Кіріспе
1048 жылы Католик шіркеуінің басшысы Папа Дамасус II (латынша: Damasus II; 9 тамыз 1048 жылы қайтыс болды, туған аты – Поппо де Кураньони) – Рим епископы және Папалық мемлекеттердің билеушісі, 17 шілде 1048 жылдан сол жылдың 9 тамызындағы өліміне дейін қызмет етті. Ол император Генрих III тағайындаған неміс понтификтерінің екіншісі болды. Баварияда туған ол папа болған үшінші неміс және ең қысқа мерзімге ие болған папалардың бірі. Климент II қайтыс болғаннан кейін, Римнен императорға елшілер жіберіліп, кімді папа етіп тағайындау керектігін анықтау сұралды. Генрих Бриксен епискобы Поппо де Кураньониді атады. Елшілер кеткен кезде, бұрынғы папа Бенедикт IX өзінің билігін қайта орнатып, Тоскананың наразы маркграфы Бонифаций III-тің көмегімен қайтадан папалық таққа отырды. Генрих Бонифацийге Поппоны Римге эскорттап әкелуді бұйырды, бірақ Бонифаций римдіктердің Бенедикті таққа отырғызғанын айтып, бас тартты. Ашуға мініп, император маркграфқа Бенедикті биліктен қууды немесе салдарына қабылуды бұйырды. Поппо шілде айының ортасында папа болды, бірақ бір айдан кейін Палестринада қайтыс болды.
Pope Damasus II ('/d//æ//m//ə//s//ə//s/; died 9 August 1048, born Poppo de' Curagnoni) was the Bishop of Rome and ruler of the Papal States from 17 July 1048 to his death on 9 August that same year. He was the second of the German pontiffs nominated by Emperor Henry III. A native of Bavaria, he was the third German to become pope and had one of the shortest papal reigns. Upon the death of Clement II, envoys from Rome were sent to the emperor to ascertain who should be named pope. Henry named the bishop of Brixen, Poppo de' Curagnoni. While the envoys were away, the former pope Benedict IX reasserted himself and with the assistance of the disaffected Margrave Boniface III of Tuscany once again assumed the papacy. Henry ordered Boniface to escort Poppo to Rome, but Boniface declined, pointing out that the Romans had already enthroned Benedict. Enraged, the emperor ordered the margrave to depose Benedict or suffer the consequences. Poppo became pope in mid July but died less than a month later, in Palestrina.
Ерте өмір
Поппо Бавариялық ақсүйек отбасының кіші ұлы еді. 1040 жылы король Генрих III оны Тирольдегі Бриксен епископы етіп тағайындады. Ол 1040 жылғы 16 қаңтарға дейін қасиеттілікке ие болған еді. Поппо Германия королі Генрих III-нің маңызды кеңесшісі болды және 1046 жылы Италияға оның императорлық тәж киюіне бірге жолға шықты.
Императорлық араласу
1046 жылы Рим қаласы хаоста болды. Онда үш папа болды: Бенедикт IX, Сильвестр III және Григорий VI, біреуі Әулие Петр, біреуі Латеран және үшіншісі Сан-Мария-Маджореде. Қала тұрғындары мен Трастевере аймағының тұрғындары арасында көшеде шайқастар болды. Папа Григорий VI-ның архидиаконы Петр мәселені өз қолына алып, Рим синодын шақырды және император Генрих III-ке өкілдер жіберіп, тәртіпті қалпына келтіру үшін көмек сұрады. Генрих Римде императорлық тәж киюді күткен, оған осы рәсімді өткізу үшін жалпыға танылған, бірегей папа қажет болды. Сондықтан ол Аугсбургтен шығып, 1046 жылдың қыркүйек айының екінші аптасында Веронаға келді. Ол сол жерде әскери парад өткізді. Содан кейін ол 1046 жылдың 25 қазанында Павияға көшіп барды, онда синодальдық кеңес және халық соты өтті. Синодқа қатысқан епископтардың бірі Бриксендік Поппо болды. 25 қарашада король Луккада, ал 1 желтоқсанда Сан-Миниатоның жанындағы Сан-Дженезиода болды. Соңында ол Римнен 56 км (35 миль) қашықтықтағы Сутриге жетті. Ол 1046 жылдың 20 желтоқсанында синод шақырды, онда 1046 епископ пен Рим дін қызметкерлері қатысты. Папалық таққа үміткер үш адам шақырылды, және Григорий VI мен Сильвестр III келді. Григорий өзінің сайлануының жағдайларын айтуға мәжбүр болды, бұл көптеген епископтарға симониялық көрінді; қиындықтарының ауырлығын сезінген Григорий папалық лауазымынан және талаптарынан бас тартты. Сильвестр лауазымынан алынып, монастырға жіберілді. Бенедикт Тускулумдағы туыстарына қашып кеткен еді. Императорлық партия содан кейін Римге көшті, онда 23 және 24 желтоқсанда тағы бір синод өтті. Бұрын лауазымынан алынған және анафемаға ұшыраған Бенедикт IX тағы да лауазымынан алынды, қалған екі үміткер де лауазымынан алынды, ал Петрдің тағы бос деп жарияланды. Генрих римдіктердің император болмаған жағдайда өз епископтарын сайлау құқығын мойындады. Бірақ римдік сенаторлар императордан оларға лайықты үміткерді ұсынуын өтінді. Генрих алдымен Гамбург және Бремен епискобы Адалбертті атады, бірақ ол бас тартты. Содан кейін король Бавариядағы Бамберг епископы Суидгерді тағайындады, ол Рождество қарсаңында Климент II болып сайланды. Папа да, император да келесі күні тәж киді. Климент он айдан кейін, 1047 жылдың 9 қазанында Пезаро маңындағы Сан-Томазо аббаттығында қайтыс болды.
Поппоның императорлық тағайындалуы
Генрих III 1046 жылы папа Григорий VI-ға қарсы араласып, Климент II-ні тағайындап, императорлық билігін көрсетті. Римдік халық, осы билікті мойындап, императорға елшілік жіберді. Олар Фризияда нәтижесіз жорықта болған Генрихті 1047 жылғы Рождествоға дейін Саксониядағы Пёльдедегі сарайынан кездестірді. Олар императорға Клименттің қайтыс болғанын хабарлап, Римнің патрицийі ретінде, ізбасар тағайындауын сұрады. Елшілер өз нұсқауларына сәйкес, Лион архиепископы Халинардты – итальян тілін жақсы білетін және Римде құрметті болған адамды лайықты үміткер ретінде ұсынды. Генрих асығуға ниеті болмады, сондықтан империядағы ең тәуелсіз епископ Льеждік Вазодан кімді папа етіп тағайындау керектігін сұрады. Күңкестен кейін Вазо, бос қалған папалық таққа император қызметтен шетін қылған адамның ең лайықты екенін мәлімдеді – Григорий VI. Вазоның бұл мәселеде ойлануы уақыт алды, Генрих те көп ұзамай шыдамдылығын жоғалтты. Генрих оның орнына Тирольдегі Бриксен епископы Поппоны тағайындады, ол білімді, беделді адам және Сутри синодына қатысқан. Бұл шешім римдіктерді ашуға тікелей себеп болды, олар әлі де Халинардты жаңа папа етіп тағайындауды талап етіп отырды. Дегенмен Генрих римдік елшілерді сыйлықтармен Римге қайтарып жіберіп, жаңа папаның келуіне дайындық жасауды тапсырды.
Италияға келу
Елшілердің жоқтығы кезінде Римдегі императорлық билік дерлік жойылып, Тоскула фракциясы өз билігін қайта орнатты. Тускулумда тұратын бұрынғы папа, Бенедикт IX, Римдегі жағдайды тығыз бақылап, енді папалық таққа қайта оралуға мүмкіндігі келді деп шешті. Ол Тоскананың маркграфы Бонифаций III-ге көмек сұрады, ал императорды ұнатпаған Бонифаций Генрихтің билігін күлдіретін кез келген адамға көмектесуге оңай келісті. Бенедикт өзінің көптеген алтын қорының арқасында көптеген ізбасар жинағаннан кейін, маркграфтың ықпалы оған 1047 жылдың 8 қарашасынан 1048 жылдың 17 шілдесіне дейін сегіз айдан астам уақыт бойы папалық таққа отыруға мүмкіндік берді. Осы уақытта Генрих Поппомен бірге Италияға қарай жол тартты, кем дегенде оны 1048 жылдың 25 қаңтарында тұратын Ульм қаласына дейін сүйемелдеді. Сол жерде папаның қазынасы банкроттыққа жақын екендігі анықталды, сондықтан Поппоға өзінің епархиясының кірісін сақтап қалуға рұқсат берілді. Бұдан өзге, 1048 жылдың 25 қаңтарында Брексеннен шамамен 75 км шығысқа қарай орналасқан Пустер аңғарында Поппоға маңызды орман берілген келісімшарт жасалды. Бұл жұмысты аяқтағаннан кейін, және өзінің кеткен кезінде бүлік шығуы мүмкін деген опасымен Германиядан шыға алмаған Генрих III Тоскананың маркграфы Бонифацийге тағайындалған папаны Римге жеке алып баруды және император атынан жаңа папаның таққа отыру рәсімін ұйымдастыруды бұйырды. Бонифацийдің Бенедикт IX-тың билігін басып алудағы рөлі мен Генрих III-ке деген көзқарасын ескере отырып, ол бастапқыда бас тартқаны түсінікті, Тосканаға кіргенде Поппоға: "Мен сізбен бірге Римге бара алмаймын. Римдіктер Бенедикті қайтадан билікке орнатып, ол бүкіл қаланы өз жағына тартты. Соған қоса, мен қарт кісімін" деді. Басқа жолы болмағандықтан, Поппо Германияға қайтуға мәжбүр болды, онда Генрихке осы оқиға туралы хабарлады.
Папаның таққа отырғызылуы
Генри бұл хабарды естігенде қатты ашуланды. Поппо тез арада Бонифацийге қайтарылды, ол императордың Бонифацийге Бенедиктіні қууды және оның орнына жаңасын тағайындауды тапсырған хатын өзімен бірге алып барды. Генри қарапайым және тікелей болды. «Канондық түрде шұғылданған папаны қайта орнатқандар және менің бұйрықтарымды жек көріп, ақшаға құмар болғандар, егер сендер өз жолдарыңды өзгертпесеңдер, жақын арада келіп, сендерге жаза беретінімді біліңдер». Бұл қаулылар Бонифацийді тез арада мойынсұнуға мәжбүр етті. Ол Римге әскер жіберіп, Бенедиктті қаладан күшпен қуды. Бенедикт IX-тың орнынан алынуынан кейін Поппо қалаға кірді, ал римдіктер қуанышпен, болашақ папаны қарсы алды. 17 шілдеде 1048 жылы ол Латеранда Дамасус II ретінде таққа отырды. Алайда, оның паптығы қысқа ғана болды. Оның уланғаны туралы әңгімелер тарады, оны Бенедикт IX-тың досы және Хилдебрандтың ізбасары болған Герхард Бразут атты адам жасады деген күдік болды. Дегенмен, бұл ақпараттың көзі сенімсіз. Ол Палестринаға қайтты. Жиырма үш күндік биліктен кейін 9 тамызда 1048 жылы қайтыс болды. Қазіргі болжам бойынша, ол безгекке шалдыққан. Папа Дамасус II, 16 ғасырдағы Ватикан кітапханасының «жазушысы» Онуфрио Панвинио айтуынша, Сан-Лоренцо-фуори-ле-Мураға жерленген. Дамастың денесі қойылған саркофаг үлкен болған және кем дегенде екі рет жылжытылған, ол «шарап жинаушылар ретінде купидтер бейнеленген жүзімдіктермен әсемделген».