Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық жазушы (1855–1921)
American writer (1855–1921)
Эдгар Эвертсон Салтус (8 қазан 1855 – 31 шілде 1921) – өте көркем әдеби стилімен танымал американдық жазушы. Оның туындылары Еуропалық Жорис Карл Гюйсманс, Габриэль Д’Аннунцио және Оскар Уайльд сияқты декадент авторларының еңбектерімен сабақтас болды. Миндарт Верелст псевдонімімен Салтус Бальзак, Теофил Готье және Проспер Мериме шығармаларын аударды; сонымен қатар Арчибальд Вилберфорс есімімен де жазды.
Edgar Evertson Saltus (October 8, 1855 – July 31, 1921) was an American writer known for his highly refined prose style. His works paralleled those by European decadent authors such as Joris Karl Huysmans, Gabriele D'Annunzio and Oscar Wilde. Under the pseudonym Myndart Verelst, Saltus translated works by Balzac, Théophile Gautier, and Prosper Mérimée; he also wrote using the name Archibald Wilberforce.
Ерте өмір және білім
Эдгар Салтус 1855 жылдың 8 қазанында Нью-Йорк қаласында Фрэнсис Генри Салтус пен оның екінші әйелі Элиза Эвертсон отбасында дүниеге келді. Екеуі де голланд тегінен шыққан. Ол Нью-Гэмпшир штатының Конкорд қаласындағы Санкт-Полс мектебінде білім алды. Йель университетінде екі семестр оқығаннан кейін, 1878 жылы Колумбия құқық мектебіне түсіп, 1880 жылы заңгер мамандығы бойынша бітірді.
Edgar Saltus was born in New York City on October 8, 1855, to Francis Henry Saltus and his second wife, Eliza Evertson, both of Dutch descent. He attended St. Paul's in Concord, New Hampshire. After two semesters at Yale University, Saltus entered Columbia Law School in 1878, graduating with a law degree in 1880.
Жеке өмір
Солтус үш рет үйленген. Ол 1883 жылы бірінші әйелі Хелен Стержис Ридке үйленді (ажырасып, 1891). Париждегі ағылшын елшілігінің шіркеуінде 1895 жылы Элси Уэлч Смитке үйленді (айырылысып, 1901; 1911 жылы қайтыс болды). Солтус 1911 жылы үшінші әйелі Мари Флорес Джайлзға үйленді. 1890 жылдары Солтустың мұрагер Айме Крокермен үш жылдық махаббат романдасы болды, бұл оның "Мен оны қайтадан жасаймын" (1936) атты естеліктерінде расталған. Солтус және оның бірінші әйелі 1887 жылы Нью-Йорктің әлеуметтік тізілімінің бірінші басылымында тіркелген. Оның үлкен жартылай бауыры Франциск Салтус Салтус шағын ақын болған. Екі бауыр да Нью-Йорк штатының Слиппи-Холлоудағы Слиппи-Холлоу зиратында жерленген.
Saltus was married three times. He married his first wife, Helen Sturgis Read, in 1883 (divorced, 1891). At the church in the English Embassy in Paris, he married in 1895 Elsie Welch Smith (separated, 1901; died, 1911). Saltus married his third wife, author Marie Flores Giles, in 1911. Saltus had a three year love affair in the 1890s with heiress Aimée Crocker, confirmed in her memoir And I'd Do It Again (1936). Saltus and his first wife appeared in the 1887 first edition of the New York, Social Register. His elder half brother Francis Saltus Saltus was a minor poet. Both brothers are buried in Sleepy Hollow Cemetery in Sleepy Hollow, New York.
Мұра
Қазіргі замандағы әріптес жазушылар Салтусты жоғары бағалағанмен, ол қайтыс болғаннан кейін ұмытқа кетті. Оның "Пализер ісі" романы 1920 жылы экранға түсірілді, ал "Байлардың қыздары" романы 1923 жылы бейнеленді. Эдгар Салтус: Адам, Эдгардың үшінші әйелі Мари Салтус жазған өмірбаяны 1925 жылы жарияланды. Жазушы және фотограф Карл Ван Вехтен Салтустың қызы Элси Салтус Мундсты Эдгар Салтус қағаздары деп аталатын, отыз сегіз алғашқы басылымнан (олардың екеуі автордың қолымен жазылған) және 1918 жылы жазылған он сегіз хаттан тұратын жинақты Йель университетіне сыйлауға ықпал етті. Оның әйелі Элсиден тараған, Францияда туған Джеймс де Божо Домвилл, киноиндустриясына бағытталған көрнекті театр продюсері және Канаданың мәдени комиссары болды.
Acclaimed by fellow writers in his day, Saltus fell into obscurity after his death. His novel The Paliser Case was adapted to film in 1920, and his novel Daughters of the Rich was filmed in 1923. Edgar Saltus: The Man, a biography by Marie Saltus, Edgar's third wife, was published in 1925. The writer and photographer Carl Van Vechten, was instrumental in convincing Saltus's daughter, Elsie Saltus Munds, to donate to Yale what is now known as the Edgar Saltus Papers, consisting of thirty eight first editions, two of them inscribed, and eighteen letters written in 1918. A descendant through his wife Elsie, French born James de Beaujeu Domville, was a major theatrical producer and Canadian cultural commissioner focused on the film industry.
Көркем әдебиет
Мырза Инкоулдың басынан өткен оқиға. Нью-Йорк: Бенджамин мен Белл, 1887 жыл. Тристрем Варик туралы шындық. Чикаго: Белфорд, Кларк, 1888 жыл. Едем. Чикаго: Белфорд, Кларк, 1888 жыл. Жүректердегі келісім. Нью-Йорк: Белфорд, Кларк, 1889 жыл. Ұқыпсыз қонақ және басқа эпизодтар. Нью-Йорк: Белфорд, Кларк, 1889 жыл. Жылдамдық, өлімге жеткізетін. Чикаго: Белфорд, Кларк, 1889 жыл. Мәриям Магдалина. Нью-Йорк: Белфорд, 1891 жыл. Хью Хиртлдің таңғажайып ісіндегі фактілер, эск. Нью-Йорк: П. Ф. Коллиер, 1892 жыл. Сапфира ханым. Нью-Йорк: Ф. Теннисон Нили, 1893 жыл. Ылғилыға батқан. Лондон: Тюдор баспасы, 1894 жыл. Армандар орындалғанда. Нью-Йорк: П. Ф. Коллиер, 1895 жыл. Күлгін және әдемі әйелдер. Нью-Йорк; Эйнсли, 1903 жыл. Эрос парфюмі. Нью-Йорк: А. Весселс, 1905 жыл. Басқағылық алаңы. Филадельфия: Липпинкотт, 1906 жыл. Байлардың қыздары. Нью-Йорк: Митчелл Кеннерли, 1909 жыл. Жаратылыс. Нью-Йорк: Пулитцер, 1912 жыл. Пализер ісі. Нью-Йорк: Бони мен Ливеррайт, 1919 жыл. Аруақ қыз. Нью-Йорк: Бони мен Ливеррайт, 1922 жыл. Күн ханшайымы және басқа декаденттік әңгімелер. "Снаггли кітаптары", 2022 жыл.
Mr. Incoul’s Misadventure. New York: Benjamin and Bell, 1887. The Truth About Tristrem Varick. Chicago: Belford, Clarke, 1888. Eden. Chicago: Belford, Clark, 1888. A Transaction in Hearts. New York: Belford, Clarke, 1889. A Transient Guest and Other Episodes. New York: Belford, Clarke, 1889. The Pace That Kills. Chicago: Belford, Clarke, 1889. Mary Magdalen. New York: Belford, 1891. The Facts In The Curious Case of Hugh Hyrtl, Esq. New York: P. F. Collier, 1892. Madam Sapphira. New York: F. Tennyson Neely, 1893. Enthralled. London: Tudor Press, 1894. When Dreams Come True. New York: P. F. Collier, 1895. Purple and Fine Women. New York; Ainslee, 1903. The Perfume of Eros. New York: A. Wessels, 1905. Vanity Square. Philadelphia: Lippincott, 1906. Daughters of the Rich. New York: Mitchell Kennerley, 1909. The Monster. New York: Pulitzer, 1912. The Paliser Case. New York: Boni and Liveright, 1919. The Ghost Girl. New York: Boni and Liveright, 1922. The Princess of the Sun and Other Decadent Stories. Snuggly Books, 2022.
Поэзия
Мақ және мандрагора. Нью-Йорк: Гарольд Винал, 1926 жыл.
Poppies and Mandragora. New York: Harold Vinal, 1926.
Аудармалар
Балзак: Тамақтан кейінгі әңгімелер [Миндарт Верельст ретінде]. Нью-Йорк: Джордж Дж. Кумбс, 1886 жыл. Мериме, Проспер және Теофиль Готье. Тамақтан бұрынғы әңгімелер [Миндарт Верельст ретінде]. Нью-Йорк: Брентаноу, 1887 жыл. Барби д’Оревилли. "Аты жоқ оқиға". Чикаго: Белфорд, 1891; Нью-Йорк: Брентаноу, 1919 (жаңа кіріспе). Клэр Спрагтың "Эдгар Салтус" еңбегінде келтірілген автордың кітаптар тізімінен аударылған.
Balzac: After Dinner Stories [as Myndart Verelst]. New York: George J. Coombes, 1886. Merimee, Prosper and Theophile Gautier. Tales Before Supper [as Myndart Verelst]. New York: Brentano’s, 1887. Barbey d’Aurevilly. Story Without A Name. Chicago: Belford, 1891; New York: Brentano’s, 1919 (new introduction). Adapted from the author bibliography that appears in Edgar Saltus by Claire Sprague.