Кіріспе

Мирицци синдромы – сирек кездесетін асқыну, онда өт тасы өт қабының цистикалық арнасында немесе мойнында тұрып қалып, жалпы бауыр арнасын қысып, соның салдарынан кедергі мен сарғаюға алып келеді. Кедергілі сарғаю өт тасының тікелей сыртқы қысылуынан немесе созылмалы холециститтен (қабынудан) туындаған фиброздан пайда болуы мүмкін. Холецистохоледохальдық фистула дамуы мүмкін.

Презентация

Мирицци синдромының басқа кең таралған обструктивті сарғаю түрлерінен ажырататын тұрақты немесе ерекше клиникалық белгілері жоқ. Қайталамалы холангит, сарғаю, оң жақ жоғарғы тоқсандық аймақтағы ауырсыну, билирубин және сілкілік фосфатаза деңгейінің көтерілуі болуы да, болмауы да мүмкін. Синдромның жедел көріністері холециститпен үйлесімді белгілерді қамтиды. Кало үшбұрышы көбінесе жойылғандықтан және жалпы өт жолына (КДҚ) зақым келтіру қаупі жоғары болғандықтан хирургиялық араласу өте қиын.

Диагностика

Көбінесе УЗИ, МРХП (магнитно-резонанстық холангиопанкреатография) немесе КТ (компьютерлік томография) арқылы түсірілген суреттер диагноз қоюға көмектеседі. МРХП операция алдында зақымданудың анатомиялық орнын анықтау үшін қолданылуы мүмкін. Кейде Мирицци синдромы ЕРХП (эндоскопиялық ретроградтық холангиопанкреатография) кезінде қойылады немесе расталады, егер пациентке өт жолдарының бітелуінен туындаған сарқылуды немесе холангитті жеңілдету үшін эндоскоп арқылы стент орнату қажет болса, немесе УЗИ нәтижесінде өт жолында тас бар деген дұрыс емес қорытынды жасалған жағдайда.

Емдеу

І типті пациенттерге қарапайым холецистектомия жарайды. II–IV типтерде бас өт жолдарының зақымдануын болдырмау үшін жартылай холецистектомия жасалуы мүмкін. Холецистектомия және билиоэнтерикалық анастомоз қажет болуы мүмкін. Кейбір зерттеулерде Roux en Y гепатикоэжуностомиясы жақсы нәтижелер көрсеткен.

Эпидемиология

Мирицци синдромы өт тастары бар науқастардың шамамен 0,1%-да кездеседі. Холецистектомия жасалған науқастардың 0,7-ден 2,5%-ында осы синдром табылады.