Аргостоли: Кефалония аралдағы қала тарихы мен географиясы

Кіріспе

Аргостоли (Αργοστόλι, Katharevousa: Ἀργοστόλιον) – Грекияның Ион аралдарындағы Кефалония аралындағы қала және муниципалитет. 2019 жылғы жергілікті басқару реформасынан бері аралдағы үш муниципалитеттің бірі. 1757 жылдан бері Кефалонияның астанасы және әкімшілік орталығы болып табылады. Бұл, Аргостоли орналасқан қорғалған шығанақтың сауда мүмкіндіктерін пайдалану үшін бұрынғы астанасы Агиос Георгиос (Кастро деп те аталады) қаласынан халықтың көшіп келуінен кейін болды. Аргостоли Грекиядағы ең қарбалас порттардың біріне айналып, гүлдену мен өсуге алып келді. Муниципалитеттің ауданы 377,0 км², ал муниципалдық бөлімше (2010 жылға дейінгі муниципалитет) ауданы 157,670 км². 2021 жылғы халық санауы бойынша Аргостоли муниципалдық бөлімшесінде 13 666 адам, ал муниципалитетте (2019 жылғы кеңейтуден кейін) 23 574 адам тіркелді.

Қалалық пейзаж

Аргостолидің шығысында, шығанақтың соңында, жоғарыда аталған Киелі Георгий сарайының астында Кутавос лагунасы орналасқан, ол басты жұмсақбас (Caretta caretta) тасбақаларының тамақтану орны. Қазір табиғат қорығы болып саналатын Кутавос лагунасы бұрын қалың, өтіп кетуге қиын батпақ болған, онда масалар мен безгек кең таралған. Ион аралдарын британдықтар басып алған кезеңде Кефалония губернаторы, генерал сэр Чарльз Джеймс Нейпир лагуна арқылы ағаш көпір салдыруға бұйрық берді. Бұл 1813 жылы британ әскерінде қызмет ететін швейцариялық инженер, полковник Чарльз Филип де Боссе жасады. Төрт жылдан кейін тас аркалар қосылды, ал 26 жылдан соң көпірдің барлығы таспен қайта салынды. 2005 жылға дейін үздіксіз пайдаланылған бұл тар көпір қазір қозғалысқа жабық, Грекия Мәдениет министрлігі оны қайта жаңарту жұмыстарын жүргізуде. Де Боссе көпірінің ортасынан сәл өткен жерде британдықтар өздерінің келуін еске алу үшін салынған тас бағана тұр. Аргостолиден батысқа қарай жағалау бойындағы жол венециялық кезеңде «Пикколо Жиро» деп аталды. Пикколо Жиро бойында, Ликшуриге қарайтын Влиха аймағында Катовотрестің «Жұтылатын тесіктері» орналасқан – геологиялық құбылыс. Теңіз суы жер астына сіңіп, аралдың астымен өтеді, шамамен он төрт күннен кейін Самидің Каравомилос ауданында қайта пайда болады, бұл кезде жақын жердегі жер асты Мелиссани көлінен өтеді. 1835 жылы осы теңіз суының күші су диірменін іске қосу үшін пайдаланылды. Пикколо Жиро бойында Агион Теодорон маяғы орналасқан, ол жанындағы шағын шіркеудің атымен аталған. Бұл маяқ та 1829 жылы британдықтар басып алған кезде салынған. Алғашқы ғимарат 1953 жылғы жер сілкінісінде қирады, ал қазіргі құрылысы түпнұсқа жоспар бойынша дориялық стильдегі бағаналармен толықтырылып, жаңадан салынды. 1943 жылы неміс бомбалауынан зардап көрмеген ғимараттар 1953 жылғы жер сілкінісі кезінде қирады, ол Фискардо аймағынан басқа Кефалонияның барлық бөлігін жермен теңеді. Аргостоли археологиялық мұражайының қарамағысында, британдықтар жақын маңдағы Кранидегі киклоптық құрылыстардан әкелген таспен салған сот ғимараты орналасқан. Литострото бойында, католик шіркеуінің жанында, Acqui дивизиясының сарбаздарына арналған кішкентай мұражай (кей күндері таңертең және көптеген кештерде ашық) бар. Одан сәл әріде 1985 жылы алғашқы сағат механизмін орнату үшін қайта салынған қоңырау мұнарасы орналасқан. Қала орталығынан оңтүстік-батысқа қарай Ион теңізінің жағалауында Ласси демалыс курорты орналасқан, онда бірнеше шағын жағажайлар бар.

To the east of Argostoli, at the end of the bay, beneath the aforementioned Castle of St. George, sits the Koutavos Lagoon, a feeding ground for the Loggerhead turtles (Caretta caretta). Now a nature reserve, the Koutavos Lagoon was once an almost impassable swamp where mosquitoes and malaria were rife. During the period of British occupation of the Ionian Islands, Kefalonia's governor, General Sir Charles James Napier, constructed a wooden bridge across the lagoon. This was done in 1813 by Colonel Charles Philip de Bosset, a Swiss engineer in the employ of the British army. Four years later stone arches were added and, after some 26 years, the entire bridge was rebuilt in stone. In continuous use until 2005, this narrow bridge is now closed to traffic, currently undergoing renovation by the Greek Ministry of Culture. Almost halfway along the De Bosset Bridge stands a stone column built by the British to celebrate their presence. The coastal road out of Argostoli to the west was known during the Venetian period as the ‘Piccolo Gyro’. Along the Piccolo Gyro, in the Vlikha area facing Lixouri, lie the ‘Swallow Holes’ of Katovothres, a geological phenomenon. Sea water disappears underground and travels under the island, re emerging around fourteen days later in the Karavomylos area of Sami, having passed through the nearby, underground Melissani lake. The power of this sea water was harnessed, in 1835, to power a water mill. Further along the Piccolo Gyro is the Agion Theodoron lighthouse, named after the small adjacent church. More commonly known as the Fanari lighthouse, this too was built during the British occupation, in 1829. The original building was destroyed in the earthquake of 1953, the recently restored present structure was rebuilt, complete with Doric style columns, from the original plans. Buildings that weren't shattered by German bombing in 1943 were destroyed in 1953 by the earthquake that razed virtually all of Kefalonia, apart from the Fiskardo area, to the ground. Opposite the Archaeological Museum of Argostoli are the law courts, originally constructed by the British with stone from the Cyclopean site at nearby Krani. Along Lithostroto, next to the Catholic Church, is a tiny museum (open some mornings and most evenings) dedicated to the soldiers of the Acqui Division. A little further along is the Bell Tower, rebuilt in 1985 to house the original clock mechanism. On the Ionian Sea coast southwest of the town centre is the holiday resort town Lassi, which has several small beaches.

Климат

Аргостолиде ыстық, құрғақ жаздары және салқын, жаңбырлы қыстары бар Жерорта теңізі климаты (Köppen: Csa) басылады.