Кіріспе
Минотавр класындағы броньды фрегат, Корольдік теңіз күштерінің HMS Агинкорт фрегаты 1860 жылдары салынған. Ол өзінің қызметінің көп бөлігін Канал эскадрильясының екінші басшысының флагманы ретінде өткізді. 1877–1878 жылдардағы орыс-түрік соғысы кезінде, ол Осман астанасын Ресейдің басып алуына жол бермеу үшін Константинопольге жіберілген броненосцтардың бірі болды. Агинкорт 1887 жылы королева Викторияның Алтын юбилейлік флотының парадына қатысты. Екі жылдан кейін кеме резервке қойылып, 1893 жылдан 1909 жылға дейін оқу кемесі ретінде пайдаланылды. Сол жылы ол көмір тасымалдау кемесіне айналдырылып, C.109 деп қайта аталды. Агинкорт 1960 жылы металл тескіш кемеге сатылғанға дейін Ширнессте орналасқан болатын.
HMS Agincourt was a armoured frigate built for the Royal Navy during the 1860s. She spent most of her career as the flagship of the Channel Squadron's second in command. During the Russo Turkish War of 1877–1878, she was one of the ironclads sent to Constantinople to forestall a Russian occupation of the Ottoman capital. Agincourt participated in Queen Victoria's Golden Jubilee Fleet Review in 1887. The ship was placed in reserve two years later and served as a training ship from 1893 to 1909. That year she was converted into a coal hulk and renamed as C.109. Agincourt served at Sheerness until sold for scrap in 1960.
Дизайн және сипаттама
Минотавр класындағы үш бронефрегат, по сути, темір кемелердің үлкейтілген нұсқалары болды, олар ауыр қару-жарақ, броня және күшті қозғалтқыштармен жабдықталған. Олар өз алдыңғы кемелерінің бортынан атуға арналған орналасуын сақтап қалды, бірақ 50 зеңбірекке арналған қорғаныс үшін олардың қабырғалары толық брондалған. Олардың егіс пішіндес шаншары Ахиллдікінен де көбірек көзге түсетін болды. Кемелердің ұзындығы перпендикулярлар арасында 122 метр, ал жалпы ұзындығы 124 метрді құрады. Олардың ені 18 метр, ал суға бату тереңдігі 8 метр болды. Минотавр класындағы кемелердің суыру салмағы... Олардың корпусы 15 су өткізбейтін көлденең бөлімдермен бөлінген және қозғалтқыш пен қазандық бөлімшелерінің астында қос түбі болды. Агинкорт құрылысы кезінде "тамаша теңіз кемесі және тұрақты зеңбірек платформасы, бірақ буда қиын басқарылатын және желкенмен жүргенде іс жүзінде басқаруға келмейтін" деп есептелді. Кеменің тұрақтылығының бір бөлігі оның 1 метр (3,87 фут) метацентрлік биіктігімен байланысты болды.
Қозғалтқыш
Агинкортта Модсли жасаған 2 цилиндрлі горизонтальді кері байланыс таяқшалы бу машинасы болды, ол 10 тікбұрышты оттық түтік қазандықтарынан алынған буды пайдалана отырып, бір ғана пропеллерді қозғалтады. Кеме теңіз сынақтары кезінде, 1865 жылғы 12 желтоқсанда жалпы қуатын көрсетті және Агинкорттың максималды жылдамдығы болды. Кеме көмірдің тоннасын тасыды, бұл теңізде жүруге жеткілікті болды. Әскери-теңіз сардары Джордж А. Баллард Агинкортты және оның әпкелерін "өз заманындағы толық мачталы флоттың ең нашар жүзетін кемелері, ал ешбір кеме осылайша мақтан тұтуға лайық болған жоқ" деп сипаттады. 1893–1894 жылдары, активті қызметтен алынғаннан кейін, Агинкорттан екі мачтасы алынып, барк ретінде қайта жабдықталды.
Қару-жарақ
Минотавр класының кемелері негізгі палубада 40 қанаты бар 110 фунттық артқыдан зарядталатын зеңбіректермен және жоғары палубада айналмалы тіреулерде 10 қосымша зеңбіректермен жабдықталмақ болған. Зеңбірек Армстронгтың жаңа дизайны болды, бірақ енгізілгеннен кейін бірнеше жылдан соң сәтсіз екені дәлелденді. Минотавр класының кемелеріне жеткізілмес бұрын зеңбіректер алынып тасталды. Олардың орнына, қаптамалы және қанаты бар зеңбіректермен қаруланды. Барлық 4 тоғыз дюймдік және 20 жеті дюймдік зеңбіректер негізгі палубаға орнатылды, ал 4 жеті дюймдік зеңбіректер жоғарғы палубаға қуғынға арналған зеңбіректер ретінде орнатылды. Кемеге сондай-ақ салют беру үшін сегіз қолалық гаубица берілді. Зеңбірек тесіктері соншалықты кең болды, әр зеңбірек сәуледен 30° алға және артқа оқ атуға мүмкіндік берді. Агинкорт 1875 жылы 17 тоғыз дюймдік зеңбіректерден тұратын біртекті қарумен қайта жарақтандырылды, олардың 14-і негізгі палубада, 2 алдыңғы және 1 артқы қуғынға арналған зеңбірек болды. Үлкен зеңбіректерді орнату үшін зеңбірек тесіктері қолмен кеңейтілді, әрқайсысы 250 фунт стерлингке бағаланды. Шамамен 1883 жылы екі артқыдан зарядталатын зеңбірек 2 тоғыз дюймдік қанаты бар зеңбіректерді алмастырды. 1891–1892 жылдары төрт жылдам атуға арналған (QF) 4,7 дюймдік (120 мм) зеңбірек, сегіз QF 3 фунттық Hotchkiss зеңбірегі, сегіз пулемет және екі торпеда түтігі орнатылды.
Қару-жарақ
Минотавр класының кемелерінің барлық жақтары, жоғарғы және негізгі палубалар арасындағы кеменің алдыңғы бөлігін қоспағанда, ұштарынан ортасына қарай таяздайтын, соғылған темірден жасалған бронямен қорғалған. Броня су сызығынан 5 фут (2 метр) төменге дейін созылды. Жоғарғы палубадағы алдыңғы қаруларды қорғау үшін бір ғана 5,5 дюймдік көлденең бөлімше болды. Броняның артында қарағаштан жасалған қабырғалар орналасқан. Бастапқыда 1861 жылдың 2 қыркүйегінде HMS Captain деп тапсырыс берілді, бірақ құрылыс кезінде атауы өзгертілді. 1861 жылдың 30 қазанында "Лейрдс" кеме жасаушылығында (Биркенхед) суға түсірілді. Кеме 1865 жылдың 27 наурызында суға жіберілді, 1868 жылдың маусымында теңіз сынақтары үшін тапсырылды және 19 желтоқсанда аяқталды. Құрылыстың ұзаққа созылуына жобалық егжей-тегжейлердегі жиі өзгерістер, сондай-ақ қару-жарағымен және желкендік жабдығымен жүргізілген тәжірибелер себеп болды. Кеменің жалпы құны 483 003 фунт стерлингті құрады. Агинкорттың алғашқы міндеті, оның жартылай қарындасымен бірге, Англиядан Мадейраға жүзуші құрғақ докты сүйреп әкелу болды, онда оны және алып Бермудаға жеткізеді. Кемелер 1869 жылдың 23 маусымында Норден шығып, қару палубаларында қаптарға салынған көмірмен жүктелді, 11 күннен кейін оқиғасыз сапардан кейін жүзуші докты тапсырды. Агинкорт қайтып келгеннен кейін Канал эскадрильясына бекітілді және 1873 жылы күрделі жөндеуге кіріскенге дейін флот командирінің штаб-квартирасы болды.
1871 жылы Перл-Рокта жерге тұйықталу
Осы тапсырма барысында 1871 жылдың 1 шілдесінде ол Гибралтар маңындағы Перл-Рокқа жағаға тіреліп, суға батуға шама келмей қалды. «Агинкорт» кемелер колоннасын жағалау бойымен бастап келе жатқанда, әдеттегі тәжірибеге қайшы, ең жоғары дәрежедегі флагман кеме жағалау колоннасын бастап жүретін. Аға флагманның навигаторы толқынның бағытын ескере алмағандықтан, кеме тік жағаға тірелді. «Уорриор» кемесі оның артынан бірден келе жатып, дерлік соқтығысып кетті, бірақ уақытында бас тартып кетті. «Агинкорт» тым берік жағаға тірелді, оны жеңілдету қажет болды; оның қарулары алынып, көмірінің көп бөлігі төрт күннен кейін лорд Гилфорд басқаратын кемемен, сүйреліп әкетілді. «Агинкорт» босатылғаннан кейін түнгі уақытта қатты ауа райы болды, егер ол жағада қалып қойғанда, кеме қирап кетер еді. Осы оқиғадан кейін флот командирі мен оның орынбасары қызметтерінен босатылды. Кеме Девонпортта 1195 фунт стерлингке жөнделді. Капитан Хопкинс қыркүйек айында командалық міндетті өз мойнына алды. Кейін Хопкинс былай деді: «Біз «Агинкортты» эскадрильядағы ең шулы және тәртіпсіз кемеден ең тыныш және ең жақсы кемеге айналдырдық; және тағайындалғаннан кейін бірнеше ай өткен соң Лорд Клайдтың әскери трибуналына Жерорта теңізіне бардық, олардың жаттығуларында Жерорта теңізі флотының барлығын жеңіп шықтық, бұл үлкен жетістік болды». 1873 жылы Канал эскадрильясының вице-адмиралы сэр Джеффри Хорнби өзінің туын «Агинкортқа» көшірді, өйткені оның қарындасы «Минотавр», бұрынғы флагман кемесі, 1875 жылға дейін жалғасқан жөндеуге жіберілді. Сол жылы «Агинкортқа» 1877 жылға дейін жалғасқан қайта жабдықтау және қайта қаруландыру үшін ақы төленді. 1877–78 жылдардағы орыс-түрік соғысы кезінде үкімет орыстардың Осман империясының Константинополь астанасына қарай жылжуы мүмкін деп алаңдады және Хорнбиге Константинопольде ту көрсету және кез келген орыс қауіп-қатерінен сақтау үшін арнайы эскадрилья құруды тапсырды. «Агинкорт» оның орынбасары үшін флагман ретінде қызмет етті және эскадрилья 1878 жылдың ақпан айында қарлы бораны кезінде Дарданеллге дейін жүзіп кетті. Шиеленіс сейілгеннен кейін кеме Каналға оралды, онда ол 1889 жылға дейін екінші ту ретінде қызмет етті, соның ішінде 1887 жылы Виктория патшайымының Алтын мерейтойындағы флотының қарауына қатысты. Өзінің активті қызметі барысында ол 15 адмиралдың флагманы болды. Сол жылы ол қайтадан төленді және 1893 жылға дейін Портсмутте резервте сақталды, содан кейін Портлендке оқу кемесі ретінде ауыстырылды. «Агинкорт» Портлендте он екі жыл қызмет етті, ол балаларға арналған кеме қоймасы болды. 1904 жылдың наурыз айында «Боскавен III» деп қайта аталды. 1905 жылы Харвичке көшіріліп, «Ганг II» деп аталды. Харвичте төрт жыл болғаннан кейін 1909 жылы кеме Ширнесске сүйретілді. Кеме келгеннен кейін ескі кеме көмір тасымалдау кемесіне айналдырылды. Бес онжылдықтан кейін, теңіз тарихшысы Оскар Паркс «өзінің бұрынғы күйінен мүлдем өзгешеленген» деп атаған, ол 1960 жылдың 21 қазанында мақұлданды.