АҚШ-та дәрігерлердің өздеріне сіңірілген жүйкеге баруға қатысты заң шектеулері
Stark Law
АҚШ-тың дәрігерлердің өздеріне сіңірілген жүйкеге қатысты заңы (Stark Law) туралы ақпарат. Medicare/Medicaid пациенттерін бағыттап, қаржылық мүдделерді реттейді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ дәрігердің өзін-өзі жолдауын шектеу заңы
U. S. law restricting physician self referrals
Штарк заңы – дәрігердің өзін-өзі жолдауын, атап айтқанда, Medicare немесе Medicaid пациентін тағайындалған денсаулық сақтау қызметтерін ("DHS") алу үшін бір ұйымға жолдауын тыйым салатын АҚШ федералдық заңдарының жиынтығы. Бұл тыйым дәрігердің (немесе жақын туысының) сол ұйыммен қаржылық қатынасы болған жағдайда қолданылады. "Жолдау" термині Medicare Part B қызметтері үшін "дәрігердің қызмет немесе затқа жасаған сұранысы", ал қалған барлық қызметтер үшін "дәрігер жасаған күтім жоспарының сұранысы немесе құрылуы, онда тағайындалған денсаулық сақтау қызметтерін қосу көзделген" дегенді білдіреді. DHS құрамына "клиникалық зертханалық қызметтер"; "физиотерапиялық қызметтер"; "еңбек терапиясы қызметтері"; "радиологиялық қызметтер, соның ішінде магниттік-резонанстық бейнелеу, компьютерлік томография және ультрадыбыстық зерттеулер"; "радиотерапиялық қызметтер және жабдықтар"; "тұрақты медициналық жабдықтар мен керек-жарақтар"; "параэнтеральдық және энтеральдық қоректік заттар, жабдықтар мен керек-жарақтар"; "протездер, ортоздар және протездік құрылғылар мен керек-жарақтар"; "үйдегі денсаулық сақтау қызметтері"; "амбулаториялық рецепт бойынша берілетін дәрі-дәрмектер"; "стационарлық және амбулаториялық ауруханалық қызметтер"; және "амбулаториялық тіл патологиясы қызметтері" кіреді. Бұл заң жобасының кейбір идеялары 1990 жылғы Бюджетті келістіру туралы жалпы заңның бір бөлігі ретінде заңға айналды. "Старк II" "Старк I" ережелерін Медикейд пациенттеріне және клиникалық зертханалық қызметтерден басқа DHS түрлеріне қатысты кеңейтті.
Stark Law is a set of United States federal laws that prohibit physician self referral, specifically a referral by a physician of a Medicare or Medicaid patient to an entity for the provision of designated health services ("DHS") if the physician (or an immediate family member) has a financial relationship with that entity. The term "referral" means "the request by a physician for the item or service" for Medicare Part B services and "the request or establishment of a plan of care by a physician which includes the provision of the designated health service" for all other services. DHS includes "clinical laboratory services"; "physical therapy services"; "occupational therapy services"; "radiology services, including magnetic resonance imaging, computerized axial tomography scans, and ultrasound services"; "radiation therapy services and supplies"; "durable medical equipment and supplies"; "parenteral and enteral nutrients, equipment, and supplies"; "prosthetics, orthotics, and prosthetic devices and supplies"; "home health services"; "outpatient prescription drugs"; "inpatient and outpatient hospital services"; and "outpatient speech language pathology services." Some of the ideas in the bill became law as part of the Omnibus Budget Reconciliation Act of 1990. "Stark II" extended the "Stark I" provisions to Medicaid patients and to DHS other than clinical laboratory services.
Жазалар
Старк заңының бұзылуы үшін жазалар: берілген DHS қызметтері үшін төлемнен бас тарту; дәрігерлер мен мекемелер жинаған сомалар үшін алынған қаражатты қайтару; заңға қайшы келген әрбір қызмет үшін 15 000 долларға дейінгі азаматтық айыппұл төлеу, сондай-ақ Medicare бағдарламасынан алынған бұрыс төлем сомасының үш еселенген мөлшері; Medicare бағдарламасынан және/немесе мемлекеттік денсаулық сақтау бағдарламаларынан, оның ішінде Medicaid-тен шеттету; және заңды айналып өту әрекеттері үшін әрбір схемаға 100 000 долларға дейінгі азаматтық айыппұл төлеу.
Penalties for violations of Stark Law include: denial of payment for the DHS provided; refund of monies received by physicians and facilities for amounts collected; payment of civil penalties of up to $15,000 for each service that a person "knows or should know" was provided in violation of the law, and three times the amount of improper payment the entity received from the Medicare program; exclusion from the Medicare program and/or state healthcare programs including Medicaid; and payment of civil penalties for attempting to circumvent the law of up to $100,000 for each circumvention scheme.
Дәрігердің өздігінен жолдауы
Дәрігердің өзін-өзіне жолдауы – дәрігердің пациентті өзінің меншігінде, инвестициясы бар немесе құрылымдық сыйақы жүйесімен байланысты қаржылық мүддесі бар медициналық мекемеге жолдауы. Сынаушылар бұл практиканың мүдделердің қақтығысына алып келетінін айтады, себебі дәрігер өзінің жолдауынан пайда көреді. Олар мұндай жағдайлар қызметтерді артық пайдалануға ынталандырып, денсаулық сақтау шығындарын арттыруы мүмкін деп санайды. Бұдан өзге, бұл басқа қызметкерлердің бәсекелестігін шектейтін, тәуелді жолдамалар жүйесін құруы мүмкін. Бұл мәселенің кең таралмағанын қорғайтындар бар. Олар медициналық мекемелерге иелік ететін, инвестиция салатын немесе басқаратын дәрігерлер медициналық қызметтерге деген қажеттілікті қанағаттандыруға тырысады, әсіресе медициналық қызмет көрсету жеткіліксіз аймақтарда, бұл қажеттілік басқа жағдайда қанағаттандырылмауы мүмкін. Сонымен қатар, дәрігерлерге тиесілі мекемелер ауруханалардағы мекемелерге қарағанда көбінесе төмен баға ұсынады. Бұл ауруханалардың қызметтеріне байланысты жоғары шығындарды жүктеуімен байланысты.
Physician self referral is the practice of a physician referring a patient to a medical facility in which the physician has a financial interest, be it ownership, investment, or a structured compensation arrangement. Critics argue that this practice is an inherent conflict of interest, because the physician benefits from the physician's own referral. They suggest that such arrangements may encourage overutilization of services, in turn driving up health care costs. In addition, they believe that it would create a captive referral system, which limits competition by other providers. Those who defend the practice contend that these problems are not widespread. They argue that physicians who own, invest in, or operate medical facilities are responding to a need for medical services which would otherwise not be met, particularly in medically under served areas. In addition, it is often the case that physician owned entities present a lower cost alternative to the facilities that are located at hospitals. This is due mostly to higher overhead costs that hospitals must pass down to their services.
Атқару
Бірнеше федералдық мекемелер Старк заңын сақтауды қадағалайды. Оларға Әділет министрлігі, CMS және Денсаулық сақтау және әлеуметтік қызметтер департаменті кіреді. Соңғы жылдары Старк заңын сақтау, көбінесе Науқастарды қорғау және қолжетімді күтім туралы заң мен жалған мәлімдемелер туралы заңға енгізілген өзгерістердің нәтижесінде күшейді. 2014 жылы Старк заңын бұзудың ең ірі бірнеше жағдайлары тіркелді. 2015 жылдың 9 маусымында Бас инспектордың кеңсесі дәрігерлердің ауруханалар мен денсаулық сақтау жүйелерімен жасасқан еңбекақысы бойынша алаяқтыққа қатысты ескерту жариялады.
Multiple federal entities oversee enforcement of Stark Law. These include the Department of Justice, CMS, and the Department of Health and Human Services. In recent years, enforcement of Stark Law has become increasingly aggressive, largely as a result of the Patient Protection and Affordable Care Act and its amendments to the False Claims Act. 2014 saw some of the largest Stark Law violation settlements to date. On June 9, 2015, the Office of Inspector General issued a fraud alert targeting physician compensation arrangements with hospitals and health systems.
Тәуекелдерді азайту
Дәрігерлер мен ауруханалар арасындағы келісімшарттар бұзу тәуекелін толық жеңілдету үшін Старк заңының жеті қауіпсіз арнасына сәйкес болуы тиіс: келісімшарттың мерзімі кем дегенде бір жыл болуы керек; жазбаша түрінде болуы және екі тараптың да қол қойған болуы керек; алдын ала белгіленген жалпы төлем мөлшері көрсетілуі керек; төлемнің шамасы орынды және нарықтық құнымен сәйкес болуы керек; төлем бизнес көлеміне немесе құнына байланысты болмауы керек; орындалатын нақты қызметтер толық сипатталуы керек; және коммерциялық тұрғыдан орынды болуы керек. Ағымдағы келісімшарттардың орындалуын бақылау және дәрігерлердің жұмыс уақытын тіркеу процестері көбінесе қағаз түрінде жүргізілетіндіктен, Старк заңының бұзылуына байланысты келісімдердің көп бөлігі техникалық бұзушылықтардың нәтижесі болып табылады.
Contracts between physicians and hospitals must fit within the seven safe harbors for Stark Law in order to fully alleviate violation risk: the contract's duration must be at least a year; in writing and signed by both parties; specify aggregate payment which is set in advance; payment is reasonable and fair market value; payment must not relate to volume or value of business; the exact services to be performed must be outlined; and be commercially reasonable. Because current processes for monitoring contract compliance and logging physician work hours are often done on paper, the majority of Stark Law violation settlements are the result of technical violations.