Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық бейсболшы (1920-2005)
American baseball player (1920 2005)
Дэниел Льюис Гарделла (26 ақпан 1920 - 6 наурыз 2005) - Американдық бейсболдың жоғары лигасының сол жақ шабуылшысы, «Нью-Йорк Гиантс» (1944–45) және «Сент-Луис Кардиналс» (1950) командаларында ойнаған. Нью-Йорк қаласында туған, сол қолымен соқты және лақтырды. Ол өз ұйымдастырылған бейсбол командаларын тастап, «заңсыз» Мексика лигасында ойнаған американдық бейсболшылардың санаулы бірі ретінде белгілі. (Басқаларының арасында Сал Магли, Алекс Карраскель, Макс Ланиер және Микки Оуэн болды.)
Daniel Lewis Gardella (February 26, 1920 – March 6, 2005) was an American left fielder in Major League Baseball who played with the New York Giants (1944–45) and St. Louis Cardinals (1950). Born in New York City, he batted and threw left handed. He is known as one of the handful of American Major League players who "jumped" their organized baseball teams to play in the "outlaw" Mexican League in (Others included Sal Maglie, Alex Carrasquel, Max Lanier and Mickey Owen.)
Мансап
Гарделла ойын шеберлігінен гөрі алаңдағы қимыл-қозғалыстарымен көбірек танымал болды, ол жиі қолдарымен жүріп, түрлі акробатикалық трюктер көрсетіп тұратын. Сондай-ақ, ол салмақтармен жаттығуды бастаған алғашқы ойыншылардың бірі еді. Бірақ, ол бейсболдың резервтік ережесіне наразылық білдірген алғашқы жоғары лига ойыншысы болды, бұл еркін агенттік пен миллиондаған долларлық ойыншы келісімшарттарына әкелген еңбек және басқару арасындағы тартыстардың бастапқы кезеңі еді.
Known more for his on field antics than his playing ability, Gardella would often walk on his hands, and perform other acrobatic stunts. He was also one of the first players to train with weights. Nevertheless, he was the first major league player who challenged baseball's reserve clause in an early chapter in the labor management skirmishes that brought free agency and multimillion dollar player contracts.
Үлкен бейсбол лигасы
Үш маусымдық карьерасында Гарделла 169 ойында .267 орташа ұпай жинап, 24 хоум-ран соғып, 85 RBI көрсеткен. Оның ең нәтижелі маусымы 1945 жылы болды, ол 121 ойында .272 орташа ұпаймен 18 хоум-ран соғып, 71 RBI көрсетті. Сол маусымда оның командаластарының арасында Эрни Ломбарди, Мел Отт, Джо Медвик және Билл Войзель болды.
In a three season career, Gardella compiled a .267 batting average with 24 home runs and 85 RBI in 169 games. His most productive season came in 1945, when he hit .272 with 18 home runs and 71 RBI in 121 games. In that season, some of his teammates included Ernie Lombardi, Mel Ott, Joe Medwick and Bill Voiselle.
Мексика лигасы
Алайда, 1946 жылы «Гиганттар» командасы Екінші дүниежүзілік соғыстан әскери қызметтен оралған ойыншыларға қызығушылық танытты. Гарделлаға «Гиганттар» сапында ойнағаны үшін 4500 АҚШ доллары, ал Мексикада ойнағаны үшін 10 000 АҚШ доллары ұсынылды. Ол Мексика лигасына қосылды, оның жомарт жалақысы сондай-ақ танымал ойыншыларды, оның ішінде питчерлер Сал Магли, Алекс Карраскель және Макс Ланье, сондай-ақ қақпашы Микки Оуэнды да қызықтырды. Осыған жауап ретінде комиссар Хэппи Чандлер резервтік ережеді бұзғаны үшін Мексика лигасына кеткен барлық ойыншыларға кем дегенде бес жылға тыйым салды. Шортстоп Верн Стивенс та осы толқында кетіп, бірақ маусым басталар алдында санкциядан қашу үшін дереу қайтып келді. Чандлердің қатаңдығын бірінші болып Оуэн білді, ол сол жылы қайтып оралып, кешірім сұрады, бірақ одан бас тартылды.
However, in 1946, the Giants were interested in players returning from World War II military service. Gardella had been offered US$4,500 to play for the Giants and $10,000 to play in Mexico. He joined the Mexican League, whose generous salaries also attracted major leaguers including pitchers Sal Maglie, Alex Carrasquel and Max Lanier and catcher Mickey Owen. In response, Commissioner Happy Chandler imposed a ban of at least five years on all the players who had gone to the Mexican League for violating the reserve clause. Shortstop Vern Stephens also joined the exodus but immediately returned before the season started to escape the sanction. The first player to learn of Chandler's seriousness was Owen, who returned the same year, asked for clemency, and was refused.
Сот ісі
1947 жылдың қазан айында Мексикада ойнағаннан кейін үлкен немесе кіші лигаларда бейсболдан жұмыс таба алмаған Гарделла Нью-Йорктің оңтүстік округінің АҚШ округтік сотында Бейсбол лигасының басшылығына және "Гиганттар" командасына сот ашты, 300 000 доллар көлемінде өтемақы талап етті. Ол резервтік шартты "монополиялық және сауданы шектейтін" деп айыптады. Бір жыл өткен соң, федералды судья бұл істі жоққа шығарды, 1922 жылғы Жоғарғы Соттың бейсболдың федералдық монополияға қарсы заңның мағынасында мемлекетаралық саудамен айналысатын бизнес емес деген шешіміне сілтеме жасады. Бірақ 1949 жылдың ақпан айында екінші апелляциялық сот 2:1 дауыспен істі аудандық сотқа қайта жіберіп, Гарделланың талаптары бойынша сот отырысын өткізуді бұйырды. 1949 жылдың маусым айында сотта жеңіліске ұшырау мүмкіндігіне тап болған Чандлер Мексика лигасына кеткен ойыншыларға кешірім жасады. Адвокаты Гарделланы ұзақ және қымбат сот процесі күтіп тұрғаны туралы ескерткен соң, ол сотқа шағымын кері тартып алды. Кейін ол бейсболдан 60 000 доллар алғанын айтты.
In October 1947, unable to get a baseball job in the major or minor leagues after playing in Mexico, Gardella sued the Major League Baseball hierarchy and the Giants in the United States District Court for the Southern District of New York, seeking $300,000 in damages. He charged that the reserve clause was "monopolistic and restrains trade." A year later, the case was dismissed by a federal judge who cited a 1922 Supreme Court ruling that found baseball was not a business engaged in interstate commerce within the meaning of federal antitrust law. But in February 1949, the Second Circuit Court of Appeals, in a 2 to 1 ruling, sent the case back to the district court and ordered a trial on Gardella's contentions. In June 1949, faced with the prospect of a courtroom defeat, Chandler offered amnesty to the players who had gone to the Mexican League. Gardella, warned by his lawyer that he faced a long and costly legal battle, dropped his lawsuit. He said later that he received a $60,000 settlement from baseball.
Кейінгі жылдар
1950 жылы Гарделла «Сент-Луис Кардиналс» командасымен келісімшартқа отырды, бірақ бір соққыдан кейін екінші лигаға жіберілді және үлкен лигада қайта ойнамады. Ойыннан кеткен соң ол қоймада жұмыс істеді, ауруханада санитар және спорт залының жаттықтырушысы болды. Гарделла бейсболдан естен кеткеннен кейін көп жылдар өткен соң, АҚШ Жоғарғы Соты резервтік ережеге қатысты екі шағымды қарастырмады, ең бастысы – аутфилдер Курт Флодтың ісі. Дегенмен, ойыншылар 1975 жылдың 23 желтоқсанында еркін агенттік құқығын алды, арбитр Питер Зайц питчерлер Дэйв МакНалли мен Энди Мессерсмит ұсынған іс бойынша, ойыншылардың келісімшарт мерзімі біткеннен кейін командаларын тастауға құқығы бар деп шешім шығарды. 1994 жылы «Лос-Анджелес Таймс» газетіне берген сұхбатында Гарделла сотқа шағымдануы мен оның салдары туралы ой бөлісіп, сотқа шағымдануымен мақтанды. «Мен бүкіл әлемге резервтік ереженің әділетсіз екенін жеткіздім деп ойлаймын», – деді ол. «Онда қарапайым жұмысшылардың, тіпті құлдықтың иісі сезілді». Гарделла 2005 жылдың 6 наурызында 85 жасында Йонкерсте (Нью-Йорк штаты) жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды.
In 1950 Gardella signed with the St. Louis Cardinals, but was sent to the minors after one at bat and never again played in the major leagues. After leaving the game, he worked in a warehouse, as a hospital orderly and as a gym trainer. Many years after Gardella faded from the baseball scene, the United States Supreme Court rejected two challenges to the reserve clause, most notably in the case, brought by outfielder Curt Flood. However, the players won free agency on December 23, 1975 after arbitrator Peter Seitz, ruling in a case brought by pitchers Dave McNally and Andy Messersmith, found that players could leave their teams after playing out their contracts. Reflecting on his lawsuit and his possible consequences in an interview with the Los Angeles Times in 1994, Gardella took pride in having brought his court challenge. "I feel I let the whole world know that the reserve clause was unfair," he said. "It had the odor of peonage, even slavery." Gardella died from congestive heart failure in Yonkers, New York on March 6, 2005, at age 85.