Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз әскери инженері және жазушысы Марк Рене, Монтелембер маркизі (16 шілде 1714 – 29 наурыз 1800) – бекіністер саласындағы еңбектерімен белгілі француз әскери инженері және жазушысы.
French military engineer and writer
Marc René, marquis de Montalembert (16 July 1714 – 29 March 1800) was a French military engineer and writer, known for his work on fortifications.
Өмір
Ол Ангулемде дүниеге келді және 1732 жылы француз армиясына қабылданды. 1733-34 жылдары Рейн маңындағы Польша мұрагерлік соғысына, ал Австрия мұрагерлік соғысында 1742 жылы Богемия және Италиядағы науқандарға қатысты. Жеті жылдық соғысқа дейінгі жылдары Монтелембер (1747 жылы Ғылым академиясының қосымша мүшесі болған) өзінің күшін бекініс салу өнеріне арнады, Вобанның "Трайт де л'атака" еңбегі оны қызықтырды және туған жеріне жақын Руэльде зеңбірек құю зауытын құрды. Ол тәркілеуді жоюға қол жеткізді. Карно оны әскери мәселелер бойынша жиі кеңеске шақырып, 1792 жылы дивизия генералы қылып тағайындады. 1797 жылы Франция институтының мүшелігіне ұсынылған ол генерал Бонапарттың пайдасына өтінімін кері алып, бас тартты. Оның әйелі, Мари Жозефина де Комарье, Людовик XVI тұсындағы ең белгілі салонның бірін ұстады. Ол екі көрнекті роман жазды: "Элиз Дюменниль" (1798) және "Гораций" (1822). Ол 1832 жылы қайтыс болды.
He was born at Angoulême, and entered the French Army in 1732. He fought in the War of the Polish Succession on the Rhine (1733–34), and in the War of the Austrian Succession made the campaigns of 1742 in Bohemia and Italy. In the years preceding the Seven Years' War, Montalembert (who had become an associate member of the Académie des Sciences in 1747) devoted his energies to the art of fortification, to which Vauban's Traité de l'attaque attracted him, and founded the cannon foundry at Ruelle, near his birthplace. He obtained the annulment of the sequestration. Carnot often called him into consultation on military affairs, and, in 1792, promoted him general of division. Proposed as a member of the Institut de France in 1797, he withdrew his candidature in favour of General Bonaparte. His wife, Marie Josephine de Comarieu, was the hostess of one of the best known salons of Louis XVI's time. She wrote two novels of merit, Elise Dumesnil (1798) and Horace (1822). She died in 1832.
Шығармалары
Өзінің шедеврінен басқа, ол «L'Art défensif supérieur à l'offensif» (1793; оның ең алғашқы еңбегі «La Fortification perpendiculaire» еңбегіне жасалған шабуылдарға жауап ретінде жазылған, кейінірек басылымдарында оның бір бөлігі болып табылады); «Mémoire historique sur la fonte des canons» (Париж, 1758) және осы тақырыптағы басқа да еңбектер; «Correspondance pendant la guerre de 1757–1760» (Лондон, 1777); «Rotation des boulets» (Академия, 1755); және «Relation du siège de Saint Jean d'Acre» (Париж, 1789) жазды. Ол сонымен қатар қысқа әңгімелер, өлеңдер және комедиялардың авторы болды. Ол қамал салудың толық курсын (92 модель) жасап, оны Қоғамдық қауіпсіздік комитетіне ұсынды. Оның бюстін Бонвальле жасаған. Монталемберттің бекіністер тарихындағы орны – оның қорғаныс саласында Вобанның шабуыл саласындағыдай үлкен іс істеу арманының орындалуымен сипатталады. Ваубанның күші бастиондарында емес, параллельдері мен батареяларында екенін оның замандастарының түсіне алмауы олардың әдістерін кемшілікке ұшыратты, ал Монталемберттің осы фактіні түсінуі оны қазіргі заманғы бекіністің негізін салушы етті. Трипьедің «Тарихынан шығарылған бекініс» (Париж, 1866) еңбегін қараңыз.
Besides his masterpiece, he wrote L'Art défensif supérieur à l'offensif (1793; in reply to attacks made upon his earliest work, La Fortification perpendiculaire, of which in later editions it forms part); Mémoire historique sur la fonte des canons (Paris, 1758), and other works on the same subject; Correspondance pendant la guerre de 1757 1760 (London, 1777); Rotation des boulets (Acad., 1755); and Relation du siège de Saint Jean d'Acre (Paris, 1789). He also wrote short stories and verse, as well as comedies. He also modelled a complete course of fortification (92 models), which he offered to the Committee of Public Safety. His bust was sculptured by Bonvallet. Montalembert's position in the history of fortification may be summed up as a realization of his own wish to do for the defence what Vauban had done for the attack. It was the inability of his contemporaries to see that Vauban's strength lay in his parallels and batteries and not in his bastions that vitiated their methods, and it was Montalembert's appreciation of this fact which made him the father of modern fortification. See Tripier, La Fortification déduite de son histoire (Paris, 1866).
Отбасы
Оның жүрегі елжіреген немересі, Марк Рене (1777-1831), француз саясаткері Шарль Форбс Рене де Монтелембердің әкесі болды.
His nephew, also called Marc René (1777 1831), is father of Charles Forbes René de Montalembert who was a French politician.