Дэдди Кравицтің оқу жылдары

Кіріспе

1974 жылғы канадалық фильм

"Дадди Кравицтің шәкірттігі" – Тед Котчеффтің режиссерлік еткен 1974 жылғы канадалық комедиялық драмалық фильмі. Сценарийі Мордехай Ричлер мен Лайонел Четвиндтің Ричлердің осы аттас романы негізінде жазылған. Басты рөлде Ричард Дрейфус – құрметке қол жеткізу үшін түрлі тез байыту жолдарын іздеген жас, өршіл еврей, Монреаль тұрғыны. Фильмде сонымен қатар Мишелин Ланкто, Рэнди Куэйд, Джозеф Вайзман, Денхолм Эллиотт, Джо Сильвер және Джек Уордендер де ойнаған. 24-ші Берлин халықаралық кинофестивалінде "Алтын аю" сыйлығын жеңіп алған "Дадди Кравицтің шәкірттігі" канадалық кино үшін "өсу" кезеңі деп есептеледі, сонымен қатар ол халықаралық деңгейде кең танылған сынға лайық және коммерциялық табысқа жеткен туынды.

Сюжет

Дадди Кравиц - Монреальде кедейлікте өскен, ашулы, тыныштанбайтын жас еврей жігіті. Оның такси жүргізушісі әкесі Макс және оның бай ағасы Бенджи Дэддидің ағасы Ленниді мақтан тұтады, Бенджи оны медициналық мектептен өткізеді. Тек оның әжесі ғана анасыз қалған Даддиге көңіл бөледі. Дэдди Лорация тауларында орналасқан кошерлік қонақ үйде официант болып жұмыс істейді. Оның шапшаңдығы, энергиясы және әдепсіз мінез-құлқы жоғары оқу орнының студенті және серуенші әріптесі Ирвинді ашуландырады. Ирвин өзінің қыз жолдасы Линданы, қонақ үй иесінің қызы, Даддиді жасырын рулет ойынын ойнауға көндіреді. Дадди білмей, рулетка дөңгелегі бұрмаланып, ол өзінің барлық 300 долларлық табысын Ирвин мен қонақтардың қолынан қалады. Басқа официанттар мұны біліп, Ирвинге ақшаны қайтарып береді. Мұны білмейтін қонақтар, оның ішінде Фарбер, өзін жаман сезінеді және оған тағы 500 доллар береді. Дадди қонақ үйдің басқа қызметкері, француз-канадтық Иветтпен романтикалық қарым-қатынас жасайды. Бір күні Иветта оны көл жағасына шығарып салады. Дадди көріністің сұлулығына таңғалады, ал оның амбициясы кристалданады: оның бабасының "жерсіз адам - ешкім емес" деген қағидасын жүрегіне сіңіріп, көлдің айналасындағы барлық мүлікті сатып алып, оны дамытуға шешім қабылдайды. Себебі Дадди 21 жасқа толмаған, ол кезде Канадада көпшілік жасқа толған, ал қазіргі иелері еврейге сатқысы келмеуі мүмкін, ол Иветті өзіне алды. Дэдди өзіне қажетті ақшаны жинауға кіріседі. Ол ақылсыз алкогольдік режиссерді үйлену тойлары мен бар-мицваларды түсіру үшін жалдайды. Оның бірінші клиенті - Фарбер, ол қатты сауда-саттық жасайды. Егер оған нәтиже ұнамаса, ол ақша төлемейді. Friar-дің көркемдік претенцияларына қарамастан, фильм табысты болды және тез арада қосымша тапсырыстар келіп түсті. Алайда, жер сатылып жатқанда, Даддидің ақшасы жетпейді. Ол әкесіне досы Динглменмен кездесуді сұрап сұрайды, "Күдегер бала", бай, табысты бизнесмен, сондай-ақ қарапайым бастауы бар бандит. Динглмен несие беруден бас тартады, бірақ кейіннен оны Нью-Йоркке баратын пойызда өз жоспарын талқылауға шақырады. Бұл Динглменнің есірткі сатушыны аңдамай-ақ героин әкелу қаупіне ұшыратуын қалайтыны. Пойызда Дадди жақсы мінезді Вергильмен кездеседі және АҚШ-та заңсыз болып табылатын оның пинбол машиналарын сатып алуға ұсынады. Вирджил келгенде, Даддидің оған төлеуге ақшасы жоқ, сондықтан Дадди Вирджилді эпилепсияға шалдыққанына қарамастан, жүк көлігі жүргізушісі ретінде жалдайды. Бірде ол жол апатына ұшырап, белінен төменгі жағын шалдыққан. Дадди қатты күйзеліп, өзін кінәлі сезінеді. Иветта Даддиді кінәлап, оны Вергилге қамқорлық жасауға қалдырады. Дэдди Динглмен өз көлінің бар екенін білгенде, қатты қорқып кетеді. Дэддидің соңғы қажеттілігі - базарға шыққанда, Динглмен оны сатып алады. Үмітсіз, Дадди жерді сатып алу үшін чекке Вергильдің қолтаңбасын жасады, бұл Иветта мен Вергильмен соңғы үзіліске әкелді. Дэдди мақтанышпен Макс, Ленни және оның ата-бабасын өзінің меншігін көруге алып барады. Динглмен оның дамуына қаржы жинауды ұсынғанда, Дадди оны мазақ етеді. Алайда Даддидің әжесі өзінің фермасы үшін жер телімін таңдауға қарсылық білдіреді, өйткені Иветта оған Дадди оны алу үшін не істегенін айтты. Дадди Иветтпен татуласуға тырысады, бірақ онымен татуласпайды, ал ол оған оны енді ешқашан көргісі келмейтінін айтады. Соңғы сахнада Дадди жергілікті тамақтану орнында есептік жазбаны жүргізе алатын деңгейге көтерілді, ал әкесі ұлының қалай жасағанын мақтан тұтады.

Duddy Kravitz is a brash, restless young Jewish man growing up in poverty in Montreal. His cab driver father Max and his rich uncle Benjy are very proud of Duddy's older brother Lenny, whom Benjy is putting through medical school. Only his grandfather shows the motherless Duddy any attention. Duddy gets a summer job as a waiter at a kosher resort hotel in the Laurentian Mountains. His hustle, energy, and coarse manners irritate condescending college student and fellow waiter Irwin. Irwin gets his girlfriend Linda, the daughter of the hotel's owner, to persuade Duddy to stage a clandestine roulette game. Unbeknownst to Duddy, the roulette wheel is crooked, and he loses his entire $300 earnings to Irwin and some hotel guests. The other waiters find out and make Irwin give back the money. Unaware of this, the hotel guests, led by Farber, feel bad and give him a further $500. Duddy starts a romantic relationship with another hotel employee, French Canadian Yvette. One day, Yvette takes him on a picnic beside a lake. Duddy is stunned by the beauty of the setting, and his ambition crystallizes: taking to heart his grandfather's maxim that "a man without land is nobody", he decides he will buy all the property around the lake and develop it. Because Duddy is under 21, then the age of majority in Canada, and the current owners might not want to sell to a Jew, he gets Yvette to front for him. Duddy sets out to raise the money he needs. He hires blacklisted alcoholic film director Friar to film weddings and bar mitzvahs. His first customer is Farber, who drives a hard bargain. If he does not like the result, he will not pay. Despite Friar's artistic pretensions, the film is a success, and more orders are quickly forthcoming. However, when a piece of land comes up for sale, Duddy does not have enough money. He begs his father to get him an appointment with his friend Dingleman, "the Boy Wonder", a rich, successful businessman cum gangster who had equally humble beginnings. Dingleman turns down his request for a loan but later invites him to discuss his scheme on a train to New York. It turns out that Dingleman just wants a drug mule to unknowingly take the risk of smuggling heroin. On the train, Duddy meets good natured Virgil and offers to buy his pinball machines, which are illegal in the United States. When Virgil shows up, Duddy does not have enough money to pay him, so Duddy hires Virgil as a truck driver, even though he has epilepsy. Virgil has a seizure while driving and crashes; he is left paralyzed from the waist down. Duddy is distraught and guilt ridden. Blaming Duddy, Yvette leaves him to care for Virgil. Duddy becomes alarmed when Dingleman finds out about his lake. When the last piece of property Duddy needs comes on the market, Dingleman bids for it. Desperate, Duddy forges Virgil's signature on a cheque to buy the land, leading to a final rupture with Yvette and Virgil. Undeterred, Duddy proudly takes Max, Lenny, and his grandfather to see his property. When Dingleman shows up to offer to raise the financing for its development, Duddy mocks him. Duddy's grandfather, however, refuses to pick out a plot for his farm, as Yvette told him what Duddy did to get it. Duddy tries but fails to reconcile with Yvette, and she tells him that she never wants to see him again. In the final scene, Duddy has risen far enough that he can run a tab at the local diner, and his father boasts about how his son made it.

Өндіріс

Лионель Четвиндті Джон Г. Кемени Мордекай Ричлердің «Дадди Кравицтің шәкірттігі» романы бойынша сценарий жазуға шақыртты. Алғашқы нұсқа Ричлерге жіберілді, ол оны досы Тед Котчеффке көрсетті. Котчефф Ричлер сценарийдің екінші нұсқасын жазса, фильмді өзі режиссерлейтінін айтты. Фильм 1973 жылдың 10 қыркүйегінен 14 қарашасына дейін түсірілді, оған 910 000 доллар жұмсалды. 300 000 доллар Канаданың кино даму корпорациясынан түсті, ал қалғаны Джеральд Шнайдер жинады. Миклош Ленте түсірілімнің алғашқы екі аптасында оператор болды, бірақ оның орнына Брайан Уэст келді. Бұл фильм Котчеффтің Ричлердің 1959 жылғы ромасын бейімдеуінің екінші жолы болды. 1961 жылы ол ITV-ның «Armchair Theatre» телетеатрында Хью Футчердің басты рөлде ойнаған Кравиц бойынша қойылымға режиссерлік жасаған. Американдық продюсер Сэмюэл З. Аркоффқа фильмді жасау ұсынылды, бірақ ол Даддиді грек кейіпкеріне айналдыруды қалады. Канадалық кино индустриясы сол кезде жетілмегендіктен, басты рөлдерге аз ғана канадалықтар тартылды. АҚШ-ты қоса алғанда, фильм прокаттан 1,7 миллион доллар табыс әкелді. Фильмді Канаданың аудиовизуалды мұрасын сақтауға арналған коммерциялық емес «Аудиовизуалды сақтау қоры» шедевр деп танып, сақтап қалды. Торонто халықаралық кинофестивалі оны 1984 және 1993 жылдары екі рет барлық уақыттардағы Канаданың үздік 10 фильміне қосты. «Дадди Кравицті» түсіру мен аяқталған фильмді көру арасындағы кезеңде Ричард Дрейфусқа «Жау» фильміндегі Мэтт Хупердің рөлі ұсынылды, бірақ ол екі рет бас тартты. Сценарийді оқығаннан кейін ол бұл фильмді «оның ішінде ойнағаннан гөрі көруге артық көреді» деп шешті. Алайда, Кравицтің соңғы нұсқасын көргеннен кейін Дрейфус өзінің ойыны соншалықты нашар болғандықтан, кино мансабы аяқталуы мүмкін деп ойлады. Хупердің рөлі әлі бекітілмегенін білген ол, Universal Pictures-те Кравиц туралы жағымсыз пікірлер естіместен бұрын, келісімшартқа отырып, тағы бір фильмде ойнауға асықты. Ол 2013 жылғы Канн кинофестивалінің «Cannes Classics» бөлімінде көрсетілді.

Lionel Chetwynd was commissioned by John G. Kemeny to write a script based on Mordecai Richler's novel The Apprenticeship of Duddy Kravitz. The first draft was sent to Richler, who then showed it to his friend Ted Kotcheff. Kotcheff said that he would direct the movie if Richler wrote the second draft of the script. The film was shot from 10 September to 14 November 1973, after $910,000 was spent. $300,000 came from the Canadian Film Development Corporation and the remainder was raised by Gerald Schneider. Miklós Lente was the director of photography for the first two weeks of filming, but was replaced by Brian West. The film was actually Kotcheff's second adaptation of Richler's 1959 novel. In 1961, he had directed a television play for ITV's Armchair Theatre based on Kravitz, with Hugh Futcher in the title role. American producer Samuel Z. Arkoff was approached to make the film, but wanted to turn Duddy into a Greek character. Few Canadians were cast in major roles because the Canadian film industry was underdeveloped at that time. Including the U. S., the film earned theatrical rentals of $1.7 million. The film has been designated and preserved as a "masterwork" by the Audio Visual Preservation Trust of Canada, a charitable non profit organization dedicated to promoting the preservation of Canada’s audio visual heritage. The Toronto International Film Festival ranked it in the Top 10 Canadian Films of All Time twice, in 1984 and 1993. In the period between shooting Duddy Kravitz and actually seeing the completed movie, Richard Dreyfuss was offered, and twice turned down, the role of Matt Hooper in Jaws; having read the script he decided that it was a film he would "rather watch than be in". After he had seen the final cut of Kravitz, however, Dreyfuss felt his performance was so bad that it could potentially end his movie career. Discovering that the role of Hooper had still not been cast, he jumped at it to ensure that he was safely under contract to make another movie before anybody at Universal Pictures heard any negative press about Kravitz. It was shown as part of the Cannes Classics section of the 2013 Cannes Film Festival.