1924 жылғы Демократиялық Ұлттық Конвенті: Нью-Йорктегі саяси тартыс
1924 Democratic National Convention
1924 ж. Демократиялық ұлттық конвент Нью-Йоркте өтті. 103 дауыспен Джон Дэвис президенттікке ұсынылды, әйел тең төрағалыққа кандидат болды. Тарихқа енді!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ-тың Нью-Йорк қаласындағы Мэдисон-сквер-бақшасында өткен саяси оқиға.
U. S. political event held in Madison Square Garden in New York City
1924 жылғы 24 маусымнан 9 шілдеге дейін Нью-Йорк қаласындағы Мэдисон-сквер-бақшасында өткен Демократиялық ұлттық конвент АҚШ саяси тарихындағы үздіксіз жалғасқан ең ұзақ конвент болып табылады. Президенттікке үміткерді атау үшін рекордтық 103 дауыс қажет болды. Бұл вице-президенттікке Лена Спрингс атты әйелдің кандидатурасы ұсынылған алғашқы ірі партиялық ұлттық конвент болды. Ұзақ даудан кейін, шалқасынан шыққан көшбасшылар Уильям Гиббс МакАду мен Ал Смит арасындағы келісім нәтижесінде, қара ат саналған Джон В. Дэвис 103-ші дауыс бойынша президенттікке үміткерлікті жеңіп алды. Дэвис пен оның вице-президенттік әріптесі, Небраска штатының губернаторы Чарльз В. Брайан 1924 жылғы президенттік сайлауда президент Кальвин Кулидж бен Чарльз Г. Доуэстің республикалық тікелей билетінен жеңіліс тапты.
The 1924 Democratic National Convention, held at the Madison Square Garden in New York City from June 24 to July 9, 1924, was the longest continuously running convention in United States political history. It took a record 103 ballots to nominate a presidential candidate. It was the first major party national convention that saw the name of a woman, Lena Springs, placed in nomination for vice president. John W. Davis, a dark horse, eventually won the presidential nomination on the 103rd ballot, a compromise candidate following a protracted convention fight between distant front runners William Gibbs McAdoo and Al Smith. Davis and his vice presidential running mate, Governor Charles W. Bryan of Nebraska, went on to be defeated by the Republican ticket of President Calvin Coolidge and Charles G. Dawes in the 1924 presidential election.
Орналасу орны
Нью-Йорк 1868 жылдан бері конвенция өткізу үшін таңдалмаған еді, ал 1924 жылғы конвенция орнының таңдалуы партияның жақындағы табысына ішінара байланысты болды. Екі жыл бұрын он үш республикалық конгрессмен демократтарға орындарын жоғалтқан. Басқа қалалардан артық ақша төлеген бай Нью-Йорк тұрғындары, елге қаланың "ауылдық жерлерде жалпы қабылдағандай, қызыл шамдармен қауіпті емес екенін көрсету" мақсатында екенін жариялады. Арақтың тыйымдалуын жалғастыруды қолдаған "құрғақ" ұйымдар бұл таңдауға қарсы болғанмен, 1923 жылдың күзінде МакАду, құрғақ болса да, оған көнбеді. Бірақ МакАдудың "Теапот Дом" жанжалымен байланысы Смит үшін күрделі қауіп тудырды. (МакАдудың кандидатурасына "Теапот Дом" ісіне қатысы бар мұнай магнаты Эдвард Л. Доениден ақша алғаны туралы мәлімдеме нұқсан келтірді.) МакАдудың қабылдаған штаты Калифорния 1920 жылы демократтарды қабылдаған еді.
New York had not been chosen for a convention since 1868, and its selection as the site for the 1924 convention was based in part on the state party's recent success. Two years earlier, thirteen Republican congressmen had lost their seats to Democrats. Wealthy New Yorkers, who had outbid other cities, declared their purpose "to convince the rest of the country that the town was not the red light menace generally conceived by the sticks". Though "dry" organizations that supported continuing the prohibition of alcohol opposed the choice, in the fall of 1923 it won the grudging consent of McAdoo, a dry, before McAdoo's connection to the Teapot Dome scandal made Smith a serious threat. (McAdoo's candidacy was hurt by the revelation that he had accepted money from Edward L. Doheny, an oil tycoon implicated in Teapot Dome.) McAdoo's adopted state, California, had played host to the Democrats in 1920.
Алдын ала сайлау
МакАду партия тарихындағы алғашқы нақты жарыста праймериздерді жеңіп алды, бірақ көптеген штаттарда делегаттарды партия ұйымдары мен съездері арқылы сайлап, олардың көп бөлігін жергілікті кандидаттарға немесе өз қалаларынан шыққан кандидаттарға, "жақын ұлдар" деп аталғандарға бөлді.
McAdoo swept the primaries in the first real race in the history of the party, although most states chose delegates through party organizations and conventions, giving most of their projected votes to local or hometown candidates, referred to as "favorite sons".
Ку-клукс-кланның қатысуы
Ку-клукс-кланның танымалдылығы Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін, оның жетекшілерінің АҚШ Конституциясына құрғақ заң енгізу туралы түзетуді қабылдауына байланысты күрт өсті. Бұл Кланды АҚШ-тың көптеген аймақтарында саяси күшке айналдырды, және ол 1920-ші жылдардың ортасында республикашылдар мен демократтарға терең мәдени және саяси ықпал еткенде өзінің ең жоғары нүктесіне жетті. Оның қолдаушылары 1924 жылғы маусымда өткен Республикалық Ұлттық Конвентте Кланға қарсы резолюцияны қабылдауға сәтті кедергі келтірді, сондай-ақ Демократиялық Конвентте де осындай ықпал етуді күтті. Алайда, Кланға жақтас және қарсы делегаттар арасындағы шиеленіс Колорадо және Миссури штаттарынан келген конвентке қатысушылар арасында қаһарлы және кейде зорлық-зомбылыққа толы қақтығысқа әкелді. Клан делегаттары Нью-Йорк штатының губернаторы Ал Смиттің кандидатурасына қарсы болды, себебі Смит римдік католик және құрғақ заңға қарсы болған, ал көпшілігі Уильям Гиббс МакАдуды қолдады. Алабама штатының сенаторы Оскар Андервуд басқарып отырған Кланға жатпаған делегаттар Демократиялық партияның бағдарламасына ұйымның зорлық-зомбылығын айыптауды қосуға тырысты. Бұл ұсыныс тартыспен жеңіліске ұшырады және KKK-ға қарсы бап бағдарламаға енгізілмеді. Рузвельттің сөйлегі, кейіннен саяси шешендіктің көрнекті үлгісі ретінде зерттелген, 1921 жылы жұқтырған сал ауруынан кейін оның алғашқы маңызды саяси қатысуы болды. Бұл сөздің сәттілігі және Смитті қолдауға бағытталған оның басқа да конвенттегі әрекеттері оның саясатта әлі де белсенді тұлға екенін көрсетті, және ол 1928 жылы Смитті қайтадан ұсынды. Рузвельт 1929 жылы Смиттен кейін губернаторлыққа өтті, ал 1932 жылы президент сайлауында жеңіске жетті.
The Ku Klux Klan had surged in popularity after World War I, due to its leadership's connections to passage of the successful Prohibition Amendment to the U. S. Constitution. This made the Klan a political power throughout many regions of the United States, and it reached the apex of its power in the mid 1920s, when it exerted deep cultural and political influence on both Republicans and Democrats. Its supporters had successfully quashed an anti Klan resolution before it ever went to a floor vote at the 1924 Republican National Convention earlier in June, and proponents expected to exert the same influence at the Democratic convention. Instead, tension between pro and anti Klan delegates produced an intense and sometimes violent showdown between convention attendees from the states of Colorado and Missouri. Klan delegates opposed the nomination of New York Governor Al Smith because Smith was a Roman Catholic and an opponent of Prohibition, and most supported William Gibbs McAdoo. Non Klan delegates, led by Sen. Oscar Underwood of Alabama, attempted to add condemnation of the organization for its violence to the Democratic Party's platform. The measure was narrowly defeated, and the anti KKK plank was not included in the platform. Roosevelt's speech, which has since become a well studied example of political oratory, was his first major political appearance since the paralytic illness he had contracted in 1921. The success of this speech and his other convention efforts in support of Smith signaled that he was still a viable figure in politics, and he nominated Smith again in 1928. Roosevelt succeeded Smith as governor in 1929, and went on to win election as president in 1932.
Президенттікке кандидаттар
Алғашқы дауыс беру күні (30 маусым) номинацияға талапкерлік етіп жүрген жетекші үміткерлер – Калифорниялық Вильям Г. МакАду мен Нью-Йорк штатының губернаторы Альфред Э. Смит арасында күтілген тоқтап қалуға әкелді, ал қалғандары негізінен жергілікті «сүйікті ұлдар» арасында бөлінді. МакАду бастапқыда көшбасшы болды, және ол да, Смит те күндізгі он бес дауыс беру кезінде аз ғана үлкен жетістіктерге қол жеткізді, бірақ делегаттар арасында басым сенім – бұл тұйықтануды тек МакАду мен Смиттің екеуін де іріктеп шығару және басқа үміткерлердің біреуін таңдау арқылы ғана бұзуға болады; көптеген қызығушылық Джон В. Дэвистің кандидатурасына шоғырланды, ол да күні ішінде 31 дауыстан 61 дауысқа дейін көбейтіп, (13-ші және 14-ші дауыс берулерде 64,5 дауысқа жетті). Көптеген «сүйікті ұл» делегациялары екі жетекші үміткердің біріне жалтақтаудан бас тартты және жарыстан шығуға асықпады. Алғашқы дауыс беру кезінде көптеген делегациялар өз позицияларын нығайтуға тырысып жатқандай көрінді, ал кейбір бастапқы дауыстар тек құрмет көрсету мақсатында болды және делегаттардың нақты сезімдерін жасырғандай сезілді. Мысалы, «бірлік ережесімен» шектелген Луизиана штаты (штаттың барлық делегаттары көпшілігі жақтаған үміткерге дауыс береді) алдымен көрші Арканзас штатына 20 дауыспен сенатор Джозеф Т. Робинсонға құрмет көрсетті, содан кейін сенатор Картер Глассқа ауысты, ал тағы бір дауыс беруде Мэриленд штатының губернаторы Альберт С. Ричиге жиырма дауыс берілді, бұрын делегация Джон В. Дэвиске толық бекітілген жоқ. Оныншы дауыс беру кезінде қызығушылық оянды, Канзас штаты губернатор Джонатан М. Дэвистен бас тартып, дауыстарын МакАдуға берді. МакАдудың делегаттары мен жақтастары арасында дереу шу болды, залдың айналасында шеру басталды, Канзас штатының туы алда жүрді, ал МакАду штатының барлық басқа штаттарының тулары одан кейін келді, және «МакАду, Демократияның үміті» суреттері көтерілді. Алты минуттан кейін төрағаның соққысы тәртіпті орнатты және дауыс беру қайта басталды, көп ұзамай екінші тараптың қуандыратын бір жағдайы болды, Нью-Джерси штаты өзінің сүйікті ұлы – губернатор Джордж С. Сильзерді «тақтадан секіруге» мәжбүр етіп, дауыстарын Смит штатына берді. Бұл тағы бір шеруді бастады, Нью-Йорк пен Нью-Джерси штатының тулары Смит делегацияларының зал айналасында жүрді, ал оркестр «Трамп, Трамп, Трамп, жігіттер шеруде» әнін орындады.
The first day of balloting (June 30) brought the predicted deadlock between the leading aspirants for the nomination, William G. McAdoo of California and Gov. Alfred E. Smith of New York, with the remainder divided mainly between local "favorite sons". McAdoo was the leader from the outset, and both he and Smith made small gains in the day's fifteen ballots, but the prevailing belief among the delegates was that the impasse could only be broken by the elimination of both McAdoo and Smith and the selection of one of the other contenders; much interest centred about the candidacy of John W. Davis, who also increased his vote during the day from 31 to 61 (with a peak of 64.5 votes on the 13th and 14th ballots). Most of the favorite son delegations refused to be stampeded to either of the leading candidates and were in no hurry to retire from the contest. In the early balloting many delegations appeared to be jockeying for position, and some of the original votes were purely complimentary and seemed to conceal the real sentiments of the delegates. Louisiana, for example, which was bound by the "unit rule" (all the state's delegate votes would be cast in favor of the candidate favored by a majority of them), first complimented its neighbor Arkansas by casting its 20 votes for Sen. Joseph T. Robinson, then it switched to Sen. Carter Glass, and on another ballot Maryland Gov. Albert C. Ritchie got the twenty, before the delegation finally settled on John W. Davis. There was some excitement on the tenth ballot, when Kansas abandoned Gov. Jonathan M. Davis and threw its votes to McAdoo. There was an instant uproar among McAdoo delegates and supporters, and a parade was started around the hall, the Kansas standard leading, with those of all the other McAdoo states coming along behind, and pictures of "McAdoo, Democracy's Hope", being lifted up. After six minutes the chairman's gavel brought order and the roll call resumed, and soon the other side had something to cheer, when New Jersey made its favorite son, Gov. George S. Silzer, walk the plank and threw its votes into the Smith column. This started another parade, the New York and New Jersey standards leading those of the other Smith delegations around the hall while the band played "Tramp, Tramp, Tramp, the Boys are Marching".
Бірінші дауыс беру
Демократиялық ұлттық конвенция президенттік дауыс беру, 1-ші бюллетень
Үміткер | Дауыс | Пайыз
Уильям Г. МакАду | 431.5 | 39.4%
Альфред Е. Смит | 241 | 22.0%
Джеймс М. Кокс | 59 | 5.4%
Пэт Харрисон | 43.5 | 4.0%
Оскар У. Андервуд | 42.5 | 3.9%
Джордж С. Сильцер | 38 | 3.5%
Джон В. Дэвис | 31 | 2.8%
Самуэль М. Ралстон | 30 | 2.7%
Вудбридж Н. Феррис | 30 | 2.7%
Картер Гласс | 25 | 2.3%
Альберт К. Ричи | 22.5 | 2.1%
Джозеф Т. Робинсон | 21 | 1.9%
Жонатан М. Дэвис | 20 | 1.8%
Чарльз В. Брайан | 18 | 1.6%
Фред Х. Браун | 17 | 1.6%
Уильям Элли Свитт | 12 | 1.1%
Виллард Саулсбери | 7 | 0.6%
Джон Кендрик | 6 | 0.5%
Хьюстон Томпсон | 10.1 | 0.1%
Democratic National Convention presidential vote, 1st ballotCandidateVotesPercentage William G. McAdoo 431.5 39.4% Alfred E. Smith24122.0%James M. Cox595.4%Pat Harrison43.54.0%Oscar W. Underwood42.53.9% George S. Silzer383.5%John W. Davis312.8%Samuel M. Ralston302.7%Woodbridge N. Ferris302.7%Carter Glass252.3% Albert C. Ritchie22.52.1% Joseph T. Robinson211.9%Jonathan M. Davis201.8%Charles W. Bryan181.6%Fred H. Brown171.6%William Ellery Sweet121.1%Willard Saulsbury70.6%John Kendrick60.5% Houston Thompson10.1%
Мұра
Өзінің қабылдау сөзінде Дэвис тыйым салу заңын сақтауға уәде берді, бірақ оның консервативті көзқарастары жеке бостандық пен жергілікті басқаруды қолдады және ол жиі "ылғал" деп айыпталды. Құрғақшылдықты қолдаған жетекші Уэйн Уилер Дэвистің "жеке бостандық", "заңсыз іздеу және тәркілеу", "жергілікті басқару" сияқты "ылғал" сөздерін үнемі қайталағанына наразылық білдірді. Конвент аяқталғаннан кейін Дэвис партиясының екі фракциясын татуластыруға тырысты, бірақ оның қолдауы көбінесе 1920 жылы Коксты қолдаған қалалық топтардан түсті. Конвентке қатысқан соңғы тірі куәгер Диана Сера Кэри болды, ол бес жасар киножұлдыз ретінде конвенттің ресми талисманы болған еді; ол 2020 жылдың 24 ақпанында 101 жасында дүние салды. Бұл Демократиялық партияның ұлттық конвентінің радио арқылы алғаш рет тікелей эфирде таратылуы болды. Осы конвентте екі ұлттық саяси партияның бірінде әйелдерден алғаш рет сөз сөйлеу құрметіне ие болған Изетта Жьюэл Джон Дэвисті, ал Эбби Кроуфорд Милтон МакАдуды қолдады. 1960 жылғы сайлау кампаниясы кезінде Джон Ф. Кеннеди 1924 жылғы Демократиялық партияның ұлттық конвентіндегі Массачусетс делегациясының қиын жағдайына сілтеме жасап, өзінің кампаниялық мәселелерін жеңілдетіп: "Біз либералды кандидатқа көшуіміз керек пе, әлде арзан қонақ үйге көшуіміз керек пе?" деді. Франклин Д. Рузвельт пен Аль Смит конвент кезінде Ли де Форесттің Phonofilm дыбыс жазу технологиясын қолданып түсірілді. Бұл фильмдер Конгресс кітапханасындағы Морис Зуарь коллекциясында сақтаулы.
In his acceptance speech, Davis made the perfunctory statement that he would enforce the prohibition law, but his conservatism prejudiced him in favor of personal liberty and home rule and he was frequently denounced as a wet. The dry leader Wayne Wheeler complained of Davis's "constant repetition of wet catch phrases like 'personal liberty', 'illegal search and seizure', and 'home rule'". After the convention Davis tried to satisfy both factions of his party, but his support came principally from the same city elements that had backed Cox in 1920. The last surviving participant from the convention was Diana Serra Cary, who as a five year old child film star was the convention's official mascot; she died on February 24, 2020, at the age of 101. This was the first Democratic National Convention broadcast on radio. The first seconding address by a woman in either national political parties was given by Izetta Jewel at this convention, seconding John Davis, and Abby Crawford Milton, seconding McAdoo. During his 1960 campaign, John F. Kennedy cited the dilemma of the Massachusetts delegation at the 1924 Democratic National Convention when making light of his own campaign problems: "Either we must switch to a more liberal candidate or move to a cheaper hotel." Both Franklin D. Roosevelt and Al Smith were filmed during the convention by Lee de Forest using his Phonofilm sound on film process. These films are in the Maurice Zouary collection at the Library of Congress.
"Кланбек" меми
2015 жылы консервативті блогтар мен Facebook парақшаларында 1924 жылғы Ұлттық демократтар конвенциясында шеру тартқан капюшонды Клан мүшелерінің суреті тарала бастады. 2017 жылдың басында Дональд Трампты қолдаған "ElectTrump2020" деген Facebook тобы бұл суретті мемге айналдырып, оны Facebook-та ғана 18 000-нан астам рет таратты. Автор Динеш Д'Суза 2017 жылдың қыркүйек айында сурет пен мемді Twitter-де бөлісті. Шындығында, кеңінен тараған сурет 1924 жылдың желтоқсан айында Висконсин штатының Мэдисон қаласында Клан мүшелерінің өткізген шеруін көрсетеді және ешқандай саяси конвенциямен байланысы жоқ. 2000 жылы Daily News газетінің тілшісі 1924 жылғы конвенция туралы тарихи мақаласында бұл терминді қолданды, бірақ шындығында Кован ғана бұл терминді қолданған, ал "газеттер" конвенцияны "Кланбаке" деп атады деген қате ақпарат берді.
In 2015, conservative blogs and Facebook pages started circulating a photo of hooded Klansmen supposedly marching at the 1924 DNC. In early 2017, a pro Donald Trump Facebook group called "ElectTrump2020" turned the photo into a meme which was shared more than 18,000 times on Facebook alone. Author Dinesh D'Souza shared the photo and the meme on Twitter in September 2017. In fact, the widely circulated photo depicted a December 1924 march by Klansmen in Madison, Wisconsin, and had no connection to any political convention. In 2000, a Daily News reporter included the term in an historical article about the 1924 convention, stating erroneously that "newspapers" referred to the convention as the Klanbake, when in fact Cowan was the only writer to use the term.