Кіріспе
Американдық дауыс актері
Ванс Дебар Колвиг аға (1892 жылдың 11 қыркүйегі - 1967 жылдың 3 қазаны), кәсіби аты Пинто Колвиг, американдық дауыс актері, суретші-карикатурист және цирк пен водевиль артисі болған. Оның өзгешелігі – әдейі бұрыс ойнайтын кларнеттің үнімен көңіл көтеру еді. Колвиг Диснейдің Гуфи және Плуто тұлғаларын, сондай-ақ Попайдан Бозо клоуны мен Блуто рөлін алғаш рет сомдаған. 1993 жылы ол "Аққарасу және жеті кәрізші" және "Күлкі мен қызыққа толы еркін уақыт" фильмдері, соның ішінде Уолт Дисней фильмдеріне қосқан үлесі үшін қайтыс болғаннан кейін "Дисней жұлдызы" атағына ие болды.
Ерте өмір
Колвиг Орегон штатының Джексонвилл қаласында Ванс Дебар Колвиг болып дүниеге келді. Ол Уильям Мейсон "Жүйе" Колвигтің (1845–1936) және оның әйелі Аделаида (Бирдсей) Колвигтің (1856–1912) жеті баласының ең кішісі болды. Уильям Колвиг пионер, адвокат және танымал орегондық болды; ол ешқашан судья болған емес. Пинто Медфорд орта мектебіне қабылданды, бірақ оны бітірген жоқ. Пинто 1910 жылдан 1913 жылға дейін, үзіліспен, Орегон мемлекеттік университетінде, Корваллис қаласында оқыды, онда өнер сабақтарын алды және оркестрде кларнет тартып ойнады. Ол Орегон ауыл шаруашылық колледжінің "Барометр" газеті мен жылнамасы үшін карикатуралар салды. Мен Джексонвиллде тудым және Ванс Дебар Колвиг деп аталдым. 7 жасымда (көптеген шекпендер мен ойыншылдық мінезімнің арқасында) маған "Ауыл клоуны Пинто" деген лақап ат қойылды (мен оны цирк және басқа да шоу-бизнес қызметімде кәсіби тұрғыда пайдаландым, сондай-ақ кейде газет карикатурисі ретінде жұмыс істедім).— "'Пинто' Колвиг Есімдер туралы, клоундық тарихы туралы жазады", Medford Mail Tribune, 12 шілде, 1961 жыл.
Мансап
1913 жылы Колвиг Pantages Theatre Circuit-те қысқа ғана уақыт жұмыс істеді, содан кейін бір маусым бойы Al G. Barnes Circus тобында кларнетші болып кетті. Уолт Диснейден бірнеше жыл бұрын анимациялық мультфильмдер шығарған Animated Film Corporation компаниясында жұмыс істеді. 1922 жылы Колвиг San Francisco Chronicle газеті үшін "Радио толқынындағы өмір" атты газеттік мультфильмдер тізімін жасады. Бұл туынды аптасына үш-төрт рет газеттің радио бетінде жарияланып, бүкіл елге таратылып, алты ай бойы жарық көрді. 1922 жылы Колвиг отбасымен Голливудқа көшіп, үнсіз комедиялар мен дыбыстық мультфильмдерде аниматор, сценарист және комик ретінде жұмыс істеді. 1930 жылы Колвиг сегіз жылдық келісімшартқа қол қойды. Ол 1937 жылы Микки Маустың "Миккидің әуесқойлары" қысқаметражды фильмін (Эрдман Пеннер мен Уолт Пфайффермен бірге) режиссерлік етті. Колвиг мансабының көп бөлігінде Диснеймен байланыста болды. 1937 мен 1940 жылдар аралығында Уолт Диснеймен келіспегендіктен Дисней студиясында жұмыс істемеді. Оған Флейшер студиясынан жұмыс ұсынылды, ол Диснейдің "Ақша қар және жеті кәрізді" фильмінің сәттілігінен кейін бәсекелес анимациялық фильм шығаруды жоспарлап, 1938 жылдың басында Майамиге көшіп барды. Флейшер үшін ол 1939 жылы "Гулливердің саяхаты" фильмінде жұмыс істеді, онда өзінің өмірбаянына айналған қалалық жаршы Габбиге дауыс берді. Студияның "Popeye the Sailor" мультфильмдері үшін Блутоның дауысын да берді, Майамиге көшпеуді таңдаған Гас Уикиенің орнына келді. Колвигтің Диснейден кетуі Гуфи кейіпкерінің бірнеше жыл бойы дауыссыз қалуына себеп болды. Аралық кезеңде түсірілген бірнеше қысқа фильмдерде Джек Бейли Гуфиге ұқсас дауыс берді. Ол радиода жұмыс істей бастады, дауыс беру және дыбыс эффектілерін жасады, соның ішінде Джек Бенни бағдарламасында Джек Беннидің Максвелл машинасының дыбыстарын шығарды, кейіннен бұл жұмысты Мел Бланк орындады. 1939 жылы Колвиг Калифорнияға оралып, актерлік өнерге берілді, Warner Bros. анимациялық студиясы мен MGM-де жұмыс істеді, онда ол 1939 жылғы "Оз сиқыршысы" фильмінде Мунчкиннің дауысын берді. 1946 жылы Колвиг Capitol Records үшін Бозо клоун рөліне шақырылды. Ол он жыл бойы осы рөлді ойнады, сонымен қатар теледидарда да осы кейіпкерді бейнеледі. Осы кезеңде Колвиг "Filbert the Frog" әнін де жазды, онда ол глотталды тоқтатуды музыкалық аспап ретінде шеберлікпен қолданды. 1967 жылы Колвигтің соңғы белгілі өнері Гуфи рөлінде Экспо 67 көрмесіндегі Телефон павильонында болды. Бұл көрменің диалогы Колвигтің қайтыс болуынан алты ай бұрын жазылған.
Colvig performed chalk talks in vaudeville. at the Animated Film Corporation, which produced animated cartoons years prior to Walt Disney. In 1922, Colvig created a newspaper cartoon panel titled "Life on the Radio Wave" for the San Francisco Chronicle. The feature ran three or four times per week on the newspaper's radio page, was syndicated nationally, and lasted six months. In 1922, Colvig and his family moved to Hollywood, working as an animator, title writer and comedian in silent comedies and on sound cartoons,
In 1930, Colvig signed an eight year contract Other notable characters he voiced include Practical Pig, the pig that built the "house of bricks" in the Disney short "Three Little Pigs", and both Grumpy and Sleepy in Snow White and the Seven Dwarfs. He directed (along with Erdman Penner and Walt Pfeiffer) the 1937 Mickey Mouse short Mickey's Amateurs. Colvig was associated with Disney for most of his career. Between 1937 and 1940, Colvig did not work for the Disney studio, after falling out with Walt Disney. He was offered a job with Fleischer Studios, then planning to produce a competing feature length animated film in the wake of Disney's success with Snow White and the Seven Dwarfs, moving to Miami in early 1938. For Fleischer, he worked on 1939's Gulliver's Travels, for which he voiced town crier Gabby, who was spun off into his own short lived series. He also voiced Bluto for the studio's Popeye the Sailor cartoons, replacing Gus Wickie, who elected to remain in New York rather than move to Miami. Colvig's departure from Disney meant that the increasingly popular Goofy went voiceless for several years. A select few shorts during the interim period of leave featured a soundalike voice for Goofy provided by Jack Bailey. He began working on radio, providing voices and sound effects, including the sounds of Jack Benny's Maxwell on The Jack Benny Program, later performed by Mel Blanc. In 1939, Colvig returned to California, and began to devote himself to acting, appearing for the Warner Bros. animation studio and MGM, where he voiced a Munchkin in the 1939 film The Wizard of Oz. In 1946, Colvig was cast as Bozo the Clown for Capitol Records. He played the role for a decade, which also included portraying the character on television. During this period, Colvig also recorded the "Filbert the Frog" song, which featured Colvig's virtuoso use of the glottal stop as a musical instrument in itself. In 1967, Colvig's last known performance, as Goofy, was for the Telephone Pavilion at Expo 67. Colvig's dialogue for this exhibit was recorded six months before his death.
Жеке өмір
1916 жылы Колвиг Маргарет Бурк Славинге (1892–1950) үйленді және олар Сан-Францискода қоныстанды, онда олардың бес ұлының төртеуі туды. Кейін олардың соңғы ұлы Лос-Анджелесте дүниеге келді. Колвиг – кейінірек тікелей эфирдегі телебағдарламада Бозо клоунының рөлін сомдаған актер және дауыс беру шебері Вэнс Колвигтің әкесі болды. Өмірі бойы темекі шеккен Колвиг АҚШ-та темекі қаптамаларына қатерлі ісік туралы ескертулер жазуды қолдаған алғашқылардың бірі болды.
Өлім
Колвиг 1967 жылдың 3 қазанында Лос-Анджелес, Калифорния штатындағы Вудленд-Хиллстегі Motion Picture Country ауруханасында өкпе рагынан 75 жасында қайтыс болды. Ол Калвер-Ситидегі Holy Cross зиратына жерленді.