Кіріспе

Рим саясаткері және шешен (б.з.д. 163 – 119 ж.ш.)
Гай Папирий Карбо (б.з.д. 163 – 119 ж.ш.) – римдік шешен және саясаткер болған.

Мансап

Карбо өзінің ағасы Тиберий Гракхтың аграрлық заңын жүзеге асыруда популистік саясаткер Гай Гракхпен байланыста болды. 131 жылы халық трибуны ретінде Карбо заңдарды қабылдау және жою үшін құпия дауыс беруді кеңейтетін lex Papiria заңын ұсынды. Сонымен қатар, ол Тиберийдің тағдырына жауап ретінде трибуналарға бірден кейін бір жыл сайын сол лауазымға үміткер болуға рұқсат беруді ұсынды. Бұл ұсыныс Сципион Эмилианның қарсылығына тап болғандықтан қабылданбады, ал 129 жылы оның кенеттен қайтысына Карбоның қатысы бар деген күдік туды. Кейіннен Карбо антипопулистік оптиматтарға өтті және б.з.б. 120 жылы консул ретінде Луций Опимийді сотсыз азаматты (Гай Гракхты) өлтіргені үшін қудалаудан сәтті қорғады. Сотта ол Гракхтың әділдікпен өлтірілгенін мәлімдеді. Бірақ оптиматтар Карбоға сенімсіздікпен қарады, оны Луций Красс осыған ұқсас айыппен қудалауға тартты. Оптиматтардан үміт күтпегенін және жазасынан құтылу мүмкін емесін сезіне, ол өзіне-өзі қол жұмсады. Оның ұлы, Гай Папирий Карбо Арвина, әкесінің тағдырына кек алуға жасаған әрекеттерімен есте қалды. Ол әкесінің қудалаушысы Л. Красс соңынан б.з.б. 94 жылы оның провинциясына барып, оны қудалауға себеп табуға тырысты. Бұл туралы білген Л. Красс ұлын кешірумен шектеліп қоймай, тіпті оған өзінің жақын кеңесшілерінің қатарына орын берді.