Кіріспе

Шенеберг – Германияның Берлин қаласындағы аудан. 2001 жылғы Берлиннің әкімшілік реформасына дейін ол Фриденау ауданын да қамтитын жеке аудан болып саналды. Бұрынғы Темпельхоф ауданымен бірге қазір жаңа Темпельхоф-Шенеберг ауданының құрамына кіреді.

Тарих

Ауыл алғаш рет 1264 жылы Бранденбург марграфы Отто III шығарған құжатта тіркелген. 1751 жылы богемиялық тоқымашылар Хойдштрассенің солтүстік жағында Ной-Шёнебергті, сондай-ақ Бёмиш-Шёнебергті құрды. Жеті жылдық соғыс кезінде 1760 жылдың 7 қазанында Габсбург және Ресей әскерлерінің Берлинге жасаған бірлескен шабуылынан кейін Шёнеберг және оның ауылдық шіркеуі өрттен толығымен қирады. Олт-Шёнеберг және Ной-Шёнеберг индустрияландыру барысында дамыған аймақта орналасқан, және Хобрехт жоспарында көрсетілген көше желісіне енгізілді, бұл аймақ Вильгельмин сақинасы деп белгілі болды. Екі ауыл 1874 жылға дейін біртұтас құрылым ретінде біріктірілмеді және 1898 жылы қала құқығын алды. Келесі жылы Тельтов округінен бөлініп, Пруссияның тәуелсіз қаласы (Stadtkreis) мәртебесіне ие болды. Көптеген бұрынғы шаруалар Берлиннің өсіп келе жатқан құрылыс компанияларына жерлерін сату арқылы байлыққа ие болды және Хойдштрасседе сәнді үйлер салды. Үлкен қала әкімшілігі – Ратуш Шёнеберг ғимараты 1914 жылы аяқталды. 1920 жылы Шёнеберг Үлкен Берлиннің құрамына кірді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Ратуш 1991 жылға дейін Батыс Берлиннің қалалық әкімшілігі ретінде қызмет етті, содан кейін біріккен Берлин қаласының әкімшілігі Миттедегі Ротес Ратушқа қайта көшті.

Гейлік өмір

Нолендорфплац айналасындағы аймақ 1920-шы жылдардан бастап Веймар республикасы кезінде 1930 жылдардың басында Берлиндегі гомосексуалдық өмірдің орталығы болды. Нацистер 1932 жылы желтоқсанда билікке келген кезде Моцштрасседегі Эльдорадо түнгі клубын жапты. Холокосттан аман қалған Эльза Конрад "Мали и Игель" лесбияндық барының иегерлерінің бірі болды. Бардың ішінде Монбижо де Вестенс атты клуб орналасқан. Клуб эксклюзивті болды және Берлиндегі лесбияндық, интеллектуалды элитаға арналған; атақты қонақтарының бірі актриса Марлен Дитрих еді. Кристофер Ишервуд Ноллендорфштрассе көшесінің жанында тұрды. Осы пәтер оның "Берлинге қош сау" (1939) кітабының, кейіннен "Кабаре" (1966) мюзиклінің және "Кабаре" (1972) фильмінің негізі болды және ғимаратқа тарихи тақта орнатылды.

Көршіліктер

Шенеберг жергілікті аймағына Байерлік кварталы (ағылш. Bayerisches Viertel; баварлық қалалардың аттарымен аталатын, әулетті тұрғын аймақ) және Роте-Айл (ағылш. “red island”), сондай-ақ Линденхоф пен сақина тәрізді теміржолдың сыртында орналасқан үлкен табиғи парк аймағы Зюдгеленде (ағылш. “south grounds”) кіреді.