Үндістан азаматтығы: заңдар, ережелер, тарихы. 1950-2004 жылдар аралығындағы туу шарттары, қазіргі талаптар туралы толық ақпарат. Азаматтыққа қалай қол жеткізуге болады?
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістан азаматтығының тарихы мен ережелері
History and regulations of Indian citizenship
Үндістанның ұлттық заңнамасы адамның үндістандық ұлттық статусын қалай иеленуіне қатысты шарттарды егжей-тегжейлі сипаттайды. Бұл талаптарды реттейтін екі негізгі құжат – Үндістан Конституциясы және 1955 жылғы Азаматтық туралы заң. 1950 жылдың 26 қаңтарынан 1987 жылдың 1 шілдесіне дейін Үндістанда туған барлық адамдар, ата-аналарының ұлтына қарамастан, туғаннан азаматтық алатын болды. 1987 жылдың 1 шілдесінен 2004 жылдың 3 желтоқсанына дейін туу арқылы азаматтық алу үшін кем дегенде бір ата-анасы азамат болуы керек еді. Содан бері елде туған адамдар тек егер екі ата-анасы да үндістандық азамат болса немесе бір ата-анасы азамат болса, ал екіншісі заңсыз мигрант деп есептелмесе ғана туғаннан бастап үндістандық азаматтық алады. Шетелдіктер елде кем дегенде 12 жыл тұрып, бұрынғы азаматтығынан бас тартқаннан кейін натурализация арқылы үндістандық азаматтыққа ие бола алады. Қайыршы мемлекеттерден келген белгілі бір діни азшылықтар үшін алты жылдық тұру талабы қысқартылған. Пәкістан немесе Бангладешке тұрақты қоныс аударған немесе өз еркімен шетелдік азаматтық алған үндістандық азаматтар үндістандық азаматтығын автоматты түрде жояды. Кәмелетке толмаған балалардың кейбір жағдайларында қос азаматтыққа рұқсат етіледі, сондай-ақ шетелде тұратын үндістандық диаспора үшін шетелдік азаматтық қарастырылған. 2019 жылы 2015 жылға дейін заңсыз түрде Үндістанға кірген, белгілі бір діни топтарға жататын көрші елдерден келген мигранттар үшін шектеулер таңдамалы түрде жеңілдетілді; Ауғанстан, Бангладеш және Пәкістаннан келген индуистер, сикхтер, буддистер, джайндар, парсилер немесе христиандар ұлттық мәселелер бойынша заңсыз мигранттар ретінде есептелмейді және натурализация үшін алты жылдық тұру талабын азайтуға құқылы. Бұл өзгерістердің қабылдануы бұрынғы азаматтық заңның зайырлы сипатына қарсы кеңінен наразылық тудырды. 2019 жылы Ассам штатындағы Ұлттық азаматтар тізілімі толық жаңартылды, штаттың әрбір азаматы өзінің азаматтығын және 1971 жылға дейінгі қоныс орнын растайтын құжаттарды ұсынуға міндетті болды. 1,9 миллион адам жеткілікті құжаттарды ұсынбады және тізілімге енгізілмеді, олар елсіз қалды және депортацияға ұшырауы мүмкін.
Indian nationality law details the conditions by which a person holds Indian nationality. The two primary pieces of legislation governing these requirements are the Constitution of India and the Citizenship Act, 1955. All persons born in India between 26 January 1950 and 1 July 1987 automatically received citizenship by birth regardless of the nationalities of their parents. Between 1 July 1987 and 3 December 2004, citizenship by birth was granted if at least one parent was a citizen. Individuals born in the country since then receive Indian citizenship at birth only if both parents are Indian citizens, or if one parent is a citizen and the other is not considered an illegal migrant. Foreigners may become Indian citizens by naturalisation after residing in the country for at least 12 years and renouncing any previous nationalities. Members of certain religious minority communities from neighbouring countries qualify for a reduced residence requirement of six years. Indian citizens who permanently settle in Pakistan or Bangladesh, or voluntarily acquire foreign citizenship automatically lose Indian citizenship. Dual citizenship is allowed in certain cases of minor children. as well as overseas citizenship for the Indian diaspora living abroad. Restrictions were selectively relaxed in 2019 for migrants from neighbouring countries belonging to certain religious groups who illegally entered India before 2015; persons from Afghanistan, Bangladesh, and Pakistan who are Hindus, Sikhs, Buddhists, Jains, Parsis, or Christians are not counted as illegal migrants for nationality purposes and are eligible for a reduced six year residence requirement for naturalisation. The enactment of these changes sparked widespread protests for countering the secular nature of earlier citizenship law. The National Register of Citizens for Assam was comprehensively updated in 2019, with every citizen in the state required to show proof of their citizenship and pre 1971 settlement. 1.9 million people failed to provide sufficient documentation and were not listed on the register, leaving them stateless and subject to deportation.
Туғаннан немесе ұрпақтан алынған құқықтар
1950 жылдың 26 қаңтарынан 1987 жылдың 1 шілдесіне дейін Үндістанда туған барлық адамдар, ата-аналарының ұлтына қарамастан, туғаннан азаматтық алды. 1987 жылдың 1 шілдесінен 2004 жылдың 3 желтоқсанына дейін елде туған балалар, егер ата-аналарының кем дегенде біреуі азамат болса, туғаннан бастап Үндістан азаматтығын алды. Содан бері туғаннан азаматтық тек екі ата-анасы да Үндістан азаматы болған жағдайда, немесе бір ата-анасы азамат болса, екіншісі заңсыз мигрант емес деп есептелген жағдайда ғана беріледі. Шетелде туған балалар, егер ата-аналарының кем дегенде біреуі Үндістан азаматы болса, тектік бойынша Үндістан азаматтығына ие болуға құқылы. Азаматтық алу үшін, осыған құқығы бар адамдардың тууы белгілі бір мерзім ішінде Үндістанның дипломатиялық өкілдігінде тіркелуі керек. 2004 жылдың 3 қыркүйегіне дейін туған адамдар тууы тіркелуі талап етілмеді және ата-аналарының біреуі тектік бойынша Үндістан азаматы болмаса, автоматты түрде тектік азаматтық алды, егер ата-аналарының біреуі тектік бойынша Үндістан азаматы болса, онда тууы тіркелуі міндетті болды. 1992 жылдың 10 желтоқсанына дейін тек Үнді әкелерінің (аналары емес) балалары тектік бойынша азаматтыққа ие болатын. Басқа ұлтты ұстаған тектік Үндістан азаматтары 18 жасқа толғаннан кейін алты ай өткен соң, егер олар шетелдік ұлтынан бас тартпаса, Үндістан азаматтығын автоматты түрде жояды.
All persons born in India between 26 January 1950 and 1 July 1987 automatically received citizenship by birth regardless of the nationalities of their parents. From 1 July 1987 until 3 December 2004, children born in the country received Indian citizenship by birth if at least one parent was a citizen. Since then, citizenship by birth is granted only if both parents are Indian citizens, or if one parent is a citizen and the other is not considered an illegal migrant. Children born overseas are eligible to become Indian citizens by descent if at least one parent is a citizen. The birth of eligible persons must be registered at an Indian diplomatic mission within a certain time frame for citizenship to be granted. Individuals born before 3 September 2004 were not required to have had their birth registered and received citizenship by descent automatically, unless either parent was an Indian citizen by descent, in which case registration of their birth was mandatory. Prior to 10 December 1992, only children of Indian fathers (not mothers) were eligible for citizenship by descent. Indian citizens by descent who hold another nationality automatically cease to be Indian citizens six months after reaching the age of 18, unless they renounce their foreign nationality.
Ерікті сатып алу
Азамат емес адамдар, егер олар Үндістан азаматына үйленген болса, немесе Үндістан азаматтарының кәмелетке толмаған балалары болса, немесе Үндістаннан шыққан және елде немесе бөлініске дейінгі Үндістан аумағынан тыс жерлерде тұрса, тіркеу арқылы азаматтыққа ие болуға құқылы. Ата-анасы Үндістан азаматы болған, өзі немесе олардың ата-анасы бұрын Үндістан азаматтығын иеленген, немесе кем дегенде бес жыл бойы шетелдік азаматтықта болған адамдар да тіркеу арқылы азаматтық алуға құқылы. Азаматтыққа үміткер адам тіркеуге өтініш бермес бұрын елде кемінде 12 ай тұруы керек, сондай-ақ олардың біліктілік критерийлеріне байланысты қосымша тұру талаптарына жауап беруі тиіс. Басқа барлық шетелдіктер соңғы 14 жылдың кемінде 11-ін елде тұрып, содан кейін өтініш бермес бұрын қосымша 12 ай тұрып, барлығы 12 жылдан кейін натурализация арқылы Үндістан азаматы бола алады. Азаматтық алу немесе тіркеу арқылы азаматтық алған кез келген адам бұрынғы азаматтығынан бас тартуы керек. 2010 мен 2019 жылдар аралығында шамамен 21 000 адам натурализация арқылы Үндістан азаматы болды. Заңсыз мигрант деп танылған кез келген адам, әдетте, натурализация және тіркеу арқылы азаматтық алуға құқылы емес. Дегенмен, 2015 жылға дейін Үндістанға келген Ауғанстан, Бангладеш немесе Пәкістаннан келген, белгілі бір дінге жататын (индуистер, сикхтер, буддистер, джайндар, парсилер немесе христиандар) мигранттар заңсыз мигранттар деп есептелмейді. Олар азаматтық алу үшін жеңілдетілген талаптарға ие; соңғы 14 жылдың кемінде 5 жылында тұру және өтініш бермес бұрын қосымша 12 ай тұру.
Certain non citizens qualify for citizenship by registration if they are married to an Indian citizen, are minor children of Indian citizens, or are of Indian origin and living either in the country or outside the area of pre partition India. Persons whose parents are Indian citizens, who themselves or their parents had previously held Indian citizenship, or have held overseas citizenship for at least five years are also eligible to acquire citizenship by registration. Eligible individuals must be resident in the country for at least 12 months prior to an application for registration, and are subject to additional residence requirements depending on the criterion they qualified under. All other foreigners may become Indian citizens by naturalisation after residing in the country for at least 11 of the previous 14 years, with an additional 12 months of residence immediately preceding an application, a total of 12 years. Anyone acquiring Indian citizenship through either naturalisation or registration must renounce their previous nationalities. Between 2010 and 2019, about 21,000 people naturalised as Indian citizens. Any person deemed to be an illegal migrant is typically barred from obtaining citizenship through both naturalisation and registration. However, migrants from Afghanistan, Bangladesh, or Pakistan who belong to selected religious communities (Hindus, Sikhs, Buddhists, Jains, Parsis, or Christians) and arrived in India prior to 2015 are not considered illegal migrants. They are eligible for naturalisation with a reduced residence requirement; at least five years of residence during the previous 14 year period, along with the additional 12 months of residence immediately preceding an application.
Бас тарту және бас тарту
18 жастан асқан кез келген адам өз еркімен Үндістан азаматтығынан бас тарта алады. Азаматтығынан бас тартқан адамның кәмелетке толмаған балалары да азаматтығын жояды. Олар ересек жасқа толғаннан кейін бір жыл ішінде Үндістан азаматтығын қайта алу мүмкіндігіне ие болады. 2003 жылға дейін азаматтығынан бас тарту үшін басқа елдің азаматтығын алу қажет болды, сондай-ақ, жасына қарамастан, барлық үйленген әйелдер азаматтығынан бас тартуға толыққанды жасқа жеткен деп есептелді. 1992 жылға дейін кәмелетке толмаған балалар тек әкелері (аналары емес) азаматтықтан бас тартқан жағдайда ғана азаматтығынан айырылды. Пакистан немесе Бангладеш еліне тұрақты қоныс аударған, немесе кез келген уақытта өз еркімен басқа елдің азаматтығын алған кез келген Үндістан азаматы Үндістан азаматтығынан автоматты түрде айырылады. 2015-2019 жылдар аралығында шамамен 670 000 адам азаматтығынан бас тарту арқылы немесе шетелдік азаматтық алғаннан кейін автоматты түрде азаматтығынан айырылды.
Indian citizenship can be voluntarily relinquished by any person over the age of 18. Minor children of a person who gave up citizenship also cease to be citizens. On reaching adult age, these children have the option of resuming Indian citizenship within one year. Before 2003, relinquishment required holding nationality of another country, and all married women were considered to be of full age for the purposes of giving up citizenship regardless of their actual age. Minor children lost citizenship only if their fathers (not mothers) relinquished that status until 1992. Any Indian citizen who permanently settles in Pakistan or Bangladesh, or who voluntarily acquires citizenship of another country at any time automatically loses Indian citizenship. Between 2015 and 2019, about 670,000 people lost their Indian citizenship either through renunciation or automatic loss after acquiring a foreign nationality.
Екі жақты азаматтығы
Түпнұсқадан тараған үнді азаматтары 18 жасқа дейін қос азаматтықты сақтай алады, содан кейін олар бір азаматтықты таңдауы керек. 2005 жылға дейін белгілі бір елдермен қос азаматтыққа рұқсат берілді. 2003 жылғы Азаматтық туралы заңға енгізілген түзетулер түпнұсқадан тараған азаматтарға 18 жастан асқаннан кейін шетелдік азамат ретінде тіркелген жағдайда үнді азаматтығын сақтап қалуға мүмкіндік берді. Гоа тұрғындары бұрынғы азаматтығын жоятын заң болмағандықтан, олардың қос азаматтығы бар деп мәлімдейді.
Indian citizens by descent can be dual citizens till 18 upon which they have to choose a citizenship Dual citizenship was allowed with specific countries till 2005. Citizenship amendment bill of 2003 allowed citizens by descent to continue Indian citizenship after 18 if they registered as overseas citizens. Residents of Goa have claimed to have dual citizenship since there was no law terminating their previous citizenship.
Шетелдік азаматтығы
Бұрынғы Үндістан азаматтары мен олардың ұрпақтары 2003 жылдан бері шетелдік азаматтыққа ие болуға құқылы. Бұл мәртебе иесіне елде өмір бойы тұруға және жұмыс істеуге құқық береді, бірақ олар сайлауда дауыс бере алмайды, мемлекеттік лауазымдарға кандидат бола алмайды және қорғалған және кіруге шектеу қойылған аймақтарға кіруде шектеулерге тап болады. Шетелдік азаматтық – бірнеше ұлтты ұстауға конституциялық тыйым салынған жағдайды айналып өту үшін арнайы жасалған мәртебе; ол Үндістан азаматтығының толыққанды түрі емес. Пакистан немесе Бангладеш азаматтығы болған (немесе олардың ата-аналары немесе әже-шешелері) барлық адамдар шетелдік азаматтыққа ие болудан мүлдем құқықтан айырылады.
Former Indian citizens and descendants of citizens have been eligible for overseas citizenship since its creation in 2003. This status gives its holders a lifelong entitlement to live and work in the country but they cannot vote in elections, stand for public office, and are subject to restrictions on entry into protected and restricted areas. Overseas citizenship is a status created specifically to work around the constitutional prohibition on holding multiple nationalities; it is not considered a full form of Indian citizenship. All persons who (or whose parents or grandparents) have ever been citizens of Pakistan or Bangladesh are permanently ineligible for overseas citizenship.