Құбылмалы саңырауқұлақтың жаратылыстары: Ми-Го

Кіріспе

Х.П. Лавкрафттың Ктулху мифологиясындағы ойдан шығарылған нәсіл – Х.П. Лавкрафттың сыртқы әлемнен келген нәсілі. Ми-Го – Х.П. Лавкрафт жасаған және Ктулху мифологиясында басқа авторлар қолданған ойдан шығарылған сыртқы әлемнен келген нәсіл. Бұл жандар – өте дамыған хирургиялық, биологиялық, химиялық және механикалық шеберліктерінің арқасында сан алуан түрге бөлінетін саңырауқұлақ негізіндегі тіршілік формалары. "Қараңғылықтағы сыбыс" әңгімесінің басты кейіпкері көрген түрлері қанатты, адам бойындағы шабақтарға ұқсайды. Ми-Го алғаш рет Х.П. Лавкрафттың "Қараңғылықтағы сыбыс" (1931) әңгімесінде аталады. Дегенмен, олар осы әңгімеде "Югготтан" келген "саңырауқұлақтар" ретінде сипатталғандықтан, Лавкрафттың "Югготтан саңырауқұлақтар" (1929–30) сонет циклындағы арман әлемдеріндегі шетелдік өсімдіктер туралы бұрынғы сілтемелердің кеңейтілген нұсқасы деп қарастыруға болады.

Сипаттама

Ми Го – адам мөлшеріндегі ірі, қызғылт, саңырауқұлақ тәрізді, қабыршақты жәндіктерге ұқсас жаратылыстар; басы орнында пирамида тәрізді, ет тәрізді сақиналардан тұратын және мұрттармен жабылған “қисық эллипсоид” болады. Олардың ұзындығы шамамен 2 метр, ал қабыршақты денелерінде көптеген жұп мүшелер бар. Олардың жұқа, жарғақ тәрізді, қыран қанаттары бар, олар ғарыш кеңістігінің “эфирі” арқылы ұшуға қолданылады. Жерде қанаттары тиімді жұмыс істемейді. Лавкрафт мифологиясындағы басқа да бірнеше нәсілдерде де осындай қанаттар бар. Түпнұсқа әңгімеде бұл жаратылыстарды әдеттегі фотопленкамен бейнелеу мүмкін емес, себебі олардың денелері басқа әлемдік материядан құралған. Олар күннің немесе басқа жылу көзінің әсерінен жұмсалып, қызғанша, тоқтап тұру қабілетіне ие. Ми Го адамдарды Жерден Плутонға (содан әрі) және кері қайтаруға қабілетті, олар үшін тірі миды алып, оны “ми цилиндріне” орналастырып, сыртқы құрылғыларға қосып, көруге, естуге және сөйлеуге мүмкіндік береді. “Қараңғылықтағы сыбыс” повесінде Ми Го Ньярлатотеп пен Шуб Ниггуратты мақтап, құдайға табынудың бір түрін көрсеткені естіледі. Олардың моральдық жүйесі толығымен бөтен, сондықтан адамдар оларды өте қауіпті деп санайды. Югготтың бірінде Ми Го үшін қасиетті саналатын суреттер бар; олар Некрономиконнан алынған әртүрлі процестерде пайдалы. Бұл суреттердің көшірмелерін Ми Го сезе алады, ал оларды иеленгендер Жер бетіндегі қалғандарынан аңшылыққа түседі. “Қараңғылықтағы сыбыс” повесінің баяндаушысы “Сары белгі бауырластығы” деп аталатын ұйымдың саңырауқұлақтық қауіпті жоюға арналғанын біледі, бірақ бұл шындыққа сәйкес пе, жоқ па белгісіз, себебі бұл Ми Гоның жасырын күйінде қалуының себебі ретінде айтылған. “Хастур” есімі басқа да көптеген орындар мен нәрселермен қатар айтылады, соңында Август Дерлет оған “Аты аталмауы тиіс” деген атау берген, құдайға ұқсас жаратылысқа айналдырды. Алайда Лавкрафттың әңгімесінде Ми Гоның адам досы “Ньярлатотеп пен Шуб Ниггуратпен бірге” құрметке ие болған тұлғалар тізімінде “Аты аталмауы тиіс” және “Хастурды” Сары белгіге табынумен байланыстырып, Ми Гоның Жердегі жұмысына қарсы тұрғанын айтады. Лавкрафт Хастур мен “Аты аталмауы тиіс” арасында ешқандай байланыс жасамады және тіпті Хастурдың жаратылыс екенін де көрсетпеді; мұны Дерлет жасады.

The Mi Go are large, pinkish, fungoid, crustacean like entities the size of a man; where a head would be, they have a "convoluted ellipsoid" composed of pyramided, fleshy rings and covered in antennae. They are about 5 feet (2 m) long, and their crustacean like bodies bear numerous sets of paired appendages. They possess a pair of membranous bat like wings which are used to fly through the "aether" of outer space. The wings do not function well on Earth. Several other races in Lovecraft's Mythos also have wings like these. In the original short story, the creatures cannot be recorded using ordinary photographic film, due to their bodies being formed from otherworldly matter. They are capable of going into suspended animation until softened and reheated by the sun or some other source of heat. The Mi Go can transport humans from Earth to Pluto (and beyond) and back again by removing the subject's living brain and placing it into a "brain cylinder", which can be attached to external devices to allow it to see, hear, and speak. In "The Whisperer in Darkness" the Mi Go are heard to give praise to Nyarlathotep and Shub Niggurath, suggesting some form of worship. Their moral system is completely alien, making them seem highly malicious from a human perspective. One of the moons of Yuggoth holds designs that are sacred to the Mi Go; these are useful in various processes mentioned in the Necronomicon. It is said that transcriptions of these designs can be sensed by the Mi Go, and those possessing them shall be hunted down by the few remaining on Earth. The narrator of "The Whisperer in Darkness" learns that, ostensibly, a group known as the Brotherhood of the Yellow Sign is dedicated to hunting down and exterminating the fungoid threat, though it is unknown if this is actually true since it was given as a pat explanation for the Mi Go remaining hidden. The name "Hastur" is mentioned in passing among several other places and things, was eventually applied into a god like alien being by August Derleth who gave Hastur the title "Him Who is Not to be Named". However, in Lovecraft's story, a human ally of the Mi Go mentions "Him Who Is Not to Be Named" in the list of honored entities along with Nyarlathotep and Shub Niggurath, and "Hastur" in connection with the cult of the Yellow Sign opposing the Mi Go's work on Earth. Lovecraft never made a connection between Hastur and "Him Who Is Not to Be Named", and indeed did not even imply Hastur was a being; Derleth was the one to do so.