Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Паулюс Кал – 15 ғасырғы неміс қылышбазы. Өзінің айтуынша, ол Ханс Штетнердің шәкірті болған, ал ол өз кезегінде Йоханнес Лихтеннауэр дәстүрінің ізбасары болған. Ол өмірінде үш әртүрлі сарайда қылышбаздық шебер болып қызмет етті, түрлі әскери лауазымдарда болды, соның ішінде кем дегенде үш жорықта командирлік қызмет атқарды. Оның ең маңызды мұрасы – оның еңбегінің Болонья (Ms. 1825) және Мюнхен (Cgm 1507) нұсқаларындағы қайтыс болған шеберлердің құрметті тізімі, ол оны Лихтеннауэр қоғамы (Geselschaft Liechtenauers) деп атады. Бұл шеберлердің көпшілігі өздерінің еңбектерін жазса, біразы әлі белгісіз, ал Калдың тізімі олардың ұлы шебермен байланысын тәуелсіз растайды. Калдың еңбегі сонымен қатар Лихтеннауэрдің қылышбаздық дәстүрінің бөліктеріне иллюстрация салуға жасалған алғашқы әрекет болып табылады.
Paulus Kal was a 15th century German fencing master. According to his own testimony, he was the student of one Hans Stettner, who was in turn an initiate of the tradition of Johannes Liechtenauer. He served as fencing master at three different courts in his career, serving in various military capacities including commanding men in at least three campaigns. Perhaps his most significant legacy is an honor role of deceased masters included in the Bologna (Ms. 1825) and Munich (Cgm 1507) versions of his treatise, which he styled the Society of Liechtenauer (Geselschaft Liechtenauers). While several of these masters remain unknown, the majority wrote treatises of their own and Kal's list stands as an independent confirmation of their connection to the grand master. Kal's treatise is also interesting in that it represents the first attempt to give pictorial illustrations for parts of Liechtenauer's tradition of fencing.
Өмір
Калдың ерте өмірі туралы көп мәлімет жоқ, бірақ 1440 жылдан 1449 жылға дейін ол Виттельсбах әулетінің Людовик IV-іне, Рейн граф-палатиніне қызмет етті. 1448 жылы графтың қызметінде болғанда ол Нюрнбергті қорғауға қатысып, қақпалардың астындағы дөңгелекті зеңбіректер бөліміне басшылық етті. Нюрнберг кеңесінің 1449 жылғы 17 наурыздағы жазбаларында ол қаруын көрсету арқылы сол кездегі қаланың тыныштығын бұзғаны айтылған. Каль 1450 жылғы 29 қыркүйекте Бавария Ландсхут герцогы Людвиг IX "бай" Виттельсбах әулетінің қызметіне кірді. 1468 жылдың қарашасында ол 4 желтоқсанда жаулап алынған Зальденбург қамалындағы әскери қимылдарға қатысты. Содан кейін, шамамен 1470 жылы Паулус Каль Людвиг IX үшін фехтование туралы нұсқаулықтың екінші, кеңейтілген нұсқасын жасады, қазіргі Cgm 1507 (сондай-ақ, мүмкін, MS 1825). Каль Людвигтің ұлы Георгийдың үйлену тойына шақырылды және герцог қайтыс болғанға дейін, 1479 жылғы 18 қаңтарға дейін оның қызметінде болды. 1480 жылғы 12 ақпанда Паулус Каль Австрияның эрцгерцогы Зигмундтың қызметіне кірді. Бұл Каль есімінің тарихта соңғы рет кездесетін уақыты. 1480 және 90-шы жылдары Кальдің трактатының бірнеше көшірмелері жасалды, оның ішінде кең көлемді MS KK5126, бірақ олардың біреуін тікелей тапсырыс берген-жаратпағаны белгісіз. Паулус Кальдің ілімдері 1440-1514 жылдар аралығында жазылған кем дегенде алты қолжазбада сақталған. Ықтимал архетип, Cgm 1507, көптеген тәсілдер үшін неміс тіліндегі қысқаша түсіндірмелерді қамтиды (көпшілігі Лихтенауэрдің жазбаларынан алынған). Тексіз тағы төрт нұсқа бар, олар 1470 жылғы нұсқадан көшірілген болуы мүмкін. Алтыншы нұсқа 20 ғасырда Италияда аукционда жеке парақтармен сатылды; бұл көшірмеде латын немесе итальян тіліндегі жеке сөздер бар және ол мәтінсіз төрт нұсқаның біріне негізделген болуы мүмкін. Сонымен қатар, Паулус Гектор Майр өзінің Opus Amplissimum de Arte Athletica еңбегінің Мюнхен нұсқасының (Cod. icon. 393) бірнеше бөліміндегі мазмұнды Кальдің трактатына негіздеді. Ол қолданған көшірмеде мәтін болмаған сияқты, сондықтан ол суреттерге өзінің кеңінен түсіндірмелерін қосты. Майр салған суреттердің нақты жиынтығы алты қолжазбаның ешқайсысында кездеспейді, бұл Кальдің жұмысының жетінші данасы болған, бірақ ол жоғалған болуы мүмкін.
Little is known of Kal's early life, but from 1440 to c. 1449 he served Louis IV of the House of Wittelsbach, Count Palatine of the Rhine. In 1448, while in the count's service he participated in the defense Nuremberg, commanding a unit of wheel cannons below the gates. The Nuremberg Council notes from 17 March 1449 mention that he had broken the peace of the city at that time by drawing his weapons. Kal entered the service of Ludwig IX "the Rich" of the House of Wittelsbach, Duke of Bavaria Landshut, on 29 September 1450. In November 1468, he participated in military actions on the Castle Saldenburg, which was successfully taken on 4 December. Shortley thereafter, in c. 1470, Paulus Kal created a second, expanded version of his fencing manual for Ludwig IX, the current Cgm 1507 (as well, possibly, as the MS 1825). Kal is listed as a guest at the wedding of Ludwig's son George, and continued in the duke's service until his death on 18 January 1479. On 12 February 1480, Paulus Kal entered the service of Sigismund, Archduke of Austria. This is the final time that Kal's name appears in the histories. Several copies of Kal's treatise were created during the 1480s and 90s, including the extensive MS KK5126, but it is unknown if he directly commissioned any of them. In total, Paulus Kal's teachings are preserved in at least six manuscripts written between 1440 and 1514. The probable archetype, Cgm 1507, includes brief explanations in German for most devices (many extracted from Liechtenauer's record). There are four other text less versions, and these were probably copied from the 1470 version. A sixth version was sold at auction in Italy during the 20th century as individual leaves; this copy contains single word captions in Latin or Italian and was likely based on one of the four without text. In addition, Paulus Hector Mair based content in several sections of the Munich version (Cod. icon. 393) of his Opus Amplissimum de Arte Athletica on Kal's treatise. It appears that the copy he used for this was textless, and so he added his own extensive commentary on the images. The precise set of images Mair drew upon do not appear in any of the six extant manuscripts, which may signify that there was once a seventh copy of Kal's work which has since been lost.