Кіріспе

Ағылшын журналисі, консулдық қызметкері және өнер тарихшысы сэр Джозеф Арчер Кроу (25 қазан 1825, Лондон – 6 қыркүйек 1896, Гамбург ан дер Таубер, қазіргі Вербах, Германия) – ағылшын журналисі, консулдық қызметкері және өнер тарихшысы. Оның итальяндық сыншы Джованни Баттиста Кавалкаселлемен (1819–1897) бірлесіп жазған «Италиядағы сурет тарихы» атты еңбегі ағылшыл тіліндегі ғылыми қазіргі заманғы өнер тарихын жазудың бастауында тұр. Бұл еңбек суретшілердің жеке дамуының хронологиясына және суретшінің жеке стильдерін немесе «қолын» анықтауға негізделген. Олардың көп томдық «Италиядағы сурет өнерінің жаңа тарихы» екеуі де қайтыс болғаннан кейін 1909 жылға дейін қайта қаралып, жаңартылып басылды. Қазіргі заманғы өнер тарихшылары бұл еңбектердің ескіргенін мойындағанмен, оларды жиі сілтеме ретінде пайдаланады.

Ерте өмір

Кроу Лондондағы Слоан көшесінің 141 нөмірінде журналист Эйр Эванс Кроу мен оның әйелі Маргарет Арчердің ұлы ретінде дүниеге келді. Оның туғанынан кейін көп ұзамай отбасы Францияға көшіп кетті, Кроу балалық шағын негізінен Парижде өткізді, онда оның әкесі Лондон таңғы хроникасының тілшісі болып жұмыс істеді. Оның үйі француз бен эмигранттардан құралған, либералдық және көркемдік айналымның орталығы болды. Кроу ерте жасында сурет салуға жоғары қабілетін көрсетті және ағасы Эйр Кроумен бірге Париждегі Пол Деларош студиясына қабылданды, ол кейіннен тарихи жанрлық суреттер салушы және Уильям Макеписс Такеррейдің досы мен жазбашысы болды.

Журналистика

Ол 1843 жылы әкесімен бірге Англияға оралды және Morning Chronicle мен Daily News газеттерінде тілші болып жұмыс істеді. Қырым соғысы кезінде ол Illustrated London News газетінің тілшісі болды. Қырымнан оралғаннан кейін Үндістанда сурет салу мектебін басқару туралы ұсыныс алды. Ол сол жаққа барды, бірақ лауазым іске аспағандықтан, журналистикаға қайта оралды және Үндістан көтерілісі кезінде Times газетінің тілшісі болды. Ауру салдарынан Үндістандағы жұмысы қысқарып, Англияға оралды. 1858 жылы Аустрия-Италия соғысы кезінде Times газетінің тілшісі болды және Солферино шайқасында болды.

Дипломатиялық мансап

Лорд Джон Расселлдің ықпалы арқылы Кроу 1860 жылы Саксонияның бас консулы болып тағайындалды және осы қызметінде 1870 жылы Франко-Пруссия соғысы кезінде Лейпцигте француз мүдделерін қорғады. 1872 жылы ол Дюссельдорфтағы Вестфалия және Рейн провинцияларының бас консулы болып тағайындалды, ал 1880 жылы Берлин мен Венадағы елшіліктерге коммерциялық атташе болып бекітілді. 1882 жылы Париж қаласындағы Еуропаның барлық аймандары үшін коммерциялық атташе болып тағайындалды. 1883 жылы ол Лондондағы Дунай конференциясының хатшысы, 1889 жылы Берлиндегі Самоа конференциясында толық өкілдік құқығы бар өкіл, ал 1890 жылы Париждегі Телеграф конгресінде британдық өкілі болды. Осы қызметтері үшін 1885 жылдың 14 наурызында К. Б. орденімен, ал 1890 жылдың 21 мамырында К. К. М. Г. орденімен марапатталды.

Өнерге қатысты тарихи жазу

1846 жылы әкесінің ұсынысымен Кроу фламанд суретшілерінің ерте тарихына материалдар жинауға кірісті. Келесі жылы Берлин мен Вена арасында саяхаттап жүргенде, Кроу жас итальяндық сурет студенті Джованни Баттиста Кавалкаселлемен кездейсоқ танысты. Кейін бұл таныстық жаңарып, Кавалкаселле саяси босқын ретінде Лондонға қашқанда, олардың арасында берік достық орнады. Олар Кроудың қолындағы фламанд суретшілері туралы жұмысты бірлесіп аяқтауға келісті. Олар бірге коллекцияларды аралап, қолжазбаларды зерттеді, және ешбір мәселе олар толыққанды талқыламайынша шешілмеді. Мәтіннің өзін Кроу жазды. Содан кейін олар итальян сурет өнерінің тарихы және Тициан мен Рафаэльге арналған монографиялар бойынша да бірлесіп жұмыс істеді.

Отбасы

Кроу 1861 жылдың 11 сәуірінде Германияның Гота қаласында барон Густав фон Барби мен Эвелин фон Риббентроптың қызы Аста фон Барбиге (шамамен 1841-1908) үйленді. Олардың үш ұлы, соның ішінде сэр Эйр Кроу, және төрт қызы болды.

Өлім

Ол 1896 жылдың 6 қыркүйегінде Франкониядағы Гамбург сарайында дүниеден озды.