1604 жылғы Хэмптон Корт конференциясы: Англия корольдігі мен пуритандықтар арасындағы діни талқылау, 1604 жылғы жалпы дұға кітабы мен 1611 жылғы Библияның жаңа нұсқасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1604 жылы англикандар мен пуритандар арасындағы конференция Хэмптон Корт конференциясы 1604 жылдың қаңтарында Хэмптон Корт сарайында Англия королі Джеймс I және Англия шіркеуінің, соның ішінде жетекші ағылшын пуритандарының өкілдері арасында өткізілген кездесу болды. Конференция нәтижесінде 1604 жылғы "Ортақ дұғалар кітабы" және 1611 жылғы "Король Джеймс нұсқасы" жарық көрді.
Conference between Anglicans and Puritans in 1604
The Hampton Court Conference was a meeting in January 1604, convened at Hampton Court Palace, for discussion between King James I of England and representatives of the Church of England, including leading English Puritans. The conference resulted in the 1604 Book of Common Prayer and, in 1611, the King James Version of the Bible.
Қатысу
Алғашында бұл кездесу 1603 жылдың қараша айына жоспарланған еді, бірақ оба індетінің таралуына байланысты ақпан айына кейінге шегерілді. Конференция пуритандардың «Мыңжылдық петициясында» баяндалған реформа талаптарына жауап ретінде шақырылды. Бұл құжатта 1000 пуритан пасторының, оның ішінде Генри Робинсон, Энтони Уотсон, Тобиас Мэтью, Томас Дов, Энтони Радд, Томас Билсон, Герваз Бэбингтон, Дин Ланселот Эндрюс, Джон Оверэлл, Джеймс Монтегю, Уильям Барлоу, Джайлс Томсон және Томас Равис қолтаңбалары бар деп есептеледі. Сонымен қатар, Оксфордтағы Корпус Кристи колледжінің президенті Джон Рейнольдс (кейде Рейнольдс деп те жазылады) қатысты. Конференция бес күнге созылды, оның барысында үш кездесу өтті.
While the meeting was originally scheduled for November 1603, an outbreak of plague meant it was postponed until February. The conference was called in response to a series of requests for reform set down in the Millenary Petition by the Puritans, a document which supposedly contained the signatures of 1000 Puritan ministers, including Henry Robinson, Anthony Watson, Tobias Matthew, Thomas Dove, Anthony Rudd, Thomas Bilson, Gervase Babington, Deans Lancelot Andrewes, John Overall, James Montague, William Barlow, Giles Tomson and Thomas Ravis. Also John Rainolds (sometimes written as Reynolds), the president of Corpus Christi College, Oxford. There were three meetings over a period of five days.
Бірінші кездесу
Конференция Джеймс пен оның епископтарының Мыңжылдық петицияда егжей-тегжейлі баяндалған пуритандық шағымдар туралы, әсіресе католиктердің Абсолюция және Конфирмация терминдеріне қатысты шағымдар туралы кездесуімен басталды. Патша епископтармен сөйлесуді аяқтағаннан кейін, ол "толық қанағаттанды" деп мәлімдеді және "әдіс өзгертілуі мүмкін және кейбір мәселелер түсіндірілуі керек" деді. Жеке бауырластыру рәсімі, әсіресе әйелдер орындаған жағдайда, Джеймс пен оның епископтары арасында қызығып кететін мәселеге айналды, бірақ Джеймс ақырында оларды тек рухани қызметкерлер ғана бауырластыру рәсімін орындауы керек деп көндірді. Содан кейін Джеймс шіркеу тәртібіне назар аударды. "Тәзіл және он екі пеннилік мәселелер" үшін айыптау жойылды, ал комиссарлар сотының көбінесе асығыс сот іс-шаралары Лорд-канцлер мен Лорд-бас судьясымен қайта қаралып, түзетуге жатты. Пуритандық жаза Мәсіхтің өзінің бұйрығымен орындалуы керек деген шағымға жауап ретінде Джеймс епископтар шіркеу тәртібін жалғыз өзі жүргізбеуі керек деп ойлады, бірақ ол бұл мәселені шешу үшін қандай нақты әдіс қолданатынын айтпады. Жалпы алғанда, Джеймс риза болды, және оған риза болуға жеткілікті себептер болды. Бірінші кездесуде ол пуритандық талаптардың көпшілігі бойынша келісімге ғана емес, сонымен қатар үлкен даулардан да сақтады.
The conference set off with a meeting between James and his bishops about some of the Puritan complaints detailed in the Millenary Petition, particularly the complaints about the Catholic terms Absolution and Confirmation. The King, after ending his talks with the bishops, claimed he was "well satisfied", and declared that "the manner might be changed and some things cleared". Private baptism, especially when administered by women, would prove to be a more intense argument between James and his bishops, but James eventually persuaded them that only ministers should administer baptisms. James then turned his attention to ecclesiastical discipline. Excommunication for "trifles and twelvepenny matters" was to be abolished, and the often hasty trial policies of the commissaries' court were to be reviewed and amended by the Lord Chancellor and Lord Chief Justice. For the Puritan complaint that punishment should be enforced by Christ's own institution, James held the view that bishops should not exercise ecclesiastical discipline solely, though he did not speak of any specific method that he would use to remedy this. All in all, James was pleased, and had good reason to be. With the first meeting, not only had he eloquently reached agreements on many of the Puritan demands, he also avoided any major arguments.
Соңы
Конференциядан кейін көп ұзамай архиепископ Джон Уитгифт қайтыс болды, ал Хэмптон-кортта пуритандарға қарсы пікір білдірген Ричард Банкрофт Кентербери архиепископы болып тағайындалды. Корольдің аласыпуы пуритан дін қызметкерлерінің отыз тоғыз қағиданың әрқайсысына сәйкес болуын талап етуге әкелді. Бірақ Хэмптон-корт конференциясы пуритандықтар үшін де пайдалы болды. Рейнолдс бастаған пуритандықтар, адам Алланың сөзін делдалсыз білуі керек деп талап етті, нәтижесінде Джеймс ағылшын тіліне христиандық Киелі кітапты аударуды тапсырды. Бұл аударма "Рұқсат етілген нұсқа" деп аталды, себебі тек осы нұсқа ғана шіркеулерде оқуға рұқсат етілді. Қазір бұл "Король Джеймс нұсқасы" деп белгілі. Маңыздысы, король Елизавета I билігінде қатал католиктерге қарсы заңдар арқылы тарылған қолдау базасын, ағылшын дінінің мәселелеріне орташа және құрамдас көзқарас арқылы кеңейтті. Сонымен қатар, ол ағылшын христиандығының радикалды пуритандық және католик топтарын ықпалынан шығарды.
Soon after the conference, Archbishop John Whitgift died and the anti Puritan Richard Bancroft, who had argued against the Puritans at Hampton Court, was appointed to the See of Canterbury, and the King's fears led to demands that Puritan ministers adhere to each of the Thirty Nine Articles. But the Hampton Court Conference also bore fruit for the Puritans, who, led by Rainolds, insisted that man know God's word without intermediaries, as it led to James's commissioning of that translation of the Christian Bible into the English vernacular, which would be known as the Authorised Version because it alone was authorised to be read in Churches. It is now commonly described as the King James Version. Crucially, the King broadened a base of support, which under his predecessor Elizabeth I had been narrowed through harsh anti Catholic laws, through his moderate and inclusive approach to the problems of English religion; while alienating the more extreme Puritan and Catholic elements of English Christianity.