Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Зигмунд Шиннинг ейн Рингек (Sigmund ain Ringeck, Sigmund Amring, Sigmund Einring, Sigmund Schining) – неміс қылышбазалық шебері. "Шининг" тегінің мағынасы белгісіз болса да, "айн Рингек" қосымшасы оның Оңтүстік-Батыс Германиядағы Рейнланд аймағынан шыққандығын көрсетеді. Ол өзінің трактатында Рейн графтығының және Бавария герцогы Альбрехттің Ширмайстері ретінде аталады. Оның өмірінен белгілі болған жалғыз нәрсе – оның шеберлігі Паулюс Калға 1470 жылы Лихтенауэр қоғамының қайтыс болған шеберлеріне арналған естелікке оны қосуға жеткілікті болды. Рингек, көрінеді, Ұлы шебер Йоханнес Лихтенгауэрдің ескерткішінің сирек толық түсіндірмелерінің бірін жазған, осылайша ол 15 ғасырдағы ең маңызды неміс қылышбазалық шеберлерінің біріне айналды. Рингекке демеушілік еткен адамның кім екені әлі анық емес, өйткені он бесінші ғасырда Альбрехт атымен төрт адам осы лауазымды иеленді. Егер ол 1353 жылдан 1404 жылға дейін билік еткен Альбрехт I болса, онда Рингек Лихтенгауэрдің тікелей серігі немесе шәкірті болған болуы мүмкін. Дегенмен, бұл титулды 1438 жылдан 1460 жылға дейін ұстаған Альбрехт III да болуы мүмкін, бұл Рингекті дәстүрді жалғастырған екінші немесе үшінші буын шебері етеді. Альбрехт IV 1460 жылы осы титулға ие болғандықтан, ол да Рингекке демеушілік еткен болуы мүмкін; алайда, Рингек сол онжылдықта қайтыс болғандықтан, ол трактатын өмірінің соңғы жылдары жазған болуы керек. Бірақ Альбрехт IV 1508 жылға дейін билік еткендігі және мәтіннің Дрезден және Глазго нұсқалары оның тұсында жасалған болуы мүмкін деген факті осы теорияны қолдайды.
Sigmund Schining ein Ringeck (Sigmund ain Ringeck, Sigmund Amring, Sigmund Einring, Sigmund Schining) was a German fencing master. While the meaning of the surname "Schining" is uncertain, the suffix "ain Ringeck" may indicate that he came from the Rhineland region of south western Germany. He is named in the text of his treatise as Schirmaister to one Duke Albrecht, Count Palatine of Rhine and Duke of Bavaria. Other than this, the only thing that can be determined about his life is that his renown as a master was sufficient for Paulus Kal to include him on his memorial to the deceased masters of the Society of Liechtenauer in 1470. Ringeck seems to have authored one of the few complete glosses of the epitome of the grand master Johannes Liechtenauer, making him one of the most important German fencing masters of the 15th century. The identity of Ringeck's patron remains unclear, as four men named Albrecht held the title during the fifteenth century. If it is Albrecht I, who reigned from 1353 to 1404, this would signify that Ringeck was likely a direct associate or student of Liechtenauer. However, it may just as easily have been Albrecht III, who carried the title from 1438 to 1460, making Ringeck a second or third generation master carrying on the tradition. Albrecht IV claimed the title in 1460 and thus also could have been Ringeck's patron; this seems less likely in light of Ringeck's apparent death within that same decade, meaning the master would have had to have penned his treatise in the final few years of his life. In its favor, however, is the fact that Albrecht IV reigned until 1508 and both the Dresden and Glasgow versions of the text were likely created during his time.
Жазбалар
Рингек көбінесе Дрезден С487 MS-нің авторы ретінде жаңылыс есептеледі. Рингек негізгі мәтіндердің үшеуінің авторы болғанымен, Лихтенгауэрдің қарусыз ұзын қылышпен, қарулы және атты қорғану туралы өлеңдеріне түсіндірмелер жасаған автор ретінде танылса да, қолжазба – әр түрлі шеберлердің бірнеше еңбектерінен құралған антология. Қазіргі уақытта ол 1504 және 1519 жылдар аралығында (шебердің өмірінен кейін) жазылған деп саналады. Сол сияқты, MS E.1939.65.341, көбінесе Дрезден қолжазбасының суреттелген нұсқасы деп сипатталғанымен, әр түрлі авторлардың еңбектерін жинаған жеке антология болып табылады және ішкі деректер бойынша 1508 жылы жазылған. Бұл қолжазба, әйгілі Анонимді түсіндірмелерге қарағанда (көбінесе Питер фон Данцигке дұрыс емес жатқызылатын) онша көп көшірілмесе де, Рингек жасаған түсіндірмелердің әсері ұзаққа созылды. Оны 1570 жылы Иоахим Мейер өзінің соңғы қолжазбасының бір бөлігі ретінде қайта жариялады, ал 1539 жылы Ханс Медель фон Зальцбург Рингектің Bloßfechten түсіндірмесінің жаңартылған нұсқасын жасап, көптеген жерлерде өзінің түсініктемелерін қосты.
Ringeck is often erroneously credited as the author of the MS Dresden C487. While Ringeck seems to be the author of three of the core texts, glosses of Liechtenauer's verses on unarmored longsword fencing, armored fencing, and mounted fencing, the manuscript is an anthology of several treatises by different masters and is currently thought to have been composed between 1504 and 1519 (well after the master's lifetime). Likewise, the MS E.1939.65.341, though often described as merely an illustrated version of the Dresden manuscript, is a separate anthology with its own collection of works by various authors and is internally dated to 1508. While it was not copied nearly as often as the more famous Anonymous gloss (often misattributed to Peter von Danzig), Ringeck's gloss nevertheless seems to have had a lasting influence. Not only was it reproduced by Joachim Meyer in 1570 as part of his final manuscript, but in 1539 Hans Medel von Salzburg took it upon himself to create a revised version of Ringeck's Bloßfechten gloss, integrating his own commentary in many places.