Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виктория Кресінің иегері (1892 –1979)
Danish recipient of the Victoria Cross (1892 –1979)
Томас Фасти Динесен (9 тамыз 1892 – 10 наурыз 1979) – британдық және Достастық күштеріне жаудың қарсы тұрғандағы батылдығы үшін берілетін ең жоғары және ең беделді награда – Виктория Кресінің иегері болған. Ол жазушы Карен Бликсеннің (Исак Динесен псевдонімімен танымал) кіші інісі болды.
Thomas Fasti Dinesen (9 August 1892 – 10 March 1979) was a Danish recipient of the Victoria Cross, the highest and most prestigious award for gallantry in the face of the enemy that can be awarded to British and Commonwealth forces. He was the younger brother of the author Karen Blixen (who used the pen name Isak Dinesen).
Егжей-тегжейлер
Ол Данияның Рунгстед қаласында бай және жер иеленетін (бірақ аристократиялық емес, буржуазиялық) отбасында дүниеге келді. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін Динесен 1917 жылы Канада корпусына қабылдануға дейін британдық, француз және АҚШ әскерлеріне қосылуға тырысты. Ол 236-шы батальонға (Нью-Брансуик Килти), CEF-ке ауыстырылғанға дейін 42-ші батальонға, Канада экспедициялық күштеріне: Канаданың Қара күзеті деп аталатын Корольдік Хайленд полкіне кірді. Маклин Килтилер - Жаңа Шотландияда құрылған Канаданың 236-шы батальоны. Ол 1917 жылы Англияға жеткенде, күштерді толықтыру үшін таратылды. Амиен шайқасы кезінде ол 26 жаста, 42-ші Квебек полкінің (Канада Корольдік таулы жерлері) батальонындағы қарапайым сарбаз, Канада экспедициялық күштерінің құрамында болды. 1918 жылдың 12 тамызында Францияның Парвильерс қаласында ол бес рет қатарынан жау әскерлеріне қарсы жалғыз өзі шабуылдап, жаудың қаруларын істен шығарғанда айқын ерлік көрсетті. Ол штык пен гранатаны қолдана отырып 12 жауды өлтірді және шайқастың өте қиын кезеңінде жолдастарын рухтандырды. Осы ерлігі үшін Динесен Виктория кресімен марапатталды. Ол сондай-ақ француздық «Круа-де-Герр» орденін алды. Оның есімі Канаданың Виктория кресімен марапатталғандар тізімінде бар. Ол офицерлік шенге тағайындалып, кейін лейтенант атағына жетті. 1918 жылдың 7 тамызында, шайқасқа кірісуді күтіп тұрғанда, Динесен Gentelles Wood-тағы түні туралы былай деп жазды: «Біз күні бойы осы жағымды жерде демалдық – тіпті мұнда-мына жерде, қалың бұтақтары бар ағаштардың астында кішкене от жағуға және тамақ пісіруге рұқсат алдық. Әдеттегі тамақ жақсы және мол, әрине, бірақ біз ешқашан шексіз мөлшерде қосымша тамақ жеу мүмкіндігін жібермейміз. Соңғы қап пісірілген бұршақ ашылды – шайқасқа қажеттіден артық салмақпен барудың қажеті жоқ! Біз Фрицке дейін жақсы көріну үшін мұқият жуынып, қырқынып, жабдықтарымызды соңғы рет тексердік: газ маскалары, мылтықтар, оқ-дәрілер, қырқыну жиынтығы, темір рационы – бәрі жақсы болды. Кейбіреулерімізге қосымша сыйлық берілді – меніңкі оншақты Милл бомбалары бар үлкен және ауыр сөмке еді! Күн батқанға дейін соңғы парадқа қатысуға тура келді. Содан кейін кешкі ас, ал кешкі сағат 10-да біз тағы да Амиен-Руа жолындағы көпшілік арасынан өтіп бара жатырмыз». Томас әпкесі, атақты даниялық жазушы Карен (оның өзі және көптеген даниялық достары «Танне» деп атаған), кейіннен ағасының ерлігі мен британдық тәждің мойындауы белгілі бір дәрежеде оның Британдық Шығыс Африкада өмір сүрген британдық отаршылдар қауымдастығындағы беделін сақтап қалғанын жазды. Бликсеннің айтуынша, ол Кенияға алғаш рет кетіп бара жатқанда кемеде кездескен неміс офицеріне жылқы сатып алуға көмектесу арқылы көптеген көршілерінен сыртқа шығып қалған. Бірнеше айдан кейін бұл офицер, генерал Пол Эмиль фон Леттов Ворбек, Шығыс Африкадағы неміс күштерінің қолбасшысы болып тағайындалды және Бликсеннің ағылшын көршілеріне қарсы тиімді науқан жүргізді. Бликсен бұл жағдай оның бауырлары арасында күдік пен реніш тудырғанын, бірақ ағасы Виктория кресін жеңгеннен кейін ғана басылғанын түсіндірді.
He was born in an affluent and landed (but bourgeois rather than aristocratic) family in Rungsted, Denmark. Following the outbreak of the First World War, Dinesen attempted to enlist in the British, French, and United States armies, before finally being accepted by the Canadian Corps in 1917. He enlisted in the 236th Battalion (New Brunswick Kilties), CEF before transferring to the 42nd Battalion, Canadian Expeditionary Force: the Royal Highlander Regiment, known as the Black Watch of Canada. The MacLean Kilties were the 236th Canadian Battalion, recruited in Nova Scotia. It reached England in 1917 and was broken up for reinforcements. During the Battle of Amiens he was 26 years old, and a private in the 42nd Quebec Regiment (Royal Highlanders of Canada) Battalion, Canadian Expeditionary Force when, on 12 August 1918 at Parvillers, France, he displayed conspicuous bravery when, five times in succession, he rushed forward alone against entrenched enemy troops and put hostile guns out of action. He was credited with killing 12 of the enemy using both bayonet and grenade, and with inspiring his comrades at a very critical stage of the action. For this action, Dinesen was awarded the Victoria Cross (VC). He also received the French Croix de guerre. His name appears on the List of Canadian Victoria Cross recipients. He was commissioned and later achieved the rank of lieutenant. On 7 August 1918, whilst waiting to go into action, Dinesen wrote of his night in Gentelles Wood: 'All day long we rested in this pleasant spot – we even had permission to make a little fire here and there under a thickly branched tree and do a bit of cooking. The regular meals are good and plentiful, of course, but we never miss a chance of eating unlimited quantities of extra food. The last tin of baked beans was opened – there's no reason to go into battle with a haversack heavier than was absolutely necessary! We washed and shaved carefully in order to look our best before Fritz Our equipment was inspected for the last time: Gas masks, rifles, ammunition, shaving kit, iron rations – everything was OK. Some of us were presented with an extra gift – mine was a big and heavy bag containing a dozen or so Mills bombs! Just before sunset we had to fall in for a final parade. Then supper – and at 10pm we were again fighting our way through the throng on the Amiens–Roye road.' Thomas's sister, the famous Danish author Karen (whom he, and most of their Danish friends, called "Tanne"), later wrote that her brother's bravery, and the recognition from the British Crown, in some measure saved her own reputation in the community of British colonials among whom she lived in British East Africa. According to Blixen, she had inadvertently alienated many of her neighbors by helping to buy horses for a German officer she met on board ship while sailing to Kenya for the first time. Only months later this officer, General Paul Emil von Lettow Vorbeck, was named commander of the German forces in East Africa, and waged an effective campaign against Blixen's English neighbors. Blixen commented that the suspicion and resentment this aroused in her fellow colonists only subsided after her brother won the VC.
Соғыстан кейінгі өмір
1918 жылы Томас Динесен Британдық Шығыс Африкаға көшіп, Найробидің оңтүстік-батысындағы Нгонг төбелеріндегі қарындасының кофе шаруашылығын басқаруға көмектесті. Ол өзгергіш мінезді қарындасы үшін ең сенімді жақын досы болды. Ол шаруашылықтың кофе қуыру зауытын жобалап, көбінесе өзі салды (кейін ол өртеніп кетті). 1923 жылдың басында Томас отаршылдық өмірден бас тартып, Данияға оралды. Өмірінің соңғы жылдары ол жазумен айналысып, дания тілінде бірнеше кітап жазды. Ең белгілісі – оның әйгілі қарындасы туралы «Танне» кітабы. 1929 жылы ол «No man's land: En dansker med canadierne ved vestfronten» атты кітабын жариялады. Ол 1930 жылы ағылшын тіліне «Қуанышты тозақ! : Канадалықтармен бірге даниялық» деген атпен аударылды. Кітапта оның Батыс майданға қатысуға дейінгі қиын жолы және оған Виктория кресін (ВК) жеңіп беруге әкелген оқиғалар сипатталған. Ол 1979 жылы қайтыс болды. Ол Данияның Хёрсхолм қаласындағы Хёрсхолм шіркеуінің зиратына жерленген. Оның Виктория кресі және басқа медальдары Императорлық соғыс мұражайындағы Лорд Эшкрофт Виктория кресі коллекциясында сақталады.
In 1918, Thomas Dinesen moved to British East Africa to help his sister manage her coffee farm in the Ngong hills southwest of Nairobi. He was his mercurial sister's most reliable confidant. He designed and largely built the farm's coffee roasting plant (which later burned down). Early in 1923, Thomas left the colonial life and returned to Denmark. In his later years he took up writing, and wrote a number of books in Danish. The best known is Tanne, about his famous sister. In 1929 he published the book No man's land: En dansker med canadierne ved vestfronten. It was translated into English in 1930 under the title Merry Hell! : A Dane with the Canadians. The book describes his troublesome way to the Western Front as well as the events that won him the VC. He died in 1979. He is buried in Hørsholm Churchyard, Hørsholm, Denmark. His VC and other medals are held in the Lord Ashcroft VC collection in the Imperial War Museum.