Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз суретшісі (1661–1722)
French painter (1661–1722)
Антуан Койпель (11 сәуір 1661 – 7 қаңтар 1722) – француз суретшісі, пастель суретшісі, гравер, декоративтік дизайнер және суретші. Ол алдымен Орлеан герцогы Филипп I-нің, кейіннен король Людовик XV-нің сарай суретшісі болды. Ол Корольдік академияның директоры болды. Оған «Патшаның суреттері мен суреттерін сақтаушы» (Garde des tableaux et dessins du roi) атағы берілді, бұл қызмет корольдің өнер жинағының директоры және кураторы рөлін біріктірді. Оны Франция патшасы ақсүйектік дәрежесіне көтерді. Ол тарихи, библиялық, мифологиялық және аллегориялық туындыларымен, портреттерімен және жанрлық көріністерімен танымал. Ол әкесімен бірге 1672 жылы Франция академиясының директоры болып тағайындалғаннан кейін Римде төрт жыл оқыды. Бернини оның ұстазы болды. Койпель білімін Париждегі Корольдік академияда аяқтады. 1689 жылы ол Париждегі Нотр-Дам соборындағы алтарь үшін маңызды тапсырма алды. Келесі жылы ол дворяндыққа көтерілді. 1708 жылы ол Версальдегі Корольдік капелланың төбесін Рим барокко стилінде кең көлемде безендірді. Оның жартылай інісі Ноэль Николас және ұлы Шарль Антуан Койпель (1694–1752) да талантты суретшілер болды. Франсуа Дюмон мүсінші оның жекжаттысы болды. Койпель 1722 жылы 61 жасында қайтыс болды.
Antoine Coypel (11 April 16617 January 1722) was a French painter, pastellist, engraver, decorative designer and draughtsman. He became court painter first to Philippe I, Duke of Orléans, and later to King Louis XV. He became director of the Académie Royale. He was given the title of Garde des tableaux et dessins du roi (Keeper of the paintings and drawings of the king), a function which combined the role of director and curator of the king's art collection. He was raised to the nobility by the French king. He is known for his history paintings, biblical, mythological and allegorical works, portraits and genre scenes. He studied under his father, with whom he spent four years in Rome after his father had been appointed director of the French academy in 1672. Bernini became his mentor. Coypel completed his training at the Académie Royale in Paris. In 1689 he received an important commission for an altarpiece in the Notre Dame de Paris. He was raised to the nobility the following year. He completed an extensive decoration of the ceiling of the Royal chapel at Versailles in 1708, in the manner of the Roman Baroque. His half brother Noël Nicolas and his son Charles Antoine Coypel (1694–1752) were also accomplished painters. The sculptor François Dumont was his brother in law. Coypel died in 1722, at 61 years of age.
Суреттер
Антуан Койпельдің стилі эклектикалық болды. Ол бастапқыда француз классикалық дәстүрінде жұмыс істеді, оны жарқын түстер палитрасымен жаңартты. Ол Рубенстің күшті ықпалына тап болған кезеңнен өтті, бұл оның кейбір картиналарында, әсіресе "Демокрит" (1692, Лувр) картинасында анық көрінеді. Койпельдің жаңаруға ұмтылысы Ескі өсиет тақырыбындағы ірі картиналар сериясында жақсы байқалады, олар сол кезде зор құрметке ие болды: "Зина жасады деп айыпталған Сусан" (шамамен 1695, Museo del Prado) және "Ефтаның қызының құрбандығы" (шамамен 1695–1697, Musée Magnin). Ол Жан Жувене, Шарль де Ла Фоссе және Луи де Бульонмен бірге француз сурет өнерінде Луи XIV тұсындағы қатаң стильден XVIII ғасырдың жеңіл стильіне өтудің көрнекті мысалы болды.
Antoine Coypel's style was eclectic. He worked initially in the French classical tradition which he renewed with a colourful palette. He went through a period in which he was strongly influenced by Rubens as is clear in certain paintings, in particular his Democritus (1692, Louvre). Coypel's spirit of renewal is evident in the series of large paintings on Old Testament themes, which were very well received at the time: Susan accused of adultery (c. 1695, Museo del Prado) and The sacrifice of Jephta's daughter (c. 1695 1697 Musée Magnin). He was, with Jean Jouvenet, Charles de La Fosse and Louis de Boullogne, one of the best examples of the transition in French painting from the austere manner of the reign of Louis XIV to the lighter style of the 18th century.
Сұлбалар
Койпель өзінің буынының басты суретшілерінің бірі болды. Оның шамамен 500 суреті сақталған, олардың көп бөлігі Луврде жиналған. Олар фигуралардың эскиздері мен оның картиналарына дайындық суреттерін қамтиды. Ол түсті қарындаштар мен пастельді тиімді қолдануда ерекше шеберлік танытқан.
Coypel was one of the leading draughtsmen of his generation. About 500 of his drawings survive, many of them kept at the Louvre. They comprise figure studies and preparatory drawings for his paintings. He was particularly skilled in the use of coloured pencils and chalks.