АҚШ-тағы Колумбия бассейні суару жобасы – елдегі ең ірі суды мелиорациялау жүйесі. Grand Coulee бөгеті арқылы 533 км каналмен су жеткізіледі. Суару, мелиорация.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Америкалық суару жобасы
American irrigation project
Колумбия бассейнінің жобасы (немесе КБЖ) АҚШ-тың Орталық Вашингтонда Гранд Кули бөгетінің арқасында мүмкін болатын суару желісі болып табылады. Бұл АҚШ-тағы ең ірі суды қалпына келтіру жобасы, ол жобаның кең аумағына суару суын жеткізеді, оның барлығы бастапқыда сумен қамтамасыз етілуге арналған және қазір де суаруға жарамды деп саналады, сондай-ақ жүйенің кеңейтілуіне мүмкіндік бар. Колумбия өзенінен сорғыланған су 533 км (331 миль) негізгі каналдар арқылы тасымалданады, бірнеше су қоймаларында сақталады, содан кейін 2155 км (1339 миль) жақтан суару каналдарына, ал 5633 км (3500 миль) ағынды және артық су жолдарына жіберіледі. Гранд Кули бөгеті, электр станциясы және КБЖ-ның басқа да түрлі бөліктері Суды қалпына келтіру бюросымен басқарылады. Жоба аумағында қосымша жергілікті құрылыстарды басқаратын үш суару ауданы бар (Квинси Колумбия бассейнінің суару ауданы, Шығыс Колумбия бассейнінің суару ауданы және Оңтүстік Колумбия бассейнінің суару ауданы).
The Columbia Basin Project (or CBP) in Central Washington, United States, is the irrigation network that the Grand Coulee Dam makes possible. It is the largest water reclamation project in the United States, supplying irrigation water to over of the large project area, all of which was originally intended to be supplied and is still classified irrigable and open for the possible enlargement of the system. Water pumped from the Columbia River is carried over 331 mile (533 km) of main canals, stored in a number of reservoirs, then fed into 1339 mile (2155 km) of lateral irrigation canals, and out into 3500 mile (5633 km) of drains and wasteways. The Grand Coulee Dam, powerplant, and various other parts of the CBP are operated by the Bureau of Reclamation. There are three irrigation districts (the Quincy Columbia Basin Irrigation District, the East Columbia Basin Irrigation District, and the South Columbia Basin Irrigation District) in the project area, which operate additional local facilities.
Тарих
АҚШ-тың қайта құру бюросы 1902 жылы құрғақ батыс штаттарының дамуына көмектесу үшін құрылды. Орталық Вашингтонның Колумбия платосы – құнарлы топырағы бар шөл және Колумбия өзенінің өтетін маңызды аймақ болды. Бәсекелес топтар әртүрлі суару жобаларын қолдады; Спокан тобы Пенд-Орейл көлінен 134 миль (216 км) қашықтықтағы гравитациялық каналды, ал Веначи тобы (оңтүстікке қарай) Колумбия өзенінде үлкен бөгет салуды ұсынды, ол жақын жердегі Гранд-Кулиді сумен толтыруға арналған, бұл бұрын құрғақ каньон сияқты еді. Он үш жылдық талқылардан кейін президент Франклин Д. Рузвельт Ұлттық өнеркәсіптік жаңғырту заңының қаражатымен бөгет жобасын мақұлдады. (Бұл жоба кейіннен 1935 жылғы Өзендер мен порстар заңымен ресми түрде бекітілді, содан кейін 1943 жылғы Колумбия бассейні жобасы заңымен қайта бекітілді, ол оны 1939 жылғы Қайта құру жобасы заңына енгізді.) Бұл базальттар кейбір жерлерде ашық көрінеді, ал басқа жерлерде қалың лосс қабаттарымен жабылған. Соңғы мұз дәуірінде мұздықтар Колумбия өзені платосының ландшафтын қалыптастырды. Мұз Гранд-Кулидің солтүстік жағында Колумбия өзенін бөгеп, Колумбия және Спокан мұздық көлдерін құрды. Мұз дәуіріндегі мұздықтар қазіргі Монтана штатында Миссула мұздық көлін де жасады. Эрозия Колумбия мұздық көлінің Гранд-Кулиге ағып кетуіне мүмкіндік берді, ол Миссула мұздық көлімен бірге Колумбия мұздық көлінің апаттық босатылуынан толыққанды құрылды. Бұл су тасқыны Миссула су тасқындары деп аталатын бірнеше іс-шаралардың бірі болды. Осы керемет су тасқындарының нәтижесінде пайда болған ерекше эрозиялық нысандар – каналды жартастар деп аталады.
The U. S. Bureau of Reclamation was created in 1902 to aid development of dry western states. Central Washington's Columbia Plateau was a prime candidate—a desert with fertile loess soil and the Columbia River passing through. Competing groups lobbied for different irrigation projects; a Spokane group wanted a 134 mile (216 km) gravity flow canal from Lake Pend Oreille while a Wenatchee group (further south) wanted a large dam on the Columbia River, which would pump water up to fill the nearby Grand Coulee, a formerly dry canyon like coulee. After thirteen years of debate, President Franklin D. Roosevelt authorized the dam project with National Industrial Recovery Act money. (It was later specifically authorized by the Rivers and Harbors Act of 1935, and then reauthorized by the Columbia Basin Project Act of 1943 which put it under the Reclamation Project Act of 1939.) These flood basalts are exposed in some places, while in others they are covered with thick layers of loess. During the last ice age glaciers shaped the landscape of the Columbia River Plateau. Ice blocked the Columbia River near the north end of Grand Coulee, creating glacial lakes Columbia and Spokane. Ice age glaciers also created Glacial Lake Missoula, in what is now Montana. Erosion allowed glacial Lake Columbia to begin to drain into what became Grand Coulee, which was fully created when glacial Lake Missoula along with glacial Lake Columbia catastrophically emptied. This flood event was one of several known as the Missoula Floods. Unique erosion features, called channeled scablands, are attributed to these amazing floods.