Кіріспе

Польшалық хасид раввині және рош ешивасы

Ехуд Меир Шапиро (Маджер Ехуд Шапира; 3 наурыз 1887 – 27 қазан 1933) – көрнекті польшалық хасид раввині және рош ешивасы, сондай-ақ Люблин раввині ретінде танымал. Ол 1923 жылы «Даф Йоми» оқу бағдарламасын қолдауы және 1930 жылы «Чахмей Люблин» ешивасын құруымен белгілі. 1922-1927 жылдары Шапиро Польшаның екінші республикасының Сейміне (Парламентке) елдегі еврей азшылығының өкілі ретінде кірген алғашқы ортодоксал яһуди болды.

Алғашқы жылдар

Ехуда Мейр Шапиро Адар айының 7-сінде дүниеге келді (жүдей дәстүрінде Мұса Шапироның туған күні де атаққа ие болды және ол Шацтың Ильюі деп белгілі болды. Кішкентай шағынан бастап, ол көрнекті басшы және шешен сөйлейтін адам ретінде танылды. Көп ұзамай ол Махршамның ішіндегі көптеген көрнекті ғалымдардан құрмет алды. Оның әкесі оны Чортковер ребесімен таныстырды, осылайша ол хасидизмге деген құштарлығын сезінді және Чортковер ребесімен қарым-қатынасын бастады.

Галина

Оның алғашқы раввиндік лауазымы 1911 жылы болды. Даф Йомның бірінші айналымы 5684 жылғы Рош Хашана күнінің бірінші күні басталды (11 қыркүйек 1923 жыл). Бүкіл әлемдегі ондаған мыңдаған яһудилер Даф Йомды қабылдады.

Ешивалар Чачмей Люблин

Ешивас Чачмей Люблин, Даф Йомимен қатар, Шапироның ең үлкен жетістігі болды. Ол Литваның Воложин, Слабодка және Новардок сияқты иешивалар үлгісінде, бірақ хасидтік раввиндерді поляк яһудилерін басқаратын келесі буын ретінде тәрбиелейтін Польшаның хасидтік иешивасын құруды жоспарлады. Ешива зор ғимаратта орналасқан, жүздеген студенттерді қабылдады және 100 000-нан астам кітаптан тұратын үлкен кітапханаға ие болды. Ешива ғимаратының іргетасын салу рәсімі 1924 жылғы 22-28 мамырда өтті. Шамамен 20 000 адам бұл шараға қатысты. Салтанатты ашылу рәсімі 1930 жылғы 24-25 маусымда өтті. Жергілікті мыңдаған яһудилерден өзге, Польшаның түкпір-түкпірінен және шетелден шамамен 10 000 адам келді. Шапиро өмірінің соңына дейін рош-ишива қызметін атқарды.

Лодзь қаласы

1932 жылы Шапироға Лодзьдегі еврей қауымының басшылары келіп, оған Лодзьдегі бас раввин қызметін ұсынды. Көптеген адамдар Калиш раввині Мендель Альтерді (1877 жылы, Герде туған), Герр ребесінің інісін (және Сфас Эмес-тің кіші ұлын) осы лауазымға тағайындауды қалады. Раввин Шапиро өзінің жалақысының көп бөлігін Чахмей Люблин әлі де төлей алмаған қарыздарын өтеуге бағыттауға келісті. Соңында оны раввин Шапироға беруге шешім қабылданды. Раввин Шапироны осы лауазымға тағайындау үшін ұзақ келіссөздер жүргізілгеннен кейін, ол бас раввин болып тағайындалғаннан үш күн өткен соң қайтыс болды.

Агудат Исраел

Галинада қызмет еткенде, рабби Шапиро Агудат Исраэльмен байланысын бастады. Ол 1912 жылы өткен құрылтай конференциясына қатысты. 1914 жылы ол Шығыс Галисиядағы Агудас Исраэльдің Білім бөлімінің басшысы болып тағайындалды, ал 1922 жылы Польшадағы Агудас Исраэльдің президенті болды. Ол 5672 жылы (шамамен 1911 жыл) Катовицте құрылғаннан кейін екі жыл өткен соң Галисияда Агуданы іске қосу мақсатында Львов қаласында өткен конференцияда белсенді рөл атқарды. Осы кезде ол Моэц Гедолей ХаТораның құрамына мүше болып кірді. Раввин Шапиро бастапқыда партиядан депутат болуға күмәнданды, бірақ оның ребесі Чортковер оны осы қадамға итермеледі. Раввин Шапиро, Арон Левин және Зальман Соротскин Польшаның Діни істер министрлігі құрамындағы, Польша бойынша раввиндерді тағайындауға жауапты комитеттің төрағасы болды. Ол Ваад ХаЧинухтың да мүшесі еді. 1922 жылдан бастап раввин Шапиро Польша Сейміне депутат ретінде сайланды. 1928 жылы ол өзінің барлық күш-жігерін Чахмей Люблин иешивасына жұмсау үшін саяси мансабынан бас тартты.

Өлім

Шапиро 1933 жылы тифпен ауырып, бір ай ішінде, 1933 жылғы 27 қазанда (5694 жылғы 7 чешван) 46 жасында қайтыс болды. Оның өліміне еврейлер де, еврей емес поляктар да қайғырды. Саяси спектрдің барлық аясындағы, яғни діншілдерден, идишшілдерден, социалистерден бастап, сансыз газеттер Рабби Шапироның өмірбаянын бас беттерінде жариялады. Шапироның мәйіті 1958 жылы оның інісінің күтуімен Израильге қайта жерленді. Ол Хар-Ха-Менохотқа толық мерекелік рәсіммен жерленді. Раввин Ицхок Меир Левин аза тұтты, сондай-ақ Холокосттан аман қалған оның шәкірттері де аза тұтты.

Мұра

Шапиро яһуди әлемінде Даф Йомиді қалыптастырушы ретінде кеңінен құрметтеледі. Бней Брактағы Зикрон Мейр ауданы Яков Халпериннің бастамасымен оның естелігіне құрылды; осы ауданда Бней Брактағы көптеген маңызды иешибалар орналасқан. Израильдің танымал әншісі Шломо Арци – Шапироның шөбересі. Рав Шапироның ізбасын жалғастырған белгілі шәкірттерінің қатарында Рабби Пинхас Хиршпрунг және Рабби Шмуэль хаЛеви Воснер бар.

Шығармалары

Шапиро өз өмірінде гаон (Тораның данышпаны) деп есептелді. Ол Тораны терең зерттеді және өмір сүрген заманының жоғары талаптарына қарамастан, ұлы ғалым атанды. Оның екі маңызды еңбегі – «Ор ХаМир» және «Имрей Даас». «Ор ХаМир» 1926 жылы Петраковта «Ор ХаМир» атты үкімдер жинағын басып шығарды. Бұл еңбек философиядан халахаға дейінгі түрлі мәселелерді қамтиды. «Имрей Даас» – Халаха мен Аггада бойынша Торалық ойлардың жинағы, ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жоғалып кетті. Кітапқа Метурна раввині Мейр Арик мақұлдаған. Вортелахтар Шапиро шапшаң және дарынды ойшыл болды, оның көптеген вортелахтары (қысқа жауаптар) көп томдық жинақтарда басылып, көптеген кітаптарда келтірілді.