Кіріспе

Пресвитериум – Католик және Шығыс Католик шіркеулерінде Екінші Ватикандық собордан кейін пайда болған, белгілі бір дінге (мысалы, дінбасылыққа немесе епархияға) қарасты, діни қызметпен айналысатын ділдер алқабына қатысты қолданылатын заманауи термин. Бұл орган, олардың дінбасысымен бірлесіп, Екінші Ватикандық собор кезінде жасалған реформалардан шабыт алған діни қызметінің ынтымақтастық және коллегиалды сипатының символы болып табылады. Пресвитериум жаңа ділдер мен дінбасыларды тағайындаған кезде және Киелі Мирро жасау рәсімінде ең жақсы көрінеді: Қасиетті бейсенбі күні Шомылдыру, Миропомазание, Науқастарды майлау және Діни қызмет сакраменттерінде қолданылатын майларды бата беру орын алады. Олар басқа да арнайы литургиялық рәсімдер кезінде, мысалы, дінбасының жаназасы мен жерленуі кезінде де көрінеді. Литургиялық тұрғыдан алғанда, католицизмде пресвитериум – ділдердің қызмет ететін шіркеу аумағы. Ол көбінесе "ғибадатхана" деп аталады.

Этимология

Пресвитериум сөзі грек тіліндегі πρεσβυτέριον (пресбутерион) сөзінің латыншасы, мағынасы – "ақсақалдар кеңесі, пресвитерия". Бұл сөз грек тіліндегі πρεσβύτερος (пресбутерос) сөзінен туындаған, ол πρέσβυς (пресбус) – "ақсақал" сөзінің салыстырмалы дәрежесі болып табылады.

Пресвитериат

Пресвитериат – бұл Англикандық қауымда кеңінен қолданылатын, дін қызметкерлерінің епископтарымен бірлескен қызметін білдіретін тағы бір термин. Апостолдық тізбектілігі бар шіркеулерде ол Евхаристияны бірге тойлауда, дін қызметкеріне қол жүзу рәсіміне епископпен бірге қатысуда, бірлескен процессияларда, қызметке бекіту рәсімдерінде, жаназаларда және басқа да діни қызметтерде көрініс береді. Католик шіркеуінде ол дін қызметкерлерінің екінші дәрежесін білдіреді – адам «пресвитериатқа қабылданды» деп айтылады. Католик шіркеуінің Катехизисінің 1536-параграфында былай делінген: «Құдай қызметінің үш бөлек дәрежесі бар: епископтық, пресвитериаттық және диакондық».