Кіріспе

Фламандтық католик теологы және гуманисті Джордж Кассандер (немесе Кассант) (1513 – 3 ақпан 1566) фламандтық католик теологы және гуманисті болған.

Өмір

Брюгге қаласына жақын Питтемде туған ол, ерте жасында Левенге барып, 1533 жылы бітірді. 1541 жылы Брюггеде әдебиет профессоры болып тағайындалды, бірақ екі жылдан кейін, білім алу үшін саяхаттауға деген табиғи ниетінің және Реформацияны қолдаған көзқарастарына қарсылықтың салдарынан қызметтен бас тартты. Досы Корнелиус Вуттерстің қосылып, қаржылық көмегімен жасаған саяхаттарында ол Римге барып, 1544 жылы Кельнге келді, онда 1549 жылдың жазында тұрақты қоныстанды. Ұзақ өтпей ол классикалық еңбектерді тастап, Киелі кітапты және шіркеу мәселелерін зерттеуге көшті. Ол 1556 жылы литургиялық еңбектер сериясын бастаған кезде бірнеше классикалық, Киелі кітапқа және патристикалық трактаттар жариялаған еді. 1566 жылдың 3 ақпанында Кельн қаласында қайтыс болды. Оның еңбектерінің жинағы 1616 жылы Парижде жарық көрді.

Шығармалары

Кассандрдің католиктер мен протестанттар арасындағы діни татулықты қолдаудағы қызметі 1561 жылы оның анонимді кітабы: De officio pii viri in hoc religionis dissidio жариялануымен басталды. Бұл еңбек заңгер Франсуа Бодуеннің өтінішімен жазылып, ол оны Пуасси сұхбатына (қыркүйек, 1561) ұсынған, бұл екі тарапқа да өрескел тиді. Дау-жанжал ақыл-сананың даусын басып кеткен кезде, мұндай кітап ешбір тарапқа ұнаған жоқ; бірақ кейбір неміс князьдары оның келіспеушілікті емдей алады деп ойлағандықтан, император Фердинанд одан Consultatio de Articulis Fidei lute, Catholicos et Protestantes Controversis (1565) кітабын шығаруды сұрады, онда ол кейінірек Ньюман сияқты Аугсбургтік мойындамаға католиктік тұрғыдан түсіндіруге тырысты. Кассандр күмәнді мәтіндер туған жағдайда, сенімді Киелі кітапқа негіздеуді және қажет болғанда бірінші алты ғасыр Әулиелерінің түсіндірмелерін пайдалануды ұсынды. 1564 жылы Кассандр императордың өтінішімен Дюйсбургке барып, нәрестелерді крещениелеу және анабаптистер мәселесін қарастырды. Ол ешқашан догмаға қарсы шықпаған, тіпті билік құқығымен Рим шіркеуін жақтағанмен, папалық билікті сынап, әдет-ғұрыптарға қатысты ой-пікірлер айтты. Бұл еңбекке Лёвен теологтары бір жағынан, ал Кальвин мен Беза екінші жағынан күшті қарсылық білдірді және 1617 жылы Римнің тыйымды кітаптар тізіміне енгізілді.