Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Голландия теңізші офицері (1599–1658)
Dutch naval officer (1599–1658)
Витте Корнелизон де Вит (28 наурыз 1599 – 8 қараша 1658) – Сексен жылдық соғыс және бірінші ағылшын-голландия соғысында қызмет еткен голландиялық теңізші офицері.
Witte Corneliszoon de With (28 March 1599 – 8 November 1658) was a Dutch naval officer who served during the Eighty Years' War and the First Anglo Dutch War.
Ерте өмір және балалық шағы
Де Вит Брайль немесе Брилл маңындағы Хугендейк ауылында, Мартен Тромптың бір жыл бұрын туған қалашығында дүниеге келді. Аңыз бойынша, олар жастайынан дос немесе бәсекелес болған, бірақ мұны растайтын дәлел жоқ. 1602 жылы әкесі қайтыс болды, одан кейін үш ұлы – Виттеден басқа Абрахам мен Андриес, сондай-ақ қызы Катарина қалды. Де Виттер отбасы меннониттер және қатаң бейбітшілдер еді; 1610 жылы Витте, әлі крещение алмайтын анабаптист ретінде, кальвинист пасторынан крещение рәсімін қабылдады, осылайша зорлық-зомбылыққа қолданудағы шектеулерден босап, өйткені ол табиғатынан бейбітшілік іздемейтін еді. Бірнеше сәтсіз жұмыстан кейін, 1616 жылдың 21 қаңтарында он алты жасында ол алғашқы теңіз сапарына Голландияның Шығыс Индиясына (Голландиялық Шығыс Индия компаниясы – VOC) аттанды. Ол капитан Ниен Хуйген Шапенхамның «Гуден Лиу» кемесінде каюта мальчигі болып қызмет етті, бұл флот бес кемеден тұрды. 1616 жылдың 13 қарашасында Бантамға жетті. 1617 жылдың қазан айына дейін ол Үндістанның Коромандел аймалына екі сауда сапары жасады. Кейін ол губернатор Ян Питерсзун Коэннің жеке қызметкері болды. 1618 жылы Джакарта қоршауында капрал болып қызмет етті. 1618 жылдың 8 қазанында «Гуден Лиу» кемесімен үйіне қайтып, 1619 жылдың 23 мамырында Брильге оралды. 1620 жылдың 20 тамызында ол Гельдерландта Шапенхамның басшылығымен Лабиринт адмиралтействосында шкипер (сол кездегі ең жоғары сержанттық шені) болып қызмет етті. 1620 жылдың желтоқсанынан бастап Гельдерланд адмирал Виллем Хаултен де Зоэттің Барбариялық қарақшыларға қарсы экспедициясына қатысты және 1621 жылдың тамызында қайтып келді. 1622 жылдың көктемінде Де Вит Шапенхамның кемесіне лейтенант болып тағайындалды. Шапенхам ауырған кезде Де Вит Балтық теңізінде конвой міндетін орындау кезінде Гельдерландтың командирі, іс жүзінде капитан болып қызмет етті. Шапенхам жазылғаннан кейін Де Вит қысқа мерзімге Маурицтегі сельдь флотын қорғауға көшті. 1622 жылдың шілдесінде Де Вит Дельфттегі флагман-капитан, ал Шапенхэм вице-адмирал болды. 1623 жылдың 29 сәуірінен бастап ол Амстердам адмиралтействосы ұйымдастырған рейдтің жетекшісі болды, нәтижесінде «Нассау флоты» Американың батыс жағалауындағы испан иеліктеріне қарсы жіберілді; бұл флот 1624 жылдың наурыз айында Хорн мүйісін айналып өтті. Капитан ретіндегі алғашқы сапарында Де Вит кейінірек аңызға айналған қатаң тәртіптілігін көрсетті: 13 сәуірде оның алты адамы кемесінен қашып, Хуан Фернандес аралына жетіп, тұрақты ұрып-сапалаудан және қамшылаудан құтылуға тырысты. Қазан айына дейін флот испандық кемелер мен елді мекендерге шабуыл жасады; бір шайқаста Де Вит мушкеттен түскен оқтан жарақат алды. Содан кейін Тынық мұхиты арқылы Мариана аралдары арқылы Индияға бет бұрды. 1625 жылдың 5 наурызында Дьи Вит, Амбон губернаторының өтініші бойынша, аралды қиратты, 90 000 гвоздика ағашын жойды, осы тауардың бағасын арттыру мақсатында. Шапенхам қайтыс болғаннан кейін, 1626 жылдың 6 ақпанында ол Республикаға қайтып келді, төрт кемеден тұратын Spice Fleet флотының вице-адмиралы (United Oostindische Compagnie қызметінде), оның құны бес миллион гульдерге бағаланды. 1626 жылдың 22 қыркүйегінде ол оралды, осылайша әлемді айналып өтті, бұл жетістік оған үлкен мақтаныш сыйлады. Отанына оралғаннан кейін ол анасы мен әпкесі қайтыс болғанын естіді; ол жарты жыл бойы жағада болды.
De With was born on a farmstead in the hamlet of Hoogendijk near Brielle or Brill, the very town in which Maarten Tromp had been born a year earlier. According to legend, they were friends or even already rivals in their youth, but there is no proof of this. His father died in 1602, leaving behind three sons, besides Witte also Abraham and Andries, and a daughter Catharina. The De With family were Mennonites and strict pacifists; in 1610, Witte, as an anabaptist not yet baptised, obtained a baptism by a Calvinist preacher so that he would no longer feel constrained in using violence, as he was by nature not a peace seeking boy. After some failed minor jobs, he went on his first sea voyage to the Dutch East Indies on 21 January 1616 when he was sixteen, as a cabin boy on Captain Geen Huygen Schapenham's ship the Gouden Leeuw, part of a Dutch East India Company (VOC) fleet of five vessels. He arrived at Bantam on 13 November 1616. Until October 1617, he participated in two trade voyages to Coromandel in India. Afterwards, he became manservant of governor Jan Pieterszoon Coen. He served as a corporal during the siege of Jakarta in 1618. On 8 October 1618, he sailed home on the Gouden Leeuw, returning to Brill on 23 May 1619. On 20 August 1620, he took service with the Admiralty of the Maze as a schipper (then the highest NCO rank), still under Schapenham on the Gelderland. From December 1620, the Gelderland participated in an expedition by Admiral Willem Haultain de Zoete against the Barbary Corsairs, returning in August 1621. In spring 1622, De With was appointed lieutenant on Schapenham's vessel. When the latter became ill, De With functioned as commandeur, acting captain, of the Gelderland during convoy duty in the Baltic. When Schapenham recovered, De With served for a short period on the Maurits to protect the herring fleet. In July 1622, De With became flag captain of Delft of now Vice Admiral Schapenham, who, from 29 April 1623, carried out the spectacular raid organised by the Admiralty of Amsterdam, sending the so called "Nassau fleet" against the Spanish possessions on the west coast of America; this fleet rounded Cape Horn in March 1624. On his first voyage as a captain, De With already showed he was the strict disciplinarian of later legend: on 13 April, six of his men deserted his ship and the constant beatings and floggings to flee to the uninhabited island of Juan Fernández. Until October, the fleet attacked Spanish shipping and settlements; during one of the actions, De With was wounded by a musket bullet. Then, it crossed the Pacific, sailing via the Mariana Islands to the Indies. Reaching Ternate in the Spice Islands on 5 March 1625, De With, himself on request of the governor of Ambon in a punitive action, laid waste to the island, destroying by his own count 90,000 clove trees of the inhabitants, to increase the price of this commodity. He departed for the Republic on 6 February 1626, after the death of Schapenham, as Vice Admiral (in service of the Verenigde Oostindische Compagnie) of a Spice Fleet of four ships, then worth five million guilders. He returned on 22 September 1626, thus having circumnavigated the globe, a feat in which he took much personal pride. On his return, he learned that his mother and sister had died; he remained on shore for one and a half years.
Испанияның қазыналық флотын тұтқындау
1627 жылы Де Вит алғаш рет үйленді, Ниувенхорннан оның екінші туысы Мария де Витпен. 1628 жылдың сәуірінде олардың тұңғыш баласы Корнелис қайтыс болды. Сол жылы Де Вит, WIC қызметіне қабылданып, 20 мамырдан бастап испан қазына флотын басып алу экспедициясы кезінде адмирал Пит Хейннің Амстердамдағы флаг-капитаны болды. Қыркүйекте бұл шабуыл Куба жанында сәтті аяқталды. 1629 жылдың 10 қаңтарында флот Республикаға оралды. Он бір миллион гульдендік олжадан Де Вит шамамен 500 гульден алды, ол оны қанағаттандырмады, себебі ол тамыз айында баркті басып алып, оның экипажы қазына флотының орналасқан жері туралы маңызды ақпарат бергенін өзінің шешуші рөліне есептеді. 1629 жылы голландтың бес адмиралтействосы Хейнге, іс жүзінде олардың жаңа бас қолбасшысына, штабын арнайы тактикалық-оперативтік офицермен кеңейтуге рұқсат беруден бас тартты, бұл қызметке Хейн Де Витті қарастырған. Де Вит енді "Vlieghende Groene Draeck" кемесіне флаг-капитан болып тағайындалуға үміттенеді, бірақ оның орнына адмирал Мартен Тромп таңдалды. Де Вит маусым айында "Принс Хендрик" кемесінің капитаны болды; сол айда Хейн шайқаста қаза тапты. Көктемде көтерілуге үмітін жоғалтқан Де Вит қараша айында тікелей теңіз қызметінен кетті. Қыркүйек айында оның қызы Корнелия дүниеге келді. 1630 жылдың мамырынан 1633 жылға дейін Де Вит Грот-Виссерийдің комиссары болды, бұл шабақ флотын басқару және әскери түрде қорғаумен айналысатын әкімшілік орган. Алайда, бұл өзгеріс көбінесе формалдық болды, өйткені осы міндеттерді орындау үшін әдеттегі соғыс кемелері қолданылды: Де Вит "Принс Хендрик" кемесінің капитаны қалды және адмиралдар осы кемені пайдаланғанда флаг-капитан ретінде жұмыс істеді. 1631 жылдың мамырында оның бірінші әйелі қайтыс болды. Тамызда ол он сегіз жасар Хиллегонда ван Гохқа, Роттердамдық ақсүйек отбасының қызына қайта үйленді. 1633 жылы оның екінші ұлы Корнелис дүниеге келді, бірақ бала 1634 жылдың шілдесінде қайтыс болды. 1634 жылдың басында Де Вит төрт айға теңіз күштеріне қайта қосылды, онда лейтенант-адмирал Филипс ван Дорп Бискай шығанағына экспедиция үшін "Принс Хендрик" кемесін өз флагманы ретінде пайдаланды. Саяхат барысында вице-адмирал Яспер Лифхеббердің Де Виттің үстемдік танытуына наразы екені анық болды. Екі адам арасындағы шиеленіс көтере берді, Де Вит науқанның ортасында кемесін және осылайша теңіз күштерін тастап кетті. 1635 жылдың қазанынан 1636 жылдың қазанына дейін ол Брильде кеңесші болды; 1636 жылы оның төртінші баласы Мария дүниеге келді. 1637 жылдың қазанында ол Брильде диакон болып тағайындалды. Де Вит енді негізінен ата-анасынан мұрагерлікке алған жерінен түсетін кірістен өмір сүрді, оған өзен балық аулау кемесіне үлесі қосылды.
In 1627, De With married for the first time, with his second cousin Maria de With from Nieuwenhoorn. In April 1628, their first child, Cornelis, died. The same year, De With, entering the service of the WIC, became flag captain on the Amsterdam to Admiral Piet Heyn during an expedition from 20 May to capture the Spanish treasure fleet. In September this attack was successful near Cuba. On 10 January 1629 the fleet returned to the Republic. Out of the bounty of eleven million guilders, De With was granted about 500 guilders, with which he was very dissatisfied, as he imputed to himself a crucial role in the capture by taking a barque in August, the crew of which provided essential information regarding the whereabouts of the treasure fleet. In 1629, the five Dutch admiralties refused to allow Heyn, effectively their new supreme commander, to enlarge his staff with a special tactical operational officer, for which function Heyn had De With in mind. De With now hoped to be appointed flag captain on the Vlieghende Groene Draeck, but Admiral Maerten Tromp was chosen instead. De With was made captain of the Prins Hendrik in June; the same month Heyn was killed in action. Disappointed and despairing of ever being promoted, De With left direct naval service in November. In September, his daughter Cornelia was born. From May 1630 to 1633, De With was Commodore of the Grote Visserij, the administrative body controlling and militarily protecting the Herring Fleet. The change, however, was largely a formality as regular warships were used for this task: De With remained captain of the Prins Hendrik and functioned as flag captain whenever admirals had to make use of this vessel. In May 1631, his first wife died. In August, he remarried the eighteen year old Hillegonda van Goch, the daughter of a Rotterdam patrician. In 1633, his second son Cornelis was born, but the boy died in July 1634. Early in 1634, De With rejoined the navy for four months when Lieutenant Admiral Philips van Dorp used the Prins Hendrik as his flagship for an expedition in the Gulf of Biscay. During the voyage it became clear that Vice Admiral Jasper Liefhebber resented the domineering attitude of De With. Tensions between the two men became unbearable, and De With left his ship and thus the navy in the middle of the campaign. From October 1635 to October 1636, he was schepen in Brill; in 1636 also, his fourth child was born, Maria. In October 1637, he was appointed deacon in Brill. De With now mainly lived from rent on the land inherited from his parents, supplemented by a share in a river fishing vessel.
Даунс шайқасы
Тромп пен Де Вит Ван Дорппен болған қақтығыстан кейін теңіз күшінен кетіп қалды. Голландияның ең талантты екі теңіз офицері штадхолдер Фредерик Генридің бес адмиралтействосымен ауыр голландиялық теңіз әкімшілігін орталықтандыруға жасаған тырысысымен қиындыққа тап болды. Ван Дорп пен Лифхейбер батыл адамдар болғанымен, нашар басқарушылар еді. Қайта ұйымдастырудың көптеген қиындықтары мен саяси тартыстардан шаршаған олар, жас және қабілетті Тромп пен Де Витпен алмастырылатынынан қорқып жүрді. Бірақ, соңғысының қызметтен алынуы тек қана қажеттіні кейінге шегерді. 1637 жылдың жазында флотты жабдықтау жүйесі құлап, ашқан және шөлдеген теңізшілерді жалпы көтеріліс қаупіне жеткізді. Дюнкеркерлер голландиялық кемелерге шабуыл жасау үшін голландиялық блокаданы бірнеше рет бұзып өтті. Англия королі Карл I дағдарысты пайдаланып, Голландияның Солтүстік теңіздегі сельдь балықшыларын балық аулауға рұқсат алу үшін төлем жасауға мәжбүр етті. Бұл жағдай үлкен наразылық тудырды, сол себепті Ван Дорп отставкаға кетуді ұсынғанда, Фредерик Генри оны қабылдауға мәжбүр болды және Лифхейберді де қызметтен босатты. 29 қазанда оларды Тромп пен Де Витпен алмастырды. Алайда, Де Вит жоғары қолбасшылыққа тағы да бас тартқанда қатты көңілі қалды. Оның орнына, Голландия және Батыс Фризияның вице-адмиралы ретінде, ол лейтенант-адмирал Тромптың қолбасшылығында екінші болып қалды. Де Вит Тромптың басшылығымен Даунс шайқасында (1639 ж.) шайқасты, онда испандық флот жойылды. Бұл жеңістен кейін Де Вит Тромптың танымалдығына қызғанышпен қарады. Сол шайқаста ол Зеландияның вице-адмиралы Йохан Эверценді жау қылып, оны қорқақтық пен ашкөздікпен айыптады.
Tromp as well as De With had left the navy after a conflict with Van Dorp. The two most talented Dutch navy officers were sidetracked by the attempt of stadtholder Frederick Henry to centralise the cumbersome Dutch naval administration with its five admiralties. Both Van Dorp and Liefhebber were brave men but poor managers. Overworked by the many difficulties and political strife brought by the reorganisation, they feared being replaced by the younger and more competent Tromp and De With. However, the removal of the latter only delayed the inevitable. In the summer of 1637 the fleet supply system collapsed, bringing the hungry and thirsty sailors to the brink of a general mutiny. The Dunkirkers repeatedly broke through the Dutch blockade of Dunkirk to attack Dutch shipping. Charles I of England exploited the crisis to force Dutch North Sea herring fishers to pay for fishing permits. All that caused such an outcry that when Van Dorp offered his resignation, Frederick Henry was forced to accept it, also firing Liefhebber. He replaced them on 29 October with Tromp and De With. However, De With was again severely disappointed when he was refused supreme command. Instead, as Vice Admiral of Holland and West Frisia, he was second in command under Lieutenant Admiral Tromp. De With fought under Tromp at the Battle of the Downs (1639), where the Spanish fleet was destroyed. De With became very jealous of Tromp's popularity after this victory. In the same battle, he made an enemy of Zealandic Vice Admiral Johan Evertsen, and accused him of cowardice and avarice.
Әскери соттың
1640 жылы Де Вит сот алдына тартылды, өйткені оның флоты дауылға ұшырап, ол Хеллевоцлуиске жалғыз оралды. Әскери сотты Мартен Тромп басқарды, және ол ақталғанмен, Де Вит Тромп өзіне қарсы куәлерге әсер етуге тырысқан деген ойға келді. 1644 және 1645 жылдары Феммарн шайқасында да, Де Вит, сауда кемелерінің үлкен конвойымен (кейінгі жылы қайтып келген 702 кеме) бірге Данияға қарсы күш көрсетті, олар жол ақысын арттыруға тырысты. Швеция-Дания соғысының аяқталуы және Балтық теңізіндегі Де Виттің Голландия теңіз үстемдігі Амстердам бургомистрі және Штаттар Генералдығының мүшесі Андрис Бикердің күшіне, ал емес Оранж штадхолдері Фредерик Хендрикке байланысты болды. 1647 жылы Де Вит португалдықтардың шабуылынан Голландияның Бразилия колониясына көмектесу үшін жабдығы нашар флотымен жіберілді. Ол Бразилия Кеңесімен ынтымақтасудан бас тартты, және айлар бойы соғыс жүргізілгеннен кейін, флоты азық-түлік жетіспеушілігінен нашарлаған соң, 1649 жылдың қараша айында қалған екі теңізге лайықты кемемен бұйрыққа қарсы Нидерландыға қайтып келді. Оралғаннан кейін ол Бразилия колониясының саясатына шағымдану үшін Штаттар Генералдығына барды, бірақ өзі тұтқындалды, 259 тармақ бойынша бағынбаушылық және дезертирлік айыпталды және бас кесуге жақын сотталды. Ол тек Голландия Штаттарының араласуымен құтқарылды, олар адмиралдарды өлімге кесуге олардың эксклюзивті құқығын көрсетті. 1651 жылдың ақпан айында ол көптеген айыптардан ақталды, жазасы сол кезеңдегі жалақысынан айырумен шектелді. 1651 жылдың қыркүйегінде Де Вит қайтадан конвой міндетін атқарды.
In 1640, De With was brought to trial when, his fleet having been dispersed by a storm, he had returned to Hellevoetsluis alone. The court martial was presided by Maarten Tromp and though he was acquitted, De With had the compulsive notion that Tromp had tried to influence witnesses against him. Both in Battle of Fehmarn (1644) and 1645, De With, along with an enormous convoy of merchantmen (702 on the return voyage of the latter year) forced the Sound against the Danes, who had tried to impose higher toll rates. The end of the Swedish Danish war and the Dutch naval dominance under De With in the Baltic Sea rested on the power of Andries Bicker, burgomaster of Amsterdam and member of the States General and not on that of the Stadtholder Frederik Hendrik of Orange. In 1647, De With was sent with a poorly equipped fleet to assist the Dutch colony of Brazil from attack by the Portuguese. He refused to cooperate with the Council of Brazil and, after many months of conflict during which his fleet deteriorated through lack of supplies, he returned against orders with the two remaining seaworthy ships to the Netherlands in November 1649. On his return, he went to the States General to complain about the policy of the colony of Brazil but was himself arrested, charged of insubordination and desertion on 259 points and nearly condemned to decapitation. He was saved only by the intervention of the States of Holland, which pointed out their exclusive right to condemn admirals to death. In February 1651, he was acquitted of most charges, the punishment being reduced to a loss of wages for the period involved. In September 1651, De With was again on convoy duty.
Бірінші ағылшын-голланд соғысы
Бірінші ағылшын-голланд соғысында, Англия Республикасына қарсы, 1652 жылдың күзінде лейтенант-адмирал Мартен Тромп Штаттар Генералдығының наразылығына түскенде, Де Вит Кентіш Нок шайқасында голланд флотына басшылық етті, бірақ міндетін орындай алмады. Моральдық тұрғыдан күйреген ол көптеген айлар бойы үйде ауырып жатты, ал Тромп оны Дунгенесс шайқасы мен Портленд шайқасында ауыстырды. 8 мамырда Тромп ресми түрде жоғарғы қолбасшы болып қайта тағайындалды, ал Де Вит Тромптың басшылығымен Габбард шайқасы мен Тромп қаза болған Шевенинген шайқасындағы келесі шайқастардағы әрекеттерге қатысты. Де Вит 14 тамыз бен 22 қыркүйек аралығында уақытша қолбасшы болды, бірақ оның қиын мінезіне байланысты голланд флотының тұрақты қолбасшылығынан бас тартты, оның орнына лейтенант-адмирал Якоб ван Вассенаер Обдам тағайындалды. 1654 және 1656 жылдар аралығында ол әрекетсіз болды, тек Данцигке көмек көрсету үшін теңізге шықты.
In the First Anglo Dutch War against the Commonwealth of England, when Lieutenant Admiral Maarten Tromp in the autumn of 1652 fell in disgrace with the States General, De With commanded the Dutch fleet at the Battle of the Kentish Knock but failed in his mission. Morally broken, he remained ill at home for many months, while Tromp replaced him for the Battle of Dungeness and the Battle of Portland. On 8 May Tromp officially became supreme commander again and De With fought as subcommander under Tromp in the subsequent actions: the Battle of the Gabbard and the final Battle of Scheveningen in which Tromp died. De With was temporary commander between 14 August and 22 September but was denied permanent command of the Dutch fleet because of his difficult personality in favour of Lieutenant Admiral Jacob van Wassenaer Obdam. Between 1654 and 1656 he was inactive, only sailing again for the relief of Danzig.
Даниямен қақтығыс
Торстенссон соғысы басталғаннан кейін голландиялықтар Швецияны ашық түрде қолдады. Бейбіт келісімге қол қойылғаннан кейін голландиялықтар Даниядан жол ақысын төмендетуді үміттенеді, бірақ бұл орындалмады. Бұл Нидерланд Республикасында саяси шиеленісті күшейтті. Жауап ретінде Витте де Вит басқаратын 48 кемеден тұратын флот, үш жүз сауда кемесін сүйреп, Дания жол ақысын төмендеткенше ешқандай төлем жасамай, Зунд жолымен жіберілді. Де Витке, егер даниялықтар кедергі келтірсе, күш қолдануға рұхсат берілді. 1645 жылдың шілдесінде ол келді, Дания монархы бұл оқиғаны өз көзімен көргісі келді. Де Вит оны көргенде салам түсірді, бірақ жауап алмады. Даниялықтар мұны өте қорлаушылық деп қабылдады. Голландия флоты асықпады, соның салдарынан Кристиан IV-нің мойынсұнудан басқа жолы қалмады. Одан кейін келісімге қол қойылып, даниялықтар маңызды жеңілістерге келісті.
After the commencement of the Torstensson War, the Dutch public openly expressed support for Sweden. Following the peace settlement, the Dutch hoped for reduced tolls, by Denmark which did not happen. This led to heightened political tensions. in the Dutch Republic. In response, a fleet comprising 48 ships under Witte de With, escorting three hundred merchant vessels, was dispatched through the Sound with the intent of paying zero tolls until the Danish lowered the tolls. De With was instructed to use force if the Danes intervened. In July 1645, he arrived, the Danish monarch wanted to see this in person, De With raised his hat when he saw him, receiving no response. The Danes perceived this as a humiliation. The Dutch fleet was in no hurry to leave, and Christian IV realized he had no choice but to concede. A treaty was subsequently signed, wherein the Danes made significant concessions.
Сонда шайқасында қаза тапқандар
Де Вит 1658 жылы қарашада Солтүстік соғыстар кезінде Соунд шайқасында қаза тапты, Копенгагенді шведтерден босату үшін голланд флотының алғы шебіне басшылық етіп тұрғанда. Оның кемесі "Бредерод" Оресундта жаумен қоршалып, қарап қалды. Ол біріншіде сол жамбасына, ал сағаттардан кейін кеудесіне мылтық оғы тиді. Швед әскері кемеге шабуыл жасағанда, ол қылышын беруден бас тартты, екеуімен тізе бүгіп күресіп, "Мен осы қылышты Голландия үшін көп жыл бойы адал қызмет етіп келдім, енді оны қарапайым сарбаздарға тапсырмаймын!" деді. Ол құлап, кабинасына апарылды, өзі жеке швед кемесіне дейін баруға тырысты, қайтадан құлап, көз жұмды. Оның денесі Швеция королі Карл X-тің бұйрығымен бальзамдалды және Эльсинор қалалық үйінде соғыс трофеі ретінде шведтерге көрсетілді. 1659 жылдың қаңтарында олар оның денесін Данияның Копенгагендегі сарайына тапсырды. Даниялықтар құрмет көрсеткеннен кейін, ол Нидерландыға жеткізіліп, 7 қазанда Ротердамда зор салтанатпен жерленді, Санкт-Лаврентий шіркеуіне, онда неміс бомбалауынан зардап шеккен мармарлы бейіт ескерткіші, 1940 жылдың 14 мамырында, әлі де көрініп тұр.
De With met his end in November 1658 at the Battle of the Sound, during the Northern Wars, commanding the vanguard of the Dutch fleet relieving Copenhagen from the Swedish. His ship; the Brederode, was grounded and surrounded by the enemy at Oresund. He was first shot through the left thigh by a musket ball and hours later through the breast. When Swedish soldiers boarded the ship he refused to surrender his sword, wrestling with two of them on his knees and exclaiming: "I have faithfully wielded this sword so many years for Holland, so I won't give it up now to some common soldiers!" He collapsed, was brought to his cabin to recover, insisted on walking by himself over the gangplank to the Swedish ship, collapsed again and died. His body was embalmed on orders of Charles X of Sweden and displayed as a war trophy in the town hall of Elsinore by the Swedes, who, in January 1659, delivered his body to the Danish court in Copenhagen; after the Danes had paid their homage, it was transported to the Netherlands and buried with great pomp in Rotterdam on 7 October, in the church of St Lawrence, where the marble grave memorial, restored after being damaged by the German bombardment of 14 May 1940, can still be seen.
Тромппен бәсекелестік
Де Вит әмірші Мартен Тромппен өмір бойы қарсыластыққа түсті. Голландиялық теңіз тарихшысы Йохан Карел Маринус Уорнсинк былай деді: "Оны бағыныштылары қорқынышпен жек көретін (бірнеше рет кеме экипаждары оны өз кемелерін флагмандық кеме ретінде пайдалануға жібермеді), өзіне теңдес жандардан қашып, үнемі жоғарыдағыларына бағынбаған". Де Вит сондай-ақ батыл, қабілетті және шебер теңізші ретінде танымал болды. 1639-1650 жылдар аралығында флотқа көрсетілген немқұрайлылық оны қатты ашуландырды.
De With had a lifelong rivalry with Admiral Maarten Tromp. As Dutch naval historian Johan Carel Marinus Warnsinck put it: "He was feared and hated by his inferiors (on several occasions, crews refused to let him on board to use their ship as flagship), shunned by his equals and always full of insubordination against his superiors". De With was also seen as courageous, competent and an excellent sailor. He was embittered by the neglect of the fleet between 1639 and 1650.
Памфлетші
Де Виттің ең қызықты қасиеттерінің бірі – оның белгілі памфлетші болуы, көптеген кітапшаларды анонимді немесе достарының есімімен жариялаған. Онда ол кейде әріптестерін мақтаса, көбінесе оларды қынжырлап, тіпті ұятқа қалдырған. Тромп – осы үш түрдің де сүйікті нысаны болды.
One of the more remarkable aspects of De With's personality was his being a notorious pamphleteer, publishing many booklets, anonymously or under the name of friends, in which he sometimes praised but more often ridiculed or even insulted his fellow officers. Tromp was a favourite subject for all three categories.