Нацистік Германиядағы «Deutsche Erd und Steinwerke» компаниясы – SS-тің құрылыс материалдарын өндіруге арналған әскери-экономикалық мекемесі. Тарихы, құрылымы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс SS компаниясы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде
German SS company during WWII
Неміс жер және тас жұмыстары (Deutsche Erd und Steinwerke GmbH) – нацистік Германиядағы мемлекеттік құрылыс жобалары үшін құрылыс материалдарын сатып алу және өндіру мақсатымен құрылған SS компаниясы. DEST, SS Экономикалық және әкімшілік бас кеңсесінің (WVHA) Amtsgruppe W (Amt. W) бөлімшесінің еншілес компаниясы болды. Amt. W және WVHA-ның екеуі де Вафен-СС генералдары Освальд Поль және Георг Лёрнер басқарып отырды. DEST штаб-пәтері 1944 жылы Маутхаузеннің қосалқы лагері Гюзен II салынған Австриядағы Санк-Георген-ан-дер-Гюзен деген шағын қалада орналасқан.
German Earth and Stone Works (Deutsche Erd und Steinwerke GmbH, ) was an SS owned company created to procure and manufacture building materials for state construction projects in Nazi Germany. DEST was a subsidiary company of Amtsgruppe W (Amt. W) of SS Main Economic and Administrative Office (WVHA). Both Amt. W and the WVHA were headed by Waffen SS generals Oswald Pohl and Georg Lörner. The headquarters for DEST were located in Sankt Georgen an der Gusen, a small town in Austria where Gusen II, a subcamp of Mauthausen, was built in 1944.
Тарих
1938 жылғы 29 сәуірде Берлинде құрылған DEST, WHVA басқаруында болды және құрылыс материалдарын сатып алу, құл еңбегін ұйымдастыру, карьерлік жұмыстарды қадағалау мақсатында құрылды. Заксенхаузен (1936), Бухенвальд (1937), Флоссенбург (1938), Маутхаузен (1938), Натцвайлер Струтхоф (1939), Гросс Розен (1940) және Нойенгамм (1940) концентрациялық лагерьлері кірпіш жасауға қолайлы топыраққа жақындығы немесе кірпіш зауыты мен тас карьеріне жақын орналасқандығы себепті таңдалды. DEST карьерлерде, оның ішінде еврейлердің көп бөлігін құраған құлдардың еңбегін кеңінен пайдаланды. Адам еңбегі қатыгездікпен қолданылды және Нюрнберг процесінде соғыс қылмыстары бойынша айыптаудың негізгі элементтерінің біріне айналды. Бағдарлама директоры, Берлинде орналасқан СС Обергруппенфюрері Освальд Поль 1947 жылы Нюрнбергте соғыс қылмыстары үшін өлім жазасына кесілді және 1951 жылы атқыланды. 1943 жылы DEST тас өнеркәсібінен қару-жарақ өндірісіне көшті. Осы кезден бастап ұйым маңызды рөл атқарып, СС-ке бірнеше маңызды соғыс өнеркәсіптеріне енуге көмектесті. Бұл Санкт-Георген және Гузендегі өнеркәсіптік парктері арқылы расталды, олар СС-ті Bf 109, Me 262 ұшақтарының фюзеляждары, карабин мен пулеметтерді BFW, Messerschmitt және Steyr Daimler Puch сияқты компанияларға негізгі жеткізушіге айналдырды. Гюзен және Маутхаузен концентрациялық лагерьлерінің тұтқындарымен жұмыс істеу үшін DEST 1940 және 1945 жылдар аралығында Sankt Georgen an der Gusen қаласында өзінің ең ірі және маңызды "Werkgruppe" (өндірістік тобы) Granitwerke Mauthausen штаб-пәтерін басқарды.
DEST, founded on April 29, 1938, in Berlin, was administered by the WHVA for the purpose of procuring building materials and organizing slave labor and overseeing quarry operations. The Sachsenhausen (1936), Buchenwald (1937), Flossenbürg (1938), Mauthausen (1938), Natzweiler Struthof (1939), Gross Rosen (1940) and Neuengamme (1940) concentration camp sites were chosen because of their proximity to soil suitable for making bricks, or due to the close proximity of a brickworks factory or stone quarry. DEST was widely successful in the exploitation of slave labor, most of whom were Jews, in the quarries. Human labor was used cruelly, becoming one of the main tenets of war crime charges in the Nuremberg Trials. The director of the program, SS Obergruppenführer Oswald Pohl, who was stationed in Berlin, was sentenced to death for war crimes in 1947 in Nuremberg, and executed in 1951. In 1943, DEST changed its focus from stone industry to armaments. From this time the organization played a key role, helping the SS to enter some key war industries. This was underlined by its industrial park at St. Georgen and Gusen that made the SS a key supplier of aircraft fuselages (Bf 109, Me 262), carbines and machine guns to companies like BFW, Messerschmitt and Steyr Daimler Puch. To run its business with the inmates of the Gusen and Mauthausen concentration camps, DEST operated its headquarters of Granitwerke Mauthausen between 1940 and 1945 in the town of Sankt Georgen an der Gusen which was its biggest and most important "Werkgruppe" (industry group).