«Естерлік кездесу» (1957) фильмі – Кэри Грант пен Дебора Керр жұлдыздығымен романтикалық кино. AFI бойынша, барлық уақыттағы ең романтикалық фильмдердің бірі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лео МакКэридің 1957 жылғы фильмі – Лео МакКэри режиссерлік еткен, Кэри Грант пен Дебора Керр бас рөлдерде ойнаған 1957 жылғы американдық романтикалық фильм. Киноскоп форматында түсірілген, ал дистрибьюторы 20th Century Fox компаниясы. Американдық кино институты бұл фильмді барлық уақыттағы ең романтикалық фильмдердің қатарына қосады. Бұл фильм Лео МакКэридің 1939 жылғы «Махаббат оқиғасы» фильмінің қайта түсірілімі, онда Айрин Данн мен Чарльз Бойер ойнаған.
1957 film by Leo McCarey
An Affair to Remember is a 1957 American romance film directed by Leo McCarey and starring Cary Grant and Deborah Kerr. Filmed in CinemaScope, it was distributed by 20th Century Fox. It is considered among the most romantic films of all time according to the American Film Institute. The film was a remake of McCarey's 1939 film Love Affair, starring Irene Dunne and Charles Boyer.
Сюжет
Ники Ферранте, белгілі плейбой, Еуропадан Нью-Йоркке бағыт алған трансатлантикалық мұхит кемесінде Терри МакКеймен танысады. Екеуі де басқа біреумен романтикалық қарым-қатынаста болады. Кемеде бірнеше рет кездескеннен кейін олар достық орнатады. Терри Никиге оның әжесі Жаноуға қысқа сапарға барады, ал кеме Жерорта теңізі жағалауындағы Вильфранш-сюр-Мердегі үйіне жақын тоқтағанда, ол Никкиді жаңаша қарай бастайды және олардың сезімі тереңдейді. Сапар барысында Жаноу Терриге Никидің талантты суретші екенін, бірақ көптеген суреттерін өзінің қатаң талаптарына сай келмегендіктен жоятынын айтады. Кеме Нью-Йоркке оралғанда, егер олар қарым-қатынастарын аяқтап, жаңа мансапты бастаса, алты айдан кейін Эмпайр Стейт Билдингінің шатырында кездесуге уағдаласады. Кездесу күні Терри Эмпайр Стейт Билдингіне асығып бара жатып, көшенің үстінен өте жатып көлік соғып алады. Ауыр жарақат алған ол жедел жәрдеммен ауруханаға жеткізіледі. Темірде Никки оның келмейтініне сеніп, сағаттап күтіп, түн ортасында қайтып кетеді. Апаттан кейін жүре алмай қалған Терри өзінің кемістігіне орай Никкимен байланысудан бас тартады. Оның орнына ол музыка сабақтары беріп жұмыс істейді. Никки сурет салумен айналысып, оның туындыларын Курбе атты көркемсурет галереясының иесі көрсетеді. Апаттан кейін алты ай өткен соң Терри Никиді балетте оның бұрынғы сүйіктісімен бірге көреді. Никки оның жағдайын байқамайды, себебі ол отыр, екеуі де амандасады. Никки Терридің мекенжайын біліп, Рождество қарсаңында оған күтпеген сыйлық ретінде барады. Ол одан не болғанын сұрап түсіндіруге тырысады, бірақ Терри сөзін бұрып, диванда жатып қалады. Ол Терриге қайтыс болған Жаноу оған арнап қалдырған шал береді. Кетіп бара жатып, Никки олар алғаш танысқанда салған сурет туралы айтады, ол суретті ақшасы жоқ бірақ оған ұнаған әйелге сыйлаған. Ол сол әйелдің мүгедек екенін айтқысы болғанда, Терринің неге диванда жатқандығын күдіктенеді. Ол оның бөлмесіне кіріп, қабырғада ілінген суретті көреді және ол әйелдің Терри екенін түсінеді. Фильм екеуінің тығыз құшақтасуымен аяқталады, Терри: "Егер сіз сурет сала алсаңыз, мен де жүре аламын. Кез келген нәрсе болуы мүмкін, емес пе?" дейді.
Nickie Ferrante, a well known playboy, meets Terry McKay aboard the transatlantic ocean liner en route from Europe to New York. Each is romantically involved with someone else. After a series of meetings aboard the ship, they establish a friendship. When Terry joins Nickie on a brief visit to his grandmother Janou while the ship is anchored near her home at Villefranche sur Mer on the Mediterranean coast, she sees Nickie with new eyes and their feelings become deeper. During their visit, Janou tells Terry that Nickie is a talented painter but destroys most of his paintings because they don't meet his standards. As the ship returns to New York City, they agree to reunite at the top of the Empire State Building in six months' time if they have succeeded in ending their relationships and starting new careers. On the day of their rendezvous, Terry, hurrying to reach the Empire State Building, is struck down by a car while crossing a street. Gravely injured, she is rushed to the hospital. Meanwhile, Nickie, waiting for her at the observation deck at the top of the building, is unaware of the accident and, after many hours, leaves at midnight, believing that she has rejected him. After the accident, Terry, now unable to walk, refuses to contact Nickie because of her disability. Instead, she finds work as a music teacher. Nickie has pursued his painting and has his work displayed by Courbet, an art gallery owner. Six months after the accident, Terry sees Nickie with his former fiancée at the ballet. Nickie does not notice her condition because she is seated, and they both say hello. Nickie learns Terry's address and on Christmas Eve pays her a surprise visit. Although he tries to coax her to explain her actions, Terry dodges the subject, never leaving the couch on which she lies. He gives Terry a shawl that Janou, who has died, left for her. As he is leaving, Nickie mentions a painting on which he had been working when they first met, and that it was just given away to a woman who liked it but had no money. He is about to say that the woman was in a wheelchair when he pauses, suddenly suspecting why Terry has been lying still on the couch. He walks into her bedroom and sees the painting hanging on the wall, realizing that she was the woman in the wheelchair. The film ends with the two in a tight embrace as Terry says, "If you can paint, I can walk. Anything can happen, don't you think?"
Өндіріс
Фильм МакКэридің 1939 жылғы «Махаббат ісі» фильмінің қайта түсірілімі болды, онда Айрин Данн Терри, ал Чарльз Бойер галлдық плейбой Мишель Марне рөлінде ойнады. «Махаббат ісі» фильмін қайта жасау жоспары алғаш рет 1952 жылы жарияланды, бұл жобаға Фернандо Ламас пен Арлин Даль тартылды. Кэри Грант алғаш рет МакКэримен «Қайғылы шындық» фильмінде жұмыс істеді және МакКэридің импровизациялық тәсіліне риза болмады, бірақ соңынан оған ықылас білдіргеннен кейін, ол «Махаббат ісі» фильмінде ойнағанын қалады және түсірілім кезінде жиі сахнаға барып қарайтын. Фильм шыққан кезде оған қатты ұнады және бірнеше жылдан кейін МакКэриді Гранттың Бойер рөлінде ойнаған фильмді қайта түсіруге көндірді. Кейін МакКэри былай деді: «Голливуд фильмдерінің бәрі «Мен сені жақсы көремін» дегенді айтудың қылмысты жолын табуға тырысып жатқандай көрінеді. Олар нені дәлелдеуге тырысады? Махаббат – ең ежелгі және ең құнды сезім». «Есте сақтауға лайық оқиға» түпнұсқамен салыстырғанда көріністер бойынша дерлік бірдей болды. МакКэри Делмер Дейвс пен Дональд Огден Стюарт жазған түпнұсқа фильмдегідей сценарийді пайдаланды, бірақ Стюарт қара тізімге енгендіктен, титрлерге енгізілген жоқ. Фильмді түсіру 1957 жылдың ақпан және сәуір айлары аралығында өтті. Ол сондай-ақ бала кезіндегі жарақаттан қалған маңдайындағы ісікті емдеу үшін операция жасады. «Вашингтон пост» газетінің редакторы Ричард Л. Коу келісіп, фильмнің «бастапқыда көңілді, бірақ соңында көрерменнің көз жасын келтіретін ақымақтыққа толы» екенін айтты. «Variety» бұл пікірмен келіспеді, романсты «ешқашан да мазасыз» және «толық сенімді» деп сипаттап, «жеңіске жеткен фильм» деп атады, онда «әйелдерге арналған идеалды фильмді жасау үшін барлық қажетті ингредиенттер бар». «Harrison's Reports» журналы да оң пікір білдірді, фильмді «түпнұсқадан да әсерлі және қызықты» және «соңғы көріністерде соншалықты күшті, адам көз жасын тоқтатай алмайды» деп бағалады. «The New Yorker» журналының Джон Маккартен актерлердің «жарайды» екенін, бірақ «фильм өте жағымсыз» деп жазып, оған немқұрайлы қарады. «The Monthly Film Bulletin» журналындағы жалпы оң пікірде фильм «Голливуд романтизмінің әдемі үлгісі, жылтыр журналдардағы романдардың таныс конвенцияларын ұялмай ұстанады. Оны жоғары деңгейде бағалау әдетте әділетсіз болып көрінуі мүмкін, егер сценарий одан да тереңірек мәселелерді қозғамағанда». Ферранте мен Терри МакКейдің қарым-қатынасы шапшаң дамыды, тартымды және көбінесе әсерлі юмормен толы болды. «Philadelphia Inquirer» газеті 1939 жылғы түпнұсқаға сілтеме жасап: «18 жыл бұрын біз Айрин Данн мен Чарльз Бойердің «Махаббат ісі» фильміндегі романтикалық құйтырғыларынан жылап, уайымдадық. Енді бұл маңызды емес сияқты, өйткені түсініспеушіліктер Дебора Керр мен Кэри Гранттың «Есте сақтауға лайық оқиға» фильміндегі есеп беру мен құдалауды бұзады, бұл Лео МакКэридің «Махаббат ісі» фильмінің ұзартылған нұсқасы». Фильм Rotten Tomatoes сайтында 33 рецензияға негізделген 67% рейтингке ие. 1998 жылы «Chicago Reader» журналының редакторы Джонатан Розенбаум фильмді AFI Top 100 тізіміне енбеген ең жақсы американдық фильмдердің тізіміне қосты. Бұл BFI-дің «Қазіргі уақытта трансляцияда қолжетімді 50 керемет Рождестволық фильмдерінің» бірі.
The film was a remake of McCarey's 1939 film Love Affair, starring Irene Dunne as Terry and Charles Boyer as the Gallic playboy Michel Marnet. Plans for a Love Affair remake were first reported in 1952, which had Fernando Lamas and Arlene Dahl attached to the project. Cary Grant first worked with McCarey on The Awful Truth and did not like McCarey's improvisational strategy, but after eventually warming to it, he wished that he had starred in Love Affair, and he often visited the set during production. He enjoyed the film when it was released and convinced McCarey years later to remake it starring Grant in Boyer's role. McCarey later commented: "Hollywood films all seem to be trying to find a trick way of saying 'I love you.' What are they trying to prove? Love is the oldest and noblest emotion." An Affair to Remember was almost identical to the original on a scene to scene basis. McCarey used the same screenplay as was employed for the original film, written by Delmer Daves and Donald Ogden Stewart, but Stewart was not included in the credits because he had been blacklisted. Filming took place between February and April 1957. He also underwent an operation during production to treat a lump on his forehead that resulted from a childhood injury. Richard L. Coe of The Washington Post agreed, writing that the film "boasts early amusing reels that ultimately become unbelievably foolish in the quest for audience tears." Variety disagreed, calling the romance "never maudlin" and "wholly believable" in a positive review of what it called "a winning film" with "all the ingredients that should make it an ideal women's picture." Harrison's Reports was also positive, calling it "more enchanting and delightful than the original" and "so powerful in the closing scenes that one is unable to fight back the tears." John McCarten of The New Yorker was dismissive, writing that the actors were "tolerable, but the movie is really awfully maudlin." A generally positive review in The Monthly Film Bulletin called the film "a lush slice of Hollywood romanticism, unashamedly following most of the familiar conventions of glossy magazine fiction. To judge it on a higher level would normally seem unfair if it were not that here the script does succeed in cutting rather deeper. The relationship between Ferrante and Terry McKay is briskly developed, with an attractive, often touching humor." The Philadelphia Inquirer review invoked the 1939 original: "18 years ago we wept and worried over the romantic pangs of Irene Dunne and Charles Boyer in 'Love Affair.' It seems distinctly unimportant now when misunderstandings disrupt the billing and cooing of Deborah Kerr and Cary Grant in 'An Affair to Remember,' Leo McCarey's interminably extended version of 'Love Affair'." The film holds a 67% rating on Rotten Tomatoes based on 33 reviews. In 1998, Jonathan Rosenbaum of the Chicago Reader included the film in his unranked list of the best American films not included on the AFI Top 100. It is one of the BFI's "50 great Christmas films currently streaming".