Кіріспе
Американдық пианист және дирижер Мюррей Дэвид Перрахия (/p//ə/'/r//aɪ//.//ə/ pəRYə; 1947 жылғы 19 сәуірде туған) – американдық пианист және дирижер. Ол қазіргі замандағы ең ұлы пианисттердің бірі деп есептеледі. 1972 жылы Лидс халықаралық фортепиано конкурсын жеңіп алған алғашқы Солтүстік Америкалық пианист ол болды. Бах, Гендель, Скарлатти, Моцарт, Бетховен және Шуман сияқты композиторлардың туындыларын шебер орындаушысы ретінде танылған Перахия көптеген наградаларға ие болды, оның ішінде 18 номинациядан үш Грэмми сыйлығы және 9 «Граммофон» сыйлығы, сондай-ақ алғашқы және жалғыз «Фортепиано» сыйлығы.
Murray David Perahia (/p//ə/'/r//aɪ//.//ə/ pəRYə; born April 19, 1947) is an American pianist and conductor. He is widely considered one of the greatest living pianists. He was the first North American pianist to win the Leeds International Piano Competition, in 1972. Known as a leading interpreter of Bach, Handel, Scarlatti, Mozart, Beethoven, and Schumann, among other composers, Perahia has won numerous awards, including three Grammy Awards from a total of 18 nominations, and 9 Gramophone Awards in addition to its first and only "Piano Award".
Ерте өмір
Мюррей (Моше) Нью-Йорк қаласының Бронкс ауданында сефардтық еврей отбасында дүниеге келген. Перахья төрт жасында фортепиано сабақтарын бастаған, ол оның «өте шектеуші» болғанын айтады, себебі ол оны бір пьесаны мінсіз орындағанша қайта-қайта ойнатуға мәжбүрлеген. Оның музыкалық қызығушылығы 15 жасында түсіндірілемейтін себептермен гүлденгенін айтады және ол осы кезден бастап жаттығуды қанағатпен үйренді.
Мансап
1973 жылы Перахия Бенджамин Бриттен және Питер Пирспен Альдебург фестивалінде, сондай-ақ әріптесі, пианист Раду Лупумен бірге жұмыс істеді. 1981 жылдан 1989 жылға дейін фестивальдің көркемдік жетекшісі болды. 1980-жылдары Перахия оның өнерін бағалаған Владимир Хоровицпен жұмыс істеуге шақырылды. Перахияның айтуынша, бұл оның пианизм талантына шешуші әсер еткен. 1992 жылы оның мансабына қолындағы сүйек аномалиясынан туған қабыну қауіп төндірді, бұл оны бірнеше жылға аспаптан алшақтатып, бірнеше операциялар жасауға мәжбүр етті. Ол сол кезде Бахтың музыкасын зерттеу арқылы көңіл тыныштығын тапқанын айтады. Жазылғаннан кейін, ол 1990-жылдардың соңында Бахтың клавиштік шығармаларының бірнеше марапатталған жазбаларын жасады, оның ішінде Голдберг вариацияларының ерекше орындалуы да бар. 2005 жылдың басында Перахияның қолындағы мәселе қайта оданды, дәрігерлердің кеңесі бойынша концерттік сахнадан кетуге мәжбүр етті. Ол Барбикан орталығындағы бірнеше өнер көрсетулерін, сондай-ақ АҚШ-тың он қалалық ұлттық гастрольдік сапарын тоқтатты, бірақ 2006 жылы неміс қалаларында және 2007 жылдың сәуірінде Барбиканда концерттермен қайта оралды. 2007 жылдың күзінде ол АҚШ-тың он қаласына гастрольдік сапар жасады. Қолдағы мәселесіне және дәрігердің кеңесіне байланысты Перахия 2008 жылдың ақпан айында Барбикан орталығындағы жеке концертін және Сент-Мартин академиясымен бірге АҚШ-тағы гастрольдік сапарын (2008 жылдың наурыз және сәуір айларында) тоқтатты. Ол 2008 жылдың тамызында сахнаға оралып, Бернард Хайтинктің жетекшілігімен Корольдік Концертгебоу оркестрімен гастрольде болды және қазан мен қараша айларында Азияда концерттік турне өткізді.
Соңғы іс-әрекеттер
Перхая Шопеннің этюдтерін және Шуберттің соңғы фортепиано сонаталарын жазды. Қазіргі уақытта ол Бетховеннің фортепиано сонаталарының жаңа Urtext нұсқасын редакциялауда. Жеке мансабынан бөлек, Перхая камералық музыкамен белсенді айналысады және Гварнери мен Будапешт струнный квартеттерімен тұрақты түрде өнер көрсетеді. Ол сонымен қатар St Martin in the Fields академиясының бас қонақ дирижері болып табылады, осы академиямен бірге жазбалар жасайды және концерттер береді. 2009 жылдың қаңтар айында Мюррей Перхая скрипкашы Исаак Стерн құрған Иерусалим музыка орталығының президенті болып тағайындалды. 2016 жылы Перхая Deutsche Grammophon компаниясымен келісім шарт жасады. Оның осы лейбл үшін шығарған алғашқы дискісі – Бахтың француздық сюиталары, ол 2016 жылдың қазан айында жарық көрді.
Оқыту
Маннес мектебін бітіргеннен кейін Перрахия оқытушылық қызметке тағайындалды және 1969 жылдан 1979 жылға дейін сабақ берді. Перрахия Тео Ливен атындағы Халықаралық фортепиано қорына (қазір Комо көліндегі Халықаралық фортепиано академиясы деп аталады) іріктелген студенттерге сабақ беруге шақырылды. Ол Джульярд мектебі, Стэнфорд университеті және Пибоди институты сияқты көптеген оқу орындарында шеберлік сабақтарын өткізді. Жыл сайын ол Иерусалимдегі Музыка орталығында 12-ден 18 жасқа дейінгі жас израильдік пианистерге жазғы курстар ұйымдастырады. JMC президенті ретінде ол шеберлік сабақтарын өткізуді жалғастыруда. Перрахия Г. Хенле Верлаг баспагерлігі ұйымдастырған Мюнхенде Бетховеннің фортепиано сонаталары бойынша мастер-кластар сериясын өткізуді жоспарлап отыр, онда он жас кәсіби пианист қатысады.
Жеке өмір
Перхаия Лондонда әйелі Нинетт Шохетпен бірге тұрады, ол ирактық еврей тегінен шыққан. Оның екі ересек ұлы бар: Бенжамин мен Рафаэль.
1970 жылдар
Шуман: "Дэвидсбюндлертанце" оп. 6; Фантазистік әуендер, Op. 12 (1973)
Шопен: Шопен прелюдиялары. (1975)
Шуман: Симфониялық этюдтер op. 13 және өлімнен кейінгі этюдтер; "Қос қанаттылар" (1977)
Chopin: The Chopin Preludes. (1975)
Schumann: Études Symphoniques op. 13 & Études Posthumes; Papillons (1977)