Тимок аймағы – Сербияның шығысындағы географиялық аймақ, Тимок өзені маңы. Халқы 200,785. Тарихы, шекаралық орны және аймақтың географиялық ерекшеліктері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тимок аймағы (Тимошко; Valea Timocului) – Сербияның шығысындағы Тимок өзені маңындағы географиялық аймақ. Тимок аймағы Сербияның екі ауданының (Бор және Заечар) бір бөлігін қамтиды, 2022 жылғы халық санауы бойынша жалпы халқы 200 785 адамды құрайды.
The Timok Valley (; Тимошко; Valea Timocului) is a geographical region in east Serbia around the Timok River. The Timok Valley corresponds to parts of two Serbian districts (Bor and Zaječar), with a total 2022 census population of 200,785.
Атауы
Сербия атауы Тимок гидронимінен және "крайина" ("шекара, марка") сөзінен шыққан, оның географиялық орны мен шекаралық аймақ ретіндегі тарихына байланысты осылай аталған. Бұл термин 1918-1939 жылдар аралығында Тимок өзенінің Неготин және Ключ аңғарларымен қосылатын жерді көрсету үшін пайдаланылды. Бұл терминнің тарихи немесе географиялық негізі жоқ. Румын тілінде румын тілінде сөйлейтін влахтар тұратын аймақ үшін "Тимок алқабы" (Valea Timocului) термині қолданылады. Румын тілінде "Трибалия" термині де қолданылады. Орта ғасырларда бұл аймақ кейде Подунавия деп аталды.
The Serbian name is derived from the hydronym Timok and krajina ("frontier, march"), named such due to its location and history as a borderland. It was introduced in the Interwar period as denoting the Timok confluence with the Negotin Valley and Ključ, which are part of the Timok Valley. The term has no historical or geographical basis. In Romanian, the term "Timoc Valley" (Valea Timocului) is used for the area inhabited by the Romanian speaking Vlachs. "Tribalia" is also used in Romanian. The region was sometimes known as Podunavia in Medieval times.
Климат
Заежар, аймақтың ең ірі қаласы, ылғалды континенталды климатқа ие (Кёппен климаттық жіктеуі: Dfa), және ылғалды субтропиктік климатқа жақын (Кёппен климаттық жіктеуі: Cfa).
Zaječar, the biggest city in the region, has a humid continental climate (Köppen climate classification: Dfa), bordering on a humid subtropical climate (Köppen climate classification: Cfa).
Тарих
Бұл аймақта ерте қола дәуіріндегі Костолак Кокофени мәдениетінің қыш ыдыстары табылған. Рим дәуірінде бұл аймақ әкімшілік тұрғысынан Дакия Рипенсис құрамына кірді. Император Юстиниан билігінде аймақта көптеген бекіністер салынды. Римнің танымал орындарына Тимакум Минус, Траян көпірі, Диана бекінісі және тағы да басқалары жатады. Болгар билеушісі Иван Страцимир (Видин княздығы) және Валахия воеводасы Мирча Ескі 14-шы ғасырға дейін Осман империясы басып алғанға дейін Подунавия аумағын басқарды. 1883 жылы Шығыс Сербиядағы Тимок аңғарында Тимок көтерілісі деп белгілі шаруалар көтерілісі болды. 1883 жылғы шаруалар қозғалысы экономикалық, саяси және әлеуметтік факторлардың салдарынан туындады. 1918 мен 1922 жылдар аралығында Сербтер, хорваттар және словендер Корольдігінің екі округі болды: Неготинде орталығы бар Крайна округі және Заечарда орталығы бар Тимок округі. 1922 жылы бұл екі округ жаңа құрылған Тимок облысына біріктірілді, оның орталығы Заечарда орналасқан. Тимок облысы 1929 жылға дейін болды, содан кейін Ниште орталығы бар жаңа құрылған Морава Бановинасына қосылды. Қазіргі уақытта аймақта екі округ бар: Бор округі Бор қаласында орналасқан; және Заечар округі Заечар қаласында орналасқан.
Early Bronze Age pottery of the Kostolac Kocofeni culture has been found throughout the region. During the Roman era, the area was administratively part of the Dacia Ripensis. During emperor Justinian's reign there were numerous fortifications in the area. Notable Roman sites include Timacum Minus, Trajan's Bridge, Diana Fortress, and others. The Bulgarian ruler Ivan Stratsimir (Vidin principate) and Wallachian Voivode Mircea the Elder controlled the territory of Podunavia until the Ottoman conquest in the 14th century. A peasant uprising took place in 1883 in the Timok Valley, in Eastern Serbia, known as the Timok Rebellion. The peasant movement of 1883 resulted from economic, political and social factors. Between 1918 and 1922, two districts of the Kingdom of Serbs, Croats and Slovenes existed in the area – Krajina District, with seat in Negotin, and Timok District with seat in Zaječar. In 1922, these two districts were merged into the newly formed Timok Oblast with seat in Zaječar. Timok Oblast existed until 1929 when it was included into the newly formed Morava Banovina with seat in Niš. At present there are two districts in the area: Bor District with seat in Bor; and Zaječar District with seat in Zaječar.
Этностық топтар
Облыста сербтер көпшілікте, ал румындар мен влахтар азшылықты құрайды. 2002 жылғы халық санауы және Бор және Заечар аудандарының нәтижелері бойынша (барлығы 284 112 адам тұрады), 85,58% сербтер, 8,31% влахтар және 0,96% ромалар еді. Серб қауымы дәстүрлі түрде солтүстікте Косово-Ресава диалектісінде, ал оңтүстікте Призрен-Тимок диалектісінде сөйлейді; бірақ ресми қарым-қатынаста стандартты серб тілі қолданылады. Влахтар румын тілінің екі диалектісінде (Банат және Олтен диалектілері) сөйлейді, олар влахтар үшін болашақта жаңа тіл стандарты болып қалыптасуы мүмкін. Сербтер мен влахтардың екеуі де Шығыс православие дінін ұстанады. Қазіргі уақытта влах қауымының этникалық идентификациясы және олардың румындар екені немесе емесі туралы пікір таластар бар.
The region is inhabited by a majority of Serbs and minority of Romanians/Vlachs. Based on the 2002 census and results in the Bor and Zaječar Districts (which together had 284,112 inhabitants), there were 85,58% Serbs, 8,31% Vlachs and 0,96% Romani. The Serb community traditionally speak the Kosovo–Resava dialect in the north and the Prizren Timok dialect in the south; however, Standard Serbian is used in formal communication. The Vlachs speak a variety of two dialects (Banat and Oltenian dialects) of the Romanian language, which awaits standardization into a hypothetical new language for the Vlachs. Both Serbs and Vlachs are Eastern Orthodox by denomination. There is currently controversy regarding the ethnic identification of the Vlach community and whether they are Romanians or not.