Кіріспе

Калифорниялық саясаткер (1818–1866)

Джон Макдугал (шамамен 1818 – 30 наурыз 1866) – американдық саясаткер, 1851 жылдың 9 қаңтарынан 1852 жылдың 8 қаңтарына дейін Калифорнияның екінші губернаторы болды. Осыған дейін, 1849 жылдан 1851 жылға дейін Калифорнияның бірінші вице-губернаторы қызметін атқарды. Огайодағы саяси отбасында дүниеге келген Макдугал 1849 жылы Мексика-Америка соғысында қызметтен кейін S. S. California кемесімен Калифорнияға көшіп келді. Калифорниядағы алтын асыру кезінде қатысқаннан соң, Макдугал бір жылдан кейін Монтерейде өткен 1849 жылғы конституциялық конвенцияға қатысушы ретінде Калифорния саясатына қадам басты. 1849 жылы вице-губернатор лауазымына кірген ол Питер Хардеман Бернеттің ерте отставкасынан кейін губернаторлыққа ие болды. Губернатор ретінде Макдугал Калифорния үнді соғыстары кезінде 40-тан астам жергілікті калифорниялықтарды өлтірген штаттық милиция бөлімшесі – Марипоса батальонының құрылуына жетекшілік етті. Макдугал штат астанасын Сан-Хоседен қазіргі Солано округінің Вальехо қаласына көшіру туралы заңға қол қойды. 1852 жылғы сайлауда Калифорния Демократиялық партиясының ұсынуын алуға қол жеткізбегеннен кейін Макдугал лауазымынан кетіп, өмірінің соңына дейін саяси қызметпен айналыспады.

Өмірбаян

Макдугал шамамен 1818 жылы Огайо штатының Юнион қаласында Джон Макдугаллдың, 1813-1815 жылдар аралығында Огайо штатының өкілі болған, және Маргарет Стоктон отбасында дүниеге келді. Отбасы тағы төрт ұл тудырды: аболиционист Фрэнсис Харриет Уиппл Грин Макдугаллға үйленген Уильям Крейтон Макдугалл; АҚШ армиясының хирургы, сонымен қатар Чарльз Дугалл деп те белгілі доктор Чарльз Макдугалл; Шимоносеки шайқасы кезінде Вайомингтің қолбасшысы болған адмирал Дэвид Макдугалл; және Калифорния мен Колорадоның иесіздерін ашқан Джордж П. Макдугалл. Кейін ол 5-ші Индиана ерікті жаяу әскер полкіне қайтадан қосылды. 1848 жылы Мексика-Америка соғысынан кейін Макдугал Калифорнияға көшіп барды, 1849 жылы әйелі Джейн және қызы Сьюмен бірге S. S. California кемесімен келді. Ол алтын іздеу кезінде кенші болып жұмыс істеді, содан кейін саудагер атанды. Жаңа аумаққа келгеннен кейін көп ұзамай ол саясатқа қатысып, 1849 жылы Монтерейде өткен алғашқы конституциялық конвенцияға қатысты. Макдугал Калифорния Конституциясына қол қойған алғашқылардың бірі болды. Конвенция кезінде Макдугал вице-губернаторлыққа ұсынылды, сонда ол: "Мен мұны қабылдаймын, ешкімнің мұндай мүмкіндігі болмайды" деді. Бес қарсыласын жеңгеннен кейін Макдугал 1849 жылдың желтоқсанында штаттың алғашқы вице-губернаторы болып ант берді, ал Питер Бернетт штаттың алғашқы губернаторы атанды.

Басқарушылық

Калифорния штатының заң шығарушы органы мен баспасөздің оның басқаруына наразылығына байланысты Бернетт 1851 жылдың қаңтар айының басында губернаторлық лауазымынан кетті. Макдугал 9 қаңтарда бұл лауазымды иеленді. Ол саяси лауазымдарда тәжірибесіз болды. Бірінші қадамдарының бірі ретінде Макдугал 4 ақпанда штат сенаторы және бұрынғы мексикалық генерал Мариано Вальехо демеушілік еткен заңға қол қойды, бұл астананы Сан-Хоседегі тар шеңберден қырық шақырым солтүстікке, Вальехоға көшіруді көздеді. Губернаторлықтың алғашқы апталарында Макдугалға Марипоса округының шахтерлары мен тұрғындары кейін Марипоса соғысы деп аталатын қақтығысқа араласуға қысым көрсетті. Жергілікті мивок, чоучилла және йокут тайпалары өз жерлеріне жасалған енуге қарсылық көрсетті. Қаңтардың соңында ол 200 адамнан тұратын Марипоса батальонын – штаттық милиция бөлімін құруға рұқсат берді, бұл штат үкіметіне ашық қарсылық көрсеткен деп санайтын жергілікті тұрғындарға қарсы күресу үшін құрылды. Нәтижесінде болған қақтығыста қырықтан астам адам қаза тапты, Марипоса батальоны Йосемитиді көрген алғашқы ақ адамдардың бірі болды, ал жергілікті тайпалар шахтерлер мен саудагерлерге қарсы зорлық-зомбылық әрекеттерін тоқтатты. Макдугал Бернет әкімшілігінің Калифорнияның жергілікті американдықтарына қарсы күш қолдану және афроамерикандықтардың Калифорнияға кіруіне тыйым салатын заңдарды қолдау саясатын жалғастырды, бірақ штаттың еңбек тапшылығын шешу және игерілмеген жерлерді қоныстандыру үшін қытайлық иммиграцияны қолдады. 1852 жылдың 7 қаңтарында штат заң шығарушы органына сөйлеген сөзінде ол қытайлықтардың «жаңадан қабылданған азаматтарымыздың ең лайықты тобының бірі екенін, оларға Калифорнияның климаты мен ерекшеліктері ерекше қолайлы» екенін мәлімдеді. Макдугалдың танымалдығы оның басқаруының алғашқы күндерінде ең жоғары деңгейге жетті. Өзінің қарапайым мінезімен танымал Макдугалдың әдеп-ғұрбы Сьерра-Невада шахтерлерімен және Мексика-Америка соғысының ардагерлерімен жақсы қарым-қатынас құрды. Алайда, жиі мастыққа берілуі, ассамблея және сенат мүшелерімен құмар ойнауы және ұсақ бюрократиялық мәселелерге байланысты жиі дау-жанжалдар оның саяси мансабына нұқсан келтірді. Макдугалдың саяси әдеттері де көпшіліктің қызығушылығын тудырды. Макдугал «Мен, Джон Макдугал» деп басталатын көптеген жарлықтар шығарды, сондықтан губернатор көп ұзамай штат бойынша «Мен Джон» деп танылды. 1851 жылдың соңында Макдугал Сан-Францискодағы өсіп келе жатқан линчтер қозғалысымен келіспеді. Губернаторлық жарлығында ол сол жылы қозғалыстың екі қылмыскерді дарға асуын ашық айыптады, қаланың муниципалдық билігін мүлдем ескермегенін атап өтті. Макдугал 1866 жылдың 30 наурызында Сан-Францискода 48 жасында қайтыс болды. Дж. Нили Джонсонмен бірге Макдугал – лауазымынан кеткеннен кейін қайтыс болған ең жас губернаторлардың бірі. Ол Сан-Францискодағы Лорел-Хилл зиратында ағасы Дэвид Макдугалмен бірге жерленген. Зират Сан-Францискодан алынып тасталғанда, оның сүйегі Калифорния штатының Кольма қаласындағы Сайпресс Лаун мемориалдық саябағының Лорел-Хилл үйіндісіне көшірілді. Джон Элдредж 1959 жылы Стенли Эндрюс жүргізген «Өлім аңғарының күндері» антологиялық сериясының эпизодында «Блондин король» фильмінде губернатор Макдугал рөлін ойнады. Сюжетте Джеймс Д. Савидж (Лейн Брэдфорд) Йосемити аймағындағы үндістер арасында көптеген достар тапқан. Джон Траск (Брэд Джонсон) бейбітшілікті бұзуға қауіптенгенде, Савидж оны тоқтатуы керек. Роберт Брубакер майор Уоррен рөлін ойнады.