1652 жылғы Англия-Голландия соғысының теңіз шайқасы: Кентиш Нок шайқасы
Battle of the Kentish Knock
1652 ж. Англия-Голландия теңіз шайқасы: Кентиш Нок шайқасы туралы мағлұмат. Голландия флотының жеңілісі, Мартен Тромптың қызметтен шеттелуі. Теңіз соғысы тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1652 жылғы Бірінші ағылшын-голланд соғысының теңіз шайқасы
1652 naval battle of the First Anglo Dutch War
Кентш нок шайқасы (немесе Зеландия жақындау шайқасы) – Голландия Республикасы мен Англия флоттары арасындағы теңіз шайқасы. Ол 1652 жылдың 28 қыркүйегінде (Грегориан күнтізбесі бойынша 8 қазан) Бірінші ағылшын-голланд соғысы кезінде Солтүстік теңізде, Темза өзенінің сағасынан шамамен отыз шақырым шығысқа қарай орналасқан Кентш нок аймағында болды. Саяси, аймақтық және жеке дауларға байланысты іштен бөлінген голланд флоты тиянақты қарсылық көрсетуге шамасы келмеді және көп ұзамай екі кемесі мен көптеген қаза тапқандарына байланысты шегінуге мәжбүр болды. Голланд тілінде бұл шайқас Slag bij de Hoofden деп аталады.
The Battle of the Kentish Knock (or the Battle of the Zealand Approaches) was a naval battle between the fleets of the Dutch Republic and England, fought on 28 September 1652 (8 October Gregorian calendar), during the First Anglo Dutch War near the shoal called the Kentish Knock in the North Sea about thirty kilometres east of the mouth of the river Thames. The Dutch fleet, internally divided on political, regional and personal grounds, proved incapable of making a determined effort and was soon forced to withdraw, losing two ships and many casualties. In Dutch the action is called the Slag bij de Hoofden.
Негізгі мәліметтер
Голландиялық лейтенант-адмирал Мартен Тромп тамыз айында Шетланд аралдары маңында ағылшындарды шайқасқа әкелмегені үшін Нидерланд штаттарының генерал-эштабынан шеттетілді және оның орнына Конфедерациялық голландия флотының жоғарғы қолбасшысы болып Голландиялық вице-адмирал Витте де Вит тағайындалды, ол Мазе адмиралдығынан шыққан еді. Бұл Голландия және Зеландия провинциялары арасында бірден жарылысқа алып келді, себебі Де Вит Зеландия флотының қолбасшысы вице-адмирал Йохан Эверценнің жеке жауы болды, ал Эверцен өзі штаттармен туындаған қақтығыс салдарынан қызметтен кеткен еді. Бұрынғы шиеленістер Тромп пен Эверценнің екеуінің де бекем оранжистер болғандығымен азайтылған, бірақ Де Вит штаттар режимінің адал қызметшісі болды, ол Вильгельм II Оранскийдің қайтысынан бері голланд саясатына үстемдік етіп келді. Де Вит, айлар бойы жау флотын жоюға бағытталған, ағылшын шабуылдарынан қарсы сауда каравандарын пассивті түрде қорғаудың орнына, күшті теңіз саясатын жақтаған болатын, енді күштерін шоғырландырып, теңізді бақылауға мүмкіндік алды. Ол 25 қыркүйекте 1652 жылы Доверге жақын Даунста бекінген ағылшын флотына шабуыл жасау үшін Шонвельдтен аттанды және вице-комодор Михель де Руйтердің эскадрильясына қосылды. Флотқа бірден дауыл соғып, көптеген кемелерге зиян келтірді. Де Вит сонымен қатар сауда жолдарын қорғауға мәжбүр болды және екі айдан бері теңізде болған Де Руйтердің тоғыз кемесі жөндеу үшін портқа қайтуы керек екенін анықтады. Де Руйтер осы жағдайда ағылшындарды сауда флотынан алшақтатып, нақты шайқасқа түспегені жөн деп ұсынды, бірақ Де Вит шешуші шайқас беруге талап етті, былай деді: "Мен флотті жауға батыл жетелеймін; әйдіз оны қайта әкелсін!".
Dutch Lieutenant Admiral Maarten Tromp had been suspended by the States General of the Netherlands after his failure to bring the English to battle off the Shetland Islands in August, and replaced as supreme commander of the confederate Dutch fleet by the Hollandic Vice Admiral Witte de With of the Admiralty of the Maze. This caused an immediate rift between the provinces of Holland and Zealand as De With was the personal enemy of the commander of the Zealandic fleet, Vice Admiral Johan Evertsen, who himself had quit service because of a conflict with the States General. Earlier tensions had been moderated by the fact that both Tromp and Evertsen were staunch Orangists, but De With was a loyal servant of the States regime that had dominated Dutch politics since the death of stadtholder William II of Orange. De With, having for months advocated a more aggressive naval policy aimed at destroying the enemy fleet instead of passively defending the merchant convoys against English attack, now saw an opportunity to concentrate his forces and gain control of the seas. He set out to attack the English fleet at anchor at The Downs near Dover, departing from the Schooneveld on 25 September 1652, and joined the squadron of Vice Commodore Michiel de Ruyter. The fleet was immediately hit by a storm damaging many vessels. De With also had to protect the trade routes and discovered that nine of De Ruyter's ships, that had been on sea for two months, had to return to port for repairs. De Ruyter suggested that under the circumstances it was better to simply keep luring away the English from merchant fleets while declining to really fight, but De With insisted on delivering a decisive battle, stating: "I shall lustily lead the fleet to the enemy; the devil may bring it back again! ".