Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нацистік көшбасшы Эрих Кох (19 маусым 1896 – 12 қараша 1986) 1928 жылдың 1 қазанынан 1945 жылға дейін Шығыс Пруссиядағы нацистік партияның (НСДАП) гауляйтері болды. 1941-1945 жылдары ол Белосток облысының азаматтық басқару басшысы (Chef der Zivilverwaltung) қызметін атқарды. Осы кезеңде ол 1941 жылдың қыркүйегінен 1944 жылдың тамызына дейін Украина рейхкомиссариатында, ал 1944 жылдың қыркүйегінен бастап Остланд рейхкомиссариатында рейхкомиссар болды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Польшада сотталып, 1959 жылы соғыс қылмыстары жасағаны үшін айыпталып, өлім жазасына кесілді. Жазасы кейіннен өмір бойына түрмеге ауыстырылды және Кох 1986 жылдың 12 қарашасында Барчево түрмесінде табиғи себептерден қайтыс болды.
Nazi leader
Erich Koch (19 June 1896 – 12 November 1986) was a Gauleiter of the Nazi Party (NSDAP) in East Prussia from 1 October 1928 until 1945. Between 1941 and 1945 he was Chief of Civil Administration (Chef der Zivilverwaltung) of Bezirk Bialystok. During this period, he was also the Reichskommissar in Reichskommissariat Ukraine from September 1941 until August 1944 and in Reichskommissariat Ostland from September 1944. After the Second World War, Koch stood trial in Poland and was convicted in 1959 of war crimes and sentenced to death. The sentence was later commuted to life in prison and Koch died of natural causes in his cell at the Barczewo prison on 12 November 1986.
Жастық шағы мен Бірінші дүниежүзілік соғыс
Кох Эльберфельд қаласында, қазіргі Вуппертальдың бір бөлігінде, бригадир Густав Адольф Кохтың (1862–1932) және оның әйелі Генриеттаның (1863–1939) ұлы болып дүниеге келді. Бірінші дүниежүзілік соғыста 1915 жылдан соғыс аяқталған 1918 жылға дейін солдат болып қызмет етті. Кейіннен ол Жоғарғы Силезиядағы «Фрейкорп Россбах» ұйымының мүшесі ретінде күресті. Саудамен жақсы айналысатын Кох теміржол қызметіне мемлекеттік қызметтің орта буынына үміткер ретінде қабылданды. 1926 жылдың 22 наурызында Кох Эссендегі НСДАП-тың округ жетекшісі болды, ал сол жылдың қазан айында ол «Гроссгау Рур» басқарушысы лауазымына Джозеф Геббельстің орнын басты. 1927 жылы ол Виктор Луцкеден кейін сол аймақтың гауляйтердің орынбасары болды.
Koch was born in Elberfeld, today part of Wuppertal, as the son of foreman Gustav Adolf Koch (1862 – 1932) and his wife Henriette, née Matthes (1863 – 1939). In World War I he served as a soldier from 1915 to the end of the war in 1918. He later fought as a member of Freikorps Rossbach in Upper Silesia. A skilled trader, Koch joined the railway service as an aspirant for the middle level of the civil service. On 22 March 1926, Koch became a Bezirksleiter of the NSDAP in Essen and, in October of that year, succeeded Joseph Goebbels as Business Manager of Großgau Ruhr. In 1927, he succeeded Viktor Lutze as the Deputy Gauleiter there.
Шығыс Пруссия гаулейтері
1928 жылдың қазан айында Кох Шығыс Пруссия провинциясының гаулейтері және провинциялық диетадағы НСДАП фракциясының жетекшісі болды. Кохтың индустрияландыру жоспарлары оны Райх Бауэрнфюрері (Reichsbauernführer) және Ауыл шаруашылығы министрі қызметін атқарған Рихард Вальтер Дарремен қақтығысқа түсірді. Дарре, неопагандық рухтағы ауыл романтигі, Шығыс Пруссияның ауыл шаруашылығын өзінің көзқарасына сәйкес дамытуды қалаған. Оның "Жер" өкілдері Кохтың жоспарларына қарсылық білдіргенде, Кох оларды қамауға бұйырды.
In October 1928 Koch became Gauleiter of the Province of East Prussia and the leader of the NSDAP faction in the provincial diet. Koch's industrialization plans led him into conflict with Richard Walther Darré, who held the office of the Reich Peasant Leader (Reichsbauernführer) and Minister of Agriculture. Darré, a neopaganist rural romantic, wanted to enforce his vision of an agricultural East Prussia. When his "Land" representatives challenged Koch's plans, Koch had them arrested.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1939 жылдың 1 қыркүйегінде Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Кох, Шығыс Пруссияны құрайтын I әскери округ (Wehrkreis I) үшін Рейхс-қорғаныс комиссары (Reichsverteidigungskommissar) болып тағайындалды. 1939 жылдың 26 қазанында Польшаға жасалған шабуыл аяқталғаннан кейін оның Гау аумағы бейімделді. Батыс Пруссияның әкімшілік округі (Regierungsbezirk West Prussia) Шығыс Пруссиядан жаңа Рейхсгау Вестпрусенге (Reichsgau Westpreußen) көшірілді, кейіннен Рейхсгау Данциг-Батыс Пруссия (Reichsgau Danzig-Westpreußen) деп қайта аталды. Шығыс Пруссияға Regierungsbezirk Zichenau (бұрынғы Ciechanów) өтемақы ретінде берілді. Бұл жаңа аумақтар шамамен Висла және Нарев өзендерінің арасында орналасқан. 1940 жылдың наурыз айында, соғыстан кейінгі тарих жөніндегі өңірлік кеңсе (Landesstelle für Nachkriegsgeschichte) директоры Теодор Шидер, гаулейтер Эрих Кохқа Шығыс Пруссияға қосылған аумақтарды зерттеу жөніндегі егжей-тегжейлі жоспар ұсынды; Кохтың өзі сол аймақтардағы саяси, әлеуметтік және этникалық жағдайды білуге ниеттенді. Шидер, керісінше, Кохқа екі есеп жіберді, оның ішінде 19 ғасырдың соңында аталған аймақта жүргізілген халық санағы, бұл нацистік жою және қоныстану саясатына өте маңызды болды және неміс Volksliste-сінде еврейлер мен "славяндық" жұбайларды этникалық немістерден бөлу үшін негіз болды. Кеңес Одағына шабуыл жасалғаннан кейін көп ұзамай, Кох 1941 жылдың 1 тамызында "азаматтық комиссар" (Zivilkommissar) болып тағайындалды, кейін Белосток ауданында Азаматтық әкімшілік басшысы болды. 1942 жылы гаулейтер Эрих Кох, нацистердің Польшадағы операциясына көмектескені үшін Теодор Шидерге алғыс айтты: "Landesstelle Ostpreußen für Nachkriegsgeschichte" директоры ретінде сіз поляктарға қарсы күресімізде маңызды қызмет көрсеткен материалды ұсындыңыз және бүгін Regierungsbezirke Zichenau және Bialystok-та жаңа тәртіп орнатуға көмектесуді жалғастырудасыз". 1941 жылдың 1 қыркүйегінде Кох Украинаның Рейхскомиссариатының Рейхскомиссары болды, ол Гестапо мен бірыңғай полицияны бақылады. Оның билігі Балтық теңізінен Қара теңізге дейін созылды; ол этникалық неміс, поляк, белорусь және украин аумақтарын қамтыды. Рейхскомиссар ретінде ол өз аймағында толық билікке ие болды, бұл нацистік бюрократияның басқа элементтерімен қақтығысқа әкелді. 1941 жылдың желтоқсан айында Германияның Оқкупацияланған Шығыс аумақтары министрі Альфред Розенберг, Кохтың тәуелсіз әрекеттерін Гитлерге мақұлдамағанын білдірді. Кохтың Рейхскомиссар ретіндегі алғашқы әрекеті жергілікті мектептерді жабу болды, ол "Украина балаларына мектеп қажет емес. Олар нені үйренуі керек болса, оны неміс ұстаздары үйретеді" деді. Кох, Рейхке мәжбүрлі еңбекпен қамтамасыз етуде Еңбекті орналастыру жөніндегі бас өкілетті Фриц Саукельмен бірге жұмыс істеді. Ол сондай-ақ поляк және украин еврейлерін қудалауға қатысты. Оның қатыгез әрекеттеріне байланысты Украинадағы нацистік билік партизандық көтерілістердің көбеюіне ұшырады. 1944 жылдың 21 қыркүйегінде Кох Хинрих Лохседен кейін Остландтың Рейхскомиссары болды, ол Балтық мемлекеттеріндегі нацистік әкімшілікті бақылады. 1944 жылдың 13 қазанында Рига, Рейхскомиссариаттың астанасы және аймақтың басшысы, Кеңес әскері тарапынан азат етілді. Кох 1944 жылдың 25 қарашасында Шығыс Пруссияның Volkssturm басшысы болып тағайындалды. 1945 жылы Қызыл Армия оның аймағына қарай жылжығанда, Кох бастапқыда Кенигсбергтен Берлинге қашып, қаңтар айының соңында Вермахтты Шығыс Пруссиядан ұқсас қашуға тырысқаны үшін айыптады. Содан кейін ол әлдеқайда қауіпсіз Пиллау қаласына оралды, "онда ол Kriegsmarine радиобайланысын қолдана отырып, теңіз эвакуациясын ұйымдастыруды көрсетті, содан кейін тағы бір рет қашып кетті" 1945 жылдың 23 сәуірінде Балтық теңізіндегі осы порт арқылы құтылып, мұз бұзатын "Остпреусен" кемесімен. Пиллаудан Хел түбегі, Рюген және Копенгаген арқылы ол Фленсбургке жетті, онда өзін жасырып, Оңтүстік Америкаға алып баруды талап етті, бірақ сәтсіз аяқталды. Ол 1949 жылдың мамыр айында Гамбургте британдық әскерлер тұтқындады.
At the commencement of World War II on 1 September 1939, Koch was appointed Reich Defense Commissioner (Reichsverteidigungskommissar) for Wehrkreis (Military District) I, which comprised East Prussia. On 26 October 1939, after the end of the Invasion of Poland, the territory of his Gau was adjusted. Regierungsbezirk West Prussia was transferred from East Prussia to the new Reichsgau Westpreußen, later renamed Reichsgau Danzig West Prussia. East Prussia was compensated with Regierungsbezirk Zichenau (previously Ciechanów). These new areas lay approximately between the rivers Vistula and Narew. In March 1940 Theodor Schieder, who was director in charge of Regional Office for Postwar History (Landesstelle fur Nachkriegsgeschichte), presented Gauleiter Erich Koch with a detailed plan regarding studies of territories annexed to East Prussia; Koch himself wanted to know political, social and ethnic conditions in those areas. Schieder in return sent two reports to Koch, including a population inventory conducted at the end of 19th century of the area in question, which was most relevant to Nazi policies of extermination and settlement, and provided basis for segregation of Jewish and "Slavic" spouses from ethnic Germans in the German Volksliste. Soon after the invasion of the Soviet Union, Koch was appointed "civil commissioner" (Zivilkommissar) on 1 August 1941, and later as Chief of Civil Administration in Bezirk Bialystok. In 1942 Gauleiter Erich Koch expressed thanks to Theodor Schieder for his help in Nazi operations in annexed Poland writing: "As a director of 'Landesstelle Ostpreußen für Nachkriegsgeschichte' you have provided material that provided significant service in our fight against Poles and continues to help us in establishing new order today in Regierungsbezirke Zichenau and Bialystok." On 1 September 1941, Koch became Reichskommissar of Reichskommissariat Ukraine with control of the Gestapo and the uniformed police. His domain now extended from the Baltic to the Black Sea; it comprised ethnic German, Polish, Belarus and Ukrainian areas. As Reichskommissar he had full authority in his realm, which led to conflict with other elements of the Nazi bureaucracy. Alfred Rosenberg, Reich Minister for the Occupied Eastern Territories (Reichsministerium für die besetzten Ostgebiete), expressed his disapproval of Koch's autonomous actions to Hitler in December 1941. Koch's first act as Reichskommissar was to close local schools, declaring that "Ukraine children need no schools. What they'll have to learn will be taught them by their German masters." Koch worked together with the General Plenipotentiary for Labour Deployment (Generalbevollmächtigter für den Arbeitseinsatz) Fritz Sauckel in providing the Reich with forced labor. He was also involved in the persecution of Polish and Ukrainian Jews. Due to his brutal actions, Nazi rule in Ukraine was disturbed by a growing number of partisan uprisings. On 21 September 1944, Koch succeeded Hinrich Lohse as Reichskommissar for the Ostland, overseeing the Nazi administration in the Baltic States. On October 13, 1944, Riga, the capital of the Reichskommissariat and head of the region, was liberated by Soviet forces. Koch was appointed as head of the Volkssturm of East Prussia on 25 November 1944. As the Red Army advanced into his area during 1945, Koch initially fled Königsberg to Berlin at the end of January after condemning the Wehrmacht for attempting a similar breakout from East Prussia. He then returned to the far safer town of Pillau, "where he made a great show of organizing the marine evacuation using Kriegsmarine radio communications, before once more getting away himself" by escaping through this Baltic Sea port on 23 April 1945 on the icebreaker Ostpreußen. From Pillau through Hel Peninsula, Rügen, and Copenhagen he arrived at Flensburg, where he hid himself after unsuccessfully demanding that a U boat take him to South America. He was captured by British forces in Hamburg in May 1949.
Сот және түрмеге қамау
Кеңес Одағы Кохты экстрадициялауды талап етті, бірақ британ үкіметі оны коммунистік Польша үкіметіне тапсыруды шешті. 1950 жылдың 14 қаңтарында британдықтар оны Варшавадағы Мокотов түрмесіне өткізді, онда ол тағы сегіз жыл қамауда отырды. 1958 жылдың 19 қазанында оның үкім шығару отырысы басталды. Ол 400 000 поляктың өліміне кінәлі деп айыпталды, бірақ Украинадағы жасаған қылмыстары үшін ешқашан сотталған жоқ. Осы қылмыстарда кінәлі деп танылған ол 1959 жылдың 9 наурызында Варшава аудандық сотының шешімімен бейбіт азаматтарды жаппай өлтіруді жоспарлаған, дайындаған және ұйымдастырған үшін өлім жазасына кесілді. Денсаулығының нашарлауына байланысты өлім жазасы өмір бойына бас бостандығынан айыруға ауыстырылды, бірақ көптеген адамдар оның өмірі сақталғанына Кеңес Одағының соғыс кезінде нацистер тонаған өнер туралы ақпаратқа ие болғандықтан деп сенді; әсіресе, Ленинградқа жақын орналасқан Царское Село сарайындағы Амбер бөлмесінің қайда екендігі туралы мәліметтер, ол Кохтың тікелей бұйрығымен демонтаждалған. Кеңес Одағы оның осы әйгілі бөлменің бөліктерін «Вильгельм Густлофф» круиздік лайнерінде жасыруға бұйрық бергенін ойлады, ол 1945 жылдың басында Шығыс Пруссиядан неміс босқындарын эвакуациялау кезінде Балтық теңізінде кеңестік торпедалармен батырылды. 1950 жылдары кеңестік және поляк су астындағы шолушыларының іздеу жұмыстары бұл теорияны растайтын ешқандай дәлел таппады. Кох 1986 жылы Кенигсберг тарихы туралы телерепортажда пайда болды, онда ол Польшадағы түрмесіндегі камерасында Батыс Германия журналистерімен сұхбаттасты. Ол өмірінің соңына дейін өкініш білдірмеді, қаланың Кенигсбергтің тапсырылмағанын, өйткені «ол мәртебе мәселесі» еді деп мәлімдеді. Ол көп ұзамай Барчево түрмесінде (бұрынғы Шығыс Пруссиядағы Вартенбург) табиғи себептерден 90 жасында қайтыс болды, ол Польшада жазасын өтеген соңғы соғыс қылмыскері болды. Ол жергілікті түрме зиратында белгісіз қабірге жерленді.
The Soviet Union demanded Koch's extradition, but the British government decided to pass him on to the Communist Polish government instead. On 14 January 1950 he was handed over by the British to a prison in Warsaw, the Mokotów Prison, where he remained imprisoned for another eight years before his trial began on 19 October 1958. He faced charges of war crimes for the extermination of 400,000 Poles, but was never indicted for his crimes in Ukraine. Found guilty of these crimes, he was sentenced to death on 9 March 1959 by the district court in Warsaw for having planned, prepared and organized the mass murder of civilians. His sentence was commuted to life imprisonment due to ill health, although many believe he was spared because the Soviets thought he possessed information about art looted by the Nazis during the war; in particular, information about the whereabouts of the Amber Room of Tsarskoye Selo palace near Leningrad which was dismantled on Koch's direct orders. The Soviets believed he had ordered parts of this famous room to be hidden on board the Wilhelm Gustloff cruise liner, which was torpedoed and sunk by the Soviets in the Baltic whilst evacuating German refugees from East Prussia in early 1945. Salvage attempts by both Soviet and Polish diving teams in the 1950s revealed no evidence to substantiate this theory. Koch appeared in a television report on Königsberg's history in 1986, interviewed by West German journalists in his Polish prison cell. He remained unrepentant to the end, arguing that he would never have surrendered the city of Königsberg as "it was a matter of honour". He died shortly thereafter of natural causes in Barczewo prison (formerly Wartenburg in East Prussia) at the age of 90, as the last war criminal to serve a term in Poland. He was buried in an unmarked grave, at the local prison cemetery.
Кох және христиандық
Кох – ашық христиан болған нацистік партия мүшелерінің бірі. Саяси мансабынан өзге, Кох бұрынғы Пруссияның Шығыс Пруссия Епархиясы Синодының сайланған төрағасы болды. Кох дәстүрлі протестантизмге қарағанда «Deutsche Christen» қозғалысына басымдық бергенімен, замандастары Кохты нағыз христиан деп есептеді, ал оның шіркеудегі жетістіктері лютерандық сеніміне адалдығымен байланысты болуы мүмкін. Бірақ ол соғыстан кейін берген куәлігінде: «Нацистік идея пруссиялық протестанттық көзқарас пен Лютердің аяқталмаған протестанттық реформасынан туындауы керек деп ойладым», – деді. Лютердің дүниеге келгеніне 450 жыл толуына орай (10 қараша 1933 ж.), Кох Лютердің туған күніне қатысты жағдайлар туралы сөз сөйледі. Ол «Machtergreifung» – Құдайдың құдіретімен жасалған іс екенін айтты және Лютер де, Гитлер де сенім үшін күрескенін мәлімдеді. Кохтың Розенберг пен Дарремен болған қақтығыстарының діни себептері болған деген болжам бар; Розенберг пен Дарре екеуі де христиандыққа қарсы скандинавшылдар болып, нацистік «Weltanschauung» («әлемге көзқарас») христиандықпен үйлеспейді деп есептеді.
Koch was one of the openly Christian Nazi party members. In addition to his political career, Koch was also the elected praeses of the Synod of the old Prussian Ecclesiastical Province of East Prussia. Although Koch gave preference to the Deutsche Christen Movement over traditional Protestantism, his contemporaries regarded Koch as a bona fide Christian, whose success in his church career could be attributed to his commitment to the Lutheran faith. Koch officially resigned his church membership in 1943, but in his post war testimony he stated: "I held the view that the Nazi idea had to develop from a basic Prussian Protestant attitude and from Luther's unfinished Protestant Reformation." On the 450th anniversary of Luther's birth (10 November 1933), Koch spoke on the circumstances surrounding Luther's birthday. He implied that the Machtergreifung was an act of divine will and stated that both Luther and Hitler struggled in the name of belief. It has been speculated that Koch's conflicts with Rosenberg and Darré had a religious element to them; both Rosenberg and Darré were anti Christian Nordicists who did not believe that the Nazi Weltanschauung ("world view") was compatible with Christianity.