Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын социалистік саясаткері Альберт Виктор Грейсон (5 қыркүйек 1881 жылы туған, 28 қыркүйек 1920 жылы із-түссіз жоғалған) – 20-шы ғасырдың басындағы ағылшын социалистік саясаткері. 1907 жылдан 1910 жылға дейін Тәуелсіз Еңбек партиясынан Парламент депутаты болған Грейсон Кольн аңғарындағы сенсациялық қосымша сайлаудағы жеңісімен және 1920 жылы себепсіз жоғалуымен көзге түседі.
English socialist politician
Albert Victor Grayson (born 5 September 1881, disappeared 28 September 1920) was an English socialist politician of the early 20th century. An Independent Labour Party Member of Parliament from 1907 to 1910, Grayson is most notable for his sensational by election victory at Colne Valley, and unexplained disappearance in 1920.
Алғашқы жылдар
Альберт Виктор Грейсон Ливерпульде, Йоркширдің ағаш шебері Уильям Грейсон мен шотландтық Элизабет Крейгтің жетінші ұлы ретінде дүниеге келді. Ол Бутльде инженерлік шәкірт болды. 1913 жылы Грейсон туралы жазған «Правда» газетіндегі британдық радикалды саясатқа арналған мақаласында Владимир Ленин Грейсонды «өте жалынды социалист, бірақ принциптері мықты емес және сөздерге құмар» деп атап өтті. Грейсон Парламентке сирек қатысып, ішімдікке әуес болып, проблема дамыта бастады. 1910 жылғы қаңтардағы жалпы сайлауда орыннан айырылғаннан кейін, тіпті 1910 жылғы желтоқсанда Кеннингтон округінен үміткер ретінде тіркелгенде де, ақшасын қайта алмады. Ол дәріс сапарларын жалғастырды, бірақ 1913 жылы психикалық күйзеліске ұшырады және 1914 жылдың тамызында 496 фунт стерлинг қарызымен банкрот деп жарияланды. Кейін Грейсон көптеген солшыл әріптестерін Ұлыбританияның Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысуын қолдауымен және шешендік өнерін солдаттарды әскери қызметке шақыруға жұмсауымен ренжітті. 1916 жылы ол Жаңа Зеландия армиясына қосылып, қысқа ғана уақыт қызмет етті және келесі жылы Батыс майданында жарақаттанды. Соғыстан кейін Грейсон саяси мансабын қайта жандандыруға тырысты.
Albert Victor Grayson was born in Liverpool, the seventh son of William Grayson, a Yorkshire carpenter, and Elizabeth Craig, who was Scottish. He became an apprentice engineer in Bootle. Writing of Grayson in 1913 in an article on British radical politics in Pravda, Vladimir Lenin noted that Grayson was "a very fiery socialist, but one not strong in principles and given to phrase mongering." Grayson rarely attended the House of Commons and began to develop a drink problem. After losing his seat in the January 1910 general election, and failing even to retain his deposit when standing for Kennington in December 1910, he continued his lecture tours but suffered a mental breakdown in 1913 and in August 1914 was declared bankrupt with debts of £496. Grayson later alienated many of his left wing colleagues by backing Britain's entry into World War I and turning his oratorical skills to recruiting soldiers. He enlisted in 1916 and served briefly in the New Zealand Army and was wounded the following year on the Western Front. After the war, Grayson attempted to resurrect his political career.
Жеке өмір
Грейсонның өмірінің басында, ол Мерсисайд социалисті Гарри Доусонмен ұзаққа созылған қарым-қатынаста болды. Доусонға жазған махаббат хаттарының бірінде ол: "Мен сені әрқашан бұрынғыдай жақсы көремін, сондай құштарлықпен, жалынмен және терең сезіммен" деп жазды. 1912 жылы Грейсон жігітше келбетті жас актриса Рут Найтингейлге үйленді, олардан қызы дүниеге келді. Неке бақытсыз болды, ал Рут бала туғанда қайтыс болды.
In his early life, Grayson conducted a longterm affair with Harry Dawson, a fellow Merseyside socialist. In one of a collection of love letters written to Dawson, he wrote: "I love you as ever, with the same devouring passion and intensity and thickness." In 1912, Grayson married Ruth Nightingale, a young actress with boyish looks, with whom he had a daughter. The marriage was unhappy and Ruth died in childbirth
Құрметтер туралы аңыз
1918 жылы Арнайы бөлімнің басшысы сер Базиль Томсон, Грейсонды бақылау үшін Маунди Грегориді сұрады, өйткені ол Ресейдің жаңа коммунистік үкіметіне немесе Ирландия Республикалық Армиясына агенттік қызмет етіп жүр деп күдіктенді. Грейсон Грегоридің өзін бақылап отырғанын анықтады және бірнеше маңызды достарының көмегімен премьер-министр Дэвид Ллойд Джордж Грегориді саяси наградаларды сату үшін пайдаланып жатқанын білді. Ливерпульде өткен қоғамдық жиын кезінде Грейсон Ллойд Джоржды 10 000-нан 40 000 фунтқа дейін награда сатуда айыптады. Ол: «Бұл награда сату – ұлттық дақ. Оның іздері 10 Даунинг-стритке және Уайтхоллде кеңсесі бар монокль тағып жүретін сәулетті кісіге дейін жетеді. Мен осы кісіні білемін, бір күні оның есімін айтамын» деді. Грейсонның «монокль тағып жүретін сәулетті кісі» деген сөздері Грегориге оның жария болып қалу қаупі бар екенін ескертті. 1920 жылдың қыркүйек айының басында Грейсон Страндта ұрып-сапалалды. Бұл, әдетте, оны қорқыту мақсатымен жасалған болуы мүмкін, бірақ ол бұрыс жүйенің артында тұрған адамды ашумен жалғастырды.
In 1918, Sir Basil Thomson, head of the Special Branch, asked Maundy Gregory to spy on Grayson, suspecting him of working as an agent for the new communist government in Russia or for the Irish Republican Army. Grayson discovered that Gregory was spying on him and, with the help of some important friends, found out that Prime Minister David Lloyd George was using Gregory to sell political honours. At a public meeting in Liverpool, Grayson accused Lloyd George of selling honours for between £10,000 and £40,000. He declared: "This sale of honours is a national scandal. It can be traced right down to 10 Downing Street, and to a monocled dandy with offices in Whitehall. I know this man, and one day I will name him." Grayson's "monocled dandy" remark let Gregory know that he was in danger of being exposed. At the beginning of September 1920, Grayson was beaten up in the Strand. This was probably an attempt to frighten him, but he continued threatening to name the man behind the corrupt system.
Жоғалу
1920 жылға қарай Грейсон Пикадиллидегі қымбат бөлмелерде тұрып жатқан, бірақ ол журналистикадан сирек жарияланатын материалдары арқылы аз ғана табыс табатын. Биограф Дэвид Кларк Грейсонның социалистер мен кәсіподақтардың наразылығына ұшырағанын ескере, ол өмірін сәнді өткезу үшін шантажға барыпты деген пікірде. 1920 жылдың 28 қыркүйегінде Грейсон достарымен ішіп отырғанда телефон қоңырауы алады. Ол достарына Лестер алаңындағы «Квинс» қонақ үйіне баруға тиіс екенін және жақын арада қайтатынын айтады. Бірақ ол қайтып оралмайды. Флемуэлл 1920 жылдың 28 қыркүйегінде өзен жағасындағы үйге (No 6, The Island, Thames Ditton) екі адам кіретінін көреді. Флемуэлл Грейсонды білген, соғысқа дейін оның портретін салған, бірақ Грейсонның жоғалып кеткені туралы бірнеше айдан кейін ғана хабарланғандықтан, сол кезде бұл оқиғаның маңыздылығын түсінбеген. 1960 жылдары жүргізілген тергеу Грейсон кірген үйдің Грегориге тиесілі екенін анықтады. Эндрю Куктың зерттеулері МакКормик бұл оқиғаны құрап ойлап тапқанын көрсетеді. Грейсонды сыбайлас жемқорлық туралы куәлік беруіне жол бермеу үшін өлтірген деген болжам бар. Дэвид Г. Кларктың толыққанды өмірбаянында ол 1950 жылдарға дейін жаңа есіммен тірі қалған болуы мүмкін екені айтылады. Кларк Грейсонға құрмет көрсету ісіндегі жанжалды жасыру үшін пара берілгенін және жаңа жеке басын жасауға бұйрық берілгенін санайды.
By 1920, Grayson was living in an expensive suite of rooms in Piccadilly, although he earned only a modest income from occasional pieces of journalism. Biographer David Clark believes that, having alienated both the socialists and the trade unions, Grayson had entered into blackmail in order to fund his lavish lifestyle. On 28 September 1920, Grayson was out drinking with friends when he received a telephone message. He told his friends that he had to go to the Queen's Hotel in Leicester Square and would be back shortly. He did not return. Flemwell further observed the two men entering a house (Number 6, The Island, Thames Ditton) on the river bank on 28 September 1920. Flemwell knew Grayson, having painted his portrait before the war, but did not realise the significance at the time because Grayson was not reported missing until several months later. An investigation carried out in the 1960s revealed that the house that Grayson entered was owned by Gregory. Research by Andrew Cook suggests that McCormick may have fabricated the story. It has been speculated that Grayson was murdered to prevent his revealing evidence of corruption. A comprehensive biography by David G. Clark suggests he possibly survived into the 1950s under a pseudonym. Clark believes Grayson was bribed in order to keep quiet about the honours scandal, and was told to forge a new identity.