Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мемлекеттік министр – Канада кабинетіндегі кіші кабинет министрі, әдетте нақты бір сала бойынша аға кабинет министріне көмек көрсету үшін белгілі бір міндеттермен жүктеледі. Мемлекеттік хатшы да көптеген ұқсас міндеттерді атқарады, жоғары тұрған кабинет мүшелеріне көмек көрсетеді, сондай-ақ Министрлік пен Канада Корольдік жеке кеңесінің мүшесі болып табылады. Мемлекеттік хатшы заң бойынша мемлекеттік министр, бірақ «хатшы» аталымымен. Дегенмен, мемлекеттік хатшылар мемлекеттік министрлерден төмен саналады және Кабинет мүшелері емес.
A minister of state is a junior cabinet minister in the Cabinet of Canada, usually given specific responsibilities to assist a senior cabinet minister in a specific area. A secretary of state also holds many similar responsibilities in assisting senior cabinet members, being members of the Ministry and the King's Privy Council for Canada. A secretary of state is legally a minister of state styled as secretaries. However, secretaries of state are considered junior to ministers of state and are not members of Cabinet.
Тарих
"Мемлекеттік министр" атағы Пьер Трюдо үкіметі кезінде 1971 жылы Министрліктер және Мемлекеттік министрлер туралы заң бойынша құрылды. Бұл заң екі түрлі мемлекеттік министрлерді құруға мүмкіндік береді. Заңның 2-ден 10-ға дейінгі тармақтары мемлекеттік министрлікті құруға мүмкіндік береді, ол заңмен құрылған ведомстволардың бөліктерін бөлу арқылы құрылған уақытша үкіметтік департамент болып табылады. Мемлекеттік министр мұндай министрліктің басшысы бола алады. Заңның 11 және 12-тармақтары "Губернатор Кеңесі кез келген министрге немесе министрлерге Канаданың кез келген департаментіне немесе мемлекеттік қызметінің басқа бөлігіне осы міндеттерді атқаруда көмек көрсету үшін тағайындауы мүмкін" деген мемлекеттік министрді құруға мүмкіндік береді. Соңғысы көбірек таралған, ал біріншісі пайдаланудан шығып қалды. Брайан Малруни мен оның ізбасарлары кезінде мемлекеттік министр атағы бұрын портфелі жоқ министрлер деп аталғандарды тағайындау үшін қолданылды. Мемлекеттік министрлер сондай-ақ Канада Королінің құпия кеңесінің мүшелері болып табылады, олардың министрлік құрамына кіруі үшін бұл қажетті шарт. Жан Кретьен үкіметі кезінде жоғары тұрған министрлердің көмекшілері мемлекеттік хатшы деп аталатын, мемлекеттік министрлерге қарағанда төмен дәрежедегі және Министрлер кабинетінің мүшесі емес лауазымға тағайындалды. Кретьеннің тұсында "мемлекеттік министр" атағы, нақты саясатты жүзеге асыруға жауапкершілікпен, әдетте, басқа да міндеттерімен қатар вице-премьерге, үкімет үйінің жетекшісіне немесе Сенаттағы үкімет басшысына берілді. Кретьеннің екі жылдық мерзімге тағайындалған және партиялық депутаттарға сыйлық ретінде берілген парламенттік хатшылары да болды. Олардың міндеті - министрлер отырыста қатыса алмаған кезде олардың атынан сұрақтарға жауап беру және есептер ұсыну болды. Пол Мартин мемлекеттік хатшы лауазымын жойды және кіші кабинет министрлері үшін "мемлекеттік министр" атауын қайта қолдануға көшті. Лауазымға кіріскен күні Мартин түрлі мемлекеттік ведомстволарды қайта құрды. Алайда, бұл тек заңға өзгеріс енгізу арқылы ғана жасалуы мүмкін болғандықтан, ол іс жүзінде мемлекеттік министрлер басқаратын бірнеше мемлекеттік министрліктерді құрды. Мұндай мемлекеттік министрліктер мен олардың министрлері тұрақты ведомстволардың тиісті министрлері ретінде тағайындалды. Оның үкіметі кезінде осы ведомстволардың көпшілігі заңмен құрылды және мемлекеттік министрлер жаңа ведомстволардың министрлері болды, олардың құзыреттілік заңдары патшалық келісімді алды. Стивен Харпер 2006 жылдың 6 ақпанында премьер-министр болған кезде, ол өзінің кабинетіне ешқандай мемлекеттік министрлерді қоспады. Харпердің ауысу тобының жетекшісі Дерек Берни баспасөзге бұл қасақана жасалғанын мәлімдеді: мемлекеттік министрлер мен вице-премьердің рөлі толық теңдікке негізделген кабинет құру үшін алынып тасталды. Бірақ шындығында, Харпер кейбір министрлерге олардың портфельдерінен тыс міндеттерді беру үшін бірқатар мемлекеттік министрлерді тағайындады; алайда, бұл мемлекеттік министрлердің барлығы толыққанды кабинет министрлері болды және олардың ресми атауларында "мемлекеттік" деген сөз болмады. 2007 жылдың 4 қаңтарында Харпер өзінің министрлігіне бес мемлекеттік хатшыны қосты, осылайша кабинеттен тыс кіші министрлерді тағайындау тәжірибесін қайта жаңғыртты. 2008 жылдың 30 қазанында Харпер өзінің кабинетіне 11 мемлекеттік министрді қосты. 2011 жылдың 4 қаңтарында Харпер өзінің кабинетіне 12 мемлекеттік министрді қосты. 2015 жылы Джастин Трюдо басқарған 29-шы кабинет бірнеше министрліктерді құрды және жаңартты, соның ішінде бұрынғы кішігірім лауазымнан – Мемлекеттік (Спорт) министрінен Спорт және Мүгедектер министрлігі құрылды.
The title "Minister of State" was created during the government of Pierre Trudeau in 1971 under the Ministries and Ministers of State Act. This act allows for the creation of two different types of ministers of state. Sections 2 through 10 allow for the creation of a ministry of state, which is a temporary government department established by separating parts of departments created by law. A minister of state can be the head of such a ministry. Sections 11 and 12 of the act allow for the creation of a minister of state who "may be assigned by the Governor in Council to assist any minister or ministers having responsibilities for any department or other portion of the public service of Canada in the carrying out of those responsibilities". The latter has become far more common and, by and large, the former has fallen into disuse. Under Brian Mulroney and his successors, the title of Minister of State without any responsibilities attached has been used to appoint what had previously been called ministers without portfolio. Ministers of State are also members of the King's Privy Council for Canada, as is required for them to be a part of the ministry. During the government of Jean Chrétien, assistants to senior cabinet ministers were often styled as secretary of state, considered junior to ministers of state, and were not members of Cabinet. Under Chrétien, the title "minister of state", with a specific policy responsibility, was usually given to either a Cabinet minister, in addition to his or her other responsibilities, or to the deputy prime minister, government house leader or leader of the government in the Senate. Chrétien also had parliamentary secretaries, ranking below secretaries of state, who were set to two year terms and the post was used as a reward for weary backbenchers. Their duty was to answer questions and table reports on behalf of ministers when they were unable to be present in the house. Paul Martin eliminated the position of secretary of state and reverted to using the title "minister of state" for junior cabinet ministers. The day he took office, Martin realigned various government departments. However, this can be done by changing the law only so, in reality, he set up various ministries of state headed by ministers of state. All such ministries of state and their ministers were styled as proper ministers of permanent departments. Over the course of his government, most of these departments were created in law and the ministers of state became ministers of the new departments as their empowering legislation received royal assent. When Stephen Harper became Prime Minister on February 6, 2006, he did not include any ministers of state in his cabinet. Derek Burney, the head of Harper's transition team, noted to the press that this was intentional: ministers of state and the role of Deputy Prime Minister were omitted to create a cabinet of full equals. In actuality, Harper did appoint a number of ministers of state in order to give certain ministers responsibilities outside of their portfolios; however, all of these ministers of state were also full Cabinet ministers and their formal titles were styled so as to omit "of state". On January 4, 2007, Harper added five secretaries of state to his ministry thus reviving the practice of appointing junior ministers outside of the Cabinet. On October 30, 2008, Harper added 11 ministers of state to his Cabinet. On January 4, 2011, Harper added one minister of state to his Cabinet to a total of 12. In 2015, the 29th cabinet led by Justin Trudeau, formed and updated several ministries including the formation of Minister of Sport and Persons with Disabilities from the previous junior position Minister of State (Sport).
Балалар мен жасөспірімдер
Мемлекеттік министр (Балалар мен жастар) – 2003 жылы премьер-министр Пол Мартин Адам ресурстарын дамыту министріне көмек көрсету мақсатында құрылған Канада Министрлер кабинетінің портфелі. Этель Блондин Эндрю осы лауазымды алғашқы және жалғыз иеленген, ол 2003 жылдың 12 желтоқсанынан 2004 жылдың 19 шілдесіне дейін болды. Каролин Беннетт осы лауазымға тағайындалған алғашқы және жалғыз адам болды. Министр ретінде Беннетт Канаданың Қоғамдық денсаулық сақтау агенттігін құруға жауапты болды. 2004 жылдың 17 мамырында Беннетт жаңа лауазым – Бас мемлекеттік санитарлық дәрігер (CPHO) тағайындалғанын хабарлады және «Бас мемлекеттік санитарлық дәрігер негізінен Виннипегте орналасады, Оттавада кеңселері болады және Агенттіктің үш маңызды функциясына жауапты болады: жұқпалы аурулар, төтенше жағдайларға дайындық және созылмалы аурулар» деді. Ол кезде ол Бас мемлекеттік санитарлық дәрігердің міндетін атқарушысын тағайындады. 2004 жылдың 23 қазанында сарапшылар кеңесінің ұсынысы бойынша Беннетт Дэвид Батлер Джонсты Канаданың алғашқы Бас мемлекеттік санитарлық дәрігері қызметіне тағайындады.
Minister of State (Children and Youth) was a Cabinet of Canada portfolio created in 2003 by Prime Minister Paul Martin to assist with the Minister of Human Resources Development. Ethel Blondin Andrew was the first and only holder of this position, which lasted from 12 December 2003 until 19 July 2004. Carolyn Bennett was the first and only appointment to this position. As minister, Bennett was responsible for setting up the Public Health Agency of Canada. On 17 May 2004, Bennett announced a new position she called Chief Public Health Officer (CPHO), and that "the CPHO will be primarily located in Winnipeg, with offices in Ottawa, and will have responsibilities for the three key functions of the Agency: infectious diseases, emergency preparedness and chronic diseases." At the time, she appointed an Acting CPHO. On 23 October 2004 with the advice of a blue ribbon council, Bennett appointed David Butler Jones as Canada's first CPHO.