Бернардо де Гальвес: Испан сардары және Америка тарихындағы рөлі
Bernardo de Gálvez
Бернардо де Гальвес – испандық генерал, Луизиана және Куба губернаторы, Жаңа Испанияның вице-королі. Америка революциясында көмек көрсетіп, Флориданы қайтаруға үлкен үлес қосты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испан генералы және отарлаушы губернаторы (1746–1786)
Spanish general and colonial governor (1746–1786)
Бернардо Висенте де Гальвес и Мадрид, Гальвестің 1-графы (23 шілде 1746 – 30 қараша 1786) – испандық әскери басшы және мемлекеттік қызметкер, испан Луизианасы мен Кубаның отарлаушы губернаторы, кейіннен Жаңа Испанияның вице-королі болды. 16 жасынан бастап әскери қызметте болған Гальвес Еуропа, Америка және Солтүстік Африкадағы бірнеше соғыста қатысқан. Луизиананың губернаторы ретінде ол Америка Тәуелсіздік соғысында отаршылдар мен олардың француз одақтастарын қолдады, маңызды жабдықтау жолдарын жеңілдетіп, Перс шығанағындағы британдық операцияларды қиындатты. Гальвес шайқаста бірнеше жеңіске жетті, ең ірісі – Батыс Флориданы бағындырып, Перс шығанағындағы британдық теңіз күштерін жойды. Бұл науқан Париж шартында Флориданың Испанияға ресми түрде қайтарылуына әкелді, оның дайындалуына ол үлес қосты. Гальвестің іс-қимылдары американдық соғыс күшін нығайтты және оны Испания мен жаңадан тәуелсіз АҚШ-тың батыры етті. АҚШ Конгресі оның портретін Капитолийге ілуге тырысып, 2014 жылы оны іске асырды. Испан үкіметі оған көптеген атақтар мен наградалар берді және 1783 жылы оны өзінің ең құнды территорияларының бірі – Жаңа Испанияның вице-королі етіп тағайындады, ол әкесі Матиас де Гальвес и Галлардоның орнын басты. Ол тифтен қайтыс болғанша қызмет етті. АҚШ-та біршама ұмытылған болса да, Гальвес көптеген американдықтар арасында, әсіресе бұрын Испанияның Солтүстік Америка территориясының бір бөлігі болған оңтүстік және батыс штаттарында жоғары құрметке ие.
Bernardo Vicente de Gálvez y Madrid, 1st Count of Gálvez (23 July 1746 – 30 November 1786) was a Spanish military leader and government official who served as colonial governor of Spanish Louisiana and Cuba, and later as Viceroy of New Spain. A career soldier since the age of 16, Gálvez was a veteran of several wars across Europe, the Americas, and North Africa. While governor of Louisiana, he supported the colonists and their French allies in the American Revolutionary War, helping facilitate vital supply lines and frustrate British operations in the Gulf Coast. Gálvez achieved several victories on the battlefield, most notably conquering West Florida and eliminating the British naval presence in the Gulf. This campaign led to the formal return of all of Florida to Spain in the Treaty of Paris, which he played a role in drafting. Gálvez's actions aided the American war effort and made him a hero to both Spain and the newly independent United States. The U. S. Congress endeavored to hang his portrait in the Capitol, finally doing so in 2014. He was granted many titles and honors by the Spanish government, which in 1783 appointed him viceroy of one of its most valuable territories, New Spain, succeeding his father Matías de Gálvez y Gallardo. He served until his death from typhus. While somewhat forgotten in the United States, Gálvez remains in high esteem among many Americans, particularly in the southern and western states that once formed part of Spain's North American territory.
Шығуы және әскери мансабы
Бернардо де Гальвес 1746 жылғы 23 шілдеде Испанияның Малага провинциясындағы таулы ауыл Махаравияда дүниеге келді. Ол Матиас де Гальвестің және оның әйелі Мария Жозефа де Мадридтің ұлы болды, ол Бернардо 2 жасқа толғанда қайтыс болды. Ол Авила академиясында әскери ғылымдарды оқыды және 16 жасында Испанияның Португалияға басып кіруіне қатысты, бірақ испандықтар Алмейданы басып алғаннан кейін шабуыл тоқталды. Соғыстан кейін ол жаяу әскер лейтенанты болып тағайындалды. 1769 жылы ол Жаңа Испанияның құрамына кіретін Мексикаға келді. Капитан ретінде ол опата тайпасының одақтастарымен бірге апачилермен күресті. Ол көп жарақат алды, олардың кейбіреулері ауыр болды. 1770 жылы ол Мексиканың солтүстік провинциялары – Нуэва-Визкая мен Сонораның қарулы күштерінің қолбасшысы болды. 1772 жылы Гальвес өзінің ағасы Хосе де Гальвеспен бірге Испанияға оралды. Кейін ол Францияның Пау қаласына жіберілді, онда үш жыл бойы Франко-испандық элиталық бөлімі – Корольдік Кантабрия полкінде қызмет етті. Сол жерде ол француз тілін үйреніп, кейін Луизиананың губернаторы болғанда оның тіліне жақсы қызмет етті. 1775 жылы Гальвес Севильяға ауыстырылды, содан кейін Алехандро О’Райлидің Алжирге жасаған сәтсіз жорығына қатысты, онда ол испандықтардың қаланы қорғайтын бекініске шабуыл жасаған кезде ауыр жарақат алды. Кейін ол Авила әскери академиясының профессоры болып тағайындалды және подполковник, ал 1776 жылы полковник болды. Бұл аймақ кейіннен Луизиана сатып алынуының нысаны болды. Франция 1762 жылы Флориданы Ұлыбританияға жоғалтқандығы үшін өтемақы ретінде осы колонияны Испанияға берді, өйткені Испанияны жеті жылдық соғысқа француз жағынан қатысуға шақырылған еді. 1777 жылдың қараша айында Гальвес Мари Фелисите де Сент-Максент д’Эстреханға үйленді, ол француз туған Гилберт Антуан де Сент-Максент пен креол Элизабет Ла Роштың креол қызы және француз отаршыл шенеунігінің ұлы Жан-Батист Оноре д’Эстреханның жесірі болды. Француздың қызына үйлену арқасында Гальвес жергілікті креол халқының құрметіне ие болды. Олардың Мигель, Матильда және Гвадалупе деген үш баласы болды. Губернатор ретінде Гальвес Ұлыбританияға қарсы саясат жүргізіп, британдық контрабандаға қарсы шаралар қабылдады және Франциямен сауданы дамытты. Ол британдықтардың аймақтағы мүдделеріне нұқсан келтірді және американдық революциялық соғыс кезінде Джордж Вашингтонның армиясына жабдықты жеткізуге мүмкіндік жасады. Ол 1779 жылы Гальвес қаласын құрды, ал Жаңа Орлеандағы Гальвес көшесі оның құрметіне аталды. 1779 жылы Гальвес бригадир болып тағайындалды.
Bernardo de Gálvez was born in Macharaviaya, a mountain village in the province of Málaga, Spain, on 23 July 1746. He was the son of Matías de Gálvez and his wife María Josefa de Madrid, who died when Bernardo was only 2 years old. He studied military sciences at the Academia de Ávila and at the age of 16 participated in the Spanish invasion of Portugal, which stalled after the Spanish had captured Almeida. Following the conflict he was promoted to infantry lieutenant. He arrived in Mexico, which was then part of New Spain, in 1769. As a captain, he fought the Apaches, with his Opata Indian allies. He received many wounds, several of them serious. In 1770, he was promoted to commandant of arms of Nueva Vizcaya and Sonora, northern provinces of Mexico. In 1772, Gálvez returned to Spain with his uncle, José de Gálvez. Later, he was sent to Pau, France, where he served with the Royal Cantabria regiment, an elite Franco Spanish unit, for three years. There, he learned to speak French, which would serve him well when he became governor of Louisiana. Gálvez was transferred to Seville in 1775, and then participated in Alejandro O'Reilly's disastrous expedition to Algiers, where he was seriously wounded during the Spanish assault on the fortress that guarded the city. Afterward he was appointed a professor at the military academy of Ávila and promoted to lieutenant colonel; he was made colonel in 1776. the vast territory that would later become the object of the Louisiana Purchase. The colony had been ceded by France to Spain in 1762, ostensibly as compensation for the loss of Florida to Britain, after Spain was urged to enter the Seven Years' War on the French side. In November 1777, Gálvez married Marie Félicité de Saint Maxent d'Estrehan, the Creole daughter of the French born Gilbert Antoine de Saint Maxent and the Creole Elizabeth La Roche, and young widow of Jean Baptiste Honoré d'Estrehan, the son of a high ranking French colonial official. This marriage to the daughter of a Frenchman won Gálvez the favor of the local Creole population. They had three children, Miguel, Matilde, and Guadalupe. As governor, Gálvez enacted an anti British policy, taking measures against British smuggling and promoting trade with France. He damaged British interests in the region and kept it open for supplies to reach George Washington's army during the American Revolutionary War. He founded Galvez Town in 1779, Galvez Street in New Orleans is named for him. In 1779, Gálvez was promoted to brigadier.
Америка революциялық соғысы
1776 жылдың желтоқсанында Испания королі Карл III Америка Құрама Штаттарына жасырын көмек көрсету стратегиялық тұрғыдан тиімді екенін шешті, бірақ Испания АҚШ-пен ресми одақ құрмады. 1777 жылы Үндістан Кеңесінің жаңа тағайындалған министрі Хосе де Гальвес өзінің жүйсін інісі Бернардо де Гальвесті Луизиананың губернаторы ретінде Нью-Орлеанға жіберді. 1777 жылдың 20 ақпанында испан патшасының Мадридтегі министрлері Гальвеске американдықтарға қажетті жабдықтарды жасырын сатуды тапсырды. Испания әлі Америка мүддесіне қосылмаған болса да, Джеймс Уиллинг басқарған американдық шабуыл тобы Нью-Орлеанға олжамен және бірнеше британдық кемелермен келгенде, Гальвес американдықтарды британдықтарға тапсырудан бас тартты. 1779 жылы Гальвес басқарған испан әскерлері Батыс Флорида провинциясын, кейін Флорида округтары деп аталған жерді британдықтардан басып алды. Испанияның мақсаты – британдықтардан, әсіресе Флоридадан жоғалған аумақтарды қайтарып алу және британдық қауіпті жою болды. 1779 жылдың 21 маусымында Испания Ұлыбританияға соғыс жариялады. 25 маусымда Лондоннан құпия және жеке деп белгіленген хат, генерал Джон Кэмпбеллге, король Георг III және лорд Георг Жерменнен Пенсаколаға жіберілді. Кэмпбеллге Нью-Орлеанға шабуыл ұйымдастыру ең маңызды міндет екені айтылды. Егер Кэмпбелл Нью-Орлеандағы испан бекінісін алуға мүмкіндік болса, ол дереу дайындық жасауға бұйрық алды. Бұл дайындыққа Ямайкадағы флоттың босата алатын көптеген соғыс кемелерін вице-адмирал сэр Питер Паркерден алу, провинциядағы барлық күштерді жинау, Суперинтендант ұсына алатын адал үндістерді жұмылдыру және шығындарды төлеу үшін Лорд комиссарлары арқылы Король қазынасынан қаражат алу кірді. Кемпбеллдің мансабының тағдыры шешілген өкінішті жағдай ретінде, құпия хабарлама Гальвестің қолына түсті. Георг III патша мен Жерменнен келген хабарламаны оқығаннан кейін, Луизиананың губернаторы Гальвес аумақты соғысқа жылдам және жасырын түрде дайындады. 1779 жылы Гальвес британдық колониялық күштерін Форт-Бютте, Батон-Руж және Натчезде жеңіп, шеберлікпен әскери науқан жүргізді. 1779 жылдың 21 қыркүйегіндегі Батон-Руж шайқасы Миссисипи алқабының төменгі бөлігін британдық күштерден босатты және Луизиананың астанасы Нью-Орлеанға төнген қауіпті сейілтті. 1780 жылдың наурыз айында ол Форт-Шарлотта шайқасында Мобильді британдықтардан қайтарып алды. Гальвестің британдық күштерге қарсы ең маңызды әскери жеңісі 1781 жылдың 8 мамырында болды, ол құрлық және теңіз арқылы Батыс Флориданың британдық (және бұрын испандық) астанасы Пенсаколаны генерал Джон Кэмпбеллден басып алды. Мобил мен Пенсаколаның жоғалтылуы британдықтарды Мексика шығанағының жағалауында базасыз қалдырды. 1782 жылы Гальвестің жалпы басшылығымен күштер Багам аралдарындағы Нью-Провиденс аралында орналасқан Нассаудағы британдық теңіз базасын басып алды. Ол операцияның өзінің бұйрықтарына қарсы жүргізілгеніне ашуланып, экспедиция командирі Хуан Мануэль Кахигальдың лагерь көмекшісі Франсиско де Миранданы тұтқындап, түрмеге қамауды бұйырды. Кейін Миранда Гальвестің әрекеттерін Кахигальдың табысына қызғаныштан туындаған деп түсіндірді. Гальвес британдықтарға қарсы әскери жеңістері үшін Испаниядан көптеген құрмет алды, соның ішінде генерал-лейтенант және фельдмаршал шені, Луизиана мен Флориданың губернаторы және генерал-капитаны (қазір Кубадан бөлінген), Америкадағы испан экспедициялық армиясының басшылығы және Гальвес қаласының виконты мен Гальвес графы атақтары. Америка Тәуелсіздік соғысы Гальвестің Ямайканы басып алу үшін жаңа науқанға дайындалып жатқанда аяқталды. Америкалықтардың пікірінше, Гальвестің науқаны британдықтарға американдық көтерілісшілерді оңтүстіктен қоршауға мүмкіндік бермеді және қажетті жабдықтар үшін маңызды арнаны ашық ұстады. Ол сондай-ақ американдық революционерлерге жабдықтармен және сарбаздармен көмектесті, оның көп бөлігі Оливер Поллок арқылы болды, одан ол Батыс Флоридадағы британдықтар туралы әскери ақпарат алды. Франция мен Испания үшін Гальвестің американдық соғыстағы әскери табысы Париж бейбіт шартында (1783) Флориданы ресми түрде Испанияға қайтарып беру туралы ережелерге әкелді, қазір Флорида екі провинцияға бөлінді, Шығыс және Батыс Флорида. Шартына қол қою арқылы солтүстіктегі бұрынғы британдық колониялардың саяси тәуелсіздігі мойындалды және олардың британдықтармен соғысы аяқталды.
In December 1776, King Charles III of Spain decided that covert assistance to the United States would be strategically useful, but Spain did not enter into a formal alliance with the U. S. In 1777, José de Gálvez, newly appointed as minister of the Council of the Indies, sent his nephew, Bernardo de Gálvez, to New Orleans as governor of Luisiana with instructions to secure the friendship of the United States. On 20 February 1777, the Spanish king's ministers in Madrid secretly instructed Gálvez to sell the Americans desperately needed supplies. Although Spain had not yet joined the American cause, when an American raiding expedition led by James Willing showed up in New Orleans with booty and several captured British ships taken as prizes, Gálvez refused to turn the Americans over to the British. In 1779, Spanish forces commanded by Gálvez seized the province of West Florida, later known as the Florida Parishes, from the British. Spain's motive was the chance both to recover territories lost to the British, particularly Florida, and to remove the ongoing British threat. On 21 June 1779, Spain formally declared war on Great Britain. On 25 June, a letter from London, marked secret and confidential, went to General John Campbell at Pensacola from King George III and Lord George Germain. Campbell was instructed that it was the object of greatest importance to organize an attack upon New Orleans. If Campbell thought it was possible to reduce the Spanish fort at New Orleans, he was ordered to make preparations immediately. These included securing from Vice Admiral Sir Peter Parker as many fighting ships as the fleet at Jamaica could spare, gathering all forces in the province that could be assembled, recruiting as many loyal Indians as the Superintendent could provide, and drawing on His Majesty's Treasury through the Lords Commissioners to pay expenses. As an unfortunate twist of fate for Campbell, upon which his whole career was decided, the secret communication fell into the hands of Gálvez. After reading the communication from King George III and Germain, Gálvez, as Governor of Louisiana, swiftly and secretly mobilized the territory for war. Gálvez carried out a masterful military campaign and defeated the British colonial forces at Fort Bute, Baton Rouge, and Natchez in 1779. The Battle of Baton Rouge, on 21 September 1779, freed the lower Mississippi Valley of British forces and relieved the threat to the capital of Louisiana, New Orleans. In March 1780, he recaptured Mobile from the British at the Battle of Fort Charlotte. Gálvez's most important military victory over the British forces occurred 8 May 1781, when he attacked and took by land and by sea Pensacola, the British (and formerly, Spanish) capital of West Florida from General John Campbell of Strachur. The loss of Mobile and Pensacola left the British with no bases along the Gulf coast. In 1782, forces under Gálvez's overall command captured the British naval base at Nassau on New Providence Island in the Bahamas. He was angry that the operation had proceeded against his orders and ordered the arrest and imprisonment of Francisco de Miranda, aide de camp of Juan Manuel Cajigal, the commander of the expedition. Miranda later explained Gálvez's actions as stemming from jealousy of Cajigal's success. Gálvez received many honors from Spain for his military victories against the British, including promotion to lieutenant general and field marshal, governor and captain general of Louisiana and Florida (now separated from Cuba), the command of the Spanish expeditionary army in America, and the titles of Viscount of Gálvez Town and Count of Gálvez. The American Revolutionary War ended while Gálvez was preparing a new campaign to take Jamaica. From the American perspective, Gálvez's campaign denied the British the opportunity of encircling the American rebels from the south and kept open a vital conduit for supplies. He also assisted the American revolutionaries with supplies and soldiers, much of it through Oliver Pollock, from whom he received military intelligence concerning the British in West Florida. For France and Spain, Gálvez's military success in the American war effort led to the inclusion of provisions in the Peace of Paris (1783) that officially returned Florida, now divided into two provinces, East and West Florida, to Spain. The treaty recognized the political independence of the former British colonies to the north, and its signing ended their war with the British.
Жаңа Испанияның вице-королі
1783 жылы Бернардо де Гальвеске граф титулы берілді, армияның генерал-лейтенанты шеніне көтерілді және Кубаның губернаторы және генерал-капитаны болып тағайындалды. 1783 жылғы 20 мамырда Карл III оған «Гальвес графы» («conde de Gálvez») және «Гальвес қаласының виконты» («vizconde de Gálvez Town») атақтарын берді. Ол келесі жылдың қазан айында жаңа лауазымын атқару үшін Үндістанға оралды. Гаванаға келгеннен кейін көп ұзамай, қараша айында оның әкесі Матиас де Гальвес-и-Галлардо (сол кезде Жаңа Испанияның вице-королі) қайтыс болды, ал Бернардо де Гальвес оның орнына тағайындалды. Ол 1785 жылғы 21 мамырда Вера-Крузға келді және маусым айында Мексика қаласына ресми түрде кірді. Оның басқару кезеңінде екі үлкен апат орын алды: 1785 жылғы қыркүйектегі суық салдарынан 1786 жылы ашаршылыққа ұшырады, сондай-ақ сол жылы 300 000 адамды құрбан болған тиф эпидемиясы. Аштық кезінде Гальвес мұрасынан 12 000 песо және басқа көздерден жинаған 100 000 песоны халыққа жүгері мен бұршақ сатып алуға жұмсады. Ол сондай-ақ болашақтағы ауыл шаруашылығы өнімділігін арттыру саясатын жүзеге асырды. 1785 жылы Гальвес Шапультепек сарайының құрылысын бастады. Ол сонымен қатар Мексика қаласындағы собор мұнараларын салуға, көшелерді таспен қалауға және көше шамдарын орнатуға бұйрық берді. Акапулькоға апаратын жолды салуды жалғастырды және жобада үнді жұмысшыларының зорлық-зомбылығын азайту шараларын қабылдады. Ол лотереядан және басқа да ойын-сауықтан түскен табыстың 16 пайызын қайырымдылыққа бөлді. Гальвес колониядағы ғылымды дамытуға көмектесті, Мартин Сесе-и-Лакаста басқаратын Жаңа Испанияға арналған Корольдік ботаникалық экспедицияны демеушілік етті. Бұл экспедицияның нәтижесінде ботаниктер мен натуралистердің бірлескен еңбегі – «Флора Мексикана» каталогы жарық көрді, онда Жаңа Испанияда кездесетін өсімдіктердің, құстардың және балықтардың алуан түрлері сипатталған. Бір күні вице-король Аудиенциямен кездесуге атпен бара жатқанда (өзінің мәлімдемесі бойынша), ол үш қылмыскерді дарға асуға алып бара жатқан сарбаздар тобына кез болып, жазалауды тоқтатты және кейіннен қылмыскерлерді босатып жіберді. 1786 жылғы тиф эпидемиясы күздің басында басылғаннан кейін Бернардо де Гальвес, көрінеу, оның соңғы құрбандарының бірі болды және төсегіне жатты. 1786 жылғы 8 қарашада ол капитан-генерал лауазымынан басқа барлық мемлекеттік міндеттерін Аудиенцияға тапсырды. 1786 жылғы 30 қарашада Гальвес 40 жасында Такубаяда (қазіргі Мексика қаласының бір бөлігі) қайтыс болды. Гальвес Мексика қаласындағы Сан-Фернандо шіркеуіне әкесінің қасына жерленді. Бернардо де Гальвес «Мексика комедия театры үшін ережелер» («Ordenanzas para el Teatro de Comedias de México») және «Жаңа Испанияның ішкі провинцияларын басқару жөніндегі нұсқаулар» («Instrucción para el Buen Gobierno de las Provincias Internas de la Nueva España», 1786) сияқты бірнеше жазбаларды қалдырды, соңғысы отарлық кезең аяқталғанға дейін күшіне енді. «Нұсқауларында» Гальвес үндістерге мылтықтар мен сауда тауарларын сату саясатын қолдап, оларды испан үкіметіне тәуелді етуді және егер бұл ынталандырулар оларды тыныштандыра алмаса, апачтарға қарсы соғыс жариялауды ұсынды.
In 1783, Bernardo de Gálvez was ennobled to the rank of count, promoted to lieutenant general of the army, and appointed governor and captain general of Cuba. He was given the titles Count of Gálvez ("conde de Gálvez") and Viscount of Gálvez Town ("vizconde de Gálvez Town") by Carlos III on May 20, 1783. He returned to the Indies in October of the following year to assume his new office. Shortly after he arrived in Havana, his father, Matías de Gálvez y Gallardo (then the viceroy of New Spain), died in November, and Bernardo de Gálvez was appointed to fill the position. He arrived in Vera Cruz, on 21 May 1785, and made his formal entry into Mexico City in June. During his administration two great calamities occurred: the freeze of September 1785, which led to famine in 1786, and a typhus epidemic that killed 300,000 people the same year. During the famine, Gálvez donated 12,000 pesos of his inheritance and 100,000 pesos he raised from other sources to buy maize and beans for the populace. He also implemented policies to increase future agricultural production. In 1785, Gálvez initiated construction of Chapultepec Castle. He also ordered the construction of the towers of the cathedral and paving of the streets, as well as the installation of streetlights in Mexico City. He continued work on the highway to Acapulco, and took measures to reduce the abuse of Indian labor on the project. He dedicated 16% of the income from the lottery and other games of chance to charity. Gálvez helped advance science in the colony by sponsoring the Royal Botanical Expedition to New Spain, led by Martín Sessé y Lacasta. This expedition of botanists and naturalists resulted in a comprehensive catalog, a collaborative work published in Spain as the Flora Mexicana, which catalogued the diverse species of plants, birds, and fish found in New Spain. On one occasion, when the viceroy was riding on horseback to meet with the Audiencia (according to his own report), he encountered a party of soldiers escorting three criminals to the gallows. He suspended the hanging, and later had the criminals freed. After the typhus epidemic of 1786 had abated in early autumn, Bernardo de Gálvez apparently became one of its last victims, and was confined to his bed. On 8 November 1786, he turned over all his governmental duties except the captain generalship to the Audiencia. On 30 November 1786, Galvez died at the age of 40 in Tacubaya (now part of Mexico City). Gálvez was buried next to his father at San Fernando Church in Mexico City. Bernardo de Gálvez left some writings, including Ordenanzas para el Teatro de Comedias de México and Instrución para el Buen Gobierno de las Provincias Internas de la Nueva España (Instructions for Governing the Interior Provinces of New Spain, 1786), the latter of which remained in effect until the colonial period ended. In his "Instructions", Gálvez advocated a policy of selling the Indians rifles and trade goods to make them dependent on the Spanish government, and sanctioned war against the Apache if these inducements failed to pacify them.
Мұра
Галвестон, Техас штаты, Галвестон шығанағы, Галвестон округі, Галвез, Луизиана штаты және Сент-Бернард приходы, Луизиана штаты, және тағы басқа да жерлер оның құрметіне аталған. Луизиана штаттарының Шығыс Фелисиана және Батыс Фелисиана (бастапқыда бір приход болған) приходтарының оның әйелі Мари Фелисити де Сент Максент д'Эстреханның есімімен аталғаны айтылады. Нью-Орлеандағы Джексон алаңында орналасқан Луизиана мемлекеттік мұражайының бөлімшесі – Кабильдода генерал Гальвестің портреті және оның өмірбаяны туралы мәліметтер бар. Қаланың Орталық бизнес ауданындағы Испан алаңында Нью-Орлеан әлемдік сауда орталығының жанында Гальвестің атқа отырған мүсіні орналасқан. Сондай-ақ, Нью-Орлеанда Гальвес көшесі де бар. Мобил, Алабама штатында да Гальвестің мүсіні бар Испан алаңы бар. Батон-Руж қаласында (қазіргі Луизиана штатының астанасы) Гальвес алаңы қалалық әкімшіліктің жанында орналасқан және жиі түрлі шаралар өткізілу үшін пайдаланылады. Сонымен қатар, 13 қабатты Гальвес ғимараты Батон-Руж қаласының орталық бөлігіндегі Капитолий паркіндегі мемлекеттік әкімшілік кеңселер кешенінің бір бөлігі болып табылады. 1911 жылы Гальвес қонақ үйі салынды, ол орналасқан Гальвестон даңғылының P бөлігі Бернардо де Гальвес даңғылы деп аталады. Бұл қонақ үй 1979 жылдың 4 сәуірінде тарихи орындардың ұлттық тізіміне енгізілді. 2014 жылдың 16 желтоқсанында АҚШ Конгресі Гальвеске құрметті азаматтық мәртебесін берді, оны "Америка халқының бостандығы үшін өмірін қауіпке тігіп, соғысқа қажетті жабдықтарды, барлау мәліметтерін және күшті әскери қолдау көрсеткен Тәуелсіздік соғысының батыры" деп атады. 2019 жылы Испания үкіметі Гальвестің мүсінін Вашингтондағы Испания елшілігінің алдына орнатты.
Galveston, Texas, Galveston Bay, Galveston County, Galvez, Louisiana, and St. Bernard Parish, Louisiana were, among other places, named after him. The Louisiana parishes of East Feliciana and West Feliciana (originally a single parish) were said to have been named for his wife Marie Felicite de Saint Maxent d'Estrehan. The Cabildo, a branch of the Louisiana State Museum located on Jackson Square in New Orleans, has a portrait of General Gálvez accompanied by a display of biographical information. Spanish Plaza, in the Central Business District of the city, has an equestrian statue of Gálvez adjacent to the New Orleans World Trade Center. There is also a Galvez Street in New Orleans. Mobile, Alabama, also has a Spanish Plaza with a statue of Gálvez. In Baton Rouge, Louisiana (present day state capital), Galvez Plaza is laid out next to City Hall and used frequently as a site for municipal events. Also, the 13 story Galvez Building is part of the state government's administrative office building complex in the Capitol Park section of downtown Baton Rouge. In 1911, the Hotel Galvez was built in Galveston Avenue P, where the hotel is located, is known as Bernardo de Galvez Avenue. The hotel was added to the National Register of Historic Places on 4 April 1979. On December 16, 2014, the United States Congress conferred honorary citizenship on Gálvez, citing him as a "hero of the Revolutionary War who risked his life for the freedom of the United States people and provided supplies, intelligence, and strong military support to the war effort." In 2019, the Spanish Government placed a statue of Galvez in front of the Spanish Embassy in Washington, D. C.