Кіріспе
Неміс суретшісі Питер фон Корнелиус (23 қыркүйек 1783, Дюссельдорф – 6 наурыз 1867, Берлин) – неміс суретшісі, Назареттік қозғалыстың негізгі өкілдерінің бірі. Ол композитор Петр Корнелиус (1824–1874) құрбысы еді.
Peter von Cornelius (23 September 1783, Düsseldorf – 6 March 1867, Berlin) was a German painter; one of the main representatives of the Nazarene movement. He was the uncle of the composer Peter Cornelius (1824–1874).
Алғашқы жылдар
Корнелиус Дюссельдорф қаласында дүниеге келген. Он екі жасынан бастап Дюссельдорф академиясында сурет сабақтарына қатысқан. 1799 жылы Дюссельдорф галереясының директоры және академияның профессоры болған әкесі қайтыс болды, содан кейін Корнелиус портретші және иллюстратор ретінде жұмыс істеп, отбасын асырады. Ол граф Рачинскиге жазған хатында былай деп жазды: "Біздің үлкен ағамыз екеумізге көп отбасының мүддесін қорғау міндеті жүктелді. Осы кезде анамды көндіруге тырысты, мен үшін алтын шеберлігіне бару дұрыс болар еді, себебі сурет салуды жалғастыру үшін көп уақыт керек еді, сондай-ақ, көп суретшілер болғандықтан. Бірақ, сүйікті анам барлық осы кеңестерден бас тартты, мен өзімді тоқтаусыз құлшыныспен алға жылғанын сезіндім, ал анамның сенімі маған жаңа күш берді, мен жақсы көретін өнерді зерттеуден алыстатылуым мүмкін деген үнемі қорқынышпен күш алдым. Оның алғашқы маңызды жұмысы – 1803 жылы Кельн каноны Валрафтың тапсырысымен Нойс қаласындағы Святой Кириннің шіркеуінің хорын безендіру болды. 1809 жылы ол Франкфуртқа көшіп, екі жылдан кейін Римге дейін жұмыс істеді. Корнелиус Германия үшін жасаған жұмысының масштабын толық түсіну үшін, 19 ғасырдың басында Германияда ұлттық өнер мектебі болмағанын естен шығармауымыз керек. Германия сурет және мүсін өнерінде Еуропаның қалған бөлігінен қалып қойды. Дегенмен, жарты ғасырдың ішінде Корнелиус үлкен мектеп құрып, қабырға суреттерін жаңғыртты және өнер әлемінің назарын Мюнхенге бұрды. Неміс қабырға суреттемелерінің қайта жаңғыруы Англияға, сондай-ақ басқа еуропалық елдерге әсер етті, Вестминстер залында өткен әйгілі эскиздер конкурсына және, әрі қарай, Парламент үйлерінің ішінара безендірілуіне әкелді. 1841 жылдың қараша айында, осы жұмыс жоспарланған кезде, Корнелиус шақыруларға жауап ретінде Англияға сапар шекті. Оның пікірі жобаны жүзеге асыруға толыққанды қолдау көрсетті, тіпті ағылшын климатында фресканың беріктігіне қатысты да. Корнелиус өзінің оқытуында әрқашан табиғатты мұқият және қатаң зерттеуді қадағалап отырды, бірақ ол табиғатты зерттеумен тек өмірден сурет салуды ғана емес, сонымен қатар ізденіс пен ғылыми рухта табиғатты зерттеуді меңзеді. Бір рет ол кеңес берді: «Табиғатты зерттеңдер, оның маңызды формаларымен танысу үшін».
qualify me for the art, and in the next, because there were already so many painters. My dear mother, however, rejected all this advice, and I felt myself impelled onward by an uncontrollable enthusiasm, to which the confidence of my mother gave new strength, which was supported by the continual fear that I should be removed from the study of that art I loved so much. His earliest major work was the decoration of the choir of the church of St Quirinus at Neuss, commissioned by Canon Wallraff of Cologne in 1803. He moved to Frankfurt in 1809, and worked there until going to Rome two years later. To comprehend and appreciate thoroughly the magnitude of the work which Cornelius accomplished for Germany, we must remember that at the beginning of the 19th century Germany had no national school of art. Germany was in painting and sculpture behind all the rest of Europe. Yet in less than half a century Cornelius founded a great school, revived mural painting, and turned the gaze of the art world towards Munich. The German revival of mural painting had its effect upon England, as well as upon other European nations, and led to the famous cartoon
competitions held in Westminster Hall, and ultimately to the partial decoration of the Houses of Parliament. In November 1841, when the latter work was in contemplation, Cornelius, in response to
invitations, visited England. His opinion was in every way favourable to the carrying out of the project, and even in respect of the durability of fresco in the English climate. Cornelius, in his teaching, always inculcated a close and rigorous study of nature, but he understood by the study of nature something more than constantly making studies from life; he meant the study of nature with an inquiring and scientific spirit. Study nature, was the advice he once gave, in order that you may become acquainted with its essential forms.