Кіріспе

Бразилиялық спиритуалист және қайырымдастық ісіне белсенділік танытқан тұлға (1910–2002) фильміндегі Чико Ксавье (ˈʃiku ʃɐviˈɛʁ) немесе Франсиско Кандидо Ксавье, туған аты Франсиско де Паула Кандидо (fɾɐ̃ˈsisku dʒi ˈpawlɐ ˈkɐ̃dʒidu, 2 сәуір 1910 – 30 маусым 2002), – танымал бразилиялық қайырымдастық ісіне белсенділік танытқан тұлға және спиритуалист медиум. 60 жыл бойында ол 490-тан астам кітап және "психография" деп аталатын әдіс арқылы жазылған бірнеше мың хат жазды. Ескі хаттар мен қолжазбалар негізінде жарық көрген кітаптардың саны 496-ға жетті. Чико жазған кітаптар дін, философия, тарихи романдар, португал әдебиеті, поэзия, ғылым және психографиялық сеанстар кезінде қайтыс болған адамдардың отбасыларын қолдау, жұбату және көтеріңкі көңіл күй сыйлау мақсатымен жазылған мыңдаған хаттарды қамтиды. Оның кітаптары шамамен 50 миллион данамен сатылды, ал түскен табыс толығымен қайырымдастық жұмыстарына жұмсалды. Ксавье Минас-Жерайс штатының Педро-Леопольдо қаласында дүниеге келген және "Чико Ксавье" (Чико – Франсисконың португалша лақап аты) ретінде танымал. Ксавье өзінің рухани жетекшісін Эммануэль деп атады, ол, Ксавье айтуынша, ежелгі Римде сенатор Публий Лентул ретінде өмір сүрген, Испанияда Әке Дамиан ретінде қайта туған және кейіннен Сорбоннада профессор болған. 2012 жылдың 3 қазанында SBT телеарнасының "O Maior Brasileiro de Todos os Tempos" бағдарламасы Чико Ксавьерді көрермендердің қолдауымен өткен дауыс беру нәтижесінде "Барлық уақыттың ең ұлы бразилиялысы" деп жариялады. Ксавье өзінің қабілеттеріне қатысты алаяқтық жасады деген айыптауларға ұшырады, сыншылар оның психографиялық өнімдерінің шынайылығына күмән келтірді. Оның әкесі Сидалия Батистаға үйленді, ол тоғыз баласын бірге тәрбиелеуін талап етті. Ол кезде Франсиско жеті жаста болды. Жаңадан құрылған отбасы одан әрі кеңейіп, олар тағы алты балаға ие болды. Франсиско мемлекеттік мектепке оқуға түсті, бірақ осы кезеңде ол анасының рухымен байланыстың үзілгенін хабарлады. Отбасының табысын арттыру үшін ол өте ерте жасынан бастап жұмыс істеді, үйде өсірген көкөністерін сатты. Франсисконың паранормальды қабілеттері мектепте және шіркеуде оған көп қиындықтар туғызды. Бастауыш мектептің төртінші сыныбында ол барлық эсселерін бір ер адамның диктанттағанын мәлімдеді, бірақ бұл мәлімдемеге тіпті оның мұғалімі де назар аудармады. Ол Бразилияның тәуелсіздігінің 100 жылдығына арналған мектептік шығармасымен үлкен жетістікке қол жеткізді, ол мемлекеттік конкурста мақтауға ие болды. Алайда 1922 жылы ол әріптестері мен достарынан күмәнмен қарсы алынды және плагиатта айыпталады. Бұл айыптаулар оның өмірі бойы сақталып қалды. Франсискодан өз қабілеттерін көрсетуді талап еткенде, ол бұл тапсырманы сәтті орындады. Одан бір рухтың көмегімен құм түйіршігі туралы эссе жазу сұралды. Дайындықсыз және бірден келген қиындыққа қарамастан, ол сәттілікке жетті. Франсисконың өгей анасы Сидалия оған ерекше өтінішпен жүгінді. Ол одан анасының рухына жүгініп, көршісінің бақшасынан көкөністер ұрлап алып жатқаны туралы кеңес сұрауын өтінді. Күтпеген нәрсе – рух көршіге бақшаны қарауды тапсыруды кеңес берді. Осы стратегияны қолданып, олар көкөністердің құпия түрде жоғалып кетуі тоқтағанын көрді. Алайда бұл оқиғаның күтпеген салдары болды. Франсисконың медиумдық қабілеттерін көрген әкесі оны ауруханаға жатқызу туралы шешім қабылдады. Бұл шешім Франсисконың ерекше сыйына қатысты қорқу мен түсінбеушіліктен туды. Католик шіркеуінің діни қызметкері отец Скарзелли жас Франсисконың жағдайын бағалауды өз міндеті деп санады. Ол мұқият ойластырғаннан кейін, баланың ауруханаға жатқызудың қажеті жоқ деген тұжырымға келді, оның оқиғаларын "балалардың қиялы" деп түсіндірді. Скарзеллидің шешімі қарапайым болды: Франсисконың кейбір кітаптарға қол жеткізуін шектеңіз, олар осы қиялдардың себебі деп сенді және баланы қол еңбегімен айналыстыруға баулыңыз. Нәтижесінде Франсиско мата фабрикасында жұмысқа орналасты, онда ол қатаң тәртіпке және ұзақ жұмыс сағаттарына тап болды. Өмірінің осы кезеңі, қатаң тәртіппен ерекшеленді, және оның болашақ өміріне елеулі әсер етті. 1924 жылға қарай Франсиско бастауыш білімін аяқтады, бірақ оқуын жалғастырмады. Ол сатушы болып жұмыс істеді, ұзақ және ауыр еңбек етті. Франсисконың католицизмге берілгендігіне, көптеген тәубелеріне және діни қызметкерінің оған қойған шектеулеріне қарамастан, ол көріністер көріп, рухтармен байланысқан күйінде болды. Бұл рухани кездесулер оның діни сенімдеріне және оған қойылған шектеулерге қарамастан жалғасты.

Спиритизммен байланысу

1927 жылдың мамыр айында оның қарындасы Мария Ксавье психикалық күйзеліске ұшырады, көптеген адамдар бұл спиритизмдегі "иелену" деп аталатын рухани әсердің салдары деп ойлады. Осы оқиға Франсискоға қарындасына медиумдық қабілеттерін қолдануға және спиритизм ілімімен танысуға мүмкіндік берді. Сонымен қатар, ол анасынан хабар алған деген сөз бар, онда ол барлық міндеттерін орындауға және Аллан Кардек кітаптарын жақсылап оқуға кеңес берді. Маусым айында Франсиско ағасының меншігіндегі ағаш қоймада Луис Гонзага спиритистік орталығын құрды. Шілде айында, "мейірімді рух" деп аталатын бір құбылыстың жетекшілігімен, ол психография жазуға кірісіп, он жеті бет жазды. Кейіннен Ксавье бірнеше қайтыс болған ақындар арқылы өзін-өзі көрсетуге бастады, бірақ олар 1931 жылы ғана өздерін таныстыра бастады. 1928 жылы ол Рио-де-Жанейродағы "O Jornal" және Португалиядағы "Almanaque de Notícias" газеттерінде алғашқы психографиялық хабарларын жариялады.

Алғашқы еңбектері

Ол 1931 жылы Бразилияда «Парнасс қабірден тыс» кітабын жариялаған кезде кеңінен танылды. Кітапта 56 қайтыс болған бразилиялық және португал ақындарының 259 өлеңі жинақталған. Сол жылы медиумның «жетілу шағы» болды және ол рухани Ұстазы Эммануэльмен алғаш рет «Ағаш астында, су қоймасының жанында» (SOUTO MAIOR, 1995:31) кездесті. Чиконың айтуынша, Ұстазы оған 30 кітапты психографиялау міндетін жүктеді және осы міндетті орындау үшін 3 қажетті талап қойды: «тәртіп, тәртіп және тәртіп». Эммануэль оған, тіпті діни нанымдарына қайшы келсе де, Иса мен Кардекке адал болуды бұйырды. Кейіннен медиум Эммануэльдің бұрын Рим сенаторы Публий Лентул болғанын, содан кейін христиандыққа көңіл білдірген құл ретінде қайта туғанын, ал тағы бір реинкарнацияда 18 ғасырда Бразилияның отарлық кезеңінде Евангелие ілімімен айналысқан иезуит діни қызметкері Мануэль да Нобрега болғанын білді. 1932 жылы «Парнасо де Аломе Тумуло» кітабы Бразилиялық Рухани Федерациясы (FEB) баспасынан жарық көрді. Бразилиялық және португал ақындарының рухтарынан диктантталған өлеңдер жинағы Бразилия баспасөзінде және қоғамдық пікірде үлкен резонанс тудырды, бірақ бразилиялық әдебиетпен айналысатын мамандар арасында қызу дау тудырды, олардың пікірлері мойындау мен пастиш айыптаулары арасында бөлінді. Кітаптардың авторы Минас-Жерайс штатында (медиумның туған жері) шағын қоймада кеңсе қызметкері болған, бастауыш мектепті ғана бітірген «сәл нәрлі» адам екені белгілі болғанда, бұл кітаптардың әсері одан да күшейді. Оның анасының рухы оған сынға жауап бермеуді кеңес берді. Ол барлық кітаптарының авторлық құқығын FEB-ге берді. Сол кезеңде ол Мануэль Квинтао және Вантуил де Фрейтаспен қарым-қатынас орнатты. Осы уақытта көзінде катаракта пайда болды, ол өмір бойы осы аурумен күресті. Рухтар мен оның Ұстаздары Эммануэль мен Безерра де Менезес оған адам медицинасының құралдарымен емделуді және рухтардан ешқандай жеңілдік күтпеуді тапсырды. Ол мал шаруашылығын дамыту департаментінің аймақтық инспекциясынан үлгі шаруашылығында кеңсе қызметкері ретінде жұмыс істеді. 1935 жылы ол Centro Espírita Luís Gonzaga орталығында қызмет етуін бастады, мұқтаж адамдарға рецепттер, кеңестер берді және психографиялық кітаптар жазды. Шаруашылық менеджері және агроном Ромуло Жовиано, сонымен қатар спиритист, ол кейіннен президент болған Луис Гонзага орталығының барлық сеанстарына қатысты. Ол Франсискоға жұмыс бергеннен басқа, медиуммен де ынтымақтасып, психографиялық жұмыстарын орындау үшін қажетті тыныштықты табуға көмектесті. Франсиско Джовиано үйінің жертөлесін психографиялық жұмыстарын орындау үшін пайдаланған кезде, оның ең танымал кітаптарының бірі – «Пауло е Эстевао» (Павел мен Стеван) жарық көрді. Сонымен бірге, ол өмір бойы сыйлықтар мен құрметтерден бас тартуды қалыптастырды, мысалы, Фред Фигнер өсиетімен Франсискоға үлкен сома ақша берді, бірақ ол дереу FEB-ге аударылды. Атақ-даңққа ие болғанмен, оны жоққа шығаруға тырысқан адамдардың сыны әрі де күшті болды. Чико Ксавье өзінің де, барлық тірі адамдардың да, рухани жауларының да оны теріс энергияларға және азғыруларға тартуға тырысқанын айтты. Бразилиялық журналист Соуто Майор «рухтар линчелеуіне» жасалған әрекет туралы, сондай-ақ жалаңаш қыздардың медиумды ваннада азғыруға тырысқан эпизоды туралы хабарлады. Екі оқиғада да қасиеттілік туралы әңгімелерде жиі кездесетін ортақ баяндамалық ерекшеліктер бар екенін атап өткен жөн.

Хумберто де Кампостың жесірінің талап арызы

1930 жылы Эммануэльге жатқызылған романдар мен Гумберто де Кампостың рухы арқылы жазылған «Brasil, Coração do Mundo, Pátria do Evangelho» кітабының жарыққа шығуы ерекше аталып өтті; онда Бразилия тарихы мифтік және теологиялық тұрғыдан түсіндіріледі. Осының салдарынан, аталған кітап оған Гумберто де Кампостың жесірінен сот талабын әкелді, ол Мараньяо штатынан (Бразилия) шыққан белгілі автордың авторлығы дәлелденген жағдайда, психографиялық кітаптардың авторлық құқықтарын талап етті. Медиумды FEB қорғады, соның нәтижесінде заңгер Мигель Тимпонидің «A Psicografia Perante os Tribunais» (Сот алдындағы психография) атты классикалық еңбегі жарық көрді. Сот процесі барысында судья кітап авторлық құқықтарының автордың тірі кезінде танылған кітаптарға қатысты екенін шешті, себебі сот медиумдық қабілеттің бар екенін дәлелдей алмас еді. Дегенмен, болашақта проблемалардың туындауына жол бермеу үшін, рухани жазушының аты «Irmão X» (Іскескер X) деген атпен ауыстырылды. Осы кезде Франсиско федералды мемлекеттік қызметке, Ауыл шаруашылығы министрлігіне (Ministério da Agricultura) көмекші болып орналасты. Маңыздысы, мемлекеттік қызметкер ретіндегі қызмет кезеңінде ол жұмыстан ешқандай себепсіз шеттеспеген.

Носсо Лар

1943 жылы бразилиялық спиритистік әдебиеттегі ең танымал кітаптардың бірі – «Носсо Лар» атты роман жарық көрді. Бұл медиумның кең ауқымды психографиялық жазбаларынан ең көп сатылған және кеңінен таралған туынды, және 2010 жылы осы атпен фильм түсірілді. Бұл, Андре Луис рухына жатқызылатын кітаптар сериясының алғашқы кітабы. Осы кезеңде Чико Ксавьердің (Францисконың лақап аты) даңқы артып, оны ем іздеген және жаңалықтар күткен адамдардың саны көбейді, нәтижесінде Педро Леопольдоның шағын қаласы ресми түрде паломничество орталығына айналды. Франсисконың бұрынғы басшысы Хосе Фелизардо өте кедей күйде қайтыс болды, сол кезде медиум оған лайықты жерлеу рәсімін өткізуге тырысты. Ол қала бойынша ақша жинап, әр үйдің алдынан өтіп, жерлеу үшін қаржы жинады. Франсисконың өмірбаяуын жазған Убиратан Мачадоның сөзінше, «тіпті үйсіз, соқыр адам да сол күні жинаған ақшасын қайырымдылыққа берді» (MACHADO, 1996:53).

Амури Пена ісі

1958 жылы Медиум Франсисконың әпкесінің ұлы Амаури Пена жасаған айыптауларға байланысты даулы іске қатысты. Амаури психографиялық медиум болғандықтан, баспасөзге өзін алаяқ, өте шебер алдамшы деп мәлімдеді және бұл айыптауларын ағасы Ксавьерге де жеткізді. Чико ешқандай құқық бұзушылық жасағанын және Амауримен жақын қарым-қатынаста болғанын жоққа шығарды. Кейін ағасының беделіне келген зиянға өкініп, кешірім сұрады және бұрынғы айыптауларынан бас тартты. Амаури содан кейін Сан-Паулу қаласындағы психиатриялық ауруханаға жатқызылды және 27 жасында қайтыс болды.

Дәви Нассер мен Жан Манзон ісі

1944 жылы журналистер Дэвид Насер мен Жан Манзон "О Крузейро" журналында "Орталық" туралы жағымсыз хабарлама жариялады. Бұл журналистер Чико алаяқ па екенін тексеру үшін жалған есімдермен шетелдіктер болып көрсеткен. Кейін, Насер мен Манзон интервьюдан кейін үйге келгенде, Ксавьердің оларға сыйға берген кітаптарына қарап таң қалды. Насер 1980 жылы TV Cultura телеарнасына берген сұхбатында былай деді: "Таңертең Манзон маған қоңырау шалып: "Чико Ксавьердің бізге берген кітабын көрдіңіз бе?" - деді. Мен "көрмедім" дедім. "Көріңіз," - деді ол. Мен кітапханама бардым, кітапты қолыма алдым, ал онда: "Бауырлым Дэвид Насерге, Эммануэль" деп жазылған екен. Ол Манзонға да осындай арнау жасаған. Міне, осындай оқиғалар мені спиритизм мәселелеріне араласудан қорқытады."

Валдо Виейрамен серіктестік

Сол кезде Чико Ксавье медицинаның жас студенті және медиум Вальдо Виейрамен танысты; бірге олар бірнеше кітапты психографиялық жазу арқылы жазды, кейін бірнеше жылдан соң олардың байланысы үзілді. 1959 жылы Франсиско Уберабаға көшіп, өмірінің соңына дейін сонда тұрды. Ол көптеген кітаптарды психографиялық жазуды жалғастырды, 60-шы жылдары маңызды болған тақырыптарға ден қойды; мысалы, сексуалдық мәселелер, есірткі, жастардың қиындықтары, технология, ғарыш саяхаттары және тағы басқалар. Убераба сол кезде бейресми қасиетті орынға айналды, күн сайын мыңдаған адамдар қабылдасты, олар қайтыс болған туыстарымен байланыс орнатуға үміттенеді. Сол уақытта "хабарламалар" кітаптары танымал болды; қарапайым адамдардың рухтары өз отбасы мүшелеріне жазған хаттар, сонымен қатар қала маңындағы кедейлерге азық-түлік және киім тарату бойынша тұрақты науқандар жүргізілді. 1965 жылдың 22 мамырында Чико Ксавье және Вальдо Виейра спиритизмді шетелде таныстыру үшін АҚШ-қа сапар шекті; Христиандық Рух орталығының президенті Салим Саломао Хаддад пен оның әйелі Филистің көмегімен олар ағылшын тілін үйреніп, "Рухтар Әлемі" (Ideal Espírita; португал тіліндегі нұсқасы) атты кітапты жариялады.

"Пинга-Фого" телешоуындағы сұхбаттар

1970 жылдың басында Чико бүкіл елде үлкен қызығушылық тудырған "Пинга Фого" ("От тамшылаған") атты танымал телешоуға қатысты. "Пинга Фого" бағдарламасында алғаш рет журналист және философ Жоао де Скантимбург Ксавьердің психографиялық жазу өнерінің шынайылығына ден қойды. Жоао де Скантимбург Ксавьердің өнімділігіне және оның Хамберто де Кампос және Гера Жункеиро сияқты түрлі авторлардың стильдерін сәлтектікпен кешіру қабілетіне күмән келтірді. Ол Ксавьердің бұл әдеби жетістіктеріне рухтар емес, оның өзінің ішкі санасы себеп болуы мүмкін деген пікір білдірді. Ксавьер әдеттегідей қарапайымдылығы мен сыпайылығын көрсетіп, ол тек рух авторларының арнасы екенін, олар мазмұнды диктанттағанда ол жазатынын айтты. Ол бейсаналық ықпалдар болуы мүмкін екенін мойындады, бірақ стильдік басшылық пен жетілдіру үшін өзінің рух жетекшісі Эммануэльге алғыс айтты. Сондай-ақ, сөз сонда Швециялық Киелі Бриджит және Монтефальколық Киелі Клара сияқты тарихи католик қасиеттілерінің медиумдық қабілеттері болуы мүмкін деген мәселеге де тоқталды.

1980 және 1990 жылдар

Сол кезде оның даңқы әлемнің басқа бөліктеріне тарады, бірнеше кітабы басқа тілдерге аударылды, сондай-ақ теленовеллалар үшін бейімделді. 1990 жылдың соңына қарай медиум 400-ден астам кітапты психография арқылы жазды. Сол кезде Бразилияда шамамен 50 миллион спиритизм кітабы айналымда екені анықталды, оның 15 миллионы Чико Ксавьерге, ал 12 миллионы Кардекке тиесілі (САНТОС, 1997:89). 1994 жылы американдық National Examiner таблоиды «Көлеңкелі жазушылар романшыны миллионер етеді» деген мақала жариялады. Бұл мақала Бразилияда құлаған жаңалықтар журналы Revista Manchete-те «Көлеңкелі жазушылардың хатшысы» деген тақырыппен жарияланды, онда National Examiner ақпаратына сәйкес, бразилиялық медиум «Көлеңкелі жазушылардың хатшысы» ретінде 20 миллион доллар тапқан. Manchete журналы былай деп жалғастырды: «Газеттерге сәйкес, ол өзі жазған 380 кітапты «көлеңкелі жазушылар» жазғанын мойындаған алғашқы адам», — деп, тікелей «көлеңкелер» деп қорытындылады, Чико жай ғана 500-ден астам қайтыс болған және жерленген жазушылар мен ақындар арқылы психографиялық кітаптарды көшіріп алады. Медиум шабуылдарға жауап бермеді, бірақ Чиконың көптеген кітаптарын басып шығарған FEB, сол кездегі президенті Жуванир Борхес де Соуза арқылы журналға хат жіберіп, Франсиско Кандидо Ксавьердің кітаптарының барлық авторлық құқықтары мен гонорары қайырымдылыққа берілгенін, сондай-ақ басқа баспагерлермен де осындай тәртіп сақталып жатқанын хабарлады, бірақ «кітаптарды қолжетімді ету үшін авторлық құқықтар толығымен тегін беріледі, сонымен қатар Спиритизм ілімінің таралуына үлес қосады» деп атап өтті. Соның ішінде, FEB президенті, сол жылдың 4 қазанында, бірінші Дүниежүзілік спиритизм конгресінде, Сержипе штаты спиритизм федерациясының президенті ұсынған ұсыныс бойынша FEB Ұлттық Федеративтік Кеңесі бекіткен «Франсиско Кандидо Ксавьер медиумын мойындау және бағалау туралы» дауыс беруді ұсынды. (Сержипе штаты спиритизм федерациясы). Құжатта Бразилиядағы спиритизмді білдіретін ұйымдар медиумға «оның тың және ұзақ еңбегі, оқу мен бауырластыққа арналған өмірлік үлгісі, спиритизмді тарату және іске асыру, рухани және материалдық басшылық, жақынға көмек және қолдау» үшін алғыс айтып, құрметтерін білдірді.

Өлім

Чико Ксавье 2002 жылдың 30 маусымында 92 жасында жүрек-қан тамырларының тоқтауынан қайтыс болды. Жақындары мен достары Чиконың өлімінің уақыты туралы Құдайға айтқан ерекше тілегін баяндады. Ол Бразилия халқы қуанышқа және ұлттық мерекеге батып, сол күні көз жұмсауды қалаған, себебі бұл оның кетуіне байланысты қасіретті азайтады деп сенген. Күдіксіз, оның өлімі маңызды ұлттық оқиғамен бірге болды: Бразилияның 2002 жылғы ФИФА Әлем Кубогында жеңіске жеткен күні. Чико Ксавье Бразилия мен Германия арасындағы финалдық ойыннан шамамен тоғыз сағат өткен соң қайтыс болды, бұл оның тілегімен үндесті.

Өмірбаяндық фильм

2010 жылдың сәуірінде Чико Ксавье 100 жасқа толуы тиіс болған күні "Чико Ксавье" фильмі жарық көрді. Ол журналист Марсель Суто Майордың "As Vidas de Chico Xavier" ("Чико Ксавье өмірлері") атты өмірбаянына негізделген, режиссер және продюсер Даниэль Фильо оны түсірді. Чико Ксавье рөлін актерлер Маттеус Коста, Анжело Антонио және Нельсон Ксавье оның өмірінің үш кезеңінде ойнады: 1918 жылдан 1922 жылға дейін, 1931 жылдан 1959 жылға дейін және 1969 жылдан 1975 жылға дейін.

Скептикалық қабылдау

2010 жылы Кентаро Мори «Скептик Инквайер» журналында Ксавьерді алаяқтықпен айыптаған мақала жариялады. Моридің сөзінше, Ксавьердің жақын серіктесі Вальдо Виейра Бразилиядағы Ксавьердің спиритистік орталығының қызметкерлері оның клиенттері туралы ақпарат жинап, психологиялық хаттарды жасап беру арқылы оған көмектесетінін айтқан. Ол сеанс бөлмесінде парфюм қолданды деген де айыптауға ұшырады, бұл спиритуалистердің хош иістің құдайдан келгендей көрінуі үшін қолданатын әдеттегі тәсілі еді. Ксавьер 1964 жылы оның және Диогоның ақ көрпемен оралған суреті түсірілген Отилия Диогомен байланысты болды, ол ақ көрпемен жабылып, өзін рух деп көрсеткен. Скептик Карен Столзнов та Ксавьерді «ыстық оқу» әдісін қолданды деп айыптады.

Психографиялық шығармалар

Чико Ксавье 450 психографиялық кітаптың басым бөлігін жазды. Ол өзінің бірде-бір кітабының авторы екенін мойындаған жоқ. Ол тек рухтардың диктанттағандарын ғана жазатынын айтты. Сондықтан ол кітаптарын сатудан түскен ақшаны ешқашан қабылдамады. Ол португал тілінде 50 миллионнан астам данасын сатты, ал кітаптары ағылшын, испан, жапон, эсперанто, француз, неміс, итальян, орыс, румын, мандарин, швед, Брайль және басқа да тілдерге аударылды. Ол сондай-ақ, қайтыс болғандардың отбасыларына шамамен он мың хатты көшіріп алды. Көптеген адамдар бұл хаттарды заңды деп таныды, ал кейбірлері төрт қылмыстық сот ісінде дәлел ретінде пайдаланылды. Чико Ксавье алғашқы кітабынан бастап барлық авторлық құқықтарды қайырымдылық ұйымға берді. Оның шығармаларын Centro Espírita União, Casa Editora O Clarim, Edicel, Federação Espírita Brasileira, Federação Espírita do Estado de São Paulo, Federação Espírita do Rio Grande do Sul, Fundação Marieta Gaio, Grupo Espírita Emmanuel s/c Editora, Comunhão Espírita Cristã, Instituto de Difusão Espírita, Instituto de Divulgação Espírita André Luiz, Livraria Allan Kardec Editora, Editora Pensamento, Editora Vinha de Luz және União Espírita Mineira баспалары жариялайды. Ол бастауыш мектепті бітірмегенмен, жылына шамамен алты кітап жазатын, олардың ішінде романдар, әңгімелер, философиялық еңбектер, пьесалар, мысалдар, хроникалар, өлеңдер және т.б. болды. Ол Латын Америкасынан ең көп оқылатын автор (2010 жылғы мәлімет бойынша). Оның алғашқы кітабы – «Parnaso de Além Túmulo», 256 өлеңнен тұрады, олардың арасында португалдық Жоао де Деус, Антеро де Квентал және Гера Юнкейро, сондай-ақ бразилиялық Олаво Билак, Круз е Соуза және Аугусто дос Анжос сияқты қайтыс болған ақындардың өлеңдері бар. Бұл кітап 1932 жылы алғаш рет жарық көрді және сол кездегі әдеби ортада зор қызығушылық пен дау тудырды. Басқа кітаптарының ішінде ең көп таралғаны – «Nosso Lar» болды, ол алғаш рет 1944 жылы жарық көрді және екі миллионнан астам дана сатылды. Бұл кітап Андре Луистің рухымен байланыстырылды және он жеті кітаптан тұратын жинақтың бірінші томы болды. Олардың барлығы Чико Ксавье психографтаған, ал кейбіреулері медиум доктор Вальдо Виейрамен бірлесіп жазылған. Онжылдықтар бойы Чико өлген ұлдары мен қыздарынан хабар алу үшін оған келген отбасыларға мыңдаған психографиялық хаттар жазды. 1990 жылы Сэо-Паулудағы спиритизмді қолдайтын дәрігерлер қауымдастығы жүргізген зерттеуге сәйкес, хаттарда әрқашан хаттарды алған адамдарға таныс көптеген ақпараттар болды, ал олардың 35 пайызында марқұмның қолымен салынған қолтаңбаға ұқсас қолтаңба болды. 1973 жылы маусым айында «Revista Planeta» журналы Чико Ксавьедің отбасылық дәрігері доктор Элиас Барбозаның медиумдық транс кезінде жүргізген электроэнцефалограмма зерттеуі туралы хабарлады. Зерттеу нәтижесінде Чиконың эпилепсияның белгілі бір сипаттамаларын көрсеткені айтылды, бірақ ол ешқашан эпилепсиямен ауырмаған, сонымен қатар оның ми қызметі қандай да бір «паранормальды» екені де айтылды. Бірақ көп жылдар өткен соң, 2010 жылдың ақпан айында доктор Гильерме Густаво Риччоппо Родригес Барбозаның ЭЭГ зерттеуін қайта қарап, «клиникалық аномалияны көрсететін ешқандай дәлел таппады және оның миы паранормальды деген ойды қолдамайды» деген қорытынды жасады.

Негізгі психографиялар

Жылнама кітаптар тізімі
Ағылшын тіліндегі нұсқасы
Рухани автор Редактор
1932 Parnaso de Além Túmulo Бірнеше FEB
1937 Crônicas de Além Túmulo Умберто де Кампус FEB
1938 Emmanuel Эммануэль FEB
1938 Brasil, Coração do Mundo, Pátria do Evangelho Умберто де Кампус FEB
1939 A Caminho da Luz Жарыққа қарай Эммануэль FEB
1939 Há Dois Mil Anos Екі мың жыл бұрын Эммануэль FEB
1940 Cinquenta Anos Depois Елуанша жылдан кейін Эммануэль FEB
1941 O Consolador Жыныс Эммануэль FEB
1942 Paulo e Estevão Павел мен Стефан Эммануэль FEB
1942 Renúncia Бас тарту Эммануэль FEB
1944 Nosso Lar Біздің үй: Рухтар әлеміндегі өмір Андре Луис FEB
1944 Os Mensageiros Елшілер Андре Луис FEB
1945 Missionários da Luz Жарықтың миссионерлері Андре Луис FEB
1946 Lázaro Redivivo Лазар қайта тірілді Ірман X FEB
1946 Obreiros da Vida Eterna Мәңгілік өмірдің жұмыскерлері Андре Луис FEB
1947 Volta Bocage Бокажға оралу Бокаж FEB
1948 No Mundo Maior Үлкен әлемде Андре Луис FEB
1948 Agenda Cristã Христиандық күн тәртібі Андре Луис FEB
1949 Voltei Мен оралдым Ірман Якоб FEB
1949 Caminho, Verdade e Vida Жол, Шындық және Өмір Эммануэль FEB
1949 Libertação Босату Андре Луис FEB
1950 Jesus no Lar Үйдегі Иисус Неио Люсио FEB
1950 Pão Nosso Біздің күнделікті нанымыз Эммануэль FEB
1952 Vinha de Luz Жарықтың жүзімі Эммануэль FEB
1952 Roteiro Жол көрсету Эммануэль FEB
1953 Ave, Cristo! Сәлем, Христо! Эммануэль FEB
1954 Entre a Terra e o Céu Жер мен Көк арасында Андре Луис FEB
1955 Nos Domínios da Mediunidade Медиумдық әлемінде Андре Луис FEB
1956 Fonte Viva Тірі су Эммануэль FEB
1957 Ação e Reação Әрекет және әсер Андре Луис FEB
1958 Pensamento e Vida Ой және өмір Эммануэль FEB
1959 Evolução em Dois Mundos Екі әлемдегі эволюция Андре Луис FEB
1960 Mecanismos da Mediunidade Медиумдық механизмдер Андре Луис FEB
1960 Religião dos Espíritos Рухтар діні Эммануэль FEB
1961 O Espírito da Verdade Шындықтың руы Бірнеше FEB
1963 Sexo e Destino Жыныс және тағдыр Андре Луис FEB
1964 "Desobsessão" "Босану" Андре Луис FEB
1968 E a Vida Continua Өмір жалғасады Андре Луис FEB
1970 Vida e Sexo Өмір және жыныс Эммануэль FEB
1971 Sinal Verde Жасыл сигнал Андре Луис Христиандық Рухани Қауымдастық (CEC)
1977 Companheiro Серік Эммануэль Рухани тарату институты (IDE)
1985 Retratos da Vida Өмірдің портреттері Корнелио Пирес IDE/CEC
1986 Mediunidade e Sintonia Медиумдық және үйлесім Эммануэль CEU
1991 Queda e Ascensão da Casa dos Benefícios Ырыс үйінің құлауы мен көтерілуі Безерра де Менезес GER
1999 Escada de Luz Жарықтың баспалдағы Бірнеше CEU