HMS A7: 1914 ж. оқу дайындығы кезінде қаза тапқан британдық теңіз күштерінің сүңгімалы кемесі. Құрылысы, қаза тағдыры және нысананың қорғалуы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корольдік теңіз флотының теңіз асты кемесі
Submarine of the Royal Navy
HMS A7 – 20 ғасырдың басында Корольдік теңіз флоты үшін салынған теңіз асты кемесі. 1914 жылы жаттығу барысында болған апат салдарынан экипажының барлығы қаза тапты. Оны құтқаруға жасалған әрекеттер сәтсіз аяқталды және оның қираған қалдықтары қорғалатын нысан болып табылады. Қорғаныс министрлігінен лицензия алмай оған суға түсуге тыйым салынған.
HMS A7 was an submarine built for the Royal Navy in the first decade of the 20th century. She sank in a training accident in 1914 with the loss of her entire crew. Efforts to salvage her failed and her wreck is a protected site. Diving on her is prohibited without a licence from the Ministry of Defence.
Дизайн және сипаттама
A7 – бірінші британдық субмариналар класының мүшесі болды, бірақ жетекші кемеден сәл үлкен, жылдам және күшті қаруланған. Су асты кемесінің жалпы ұзындығы 105 фут (32 м), ені 12 фут (4 м) және орташа сусымасы 10 фут (3 м) құрады. Олар су бетінде және су астында белгілі бір мөлшерде ығысты. А класты субмариналардың экипажы 2 офицер және 9 сарбазды құрады. Су бетінде жүзу үшін кемелер бір пропеллер білігін қозғалтқан 16 цилиндрлі Wolseley бензиндік қозғалтқышымен жабдықталған. Су астында пропеллер электр қозғалтқышымен айналдырылды. Олар су бетінде және су астында тиісінше жылдамдыққа қол жеткізе алатын. Кемелердің мұрын бөлігінде 45 см калибрлі екі торпеда түтігі орналасқан. Олар екі қосалқы торпеданы тасымалдай алатын, бірақ көбінесе олай істемейтін, себебі олардың салмағын тең салмақты отынмен өтеу қажет болатын.
A7 was a member of the first British class of submarines, although slightly larger, faster and more heavily armed than the lead ship, The submarine had a length of 105 feet (32 m) overall, a beam of 12 feet (4 m) and a mean draft of 10 feet (3 m). They displaced on the surface and submerged. The A class submarines had a crew of 2 officers and 9 ratings. For surface running, the boats were powered by a single 16 cylinder Wolseley petrol engine that drove one propeller shaft. When submerged the propeller was driven by a electric motor. They could reach on the surface and underwater. The boats were armed with two 18 inch (45 cm) torpedo tubes in the bow. They could carry a pair of reload torpedoes, but generally did not as doing so that they had to compensate for their weight by an equivalent weight of fuel.
Құрылыс және мансап
А7 1903–04 жылдарғы Әскери-теңіз бағдарламасы аясында Vickers компаниясынан тапсырыс берілді. Ол 1903 жылдың 1 қыркүйегінде Барроу-ин-Фурнесс кеме құрылыс шебінде салынды, 1905 жылдың 21 қаңтарында суға түсіріліп, 13 сәуірде құрылысы аяқталды. Орын буймен белгіленді, ал «Пигми» Плимут сағасына оқиға туралы хабарлау үшін оралды. «Пигми» түстен кейін сол жерге қайта оралды, бірақ ауа райы нашарлағандықтан буйды таба алмады. Суасты қайығын қайта табуға бес күн кетті, ол 121 фут (37 метр) тереңдікте, артқы бөлігі 20 фут (6 метр) лайлы теңіз түбіне көміліп, ал алдыңғы бөлігі түбінен 33 фут (10 метр) биіктікте, 30 градус бұрышпен көтерілген күйі табылды.
A7 was ordered as part of the 1903–04 Naval Programme from at Vickers. She was laid down at their shipyard in Barrow in Furness on 1 September 1903, launched on 21 January 1905 and completed on 13 April. The location was marked with a buoy and Pygmy returned to Plymouth Sound to report on the disaster. Pygmy returned to the site in the afternoon but was unable to locate the buoy as the weather had deteriorated. It then took five days to relocate the submarine, she was found in 121 feet (37 m) depth with 20 feet (6 m) of her stern buried in the muddy seabed and with her bow 33 feet (10 m) off the bottom, raised at an angle of 30°.