Кіріспе

Ең төменгі қаржыландыру талабы (MFR) 1995 жылғы Ұлыбританияның Зейнетақы заңының бір бөлігі болды және 1997 жылғы 6 сәуірде енгізілді. 2004 жылғы Зейнетақы заңы MFR-ды жойып, оны жаңа «заңды қаржыландыру мақсатымен» алмастырды; бұл 2005 жылғы 22 қыркүйектен кейін бағалау күні бар барлық зейнетақы схемалары үшін 2005 жылғы 30 желтоқсанда күшіне енді. Ең төменгі қаржыландыру талабының мақсаты – белгілі бір мөлшердегі зейнетақы схемасы уәде етілген пайданы қаржыландыру үшін қанша активтерге ие болу керектігін анықтау болды. Егер схема жеткілікті активтерге ие болмаса, зейнетақы схемасы белгілі бір мерзім ішінде ең төменгі деңгейге жетуі керек еді. Схемада қажетті активтердің 90%-дан кемі болса, 90%-дан төменгі тапшылық үш жыл ішінде өтелуі керек еді. Егер көрсеткіш 90% пен 100% аралығында болса, мерзім он жылды құрады. Заңнама Ең төменгі қаржыландыру талабының жалпы талаптарын белгілесе, әдістер мен болжамдардың егжей-тегжейі Актуарийлер институты мен Актуарийлер факультеті шығарған 27-нұсқаулықта нақтыланды. Ең төменгі қаржыландыру талабы енгізілгеннен кейін бастапқы негіздегі кемшіліктерді жою үшін болжамдарға бірнеше түзетулер енгізілді. Алайда, MFR талап еткен активтердің деңгейі MFR қаржыландыруға тиіс схеманың уәде еткен пайдасын қамтамасыз ету үшін жеткілікті болған жоқ. 2004 жылғы Зейнетақы заңы MFR-ды жойып, жеке схемалардың жағдайларына икемдірек бейімделіп, сонымен бірге мүшелердің мүдделерін қорғайтын жаңа схеманы қаржыландыру мақсатын енгізді. Пол Майнердің есебінің 4-бетінде былай делінген: «Инвестицияларды бұрмалап, схема мүшелерін қорғамайтын Ең төменгі қаржыландыру талабын жасанды бірыңғай өлшемнің орнына ашықтық пен жариялылыққа негіделген ұзақ мерзімді тәсілмен алмастыруды ұсынамын».