10 ғасырдағы ағылшын ақсұлы Быртнот және Малдон шайқасы
Byrhtnoth
Берхтнот Эссекстің 10 ғ. ақсүйекі, Малдон шайқасында қаза тапқан. «Малдон шайқасы» поэмасы, Толкиеннің пьесасы, қазіргі заманғы мүсіні – оның есімі сақталған шығармалар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
10 ғасырдағы ағылшын дворяны, Эссекс алдорманы Бертнот (931 – 11 тамыз 991) Малдон шайқасында қаза тапты. Оның есімі көне ағылшын тіліндегі beorht (жарық) және noþ (батылдық) сөздерінен құралған. Ол "Малдон шайқасы" атты көне ағылшын поэмасының, Дж. Р. Р. Толкиннің "Беорхтноттың үйге оралуы, Беорхтельмнің ұлы" атты қысқаша өлеңмен жазылған пьесасының және Малдондағы қазіргі заманғы мүсіннің тақырыбы болып табылады.
10th century English nobleman
Byrhtnoth , Ealdorman of Essex ( 931 11 August 991), died at the Battle of Maldon. His name is composed of the Old English beorht (bright) and noþ (courage). He is the subject of The Battle of Maldon, an Old English poem; J. R. R. Tolkien's short play in verse, The Homecoming of Beorhtnoth, Beorhthelm's Son; and a modern statue at Maldon.
Соғыста өлім
991 жылы викингтерге қарсы англосаксондық әскерді басқарған кездегі оның қазасы әйгілі көне ағылшын поэмасы "Мальдон шайқасының" тақырыбы болып табылады. Поэмада айтылғандай, оның викингтерге ыңғайлырақ орынға көшуге рұқсат беруі қатаң қателікке салды. Ол алты футтан асып, Мальдон шайқасында алпыс жас шамасында, "қу құлағындай ақ шашымен" болған. Ол шайқастың басында қаза тапқан десе де, кейбір деректер оны өлтіру үшін үш адам қажет болғанын, олардың бірі Бёрхноттың қолын жартылай кесіп тастағанын айтады. Бұрын ол бірнеше әскери жеңіске жеткен, көбінесе викинг шабуылдарына қарсы.
His death, while leading the Anglo Saxon forces against the Vikings in 991, is the subject of the famous Old English poem The Battle of Maldon. As presented there, his decision to allow the Vikings to move to a better position was fatal. He was said to stand well over six feet in height, and was around the age of sixty years at the Battle of Maldon, with "swan white hair". Although it is believed that he fell early in the battle, some say that it took three men to kill him, one of them almost severing Byrhtnoth's arm in the process. He had previously had several military successes, presumably also against Viking raiders.
Қорғаушылық және жерлеу
Byrhtnoth Элий аббаттығының демеушісі болды, оған көптеген ауылдарды сыйлады (оның ішінде Спэлдвик, Трампингтон, Реттендон, Сохам, Фулбурн, Импингтон, Памписфорд және Тевершем). Ол архиепископ Вулфстанмен бірге сонда жерленді. Liber Eliensis оның әйелі аббаттыққа оның ерліктерін бейнелейтін тоқыма немесе мата сыйлағанын жазды, бұл болжам бойынша Bayeux тоқымасы сияқты осындай туындының жалғыз сақталған мысалы. Бұл оның қайтысынан кейін дереу сыйланған, демек бұрын оның үйінде ілінген болуы мүмкін.
Byrhtnoth was a patron of Ely Abbey, giving it many villages (including Spaldwick, Trumpington, Rettendon, Soham, Fulbourn, Impington, Pampisford and Teversham). He was buried there alongside Archbishop Wulfstan the homilist. The Liber Eliensis records that his widow gave the Abbey a tapestry or hanging celebrating his deeds, presumably in the style of the Bayeux Tapestry, the only surviving example of such a work. This was given immediately after his death, so had probably been hanging in his home previously.
Қайта жерлеу
Оның мәйіті жерленгеннен кейін, оның және басқа алты саксондық «Эли шіркеуінің игіліктері» (сонымен қатар жеті «Мәсіхтің мойындаушылары» деп аталады) үш рет көшіріліп, қайта жерленді. Архиепископ Вулфстан алты епископпен (Швециялық Осмунд, Эльмхемдік Ательстан, Эльмхемдік Эльфвин, Эльмхемдік Эльфгар, Дорчестерлік Эаднот) және Бертнот ескі саксон аббат шіркеуіндегі жерлеу орындарынан шығарылды, ал 1150 жылдардың ортасында олардың сүйектері жаңа Норман шіркеуінің «Солтүстік бөлігінде» қайта жерленді, ол кезде ол Эли соборы болған еді. 1322 жылы орталық мұнарасы құлағаннан кейін жаңа сегізбұрышты кеңістік пайда болды, және солтүстік жағында хордың монастырь аймағын зыяратшылардың кіреберісінен және Этельтрит (Иеге Etheldreda) қасиетті орнына баратын жолдан бөлу үшін қабырға салынды. Осы қабырғаның ішінде жеті игілікші жерленді, олардың әрқайсысының суреттері зыяратшылардың кіреберісіне қарап тұрған әсем аркадада бейнеленді, мүмкін, мұндай жомарттықтан туындайтын мәңгілік құрмет туралы келушілерге еске түсіру үшін. Реформация кезінде қасиетті орындар жойылды және қажылық тоқтатылды, бірақ 1769 жылы хор орындықтары Октагоннан шығарылған кезде қабырға бұзылды, және Джеймс Бентам жеті игілікшінің қалдықтары әлі де бар екенін тапты, әрқайсысы жеке бөлімде, бірақ Бертноттың басы жоқ еді. Барлық дін қызметкерлерінің бойы 6 футтан (2 метрден) асатын болса, Бертноттың сүйектері оның 6 футтық (2 метрлік) бойға ие болғандығын көрсетті. 1781 жылдың 31 шілдесінде олар қайтадан салтанатты түрде собордың шығыс жағында, епископ Николас Уэсттің қаптамалық шіркеуінің готикалық сәнінде салынған нишаларда жерленді.
After his burial, his remains, along with those of six other Saxon 'benefactors of Ely Church' (also known as the seven 'Confessors of Christ') have been moved and reburied three times. Archbishop Wulfstan, with six bishops (Osmund of Sweden, Athelstan of Elmham, Ælfwine of Elmham, Ælfgar of Elmham, Eadnoth of Dorchester) and Byrhtnoth were all exhumed from their burial places in the old Saxon abbey church, and in the mid 1150s the remains were reinterred in the 'Northern Part' of the new Norman church, which by then had been made Ely Cathedral. Following the collapse of the central tower in 1322, a new octagonal space was created, and a wall was built on its north side to separate the monastic area of the choir from the pilgrim entrance and route to the shrine of Æthelthryth (St Etheldreda). Within this wall the seven benefactors were buried, with wall paintings of each in an elaborate arcade facing the pilgrim entrance, perhaps to remind visitors of the enduring respect that can accrue from such generosity. The shrines were destroyed and pilgrimages ceased at the Reformation, but in 1769, when the choir stalls were moved out of the Octagon, the wall was demolished and James Bentham found that the remains of the seven benefactors were still there, each in a separate compartment, although Byrhtnoth's was headless. All the clerics were estimated to be over 6 feet (2 m) tall, and Byrhtnoth's bones suggested that he stood at 6 feet (2 m). On 31 July 1781 they were again re interred, with considerable ceremony, at the far east end of the cathedral, in niches constructed within the gothic splendour of Bishop Nicholas West's Chantry chapel.
Отбасы
Бірхтнот Дамерхамның жесір ханышасы Этельфлоданың әпкесі Эльфледаға үйленген, осылайша Бірхтнот неке арқылы Эдгар патшаның туысы болды. Бірхтнот пен Эльфледаның қызы болғаны мәлім, ол Освигке үйленді, ол 1010 жылдың 5 мамырында Рингмир шайқасында қаза тапты. Бірхтноттың Леофлэд есімді қызы болған деген хабар бар, бірақ ол жаулаудан бұрынғы ешбір деректе көрсетілмейді. Бұл Леофлэд Освигке үйленген қыз болған болуы мүмкін.
Byrhtnoth was married to Ælfflæd, sister of the dowager Queen Æthelflæd of Damerham, making Byrhtnoth a kinsman of King Edgar by marriage. Byrhtnoth and Ælfflæd are identified to have had a daughter who married Oswig, who died 5 May 1010 in the Battle of Ringmere. Byrhtnoth is reported to have had a daughter called Leofflæd, but she is not mentioned in any pre Conquest source. This Leofflæd is likely the same as the daughter who married Oswig.
Мұра
2006 жылдың қазан айында Джон Даблдей салған мүсін Малдон серуен жолының соңына, Норти аралы мен Коузвей шайқасы болған жерге қарап қойылды. Шабуыл орнында оның «батыл жеңілісі мен қазасы» туралы жазылған Ұлттық сенім қорының тақтасы орнатылған. «Мальдон шайқасы» атты ағылшын-саксон поэмасымен қатар, Дж. Р. Р. Толкиннің «Беорхтонның оралуы, Беорхтемнің ұлы» атты қысқа аллитерациялық пьесасы Мальдон шайқасы алаңында өтеді және Байртноттың денесін іздеу тақырыбын қамтиды. 2015 жылы Timebomb Comics «Defiant! Бритнот туралы аңыз» атты графикалық романды шығарды, ол Энди Винтер жазып, Дэниел Белл сурет салған Бритнот және Мальдон шайқасы оқиғасына негізделген.
In October 2006, a statue created by John Doubleday was placed at the end of the Maldon Promenade Walk, facing the battle site of Northey Island and the Causeway. The battle site itself has a National Trust plaque recording his 'heroic defeat and death'. As well as the Anglo Saxon poem, The Battle of Maldon, J. R. R. Tolkien's short alliterative play, The Homecoming of Beorhtnoth, Beorhthelm's Son takes place on the battlefield of Maldon and deals with the search for Byrhtnoth's body. In 2015 Timebomb Comics released Defiant! The Legend of Brithnoth, an original graphic novel based on the story of Brithnoth and The Battle of Malden, written by Andy Winter and illustrated by Daniel Bell.