тарихи суреттемесі. Лондон: Anthem Press, 2002 жыл. Перовская туралы бірнеше тарау. (онлайн қолжетімді) Крофт, Ли Б. Николай Иванович Кибалчич: Террористік ракетаның пионері. IIHS. 2006 жыл. Перовская туралы ақпарат, оның ішінде оның әкесі, анасы және белгісіз жерленген орны. Ян Гилу өзінің "Men inte om det gälle din dotter" ("Бірақ егер ол сіздің қызыңызға қатысты болса") кітабында Перовскаяны саяси жағдайдың өзгеруінің адамды террорист ретінде де, бостандық күрескері ретінде де қабылдауға қалай әсер ететінінің мысалы ретінде пайдаланады.