Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Кәсіпкерлік шығындар өнім көлеміне тәуелді емес
Business expenses not dependant on output
Бухгалтерлік есеп пен экономикада, бекітілген шығындар, сондай-ақ жанама немесе тұрақты шығындар деп те аталады, – бұл кәсіпорынның өндірген тауарлары мен қызметтерінің деңгейіне байланысты емес шығындар. Олар көбінесе қайталанады, мысалы, ай сайын төленетін пайыздық сыйақы немесе жалдау ақысы. Бұл шығындар да капиталдық шығындар болып табылады. Бұл, өндірілген көлемге байланысты (және өндірілген бірлік бағасына төленеді) және есептік жылдың басында белгісіз болатын өзгермелі шығындардан өзгеше. Бекітілген шығындар белгілі бір өзгермелі шығындардың сипатына әсер етеді. Мысалы, сату көлеміне қарамастан, бөлшек саудагер жалға беру ақысы мен коммуналдық төлемдерді міндетті түрде төлеуі керек. Тағы бір мысал келтейік, нан пісірушінің айлық жалдау ақысы мен телефон байланысы, қанша нан өндіріліп сатылса да, бекітілген шығындар болып табылады; ал жалақы өзгермелі шығын болып саналады, себебі өндіріс көлемін арттыру үшін қосымша жұмысшылар қажет. Кез келген зауыт үшін бекітілген шығындар – капитал мен жерге жұмсалған барлық қаржы. Машиналар мен жерді сатып алу сияқты бекітілген шығындар, олар қанша өндірсе немесе тіпті өндірмесе де өзгертілмейді. Шикізат – өндірілген көлемге байланысты өзгермелі шығындардың бірі. Бекітілген шығындар жаңа кәсіпкерлер үшін кіруге кедергі келтіретін фактор болып саналады. Маркетингте, шығындардың өзгермелі және бекітілген шығындар арасында қалай бөлінетінін білу қажет. Бұл айырмашылық, бірлік сатудағы әртүрлі өзгерістерден туындайтын табысты және ұсынылған маркетингтік кампаниялардың қаржылық әсерін болжау үшін маңызды. 200-ге жуық жоғары лауазымды маркетинг менеджерлерінің арасында жүргізілген сауалнамада 60 пайызы «өзгермелі және бекітілген шығындар» көрсеткіші өте пайдалы екенін айтты. Бұл шығындар бір-біріне әсер етеді және кәсіпкерлер үшін өте маңызды. Экономикада, қысқа мерзімде зауыттың бекітілген шығыны бар, және бұл шығын өзгермейді. Бірақ ұзақ мерзімде тек өзгермелі шығындар ғана болады, себебі олар өндірістің барлық факторларын бақылайды.
In accounting and economics, fixed costs, also known as indirect costs or overhead costs, are business expenses that are not dependent on the level of goods or services produced by the business. They tend to be recurring, such as interest or rents being paid per month. These costs also tend to be capital costs. This is in contrast to variable costs, which are volume related (and are paid per quantity produced) and unknown at the beginning of the accounting year. Fixed costs have an effect on the nature of certain variable costs. For example, a retailer must pay rent and utility bills irrespective of sales. As another example, for a bakery the monthly rent and phone line are fixed costs, irrespective of how much bread is produced and sold; on the other hand, the wages are variable costs, as more workers would need to be hired for the production to increase. For any factory, the fix cost should be all the money paid on capitals and land. Such fixed costs as buying machines and land cannot be not changed no matter how much they produce or even not produce. Raw materials are one of the variable costs, depending on the quantity produced. Fixed costs are considered an entry barrier for new entrepreneurs. In marketing, it is necessary to know how costs divide between variable and fixed costs. This distinction is crucial in forecasting the earnings generated by various changes in unit sales and thus the financial impact of proposed marketing campaigns. In a survey of nearly 200 senior marketing managers, 60 percent responded that they found the "variable and fixed costs" metric very useful. These costs affect each other and are both extremely important to entrepreneurs. In economics, there is a fixed cost for a factory in the short run, and the fixed cost is immutable. But in the long run, there are only variable costs, because they control all factors of production.
Сипаттама
Тұрақты шығындар толығымен тұрақты емес; олар уақыт өте келе өзгереді, бірақ келісімшарт міндеттемесі бойынша белгілі бір кезеңдегі өндіріс көлеміне байланысты бекітіледі. Яғни, қайталанатын шығын бар, бірақ оның құны тұрақты емес. Мысалы, компания өндіріске тікелей қатысы жоқ күтпеген және болжауға қиын шығындарға ұшырауы мүмкін, мысалы, қойма шығындары және т.б., олар жалға алу мерзімі ішінде ғана белгіленеді. Ұзақ мерзімде тұрақты шығындар болмайды, себебі ұзақ мерзім – барлық қысқа мерзімді тұрақты факторлардың өзгермелі болуына жеткілікті уақыт. Қысқа мерзімде елеулі түрде қысқартылмайтын жабдықтарға, құрал-жабдыққа және негізгі ұйымдастыруға жасалған инвестициялар – міндетті тұрақты шығындар деп аталады. Дискрециялық тұрақты шығындар көбінесе басшылықтың белгілі бір тұрақты шығындарға жұмсау туралы жылдық шешімдерінен туындайды. Дискрециялық шығындарға жарнама, сақтандыру төлемдері, машиналарды күтіп ұстау және ғылыми-зерттеу жұмыстары жатады. Дискрециялық тұрақты шығындар қымбатқа түсуі мүмкін. Экономикада көбінесе капиталға байланысты тұрақты шығындар туралы айтылады. Капитал – өндіріс үшін қойманы, машиналарды (олар бастапқыда бір рет төленеді және өндіріс көлеміне немесе уақытына байланысты емес) сатып алудың белгілі бір сомасы болуы мүмкін, сондай-ақ білікті емес жұмысшылардың белгілі бір санына төленетін жалақы да капиталға жатады. Өнім мен нарыққа байланысты көптеген нәрселер тұрақты шығындарға кіреді – кейбір фирмалар басқа компаниялар кірмейтін ресурстарды тұрақты бағада ұстауға шешім қабылдауы мүмкін, бірақ мұндай күтпеген немесе болжамды қысқа мерзімді тұрақты шығындар фирманың нарыққа кірмеуіне себеп болуы мүмкін (шығындар тым жоғары болса). Осы шығындар мен өзгермелі шығындарды ескермейінше, фирма нарыққа кіре ала ма, жоқ па, анықталмайды. Бизнес жоспарлау және басқару есебінде тұрақты шығындар, өзгермелі шығындар және басқа терминдердің қолданылуы экономикадағы қолданылудан өзгеше болуы мүмкін және жағдайға байланысты. Кейбір есептеу әдістері, мысалы, қызметке негізделген есептеу, пайдалылықты бағалау үшін тұрақты шығындарды бизнес-қызметтерге бөледі. Бұл шешім қабылдауды жеңілдетуі мүмкін, бірақ оны түсіну қиын және дау тудыруы мүмкін. Есептеу терминологиясында тұрақты шығындарға сатылатын тауарлардың құнына енгізілмеген барлық шығындар (қаржылық шығындар) кіреді, ал өзгермелі шығындар өзгермелі есептеу әдісі бойынша сатылатын тауарлардың құнына енгізіледі. Толық (абсорбциялық) есептеу кезінде тұрақты шығындар сатылатын тауарлардың құнына да, операциялық шығындарға да қосылады. Есептеу және экономикалық терминологияны теңестіру үшін қажетті шарт – есептік кезеңнің ұзақтығы тұрақты шығындардың өндіріске қатысты өзгеретін кезеңге тең болуы. Бірақ, практикада бұл теңдік әрқашан орындалмайды және басшылық қарастырып отырған кезеңге байланысты, кейбір жалпы шығындар (мысалы, сату, басқару және әкімшілік шығындары) басқарушылармен түзетулерге ұшырауы мүмкін, ал әрбір шығынды әр санатқа бөлу есептеу әдісімен шешіледі. Соңғы жылдары көптеген компаниялар үшін тұрақты шығындар өзгермелі шығындардан асып түсуде. Мұның екі себебі бар. Біріншіден, автоматтандырылған өндіріс инвестициялық жабдықтың құнын арттырады, соның ішінде ескі жабдықтың тозуы мен күтіп ұстауы. Екіншіден, еңбек ақысы көбінесе ұзақ мерзімді шығын ретінде қарастырылады. Адам ресурстарын қысқа мерзімдегі жұмысқа қатысты қажеттіліктерге сәйкес реттеу қиын. Нәтижесінде, тікелей еңбек ақысы қазір тұрақты шығын ретінде қарастырылады.
Fixed costs are not permanently fixed; they will change over time, but are fixed, by contractual obligation, in relation to the quantity of production for the relevant period. In other words, there is a recurring cost, but the value of this cost is not permanently fixed. For example, a company may have unexpected and unpredictable expenses unrelated to production, such as warehouse costs and the like that are fixed only over the time period of the lease. By definition, there are no fixed costs in the long run, because the long run is a sufficient period of time for all short run fixed inputs to become variable. Investments in facilities, equipment, and the basic organization that cannot be significantly reduced in a short period of time are referred to as committed fixed costs. Discretionary fixed costs usually arise from annual decisions by management to spend on certain fixed cost items. Examples of discretionary costs are advertising, insurance premia, machine maintenance, and research & development expenditures. Discretionary fixed costs can be expensive. In economics, the most commonly spoken about fixed costs are those that have to do with capital. Capital can be the fixed price for buying a warehouse for production, machines (which can be paid once at the beginning and not depend on quantity or time of production), and it can be a certain total for the salaries of a certain quantity of unskilled labor. Many things are included in fixed costs depending on the product and market some firms may decide to hold some resources at fixed rates that other companies may not but these unexpected or predictable short term fixed costs can be the reason a firm doesn't enter the market (if the costs are too high). These costs and variable costs have to be taken into account when a firm wants to determine if they can enter a market. In business planning and management accounting, usage of the terms fixed costs, variable costs and others will often differ from usage in economics, and may depend on the context. Some cost accounting practices such as activity based costing will allocate fixed costs to business activities for profitability measures. This can simplify decision making, but can be confusing and controversial. In accounting terminology, fixed costs will broadly include almost all costs (expenses) which are not included in cost of goods sold, and variable costs are those captured in costs of goods sold under the variable costing method. Under full (absorption) costing fixed costs will be included in both the cost of goods sold and in the operating expenses. The implicit assumption required to make the equivalence between the accounting and economics terminology is that the accounting period is equal to the period in which fixed costs do not vary in relation to production. In practice, this equivalence does not always hold, and depending on the period under consideration by management, some overhead expenses (e. g., sales, general and administrative expenses) can be adjusted by management, and the specific allocation of each expense to each category will be decided under cost accounting. In recent years, fixed costs gradually exceed variable costs for many companies. There are two reasons. Firstly, automatic production increases the cost of investment equipment, including the depreciation and maintenance of old equipment. Secondly, labor costs are often considered as long term costs. It is difficult to adjust human resources according to the actual work needs in short term. As a result, direct labor costs are now regarded as fixed costs.