Никколо дель Аббате: Италиялық суретші және Маньеризм мектебінің өкілі
Niccolò dell'Abbate
Никколо дель Аббате (1509-1571) – италиялық суретші, маньеризм мектебінің өкілі. Фонтенбло мектебі арқылы Италия Ренессансын Францияға таныстырды. Суреттері, биографиясы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық суретші Никколо делл’Аббате, кейде Никколо және Аббате (1509 немесе 1512–1571) – фреска және май бояуларында жұмыс істеген итальяндық маньеризм суретшісі. Ол Эмилия мектебінің өкілі және итальяндық Ренессансты Францияға таныстырған Фонтенбло мектебінің суретшілер тобының құрамына кірген. Оны "Никколо" немесе "Аббате" деген аттармен кездестіруге болады, бірақ біріншісі дұрыс.
Italian painter
Niccolò dell'Abbate, sometimes Nicolò and Abate (1509 or 15121571) was a Mannerist Italian painter in fresco and oils. He was of the Emilian school, and was part of the team of artists called the School of Fontainebleau that introduced the Italian Renaissance to France. He may be found indexed under either "Niccolò" or "Abbate", though the former is more correct.
Өмірбаян
Николо делл-Абат Модена қаласында скрипкашының ұлы болып дүниеге келген. Ол Альберто Фонтанамен бірге Антонио Бегарелли шеберханасында оқыды, ең әйгілі туындылары – жас музыканттардан тұратын перспективалық дөңгелек композициясы бар сарай төбесіндегі концерт, «Судағы Сото» (1540-шы жылдардың басында), Соранядағы Рокка Мели Лупидегі Геркулес бөлмесі (1540–43 ж.ж.), сондай-ақ Реджо-Эмилиядағы Палаццо Касоттиден алынып тасталған лоджия фрескалары. 1547 жылы Болоньяға қоныс аударғанда Корреджио мен Пармиджаниноның ықпалымен стилі өзгерді. Болоньяда оның көптеген суреттерінде әсем пейзаждар, аң ауру және сарайдағы махаббат тақырыбындағы аристократиялық жанрлық көріністер бейнеленген, олар көбінесе мифологиялық сюжеттермен байланысты болды. Осы кезеңде ол Палаццо Поггиді безендіріп, Модена маңындағы Сассуолодағы герцог сарайында «Орландо Фуриозо» эпопеясын бейнелейтін фрескалар циклын жасады. Болоньяда Ариостоның «Орландо Фуриозо» туындысының иллюстрациялары да сақталған, және ол Рафаэль мен Тициан сияқты шеберлермен салыстырылатын сонетте мақталып айтылған.
Niccolò dell'Abbate was born in Modena, the son of a violinist. He trained together with Alberto Fontana in the studio of Antonio Begarelli, and notably a courtly ceiling Concert composed of a ring of young musicians seen in perspective, Sotto in Su (early 1540s), and the Hercules Room in the Rocca Meli Lupi at Soragna (c. 1540–43), and possibly the loggia frescoes removed from Palazzo Casotti at Reggio Emilia. His style was modified by exposure to Correggio and Parmigianino, when he moved to Bologna in 1547. In Bologna, most of his painting depicted elaborate landscapes and aristocratic genre scenes of hunting and courtly loves, often paralleled in mythologic narratives. It was during this time that he decorated the Palazzo Poggi, and executed a cycle of frescoes illustrating Orlando Furioso in the ducal palace at Sassuolo, near Modena. Bologna is also the location of his illustrations for Ariosto's Orlando Furioso, and where he was celebrated in a sonnet which compares him to Raphael and Titian among others.
Шығармалары
Николо ең әйгілісі – мифологиялық пейзажтары, ол фламанд әлемдік пейзажын француз өнеріне енгізді, мысалы, Лондон Ұлттық галереясындағы «Орфей және Эвридиканың өлімімен пейзаж» және Луврдегі «Прозерпинаның зорлануы». Ол сонымен қатар көптеген әсем әрі шебер суреттерімен де танымал. Оның фрескаларының көп бөлігі сақталмаған, бірақ Луврде оның суреттерінен тұратын жинақ бар. 1643 жылы Австрия регенті Анна оның көптеген картиналарын өртеп жіберді. Карл IX үшін салған кейбір пейзаждары 17 ғасырдың Клод Лоррен және Николя Пуссен сияқты суретшілеріне үлкен әсер етті.
Niccolò is best known for his mythological landscape subjects, which introduced the Flemish world landscape into French art, such as the Orpheus and Landscape with the Death of Eurydice in the National Gallery, London and the Rape of Proserpine in the Louvre, and for his profuse and elegant drawings. Not many of his frescoes have survived; however, the Louvre does have a collection of his drawings. Many of his canvasses were burnt in 1643, by the Austrian regent, Anne. Some of his landscapes for Charles IX were influential for the 17th century painters Claude Lorrain and Nicolas Poussin.