Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джерри Фонтейн - Канаданың Манитоба провинциясындағы анишинайб саясаткері. Ол 1989-1998 жылдар аралығында Сагкеенг Бірінші Ұлтының басшысы болды, 1995 жылғы провинциялық сайлауда Бірінші Халықтар партиясын жетекшілік етті және 1998 жылы Манитоба Либералдық партиясын басқаруға үміткер болғанмен сәтті болмады. 2004-2008 жылдары Алгома университетінде Ұлттық бастамалар директоры қызметін атқарды. Фонтейн – Бірінші Ұлттар Ассамблеясының басшысы Фил Фонтейннің сіңілі баласы.
Jerry Fontaine is an Anishinaabe politician in Manitoba, Canada. He was chief of the Sagkeeng First Nation from 1989 to 1998, led the First Peoples Party in the 1995 provincial election, and was an unsuccessful candidate to lead the Manitoba Liberal Party in 1998. He was the director of Indigenous Initiatives at Algoma University from 2004 2008. Fontaine is the nephew of Assembly of First Nations leader Phil Fontaine.
Ерте мансап
Фонтейн 1976 жылы Манитоба университетінен бакалавр дәрежесін алды. Ол алғаш рет 1986 жылғы провинциялық сайлауда Манитоба заң шығару жиналысына либерал партиясынан Лак-дю-Бонне округінен кандидат болды. Либерал партия бұл кезеңде Манитобадағы сайлауда әлсіз күш еді, сондықтан Фонтейн 959 дауыс жинады (11,33%). Жеңімпаз – Жаңа демократиялық партия өкілі Кларенс Бейкер.
Fontaine received a Bachelor of Arts degree from the University of Manitoba in 1976. He first campaigned for the Legislative Assembly of Manitoba in the 1986 provincial election, contesting Lac du Bonnet as a Liberal. The Liberal Party was a weak electoral force in Manitoba during this period, and Fontaine received 959 votes (11.33%). The winner was Clarence Baker of the New Democratic Party.
Сагкэнг басшысы және ФПП басшысы
Фонтейн үш жылдан кейін Сагкеенг алғашқы ұлтының басшысы болды және 1998 жылға дейін қауымдастықты басқарды. Басшы ретінде Сагкеенг Тұңғыш ұлттың конституциялық декларациясын әзірледі. Бұл декларация Манитоба Гидро келісімін жеңілдетті, бұл процесте қауымдастық Гидро құрылысынан туындаған тозу зардаптарын азайтуға және өз дәстүрлі аумағындағы билігін жүзеге асыруға мүмкіндік алды. Конституциялық процесте Тұңғыш ұлттың Заң шығару жиналысы Гидро келісіміне қатысты екі маңызды заңды қабылдауға міндеттелді: Процесс туралы заң және Сақтау туралы заң. Ол жергілікті ойын-сауық құқығын қолдады және 1995 жылы Пайн-Фолс целлюлоза зауытына Су құқығы туралы заңды бұзғаны үшін жеке шағымдануды бастады. Өзінің мойындауынша, ол 1994 жылы Канада үкіметі Жан Кристианның өзінің аймағындағы ластануға қарсы стандарттарды жеңілдеткенде Либералдық партия мүшелігінен бас тартты. Фонтейн сол жылдың соңында Манитобаның Бірінші Халықтар партиясының (FPP) көрнекті өкілі болды және ол жаңадан құрылған партияның көшбасшысы ретінде танылды, бірақ оның ресми лауазымы болғаны белгісіз. FPP 1993 жылы Манитоба бас Ассамблеясының аборигендер мәселелеріне бағытталған саяси партияны құруды жақтаған қаулысы бойынша құрылды. Партия Канададағы барлық аборигендердің өзін-өзі басқаруға құқығы бар екенін және елдің дәстүрлі саяси партиялары аборигендердің алаңдаушылықтарын қарастырмағанын мәлімдеді. Фонтейн FPP-ның тек аборигендерге ғана емес, барлық манитобалықтарға ашық екенін атап өтті. Партия 1995 жылғы провинциялық сайлауда үш үміткерді тікелей ұсынды, олардың барлығы жеңіліске ұшырады. Фонтейн үлкен солтүстік сайлау округінде сенімді науқан жүргізді, бірақ төртінші орын үшін 541 дауыс (12,22%) алды, ол да абориген Эрик Робинсонға қарсы жаңа демократ еді. FPP сайлаудан кейін таратылды. 1998 жылы Канада телерадиокорпорациясы жүргізген тергеуде прогрессивті консерваторлардың ұйымдастырушылары "Тәуелсіз абориген дауысы" (INV) деп аталатын жеке аборигендер мәселелеріне арналған партияны құрғандығы, оның мақсаты маргиналды сайлау округтеріндегі Жаңа демократиялық партиядан дауыс алу болғандығы туралы айыптаулар көтерілді. Альфред Моннин басқарған комиссия бұл ұйымдастырушылар кем дегенде бір үміткер, Даррил Сазерлендті сайлауға қатысуға итермелегенін анықтады. FPP бұл дауға қатысқан жоқ. Фонтейн сол даудың туған жылы Сазерлендтің 1995 жылғы науқанның соңында консерваторлар оған қаржы бергенін мойындау үшін өзіне жүгінгенін медиаға хабарлады. Ол Сазерлендті оның әңгімесін баспасөзге жеткізуге шақырды, бірақ Сазерленд сол кезде бұл кеңеске құлақ қоймады. Фонтейн "Торилер саяси мәселелерге немесе саяси өмірге көп қатысы жоқ аборигендердің мүмкіндіктерін пайдаланды" деп мәлімдеді және бұл оқиға аборигендердің сайлаушыларына негізгі партиялардың қалай қарайтынының белгісі екенін айтты.
Fontaine became chief of the Sagkeeng First Nation three years later, and led the community until 1998. During his tenure as Chief, Sagkeeng developed the First Nation's constitutional declaration. This declaration facilitated the Manitoba Hydro Accord, a process that enabled the community to mitigate erosion damages caused by Hydro development and enforce its jurisdiction over its traditional territory. The constitutional process mandated the First Nation's Law Making Assembly to pass two important pieces of legislation in relation to the Hydro Accord: the Process Law and Conservation Law. He was a supporter of local gambling rights, and launched a private prosecution against the Pine Falls pulp mill in 1995 for violations of the Water Rights Act. By his own admission, he destroyed his Liberal Party membership in 1994 when the Canadian government of Jean Chrétien relaxed anti pollution standards in the area near his community. Fontaine became a prominent spokesman for Manitoba's First Peoples Party (FPP) later in the year and was generally recognized as the nascent party's leader, although it is not clear if he held an official position. The FPP was created following a 1993 resolution of the Assembly of Manitoba chiefs that advocated a political party focused on aboriginal issues. The party argued that all native peoples in Canada have an inherent right to self government and that the country's traditional political parties were not addressing aboriginal concerns. Fontaine emphasized that the FPP was open to all Manitobans, not simply those of aboriginal background. The party ran three candidates in the 1995 provincial election, all of whom were defeated. Fontaine ran a credible campaign in the vast northern constituency of Rupertsland, but received only 541 votes (12.22%) for a fourth place finish against New Democrat Eric Robinson, who is also aboriginal. The FPP ceased to exist after the election. In 1998, an investigation by the Canadian Broadcasting Corporation raised allegations that a separate aboriginal issues party called Independent Native Voice (INV) had been set up by Progressive Conservative organizers to take votes from the New Democratic Party in marginal constituencies. A commission led by Judge Alfred Monnin ruled that these organizers had induced at least one candidate, Darryl Sutherland, to run. The FPP was not implicated in this scandal. In the year the scandal broke, Fontaine informed the media that Sutherland had approached him late in the 1995 campaign to acknowledge that Conservative organizers provided him with funds. He encouraged Sutherland to take his story to the press, although Sutherland rejected this advice at the time. Fontaine has asserted that "the Tories took advantage of Aboriginal individuals who weren't all that involved in political issues or political life", and argued that the incident was symptomatic of the way aboriginal voters are sometimes treated by mainstream parties.
Либералды партияның көшбасшылық науқаны
Фонтейн ФПП тарағаннан кейін Манитоба либералдық партиясына қайта қосылды және Джинни Хассельфилдтің отставкасынан соң 1998 жылы партия төрағалығына кандидат болды. Ол кезде оның жасы 42-ге толыпты. Оның үміткерлігін Эрни Гилрой ұйымдастырды, ал Терри Дюгид және Грэм Диксон сияқты саяхатшылар қолдау көрсетті. Фонтейн өзінің наразылық білдіруші кандидат емес екенін, сайлау кампаниясының тек қана халықтар мәселесіне ғана бағытталмағанын баса айтты. Бастапқыда жетекші деп есептелген ол, партияның барлық мүшелері үшін жабық пошта арқылы өткен дауыс беруде бұрынғы парламент депутаты Джон Джеррардтан 1336 дауысқа қарсы 832 дауыспен жеңілді. Ол 1999 жылғы облыстық сайлауға қатыспады.
Fontaine rejoined the Manitoba Liberal Party after the FPP's dissolution, and became a candidate for the party's leadership in 1998 following the resignation of Ginny Hasselfield. He was 42 years old at the time. His candidacy was organized by Ernie Gilroy, and won support from figures such as Terry Duguid and Graham Dixon. Fontaine emphasized that he was not a protest candidate, and his campaign did not focus exclusively on aboriginal issues. Initially regarded as the frontrunner, he lost to former Member of Parliament Jon Gerrard by 1336 votes to 832 in a mail in ballot open to all party members. He was not a candidate in the 1999 provincial election.
Қанаттың құрылысы
1998 жылғы басшылық сайысы кезінде Фонтейнге Wing Construction Limited компаниясы тарапынан 100 000 долларлық сот талабы келіп түсті, бұл компания бұрын Сагкеенгте мектеп салуға келісімшарт алған болатын. Wing Construction Сагкеенг кеңесі уәде етілген қаражатты бермегенін және компания үш миллион долларлық зиян шеккенін мәлімдеді. Кейіннен федералды үкімет Wing компаниясымен жасалған келісімшарт Үндістер істері жөніндегі министрлікпен ресми бекітілмегенін анықтады, және компания 2000 жылы банкроттықтан қорғануға мәжбүр болды. Фонтейн бұл жеке сот ісін "негіссіз" деп сипаттады, ал кейіннен компания өз жұмысының құнын көтеріп көрсеткенін айтты. Басқалар бұған қарсы пікір білдірді, ал Waywayseecappo тайпасының Алан Исфельд Wing Construction компаниясының құлауының Канададағы аборигендер мен абориген емес серіктестер үшін қауіпті үрдіс тудыруы мүмкін екенін мәлімдеді. Wing Construction компаниясымен болған даудан бөлек, Сагкеенг тайпасының бірқатар мүшелері 1998 жылы Фонтейнді резерваттағы тұрғын үйлердің жеткіліксіздігіне айыптады. Ол бірнеше наразылық акцияларынан кейін басшылық лауазымынан кетіп, барлық күшін басшылық сайысына жұмсауы керек екенін айтты. Кейіннен ол өзінің қаржылық есебін "үкімет пен бұқаралық ақпарат құралдарының үздіксіз қысымына" қарсы қорғады.
During the 1998 leadership contest, Fontaine was served with a $100,000 lawsuit from Wing Construction Limited, which had previously received a contract for school construction in Sagkeeng. Wing Construction argued that the Sagkeeng council had not turned over promised funds, and asserted that the company was left to sustain a loss of three million dollars. The federal government later determined that the Wing contract had not been formally approved by the Department of Indian Affairs, and the company was forced into bankruptcy protection in 2000. Fontaine characterized the personal lawsuit as "frivolous", and was later described as saying that the company had overstated the value of its work. Others have disputed this, and Alan Isfeld of the Waywayseecappo First Nation argued that the collapse of Wing Construction created a potentially destructive precedent for aboriginal/non aboriginal partnerships in Canada. Separate from the Wing Construction controversy, some members of the Sagkeeng first nation accused Fontaine of inadequate on reserve housing in 1998. He resigned as chief following a series of protests, saying that he needed to devote all of his attention to the leadership contest. He later defended his financial record against what he described as a "continued siege by government and media alike".
1998 жылдан бастап
1998 жылдан 2003 жылға дейін Фонтейн Пайн-Фоллс қағаз компаниясының аға кеңесшісі болды. Осы кезеңде ол Пайн-Фоллс қағаз компаниясы (PFPC) мен қатысушы Анишинаабе тайпалары арасындағы серіктестік келісімін әзірлеу үшін келіссөздер жүргізуге көмектесті. 2003-2005 жылдар аралығында Фонтейн келесі тайпаларды қамтитын Бірінші келісім кеңсесін (Brokenhead, Long Plain, Peguis, Roseau River, Sagkeeng, Sandy Bay және Swan Lake) дамытуға белсенді қатысты. Бірінші келісім 1871 жылдың 3 тамызында қол қойылған. 2005 жылы Фонтейн AFN жетекшісі Фил Фонтейннің кеңесшісі болып қызмет етті және Канаданың абориген қауымдастықтарында білім беруді ілгерілетуге атсалысты. Ол абориген қауымдастықтарының Бірінші халықтардың жоғары білім беру мекемелерін бақылауға құқығы болуы керек деп санайды. 2005 жылы ол Канаданың Бірінші халықтар ұлттық партиясының уақытша президенті болып тағайындалды. 2006 жылдан бері FPNP президенті қызметін атқарып келеді. Фонтейн Алгома университетінде әкімшілік қызметкер болып жұмыс істеді, онда ол Ұлттық бастамалар директоры болып істеді. Ұлттық бастамалар директоры лауазымында Фонтейн сондай-ақ штаттан тыс лектор болып та қызмет етті (Алгома университеті, Лорантиан университеті және Шингваук Киномааге Гамиг).
From 1998 2003, Fontaine served as Senior Advisor to the Pine Falls Paper Company. During this period, he facilitated negotiations between the Pine Falls Paper Company (PFPC) and participating Anishinaabe Nations in the development of a partnership agreement between the PFPC and the Anishinabe Nations. During the period 2003 2005, Fontaine became active in the development of the Treaty 1 Protection Office that included the following Treaty 1 First Nations (Brokenhead, Long Plain, Peguis, Roseau River, Sagkeeng, Sandy Bay and Swan Lake). Treaty 1 was signed on August 3, 1871. In 2005, Fontaine served as an adviser to AFN leader Phil Fontaine and promoted education within Canada's aboriginal communities. He has argued that Aboriginal communities should have control over First Nations post secondary institutions. He was chosen as interim president of the First Peoples National Party of Canada, a federal party similar to the FPP, in 2005. He continues to serve as FPNP president as of 2006. Fontaine was an administrator at Algoma University, where he worked as Director of Indigenous Initiatives. While in the capacity of Director of Indigenous Initiatives, Fontaine also served as Sessional Lecturer. (Algoma University, Laurentian University and Shingwauk Kinoomaage Gamig)
Фонтейн (Еуропа университеті, Париж, Франция) (2000) Бизнес әкімшілігі магистрі (MBA), (Манитоба университеті) (2009) Магистр (MA) және (Трент университеті, Питерборо, Онтарио) Түпкіліктік зерттеулер докторы ғылымын алды. Ол 2020 жылы UBC Press баспасынан шыққан «Біздің жүректеріміз бір оттай» атты еңбегін жариялады, онда Понтиак (1763), Текумсе (1812) және Шингваук (1812 және 1850) басшылығы мен Үш от конфедерациясы талданды. 2022 жылы Dundurn Press баспасынан шыққан, Дон Маккаскиллмен бірлесіп жазған «Di bayn di zi win (To Own Ourselves): Embodying Objibway Anishinabe Ways» атты екінші еңбегі түпкіліктік өзін-өзі анықтау және академияны түпкіліктікке бейімдеу мәселелеріне арналған. (UBC Press, 2020 жылдың тамызы; Dundurn Press, 2022 жылдың ақпаны).
Fontaine received a Master of Business Administration (MBA) from (European University, Paris, France) (2000), Master of Arts (MA) from the (University of Manitoba) (2009) and Ph. D. in Indigenous Studies (Trent University, Peterborough, Ontario). He published "Our Hearts Are as One Fire," UBC Press (2020), a manuscript that focused on the leadership of Pontiac (1763), Tecumseh (1812) and Shingwauk (1812 & 1850) and the Three Fires Confederacy. A second manuscript, "Di bayn di zi win (To Own Ourselves): Embodying Objibway Anishinabe Ways," co authored with Don McCaskill, published by Dundurn Press (2022), focused on Indigenous self determination and indigenization of the academy. (UBC Press, August 2020; Dundurn Press, February 2022}
Сайлау рекорды
Барлық сайлау ақпараты Elections Manitoba-дан алынған. Шығындар тіркелген жазбалар жеке кандидаттардың шығындарына жатады. Фонтейн 1989, 1991, 1993, 1995 және 1997 жылдары Сагкеенг тайпасының басшысы болып сайланды.
All electoral information is taken from Elections Manitoba. Expenditure entries refer to individual candidate expenses. Fontaine was elected Chief of the Sagkeeng First Nation in 1989, 1991, 1993, 1995 and 1997.
Түсініктемелер
Барлық сайлау ақпараты Manitoba Elections-тан алынған. Қаржы жұмсалымдары жеке үміткерлердің шығындарына жатады.
All electoral information is taken from Elections Manitoba. Expenditures refer to individual candidate expenses.